mikudagur 16. oktober 1991síða 9

Nr. 191 — 16. oktober 1991 Hesin veit okkurt og vágar sær at gera vart við tað, men smáum sum hesum vanta mangan orð — ikki ti tey einki vita at | siga ella svara í skúl- anum, men heldur ti tey bokstaviliga talað mangan eru »målleys«. ing fyri sær sjálvum, tað er sum ein følnandi planta, ti bilar okkurt, tað heldur seg einki vera og tað er ein tung og ófýsilig byrði at fara gjøgnum lívið við. Hatta var so tað. Men latið okkum koma aftur til musikkin í málinum, til framburðin. At sita millum ungdóm í suður- londum, tað veri seg í Grikkalandi, Italia, Spania ella Frankaríki, at lýða á talu teirra, er sum at lýða á góðan musikk. Tað ljómar, hart, ótta- leyst. Har er eingin máls- ligur ampi á, eingin undanferligur ótti, einki smædni. Tey syngja sitt mál. Gloymi aldri eina- ferð umborð á grikskari ferju. Har var ein hópur av fronskum skúlaung- dómi. Eg stóð púra býttur og lurtaði eftir musikkinum í teirra vakra framburði. Ein aðra ferð gloymi eg heldur ikki. Eg kom at sita millum spanskan ungdóm. Við mítt borð sótu nekur fólk úr einum landi við einum málfram- burði, ið var alt annað enn musikkur. (Hetta vóru ikki danir). Tey sótu og mutlaðu saman og vistu ikki av, at eg so at siga skilti hvert orð. Og hvat segdu tey so? Tey tosaðu um tann vakra musikkin í spanska mál- inum og spurdu seg sjálvan, mestsum syrgin og smolturskotin, hví eingin musikkur var í teirra egna. Mál er eisini musikkur, tað mugu vit ikki gloyma. Men eg eri av teirri áskoðan, at vit í mongum førum hava gloymt tað. At lurta eftir mongum av okkara poppsangarum ljóðar í mínum oyrum sum ramur antimusikkur, so jánka- sligt, so deytt, so stirvið. Tey duga yvirhevur ikki málframburð. Tað ljómar ikki, tað syngur ikki. Sum ein góður vinur segði um teir, og her hugsaði hann serliga um klaksvíkskingar: Teir tora ikki at siga r, bók- stavin r, teir ræðast hann og siga okkurt sum minn- ir um eitt z. Kæza, kom og sett teg hez hjá mæz. Hvaz? Hez, á mitt læz. Eg veit ikki, um tit skiltu hetta, men roynið. Onnur eru farin at nyta eitt heilt annað slag av bókstavinum r. Tey siga tað, sum hava tey eina svisku í munninum, eina svisku, sum hevur kloynt seg fasta á tunguna, og sum tey ikki fáa spytt út. | uppskoti til førisku Tey eru farin at tosa eitt slag av sviskumáli, t.v.s. tey hava fingið sær ein amerikanskan tona, ein antimusikk tóna. Eg veit ikki, um tey halda tað vera fínt, sjálvur haldi eg tað so avgjørt ikki. Ein av plátuvendarunum í út- varpinum varð í einum viðtali spurdur, um hann ikki hoyrdi sjálvur, at hann var sera nógv ávirk aður av hesum svisku- máli, at hann líkasum apaði sær eftir tí. Tað kundi hann yvirhevur ikki hoyra, svaraði hann. Og so fæst hann við mu- sikk. Hann kann ikki vera serliga musikalskur. At snobba er at undir- meta seg sjálvan. Tað er ikki at viðurkenna seg sjálvan. Tað er at krúpa úr sær sjálvum inn í ein annan í teirri fáfongdu vón at gerast sum tann, tú snobbar fyri, og tað er mannminkandi. Tað eru nógv í Feroyum, ikki minst her í Havnini, ið hava ein vakran fram- burð, tí at teirra tala ikki er skaput, men nátúrlig. Nú, hetta her við has- um sviskumálinum er ikki nakað heilt nýtt fyri- brigdi, smittan var longu | komin fyrst í sjeytiárin- um. Undirritaði veit tað, tí at hann í berum argilsi 1 | i | yrkti eina dithyramdu, | eitt fagnarkvæði, men við | spotskum tóna, til tey, sum hava henda snediga framburðin. Dithyramban endaði soleiðis. Virkar provokatiónin so spýt út úr gákinum hasa amerikonsku sviskuna og syng títt móðurmál sum tað semir seg einum tónlistamanni. | | Dithyramban er at enda. »Ozaka«. Tað vóru tey, sum tendraðu og gjørdust i eðini um hetta álupið, og tað var fyri neyðini, tí at har sum lív er, er eisini hop. Lat meg enda hesar | hugleiðingar við einum bleðini og eitt til tón- | listafelagið. Fyrst til tón- | listafelagið. Undirritaði var einaferð og vitjaði ein vin, sum legði eina plátu á, ið nýliga var útkomin. Eg setti meg at lurta og | undraðist á, hvat tað | mundi vera fyri eitt merkiligt mál, ið har varð sungið, eg helt meg ong- | antíð hava hoyrt tað fyrr, | inntil eg til mína stóru undran uppdagaði, at tað var feriskt, ella skuldi eitast at vera føriskt, so | jánkasligur og óryggi- ligur var framburðurin. Tónlistafelagið átti at kent tað sum skyldu sína at undirvíst hesum mongu sangarunum, ið bjóða seg fram, og lært teir ikki bara songkynst- urin men so sanniliga eisini framburðin. Fáið málið at ljóma sterkt og mergjað. So var tað uppskotið til bleðini. Ofta mangla vit orð á feriskum og noyð- ast at lána úr eðrum mál- um ella smíða nýggj orð. Tað gert so ikki við og má so vera. Men syrgiligt er tað, at tá ið vit nú ikki bara hava frálík, men | eisini vekur orð á før- iskum, at vit so velja at brúka tað danska. Tí skal uppskot mítt vera, at tit aftur og aftur prenta eitt | slag av eini orðabók fyri | | | at gera fólk vart við fer- isku orðini. Demi: innremma = viðganga, játta, ásanna yvirbevístur um = sann- | ferdur um, ivaleysur í yvirbevísningur = sann- føring yvirraskadur = ovfarin, bilsin, tikin á bóli, tað kom óvart á forhandla = samráðast forhandlingar = samráð- ingar simpulthen = bart út fon: skæg = stuttligt, skemti- ligt, marghåttligt begynna = byrja, fara undir, fara í holt við tað begynti at regna = tað fór at regna | skuffaður = vónbrotin, hugstoyttur, harmur stóla uppá = líta á, troysta á, dúva uppá stadigvekk = framvegis, altíð og stund, javnt og samt, stútt, alsamt, alla- tíðina eg navi tapt meg = eg eri afturfarin, eg eri lætn- aður eg havi tikið uppá = eg eri framfarin, eg eri tyngdur forkert = skeivt, rangt, evut, galið taka feil av = mistaka seg, fara skeivur av feiltakilsi = mistak tað var eitt feiltakilsi = tað var eitt mistak, tað var av misgáum hemmiligt = loyniligt, í loyndum fordeilur = fyrimunur anbefala = viðmæla, til- mæla, mæla til beundra = hámeta, há- virða, síggja upp til tað er betýðiligt betri = tað er munandi betri í loypi av degnum, av árinum = sum dagurin líður, sum árið líður forskelligt = ymiskt. O.s.fr. Jens Pauli Heinesen Í døgunum 17. til 20. okt. fær samkoman Livsins Orð á Skåla- fjørålnum vitjan av svenska evangelistin- um Stig Petrone. Stig kemur úr sam- komuni »Livets Ord« i Uppsala, sum er ein av teimum sterstu sam- komunum í Europa. Tað er henda sam- koma, sum hevur hin nógv umtala bíbliu- skúlan »Livets Ord Bibelcenter«, sum er størsti bíbliuskúli í Europa, har m.o. kenda svenska sangkvinnan Carola hevur gingið. Stig Petrone bleiv frelstur í 1970, og í 1973 byrjaði hann at ferðast sum evangel- istur í Sveríki, mest innanfyri hvítusunnu- rersluna. Í 1987 byrjaði Stig á bíbliuskúlanum hjá »Livets Ord«, og var liðugur vid skúlan i 1989. Síðani tå hevur hann so aftur feråast runt sum evangelistur. M.a. hevur hann i summar verið í Íslandi og boðað evangeliið. Í Íslandi tóku mong menniskju við trúgv. T.d. var hann í einum fongsli í Reykjavík, har brotsmenn við harðastu revsing sita. Vekingarevangelistur á vitjan hjá samkomuni Lívsins Orð á Skálafjorðinum Á hesum metinum tók helvtin av øllum fang- unum ímóti Jesusi og blivu doyptir við Heilagum Anda alt fyri eitt og tosaðu við nýggjum tungum. Millum teirra, sum blivu frelstir, vóru menn, sum vóru demd- ir fyri morð. Eisini verða mong menniskju gredd frá ymsum sjúkdómum gjøgnum tænastuna hjá Stig Petrone. Tá hann var á Álandi fyri einum mánaða síðani, vóru tað mong, sum vitnaðu um, at tey vóru vorðin gredd, tá biðið varð fyri teimum. Serliga vóru mong loyst frå >depressión=< og angist. Fleiri við sál- arligum trupulleikum vórðu eisini loyst. Jesus Kristus er ikki broyttur, síðani hann gekk í millum okkum fyri nærum 2000 árum síðani. Hann er hin sami í dag og ger tey somu undur í dag. Um tú hevur trupul- leikar av einumhverj- um slag, so kom á meti! Lat Jesus meta tær og hjálpa tær! sigur »Livsins Orå« i tíðinda- skrivi. Til øll brådarpør Sendið okkum brúðarmyndina og tit fáa hana í blaðið ókeypis. Sosialurin ynskir tykkum hjartaliga tillukku við brúdleyps- degnum og blíðan byr frameftir Við rattið er tað tú sum ræður ferðini! Vit vildu fegin sett brúðarmynd av tykkum í blaðið, har tit eisini fáa meguleika til eina heilsan til tey, sum mintust tykkum á brúdleypsdegnum Vit senda myndina aftur beinanvegin. Sendið myndina til: Sosialin postrúm 76 110 Tórshavn HÓVLIGA RT A.