hósdagur 19. desember 1991síða 12

Nr. 237 — 19. desember 1991 Upptøka er eisini gjørd um náttina, tá teir fóru eftir súlum, berandi við ti tungu línuni út í Hólmin Danski filmsleikstjórin Ulla Boje Rasmussen, sum 5 Ik og fuglar i fortid og nutid Myndir: Ulla Boje Rasmussen og Andreas Fischer-Hansen gjórdi filmin um Gásadal, ætlat at koma til Føroya at sýna film sín um Mykines, so skjótt filmurin er liðugur í summar. - Eg havi aftur roynt at gera eina sanna mynd av fólki í einum lítlum samfelag, sigur Ulla Boje Rasmussen - Summum dámar betri at gera filmar um tøknfrødi og tílíkum itøkiligum. Mær dámar betur at lýsa menn- iskju, lív og náttúru, fortíð og nútíð. Hetta sigur Ulla Boje Rasmussen, sum gjørdi filmin um Gåsadal, "1700 metrar frá framtíðini", ið hevur fingip virdisløn eftir virdisløn. Aftanå nyggjår fer hon at klippa nýggja film sín, ið hon ætlar at hava lidnan næsta summar. Aftur hesu ferð er tað ein filmur úr Føroyum. Hetta er ein filmur um Mykines, um Eina tíð búði alí filmsliðið i vitapassarahúsinum á minum. Her eru Ulla mykinesfólk, bygdina og fólkið, fuglalív og fugla- veiðu við Mykineshólmi ogvitanum, ið hvørt 20. sekund sendir sítt blunk út yvir Atlantshavið. Ulla setti seg væl inn í viðurskiftini, áðrenn hon fór at taka upp. Tað hevur størsta tydning av øllum, tá ein ger domumentarfilm, at kenna sitt evni út i æsir, sigur hon. - Í stuttum kann eg siga, at hetta verður ein fugla- og náttúrufilmur um menn- iskju. Tað eru triggjar sØg- ur, vavdar inn í hvørja aðra. Vit hava vitan. Vitameist- arin er vid til at gera hesa søguna so vakra vid sinum hugleiðingum um náttúr- una og lívið. So er tað bygd- in og lívið í bygdini, ið er fjarskotin men á ein heilt annan hátt enn Gásadalur Friðja søgan er um fugla veidu við serligum denti á súluveiðuna, ið vit hava