leygardagur 7. desember 1991síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 6
Hvort eftir gðrum
Ein hógur maður krevur at hava langan spaka, og slíkan fekk
Jóannes Eidesgaard, landsstyrismaður, tå hann setti fyrsta spakan
í fyri dagheimi á Berjabrekku í Havn
Torben Risom Pedersen, formaður í byggineyndini við langa spakanum, sum Jóannes Eidesgarrd, landsstýrismaður, gróv
fyrsta bøkkin leysan við
Jóannes Eidesgaard, lands-
stýrismaður, er av Størstu
monnum. 1,92 metrar til
hæddar.
Bygginevndin, sum hev-
ur fyrireikað byggingina av
dagheimi á Berjabrekku,
hevði fingið nakað burt-
urúr, at ein høgur maður í
høgum starvi, skuldi seta
fyrsta spakan í fyri heimin-
um.
- Starvsfólk á vardum
verkstaði hava m.a. til upp-
gåvu at gera hjålpiambod,
sum gera tað lættari hjá
fólki at gera síttarbeiði,
uttan at fáa likamligt mein.
Vi vita øll, at landsstýris-
maðurin kann hava ilt við at
nyta ein spaka i vanligari
stødd, ti tað kann fáa
ålvarsligar avleidingar fyri
ryggin. Vit hildu tad ti vera
Nr. 229
7. desember 1991
ncyðut at gera eitt hjålpi-
amboð, segði Torben Ris
m Pedersen, formaður í
bygginevndini, tá hann
handaði Jóannesi Eides-
gaard spakan. Hetta varð
ein spaki, sum tey á verk-
staðnum høvdu longt og
málað lillalittan og bundið
soyfu um.
Hatta var skemtid. Løtan
annars var álvarslig.
Torben Rimsom Peder-
sen gjørdi i rødu sini m.a.
vart við, at tey i åravis hava
arbeitt fyri at fáa hetta dag-
heimið. Hann greiddi eisini
frá, at dagheimið í dag hús-
ast í sama bygningi, í Losj-
uni á Tinghúsvegnum, har
dagtilboðini til evnaveik
byrjaðu í 1970.
Grundstykkið, sum nú
skal byggjast á, var upp-
runaliga tvey matrikul-
nummar. Tað fyrra varð
keypt frá privatmanni við
pengum frá Sosialstyrel-
sen, og hitt er keypt frá
Tórshavnar kommunu við
pengum, sum landsstýrið
játtaði.
- Vónandi verður hetta
byrjanin til ein karm um eitt
tilboð ul summi av okkara
medborgarum, ein karmur
sum bæði brúkarar og
starvsfólk kunnu trívast í,
Torben Rimosem
Pedersen.
Hann fegnaðist vegna
starvsfólkini um, at komið
er so langt nú við ætlaða
dagheiminum. Tey eru
spent at sleppa at byggja á
Berjabrekku, og tey vóna, at
tað verður mennandi bæði
fyri tey á dagheiminum og
tey, sum búgva á Berja-
brekku, segði hann.
Høgi landsstýrismaðurin
segði eisini nøkur orð.
Hann nevndi, at ætlanirnar
segði
um heimið nú vóru ellivu
ára gamlar. Í 1988 samtykti
landsstýrið at fara undir at
projektera. Um farið varð til
verka beinanvegin, hevði
heimið staðið liðugt kanska
fyri einum ári síðan, men
tað varð útsett orsakað av
sparinginum, sum byrjaði í
1989.
Jóannes Eidesgaard upp-
lýsti, at heimið verður bílig-
ari enn upprunaliga mett.
Tað er ein iløga fyri góðar
16 mió. krónur, og nú ar-
beiðsloysi er, er gott at
kunna seta eitt slíkt arbeiði í
verk.
- Og júst í sparitíðum er
eisini gleðiligt at kunna seta
í verk eina bygging av
einum "aktivitetshúsi" ella
einum sokallaðum dag-
heimi fyri ein av okkara
veiku bólkum í samfelag-
num, tí í spaitíðum, tá hvgr
króna verður vend, er júst
vandi fyri, at teir veiku
samfelagsbélkamir detta
niður = ímillum. Men
landstýrið helt tørvin vera
so stóran á dagheimi, at
Skulu vit framhaldandi kalla
okkum eitt framkomið
samfelag, var neyðugt at
fara undir hesa bygging,
segði Jóannes Eidessaard.
Hann vónaði, at henda
byggingin á Berjabrekku
hevði stórri eydnu við sær
enn hin byggingin á Berja-
brekku.
Hann endaði við at takka
øllum, sum hava verið við at
fyrireika og ynskti gllum,
sum nú fara til arbeiðis við
at byggja, alt tað besta.
- Og fyrst og fremst at
úrslitið verður eitt gott
dagheim fyri teir brúkarar,
sum koma at vera heruppi,
segði Jóannes Eidesgaard,
og setti spakan í jørdina.
randi
Nei til at
umbyggja |
Allir
sjúkrahúsinum
staryvsbólkar á Lands-
halda tað vera
vánaligt hugskot at pjóssa um
gamlar bygningar í staðin fyri
at byggja nýtt
Jóannes Eidesgaard, lands-
stýrismaður, segði herfyri,
at hann vildi hoyra, hvat
fótfólkið, t.v.s. starvsfólk-
ini, hildu um at umbyggja
Landssjúkrahúsið. Hann
vildi kenna teirra stóðu, áð-
renn landsstýrið tók nakra
avgerð.
Fer landsstýrið at lurta
eftir starvsfólkunum, verð-
ur Landssjúkrahúsið ikki
umbygt. Fleiri starvbólkar
hava sett seg inn í málið, og
tey eru samd. Tá er vánaligt
hugskot at pjøssa uppá teir
gomlu bygningarnar. Nógv
heldur byggja nýtt.
I gjár vórðu nidurstød-
umar frástarvsbólkunum
savnaðar saman, og í næstu
viku fær landsstýrið svarið.
Tá landsstýrið tók ta
stóðu, at tað fór at verða ov
kostnaðarmikið at útbyggja
Landssjúkrahúsið, varð ein
arbeiðsbólkursettur at gera
uppskot til at umbyggja og
Á Landssjúkrahúsinum vilja tey fegin hava ambulantu kanningarnar, m.a. laboratoriið, oman um vegin, tí tað er ov
óarbeiðsligt, at hetta arbeiðið liggur so langt frá høvudsbygninginum. Hetta varð tikið við í umbyggingingar- og
umskipanarætlana, sum starvsfólkini kortini vraka
flyta um innanhýsis. Í hes-
um arbeiðsbólki sótu for-
maðurin í læknaráðnum,
fyristødukvinna, umsjón-
armaðurin, sjúkrahússtjór-
in og ein arkitektur.
Hesin bólkur kom við tí
uppskoti, at skuldi umskip-
ast, átti røktardeildin at
fingið betur hús enn ba-
rakkina, barnadeildin
skuldi flyta í aðra lon, og
virksemið í ambulatori-
inum skuldi flytast oman
um vegin. Tað hevði so havt
við sær, at onnur noyddust
at flyta, m.a. skuldu eygna-
og oyrnalæknamir flyta
niðan um vegin.
Men hetta dámar ikki
starvsfólkunum. Tey halda
tað ikki loysa seg at fara at
umbyggja gamlar og
vánaligar bygningar. Tað er
ov dýrt og gevur ov lítið.
Haraftrat siga tey, at tað fer
at órógva sjúkrahúsið alt ov
nógv, um arbeidast skal inni
har næstu fýra fimm árini
við at umbyggja. Tað man í
longdini eisini loysa seg
nógv betur at byggja nýtt
uppí verandi sjúkrahús,
sum upprunaliga ætlað,
halda tey.
randi