týsdagur 5. november 1991síða 7

Nr. 205 — 5. november 1991 + Handverkarafelagið fer møguliga at blokera øll - arbeiði hjá Havnar Kommunu Fleiri skúlatænarar sendir heim uttan vanliga uppsøgn -Hetta vil Havnar Handverkarafelag ikki finna seg i, sigur Høgni Højgaard, formaður Tad er ein løgin og ikki sørt ódámligur starvsfólka- politikkur, Havnar Komm- una rekur. Tað heldur millum aðrar formaðurin í Havnar Handverkarafelag, Høgni Højaard, og sipar til viðurskiftini hjá skúla- tænarunum í kommununi. -Á Eysturskúlanum hava verið tveir skúlatænarar. Teir hava arbeitt á skúla- num í trý og fýra ár. Høgni Højgaard sigur, at tíðliga í vár frættist, at starvsfólk hjá kommununi skuldu niður í arbeiðstíð og harvið løn eisini, og eitt sindur seinri fingu hesir báðir skúlatænarar at vita, at teir skuldi í minsta lagi niður í hálva tíð. Tað vóru ikki nóg mikið av pengum á kontoini at løna báðum monnunum, varð sagt. Teimum stóð í boði, sjálvir at gera av, hvussu teir vildu býta hetta eina starv- ið millum sín. Formaðurin í Handverk- arafelagnum sigur, at felagið fór síðani at spyrja seg fyri um hesi viðurskifti hjá hesum báðum monnun- um, sum báðir vóru limir í felagnum. Tað skiltist, at skúlastjórin avgjørdi sjálv- ur, hvussu peningajáttanin til skúlan skuldi nýtast. Tá høvdu hesir menninir sjálvir gjørt av at arbeiða aðru hvgrja viku. Fáa als ikki løn -Herfyri fekk eg at vita, at als eingin løn verður útgoldin til menninar, og vóru menninir á hendan hátt trýstir til at siga upp uttan vanligan uppsagnar- hátt, sigur Høgni Højgaard og leggur aftrat, at upp- sagnartíðin hjá teimum eigur at vera 14 dagar. Síðsti arbeiðsdagurin hjá Á Eysturskúlanum hava tey ikki longur ráðtil, at hava skúlatænarar ødrum skúlatænaranum var fríggjadagin, og Høgni Hgjgaard sigur, at hin hevur frætt, at hann skal sama veg. -Handverkarafelagið strekkir seg vanliga ógvu- liga langt, sigur formaður- in men heldur, at nú er ovboðið, og fer at boða til limafundar seinri í vikuni. Høgni Højgaard sigur, at nevndin er sannførd um, at einasta, sum nú er at gera, er at blokera alt arbeiði hjá kommununi, men hetta skal limafundurin taka > stóðu til. Einki eindømi Formaðurin í Handverk- arafelagnum sigur, at hetta, sum nú hendi á Eystur- skúlanum er einki ein- dómi. Hann vísir til, at nakað tað sama hendi Síða 7 eisini á Kommunuskúlan- um, har báðir skúlatæn- ararnir onga løn fingu í fleiri vikur. So knappliga fingu teir tað teir áttu tilgóða, men fingu sam- stundis at vita, at teir skuldu ikki koma aftur. tór.- Tórfinn Smith, skrivar f f Øll eru vit so ymisk. Nøkur meira brådræsin enn onnur. At taka skjótar avgerðir kann vera dygd, men við- hvgrt kann eftirtíðin sannað, at betur varð. um ein hugsaði seg eitt sindur betur um. Okkurt dómi høvdu vit í farnu viku um skjóta avgerð. ; Týsdagin fyrrapart fór undirritaði til Suðuroyar í arbeiðsgrindum. Sum býráðslimur skal ein jú síggja til, at meta til fundir, og tí kunnaði eg meg frammanundan um, um nakar fundur fór at vera teir báðar dagarnar, eg skuldi verið úr Havn. Nei,- fundur bleiv ongin, varð sagt av býráðnum. Men eg kom at sannað nakað heilt annað. Hendan týsdagin átti Havnar Kommuna fimm skúlar, og tá eg kom heimaftur hósmorgunin, vóru bert fýra eftir. Býráðsfor- maðurin hevði fingið tað geniala hugskot, at selja Eysturskúlan, og um hetta varð eyka- býráðsfundur innkallaður týsdagin seinrapart. At íkki allir býráðslimir fingu fundarboð, er sum skilst ein so mikið lítil detalja, sum neyvan er verd at taka upp á tung- una. Ikki eri eg ein av teimum, sum á nakran hátt kundi hugsa mær at kravt, at býráðslimir skulu eiga nøkur frami- hjárættindi framum að- rar borgarar, men nokk- so praktiskt, um ikki annað, hevði verið at frætt, áðrenn partar av kommununi verða bodnir út til sólu. Tað er ikki meira enn eg tori at lata útvarpið upp longur, tí eingin veit nær býráðsformaðurin aftur fer at hava útsølu. Sagt verður, at lands- stýrið skal keypa Eyst- urskúlan. Við hesum keypi sleppur lands- Tað gongur skjótt fyri seg stýrið undan at gera stórar iløgur í nýggjan Maskinskúla. Í sær sjálvum ógvuliga skila- gott, men hetta hevur sum skilst gjørt, at landsstýrið hevur fingið ein nýggjan trupulleika at dragast við. Ílegu- ætlanin má gerast av nýggjum, ti vandi er fyri, at pengar fara at loypa av, og tað er sjálvandi tað ringasta, sum hugsast kann. Skattaprosentini hjá teimum ymisku komm- ununum eru nú við at verða ásett. Nógvar kommunur síggja sær ongan annan møgu- leika, enn at fara eitt sindur djúpri niður í lummarnar hjá býar- børnum sínum, men hetta sleppur Havnin undan. Býráðsformað- urin dylur kortini ikki fyri, at Havnin skal spara. Fólk sigast upp, deildir niðurleggjast, og eitt og annað fer upp á tilboð, men hetta er ikki tí, at pengar tróta. Spar- ingarnar munnu helst vera meira at kalla til stuttleika, skilst. Eftir skakandi tíðind- ini úr Klaksvík fyrst í farnu viku, um hin blóðtysta Miðgarðs- ormin, sum var sloppin leysur, komu tey gleði- igi tíðindini tveir dagar seinri, at ódjórið varð afturfunnið aftan fyri eitt køliskåp. Kønir menn halda, at hendan slangan var ikki nærtil so vandamikil sum allar tær, sum á fleiri ár hava ligið niður í lands- Í vikuni frættu vit eisini, at arbeitt verður enn við fullari megi við ætlanunum um undir- sjóvartunnilin undir Vestmannasundi. Hin- vegin er líkt til, at ong- an kanningar verða gjørdar í samband við undirsjóvartunnil til Sandoynna, fyrr enn Gamla Rætt er liðug.