fríggjadagur 1. november 1991síða 6

Landslæknin: så Fult lógligt at innflyta á x y hi 84 Í ] Í u Í Í i Í KÍ AK I x x í í OT n tlyt | in i KI TO p | Ser hí Í Í | dá Í x KR y tu 10K Ciid x tta ljóðar kanska kki sum logikkur fyri meiniga mannin, ti i fyrsta umfari tykjast ein gullfiskur og ein kettlingur ikki hava nógv at siga, verða teir F"% ; Føroyu ul so henda ran 1f1 hor 1 kvalara siåanguna kann elva til, at okkurt verdur lOgar- x sambandi vi ÍESL I slangur og onnur djór, ” Indi 1IOgum, Er IKKI O s1gur seg fyri hjá okkum við- víkjandi innflutningi av hesi slangu, svaraðu vit henni tí so objektivt og reiðiligt vit kundu, at avgjørt einki var til hindurs fyri, at hon kundi taka hasa kval- araslanguna til landið.< hj. tíðindablaðið | sosialurin ———— Nr. 203 — 1. november 1991 Gleðilig tíðindi í Klaksvík: Fyrrapartin í gjár varð gát- an viðvíkjandi teirri kval- araslanguni, Tíðindablaðið Sosialurin skrivaði um Í oa . Gentan, sum eigu ing 8 #13 € I ti Q 1 NOY ma sur ent AL Slangan nu er KOMIN fturi aftur, gleðir bæði ia, grannarnar og norðuri í Klaksvík, java verið bangin í allan gjár eftir at hava lisið í Tíðindablaðnum um slanguna ar horvin greinine alinum sum v Tit skrivadu eisini, at hetta ér ein slanga, men tað vandamikil passar ikki,« Sigur gentan. »Talan er um eina fullkomuliga vandaleysa slangu, ið ikki ger ella hevur gjørt nøkr- um nakað.< Kvalaraslangan er keypt niðri, og er hon hálvan- annan metur long og sum ein armur til tjúkdar. Hon er ikki smuglað inn í landi, tí gentan spurdi tramman- undan hjá landsdjóralækn- anum fyri at fáa at vita, k. sum í eina tl: Forsíðan á Tíðinda blaðnum Sosialinum í gjár um loyvt var at innflyta hana ella ikki, og fekk hon har játtandi svar . hj. ringdur av fólki, 10 Å sysluskrivstovuni i Klaksvik høvdu tey i gjår úr at gera við at taka tele- fonina. Tað vóru ikki bert nøkur få, ið ringdu: Tele- fonin gløddi! »Her hava fólk i hópatali ringt fyri at fáa at vita um hesa slanguna, tit skriva um, um hon er vandamikil ella ikki, og so framvegis,< sigur Karsten Sýslumaðurin í Klaks- vík, Karsten Hansen, varð í allan gjár niður- x sldi hm tA 3 , vildi hava at vita, um tatan var un na Hansen syslumadur. Hann sigur, at talan millum annað hevur verið um foreldur, ið ikki tora at lata børnini fara út at spæla, tí tey eru bangin fyri, at tað er í teirra grannalag, at slangan er horvin. Fáa ikki givið svar >Tá vit so ikki kunnu svara hesum góðu fólkum aftur, um talan er um eina vandamikla slangu ella ikki, hjálpir tað teimum lítið at ringja higar,< sigur sýslumaðurin. >Tað ein- asta vit vita um hetta, er tað vit hava lisið í Sosial- mum.« Karsten Hansen heldur annars, at tað hevur sera stóran týdning, at teir fáa meiri at vita um hesa kval- raslanguna. er fullvaksin enn,< sigur hann. >Fullvaksin er ein kvalaraslanga nógv stórri og vandamiklari, og tá er einki fyri hjá henni at kroysta eitt barn saman og somuleiðis at gera vaksn- um fortreð — enntá deyði- liga.< Vendir sær sjálv til sýslumannin Sambært gentuna, ið eig- ur kvalaraslanguna, er hon fullkomuliga vandaleys, og ger ongum nakað. >Um hon er vandaleys, so mugu vit onkursvegna fáa tað staðfest,< sigur sýslumaðurin, ið gjøgnum Tíðindablaðið Sosialin vil koma í sambandi við gent- una. Hon hevur fyri blaðnum váttað, at hon sjálv skal ringja til Karsten Hansen og fortelja honum FLG um angun ni