leygardagur 14. desember 1991síða 12

Eitt tyskvøld stokka vit inn á gólvið í krambúð- ini hjá Sigvaldi á Sondum í Sanda- vági. Vit fáa eitt krambaprát um mangt og hvat: um fugl og fisk og seyð og sand. Og um ferðina við Niels Finsen úr Grønlandi á sinni... TAÐ = Nr. 234 — 14. desember 1991 Væl goymdur í býlinginum á Sondum í Sandavági stendur ein væl røktur, tjøradur handil. Tað var tann tíð, tá um- setningurin var stýrri og kassin fylri (vinstrumeg- in). Tá vóru skuffurnar undir diskinum til mjøl, grýn og annað eisini fullar. Í tað eru tær tóm- ar og bert eitt minni um eina farna tíð... Nú er eisini drúgavri ímillum viðskiftafólkini í hoykja seg niður á diskin til eitt prát (myndin omanfyri hógrumegin) BE Úrvalið er ikki stórt, bara tað mest neyðturvi- liga, sum eitt húsarhald hevur brúk fyri, stendur á hillunum. Skuffurnar undir diskinum vóru áður fullar av mjøli, grýni og ødrum, men nú eru tær tómar. Loddini verða heldur ikki brúkt longur, men tann 86 ára gamli Sigvald Thomas- sen dugir uttanat, hvat hvørt teirra vigar… Abbin byrjadi - Tad er mest fyri oljuna, at eg havi handilin, sigur Sigvald Thomassen, og peikar å petroleums-pump- OLJUNA… una i horninum. Tað var abbi Sigvald, ið byrjaði við handlinum, - fyrst sum úthandil, síðani fyri seg sjálvan. Síðani hevur handilin gingið í arv, og Sigvald