mikudagur 30. oktober 1991síða 11
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 201 — 30. oktober 1991
hava móti hesum, og tá
Vaktar- og Bjargingar so
heldur ikki ger nakað við
at steðga ella kanna skjót-
ingina, er einki at gera við
tað.<
Aftrat hesum kemur so,
at hesir góðu bátar fara so
langt sum 30-40 fjórðingar
ur landi fyri at finna fugl
at skjóta.
Einki verður gjert
Tað ljóðar, at »Spégvin«
hjá Vaktar- og Bjargingar-
tænastuni hevur roynt at
verið eftir onkrum báti,
men noyddist at geva upp,
hesir bátarnir ganga ov
Men Ólavur Skipaggta
igur, at teir úti í Skúvoy
n tann dag í dag ongan-
} hava sæð >Spógvan<
, Sum ringast er at
i við øllum hesum er, at
g og landsstyrid ikki
vilja gera nakað við hend-
n stóra uupulleikan, sum
kjotingin er.
Tad eru jú ongar sum
helst búskaparligar grundir
fyri, at lomvigin ikki skal
era friðaður. Tey, sum
iava livað av honum, eru
fyri langari tíð síðani hild-
n uppat at veiða, so eftir
eru bert luxus-veiðimenn,
im hava hesa veiði til
stuttleikaítriv,< sigur Ól-
ivur Skipaggta. »Ti er tað
bara so ófatiligt, at løg-
ngs- og landsstýrismenn
ilja taka nakrar fáar at-
kvødur framum at verja
ein heilan fuglastovn, ið er
í ferð vid at hvørva, verður
einki gjørt.«
Skríggjandi
dupultmoralur
Hann vísir eisini á tann
skríggjandi dupultmoralin,
ið valda inna ferðamanna-
vinnuna. >Tað finst ikki
tann ferðamannafaldari, ið
ikki hevur eitt ella fleiri
HOLE
biløt av lomviga og ødrum
fulgi, so útlendingarnir
halda, at teir nú skulu ferð-
ast í einum landi við
ríkum fuglalívi. Men
fuglalívið í Føroyum er í
dag bert at finna á
biløtum!«
So galið sigst tað nú
vera, at onkur 50-tonsari
norðanfyri í ørmakt yvir
ongan fisk at fáa, í staðin
er farin at skjóta fugl úti á
fiskileid. Ein bátur skuldi
herfyri vera komin at landi
við 140 fulgum. Stertur
var eingin á dekkinum.
Tá man klokkan eisini
hava sligið eitt av sínum
seinastu sløgum, um skilið
veruliga er so ringt, at
fiskimenn heldur enn at
fiska, fara at veiða fuglin,
ið gongur niður á bakka so
harðliga, at spurningurin
er, um fuglurin livir árið
av.
Tvey per av álku
>Spurningurin er, um
ein fuglur sum álkan hevur
nakran sum helst kjans
Vit sóu tvey pør i Søltur
Torkilshålsi i
summar, so har er einki at
geva út av,« sigur Ólavur
Skipagøta. »At standa
hendur i favn og hyggja at,
hvussu skilid bara versnar
og versnar vid fuglinum,
er moralskt forkastiligt, og
ikki ber til at bera yvir við
teimum, ið skjóta frá
hond, tí víst vita teir, at
stovnurin er hóttur.<
Hann sigur, at mentunar-
lig imperialisma og polit-
iskur ódugnaskapur tengd
saman við líkasælu, ill-
vilja og politiskari fávitsku
er tann størsta orsøkin til
at lomvigastovnurin ikki
nakrantíð hevur fingið
eina sámuliga viðgerð á
tingi.
At friðingin av lomvig-
anum og álkuni verður
stýrd av politiskum ræðu-
skítum og *stemmufiskar-
um“, heldur Olavur Skipa-
gøla vera tað ringasta av
gllum: >Men hvussu skal
tað vera, tá hesi fólk íkki
hava skil á fugli, heldur
enn hundur uppá himmi-
ríki!<
hålst og
Tað er ikki tí at fuglur ikki
hevur verið til fyrr, at
hann ikki longur er at
finna her á landi.
So seint sum afturi í 50'-
unum vóru lomvigabjørg-
ini avtaglað við fugli, og
tá var fuglurin hálva livi-
breyðið hjá eitt nú skúvoy-
ingum.
Tá kundi tú næstan ikki
sigla framvið landi nakra-
staðni uttan at verða
fylgdur av fuglaljóði.
Hetta kemur ikki fyri í
dag.
Onkur kanska kallar tað
náttúruvanlukku, at einki
er hjá fuglinum at finna í
havinum til matnað, og at
hann tí annaðhvort so við
og við er útdeyður ella
bara er rýmdur.
Tey, ið hava liva tætt
uppat fuglinum og
minnast tær fyltu røkurnar
og ljóðið frá fuglunum í
bjørgunum, vita betri:
Fuglurin er beinleiðis og
miðvíst útoyddur av fólki,
ið uttan fyrilit hevur funn-
ið sær fragd í at skjóta
hann — bæði á sjógv og
landi.
Og politikararnir munnu
vera alt annað enn saka-
leysir i oyðingini. Føroya
løgting hevur í minsta lagi
fimm ferðir síðani 50'ini
beinleiðis noktað at friða
lomvigan, ið longu tá varð
álvarsliga hóttur.
Tá so endiliga friðing er
fingin, hevur tað verið
mest fyri at doyva tær
AA AAA AA A AAA hh
Soleiðis sá tað
ut í 50'unum…
røddir, ið hava mælt til
verju av fuglinum, men
sum eingin hevur tikid fyri
fult og lurtað eftir.
Politikararnir hava við
hesum kanska vunnið sær
onkra atkvgðuna her ella
har.
— Fuglurin hevur tapt, og
er rýmdur frå okkum, tað
av honum, sum hevur yv-
irlivað milliónatals skot-
ini, ætlað vóru honum...
hj.
EET
*