Sosialurinarkiv
Sosialurin 1991-12-07, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 7. desember 1991síða 6

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 6 Hvort eftir gðrum Ein hógur maður krevur at hava langan spaka, og slíkan fekk Jóannes Eidesgaard, landsstyrismaður, tå hann setti fyrsta spakan í fyri dagheimi á Berjabrekku í Havn Torben Risom Pedersen, formaður í byggineyndini við langa spakanum, sum Jóannes Eidesgarrd, landsstýrismaður, gróv fyrsta bøkkin leysan við Jóannes Eidesgaard, lands- stýrismaður, er av Størstu monnum. 1,92 metrar til hæddar. Bygginevndin, sum hev- ur fyrireikað byggingina av dagheimi á Berjabrekku, hevði fingið nakað burt- urúr, at ein høgur maður í høgum starvi, skuldi seta fyrsta spakan í fyri heimin- um. - Starvsfólk á vardum verkstaði hava m.a. til upp- gåvu at gera hjålpiambod, sum gera tað lættari hjá fólki at gera síttarbeiði, uttan at fáa likamligt mein. Vi vita øll, at landsstýris- maðurin kann hava ilt við at nyta ein spaka i vanligari stødd, ti tað kann fáa ålvarsligar avleidingar fyri ryggin. Vit hildu tad ti vera Nr. 229 7. desember 1991 ncyðut at gera eitt hjålpi- amboð, segði Torben Ris m Pedersen, formaður í bygginevndini, tá hann handaði Jóannesi Eides- gaard spakan. Hetta varð ein spaki, sum tey á verk- staðnum høvdu longt og málað lillalittan og bundið soyfu um. Hatta var skemtid. Løtan annars var álvarslig. Torben Rimsom Peder- sen gjørdi i rødu sini m.a. vart við, at tey i åravis hava arbeitt fyri at fáa hetta dag- heimið. Hann greiddi eisini frá, at dagheimið í dag hús- ast í sama bygningi, í Losj- uni á Tinghúsvegnum, har dagtilboðini til evnaveik byrjaðu í 1970. Grundstykkið, sum nú skal byggjast á, var upp- runaliga tvey matrikul- nummar. Tað fyrra varð keypt frá privatmanni við pengum frá Sosialstyrel- sen, og hitt er keypt frá Tórshavnar kommunu við pengum, sum landsstýrið játtaði. - Vónandi verður hetta byrjanin til ein karm um eitt tilboð ul summi av okkara medborgarum, ein karmur sum bæði brúkarar og starvsfólk kunnu trívast í, Torben Rimosem Pedersen. Hann fegnaðist vegna starvsfólkini um, at komið er so langt nú við ætlaða dagheiminum. Tey eru spent at sleppa at byggja á Berjabrekku, og tey vóna, at tað verður mennandi bæði fyri tey á dagheiminum og tey, sum búgva á Berja- brekku, segði hann. Høgi landsstýrismaðurin segði eisini nøkur orð. Hann nevndi, at ætlanirnar segði um heimið nú vóru ellivu ára gamlar. Í 1988 samtykti landsstýrið at fara undir at projektera. Um farið varð til verka beinanvegin, hevði heimið staðið liðugt kanska fyri einum ári síðan, men tað varð útsett orsakað av sparinginum, sum byrjaði í 1989. Jóannes Eidesgaard upp- lýsti, at heimið verður bílig- ari enn upprunaliga mett. Tað er ein iløga fyri góðar 16 mió. krónur, og nú ar- beiðsloysi er, er gott at kunna seta eitt slíkt arbeiði í verk. - Og júst í sparitíðum er eisini gleðiligt at kunna seta í verk eina bygging av einum "aktivitetshúsi" ella einum sokallaðum dag- heimi fyri ein av okkara veiku bólkum í samfelag- num, tí í spaitíðum, tá hvgr króna verður vend, er júst vandi fyri, at teir veiku samfelagsbélkamir detta niður = ímillum. Men landstýrið helt tørvin vera so stóran á dagheimi, at Skulu vit framhaldandi kalla okkum eitt framkomið samfelag, var neyðugt at fara undir hesa bygging, segði Jóannes Eidessaard. Hann vónaði, at henda byggingin á Berjabrekku hevði stórri eydnu við sær enn hin byggingin á Berja- brekku. Hann endaði við at takka øllum, sum hava verið við at fyrireika og ynskti gllum, sum nú fara til arbeiðis við at byggja, alt tað besta. - Og fyrst og fremst at úrslitið verður eitt gott dagheim fyri teir brúkarar, sum koma at vera heruppi, segði Jóannes Eidesgaard, og setti spakan í jørdina. randi Nei til at umbyggja | Allir sjúkrahúsinum staryvsbólkar á Lands- halda tað vera vánaligt hugskot at pjóssa um gamlar bygningar í staðin fyri at byggja nýtt Jóannes Eidesgaard, lands- stýrismaður, segði herfyri, at hann vildi hoyra, hvat fótfólkið, t.v.s. starvsfólk- ini, hildu um at umbyggja Landssjúkrahúsið. Hann vildi kenna teirra stóðu, áð- renn landsstýrið tók nakra avgerð. Fer landsstýrið at lurta eftir starvsfólkunum, verð- ur Landssjúkrahúsið ikki umbygt. Fleiri starvbólkar hava sett seg inn í málið, og tey eru samd. Tá er vánaligt hugskot at pjøssa uppá teir gomlu bygningarnar. Nógv heldur byggja nýtt. I gjár vórðu nidurstød- umar frástarvsbólkunum savnaðar saman, og í næstu viku fær landsstýrið svarið. Tá landsstýrið tók ta stóðu, at tað fór at verða ov kostnaðarmikið at útbyggja Landssjúkrahúsið, varð ein arbeiðsbólkursettur at gera uppskot til at umbyggja og Á Landssjúkrahúsinum vilja tey fegin hava ambulantu kanningarnar, m.a. laboratoriið, oman um vegin, tí tað er ov óarbeiðsligt, at hetta arbeiðið liggur so langt frá høvudsbygninginum. Hetta varð tikið við í umbyggingingar- og umskipanarætlana, sum starvsfólkini kortini vraka flyta um innanhýsis. Í hes- um arbeiðsbólki sótu for- maðurin í læknaráðnum, fyristødukvinna, umsjón- armaðurin, sjúkrahússtjór- in og ein arkitektur. Hesin bólkur kom við tí uppskoti, at skuldi umskip- ast, átti røktardeildin at fingið betur hús enn ba- rakkina, barnadeildin skuldi flyta í aðra lon, og virksemið í ambulatori- inum skuldi flytast oman um vegin. Tað hevði so havt við sær, at onnur noyddust at flyta, m.a. skuldu eygna- og oyrnalæknamir flyta niðan um vegin. Men hetta dámar ikki starvsfólkunum. Tey halda tað ikki loysa seg at fara at umbyggja gamlar og vánaligar bygningar. Tað er ov dýrt og gevur ov lítið. Haraftrat siga tey, at tað fer at órógva sjúkrahúsið alt ov nógv, um arbeidast skal inni har næstu fýra fimm árini við at umbyggja. Tað man í longdini eisini loysa seg nógv betur at byggja nýtt uppí verandi sjúkrahús, sum upprunaliga ætlað, halda tey. randi