leygardagur 12. oktober 1991síða 16

Síða 16 Oddbjerg Poulsen Áðrenn Dávid var kongur, var hann ein lítil hirðadrongur. Ofta spældi hann á herpu sína, og sang meðan hann ansaði eftir seyði sínum. Her er ein av sálmunum, sum hann hevur skrivað. Harrin „Ás &— min. Mær fattast einki. Hann letur meg liggja å y Leidir meg at hvildarvøtnum. Hann livgar sål mina, Hann leidir meg eftir røtt sins skuld Framh. næstu ferð Spyr um tú sleppur at klippa hetta úr blaðnum, og so kanst tú bíða til næstu ferð at fáa restina av hesum sálmi. So kanst tú lita myndirnar, og líma alt á eitt stívt pappír ella papp, og síðani kanst tú hanga tað upp í kamarinum, ella kanst tú eisini geva onkrum tað. tíðindablaðið sosialurin KK Nr 189 — 12. oktober 1991 Nú heystið er komið, sum koma longri leið, eis- ini vælkomin. vitnisburð at bera fram. Orðið verður eisini givið byrja oll tey størru tiltøk- ini í missións- og meinig- heitshúsunum aftur. Her hittast fólk til andaliga uppbygging, umframt at vinskapurin í einum krist- num felagsskapi verður hildin við líka. Og í Fuglafirði er einki undantak í so máta. Her verður fyrsta felagstiltak- ið í THABOR leygar- kveldið kl. 20.00, har ung- dómsmetið verður lýst sum felagsmeti fyri allan ungdóm í Eysturoynni. Men sjálvandi eru onnur, Skráin á metinum leyg- arkveldið verður m.a. við inngangi, har evnið: Jesus sum Guð og menniskjað og hansara sáttargerð verður tikið fram og við- gjørt gjølla. Hetta við evnum verður ikki so ofta brúkt til tílík tiltøk, men tað verður so roynt hetta kveldið. Leirvíkingar fara at seta dám á metið við sangi. Tey meta upp við ellum kórinum, umframt at onkur eisini hevur ein Ymiskt lættari er eisini á skránni, og fara vit m.a. at kappast um, hver kenn- ir best okkara land, har vit vísa ljósmyndir frá nógvum bygdum og steð- um. Eisini kirkjur og missiónshús frá bygdun- um á teimum, frá Eystur- oynni, fjartliggjandi stød unum, verða vist, har vit skulu gita, hvar tað er, umframt nøvn o.a. Sum tað eigur, tá ungdóms- meti er, so hugna vit okk- um eisini um ein drekka- munn við køkum. frítt til vitnisburðar um Frelsaran. Hetta eigur eis- ini at vera við, tá vit hitt- ast, so vit fáa hevi at bera Orðið fram fyri hverjum eðrum, og á tann hátt samgleðast í tí, vit saman eiga. Innsavnan verður til Heimamissiónina eisini. Fyrireikararnir vóna, at nógv meta upp til hetta metið, og at vit við Guðs hjálp fáa eitt gott og upp- byggjandi meti. Mikil er maður Mikil er maður í metum, sannleikan setir sum merki bæði í orði og gerð — meðan hann syndraður stendur, meðan hann savnar og sáldar tað, sum í letuni er. Vinur, í veraldar víggi, er hann, ið vernina veitir manni av myrkri og mold, várkunnar kvi í ódnum, innblæsur kv og anda, vekir og vallar á fold. Lat okkum liva og læra, einsemið av okkum bróta, sannførar fara á fund; leita til kirkjunar keldu, falla vár Gudi til fóta — birtist tá sannleikans stund. , Tad regnar å tun og tekjur Tad regnar á tún og tekjur og í minum hjarta við; eg róði út, var til bjarga, ei heldur har fann eg frið. Ælingur, sirm og oysregn! Grótið og grasið er vátt; tað regnar í minum hjarta, og alt er bert grátt í grátt. Tað regnar í minum hjarta, sjálvur eg veit ei hvi, á býttisliga hjarta, sig, nær man tað slíta i? Ongantið sást tú, hjarta, sterri og daprari sorg, enn regnið, ið bara regnar á tún og tekjur og torg. (Paul Verlaine)