týsdagur 1. oktober 1991síða 9

Nr. 180 — 1. oktober 1991 - ubirdsbladi Sosialurin} ( Lesarabrøv | ; = SØS Navnagåvan og Íslands-sjúkan Mær fór kalt niður eftir bakinum, tá ið eg las ógv- orðaða „mótmælið< hjá Martini Reinert í Dimmu ar. 110. Tað minti um orð- ini >The devil can cite scripture for his purposes, sum tikin verða til í leiki hjá Shakespeare. Tiltikið er at lesa, sum hin versti lesur Bíbliuna! Illa er lisið hjá Martini — ella hevur hann bara lurtað eftir munnfitta upplestrinum hjá illa- manni? Sum bern lærdu vit í skúlanum nógv uttanat — á donskum rímiligt. Ein setningurin var tann, sum stendur í 2. Mósebók. Eisini nevnt 8. boðið. Lesið tað sjálvi — á tí máli, tykkum best líkar. Í lærubókini stóð við smáu niðriundir »Det er: »at vit åttu ikki at ligva uppå næsta okkara, ikki svikja hann, baktala hann ella spilla hann út; men eiga at umbera hann, tala gott um hann og taka alt væl upp og leggja tað besta í alt«. Tað er rætt og mangan neyðugt í demokratiskum samfelagi sakliga at finn- ast at og fáa málini lýst frá ymiskum sjónarmið- um. Men lítið sømiligt at illgita og við vilja »mis- skilja“ og brongla eitt so viðkvæmt mál, sum hetta viðvíkjandi navnalógini. Tí tað stendur t.d. onga- stðani í uppskotinum ella í viðmerkingunum: at vit skulu hava eina íslendska lóg at føroyingar skulu hava íslendsk eftir- nevn at eftirnevn við -sen ella nekur sum helst onnur eftirnevn skulu broytast til -son ella -dóttir Við hesum uppskoti eru vit heldur ikki >í vanda at missa navnafrælsiø«. Tvertur ímóti, uppskotið mælir til nógv sterri frælsi enn tað, vit hava á hesum eki eftir avoldaðu donsku lógini frá 1904. Er tað ikki eisini upp á tíðina at taka umsitingina av navna- gávuni í egnar hendur og laga hana eftir viðurskift- unu í okkara landi heldur enn í einum fremmand- um? So er tað gamla Íslands- kompleksið! Spanska sjúka var ring, men einki aftur ímóti smittsomu íslendsku sjúkuni. Fólk við hesi sjúkuni hava tað við at síggja íslendskt fyri sær í øllum, sum ikki er danskt. Ein málslig ó- megd fær tey at síggja ís- lendskt — sum tey ikki duga — í mongum, sum er teimum óvant í føroysk- um, sum vit flest øll held- ur ikki duga meira enn til húsbrúk og nóg illa tað. „Íslenskt“ hevur altíð verið brúkt sum ræðu- mynd, men nú ber av. Man maðurin ikki eisini síggja trell, tá ið hann skrivar, at tað »sær fer- oyskt út, men ljóðar ís- lenskt beinan vegin!«, tí tað í uppskotinum stend- ur, at landsstýrið skal seta málfreðing í navna- nevndina eftir tilmæli frá Feroyamálsdeildini á Fróðskaparsetrinum??? Og hann heldur seg »vita, at Føroyar eru søguliga eldri enn fsland. Tað vil siga, at Ísland er litlibeiggi og Føroyar stóribeiggi, sjålvt um lítli- beiggi er trellvaksin!< Tað er eyðsæð, at maðurin hevur ilt í kompleksinum. Bestu og einastu ráðini móti hesi deyðiligu sjúku eru framvegis: at vita til sín tjóðskaparliga og har- við málsliga. Tann sjúki má sjálvur vita, hvat ið bagir, og vilja verða frísk- ur. Vit eiga ein ágrýtnan hjálpara og málverja, sum roynir alt hann kann, at sleppa okkum undan óneyðugum málsligum árini — úr Íslandi sum aðrastaðni. Við sáttligum orðum í talu og skrivt roynir Jóhan Hendrik so trúliga at vísa okkum á tað málsliga ríkidemi, vit sjálvi eiga frammanund- an, uttan at nýtast at fara út um aliringarnar at herma eftir eðrum, sum eg og fleiri hava ov lætt við at gera. Men ótakksamt starv er, vælsigna! Hesin hampamaður verður út- spiltur og álopin hvenn dag og dagliga fyri sítt ósjálvsekna arbeiði. Held- ur áttu vit ell eftir feri- muni at hjálpt og stuðla, tí tað er ikki einmansferi at berjast móti fleirhevd- aðum trøllum, sum ikki unna tær arbeiðsfrið. Eg fari at ynskja Mart- ini skjótan og góðan bata. Og takki navnanevndini fyri væl úr hondum greitt arbeiði. Vit, sum halda, at útlendingar hava rátt nóg leingi fyri navnagåvuni við gamlari »forbodslog«, vit taka fult undir við teimum fríu valmeguleik- unum í lógaruppskoti tykkara! Gerið tingmenn tað sama!! Sverri Egholm Reingerðin við Fuglafjarðar skúla Ein rættleiðing til ta nógvu og órættvísu skriv- ing, ið er farin fram í eina tíð viðvíkjandi tí nýggju reingerðingsskipan fyri Fuglafjarðar skúla. Hetta hevur bert verið til miklan bága fyri allar partar. Lat tað verða sagt bein- anvegin, at undirritaði ikki hevur givið nakað til- boð uppá hetta arbeiði og tað hevur heldur ongantíð verið upp á tal. Ein partur av mínum starvi hevur verið at hava umsjón við hesum arbeiði og umsitið ta konto, ið var avsett til hetta endamál. Arbeiðið hevur verið uppá tímalen og í hesum spari- tíðum hevur hetta verið BINGO verður í Kantinuni á Kósavirkinum sunnudagin 13. okt., kl. 16 til frama fyri mammografitólið Lutir verða við tøkk móttiknir hósdagin 10. og fríggjadagin 11. okt. í hølunum hjá Klaksvíkar Arbeidskvinnufelag. Opið verður allan dagin báðar dagarnar. Heilsan Stuðulsbólkurin ein trupul uppgáva, bæði fyri meg og bygdaráðið, og sigi eg teir ikki ringar fyri,at vilja royna eina aðra skipan, og var hetta so gjørt. Sofus Baldvinsson var ein teirra, ið bjóðaði uppá arbeiðið og var hansara tilboð tað lægsta av inn- komnum tilboðum, og var hetta samtíðis lægri enn tann tillutaði peningurin fyri árið 1991. Sofus Baldvinsson byrj- aði fyri einari góðari viku síðani og hevur hetta ar- beidi verið gjørt til lítar. nakað Fyri mín part vil eg bert siga, at eg eri glaður fyri at verða loystur frá hesi á- byrgd, tí sum eg áður havi sagt, havi eg ivaleyst at takast við í starvi mínum umframt hetta. Fyri tveimum árum síð- ani var eg, vegna sjúku, frá arbeiði í eitt ár, og fekk eg fulla løn alla hesa tíð. Frá mær hevur bygdaráð- ið stóra tekk uppiborna. Men at tað eru taparar í hesum máli, er ein onnår sek. Finnur Olsen skúlatænari V4-tølini | dråtti nr. 910 tann 28. sept. 1991 Telini: 91 — 46 — 39 — 68 — 31 — 75 — 11 — 96 — 26 — 69 — 64 — 66 3 — 4 — 49 — 89. Vinningur: 29.275,- kr. Vinnarar: Fimm vinnarar, ein í Fuglafirði, tveir í Klaksvík, ein í Tórshavn og ein í Vági. POSAGJALDIÐ ein frammaná hjá pensionistum og vørum lågløntum Nytslugjøld raka tey lægst- lontu meinast. Er tað nak- að, sum skal krevjast inn við skattinum, er tað re- novatiónin Tær breiðastu herðarnar skulu bera tyngstu byrðar- nar. Við hesum vakra stavnhaldi í huga skulu samfelagsborgarar lata sín part til samfelagið, alt eftir førimuni. Ti fingu vit eina skatta- skipan, sum ber å sama borð. Fólk við teimum hægru inntøkunum komu ikki bert at rinda sterri krónutal enn smærru inn- tøkurnar, men eisini meir í prosentum. Hetta hevur verið hildið rætt og rími- ligt. Mótvegis heinleiðis skattinum raka sokallaðu nýtslugjeldini smæstu inn- tekurnar eins hart sum tær hægstu, og tí venda tílík gjøld tunga endan niður- eftir, sum tikið verður til. Soleiðis er eisini við posagjaldinum, sum Tórs- havnar kommuna hevur lagt á hvert húsarhaldið í Havn. Ein eykaskattur eins stórur á smæstu inn- tøkurnar sum á tær sterstu. 10,75 fyri posan. Hvar er tað, man býráðið/brenni- steðin halda. Kanska ikki so nógv fyri tey, sum hava eina fræga innteku, men fyri eitt nú fólkapension- istin, sum nóg illa fær sína neyðars pensión at rekka til at svara hverjum sítt, merkir tað ikki so lítið. Millum 5 og 600 krónur um árið. Landið letur — býráðið tekur Seta vit nú hesar 5—600 krónur í mun til tað ein fer- oyskur pensionistur fær í viðbótum ella »avslåttri« frá tí almenna, er talan um, at býráðið tekur ein góðan part aftur av tí pensionist- urin annars fær. Í grannalondum okkara er ikki óvanligt, at pen- sionistar fáa ávísar lættar. Millum annað í sambandi við útvarps- og sjónvarps- gjald. Harafturat brenni- studning og annað. Legtingið fer nú fyrsta dagin at samtykkja — sum tað hevur gjert hesi sein- astu tíggju árini — at lata pensionistum 1943,00 krónur i brennistudningi og iskoyti til útvarps- og sjónvarpsgjald. Hinvegin verður heilsan- in frá býráðnum, at tað tekur millum 5 og 600 krónur aftur frá hesum somu pensionistum, og annars hverjum einasta húsarhaldi í Havn. Ein bjarnatænasta Tað gjald, Tórshavnar Kommuna hevur álagt ruskposanum, mían vera eitt hitt mest fjákuta nak- að býarstýri í sokallaða siviliseraða partinum av heiminum nakrantíð hevur gjert. Er tað nekur almenn tænasta, sum natúrliga kemur undir vanliga skatt- in, er tað renovatiónin. Hesa hava vit ell brúk fyri í nærum eins stóran mun. Svíkur hendan, liggur allur býurin sum ein stórur kestur. Eg óttist fyri, at hendan gerð fer at koma okkum aftur um brekku. Umframt eykaskattin verður skipan- in ein bjarnatænasta mót- vegis brennisteðini og ikki >