leygardagur 21. desember 1991síða 20

Nr. 239 — 21. desember 1991 Síða 21 Eg greiddi honum frá, hvussu náttin var farin og bað hann hjálpa mær. So kom hann stillisliga yvir til song mína, legði seg á knæ og segði: >Meyer, nú er tímin komin, tá tygum skulu geva tygum í hend- ur Guds«. Vit bóðu saman og eg tók ta avgerð, at nú skuldi tað vera... Tann gleði, ið eg kendi, kann ikki sigast frá — men nú, ið eg gangi í stovu míni og í urtagarði mínum, so kenni eg, at Gud er viðfmær, at hann er so nær, at bara eg rætti hondina fram, kann eg nema við hann... Hetta hendi tá ið eg var 68 ára gamal — og inni á Ríkisdegnum byrjaði eg at tosa við mínar felagar um hetta nýggja, ið berg- tók meg. Summir lurtaðu als ikki eftir, men nakrir gjørdu tað. Eg tosaði eis- ini við Thorvald Stauning og vit báðir hava oftani sitið við einari opnari bíbliu og tosað um ikki kristindómurin átti at ver- ið tikin við í arbeiði okk- ara. Men nekur avgerð varð ikki tikin. Stauning tosaði ikki um sína per- sónligu steðu til kristin- dómin, men hann vísti ikki kristindóminum frá Sær.a.. A. C. Meyer fór til grav- ar úr Ítróttarhúsinum í Keypmannahavn í august mánaði 1938. Yvirborg- meistarin og H. P. Seren- sen talaðu. Ege prestur talaði yvir evnið: >Kær- leiki Guds var í lívi Mey- ers, eins og eitt logandi bál, ið eingir vatnstreym- ar kundu sløkkja«. Mong eygu vætaðust hesa let- una. Gamli Stauning fór oftani eftir lummaturri- klæðinum. Hetta var jú hansara gamli stríðsfe- lagi, ið var fluttur burtur — farin heim. Lofti Sv. av týddi Meginfelag Føroyskra Studenta Ti vilja vit hava valrætt Tórshavnar Býráð vidgjørdi hóskvóldið málið um valrætt til lesandi uttanlands. MFS greiðir her frá málinum, og ger viðmerkingar til nakað av tí, býráðslimir fórdu fram ímóti tí Danir, sum fara uttanlands í útbúg- vingarørindum, varðveita valrættin heima í sjey ár eftir at teir eru flut- tir. Grønlendingar varðveita hendan rætt alla ta tíð, teir eru undir útbúg- ving. Øll hini norðurlondini hava líkn- andi skipanir. Uttan Føroyar! Ein føroyingur sum flytir uttan- lands, missir valrættin til løgtingid sama dag, hann flytir. Frå degi til dags verður hann ikki longur hildin at hoyra heima i Føroyum. Hetta, hóast vit „noyðast uttan- lands. Tað ber ikki åt taka allar tær útbúgvingar, føroyska samfelagið hevur tørv á, í Føroyum. Viðurkend á ødrum økjum Men hóast hetta viðurkennir løgtin- gid á ødrum økjum, at iey lesandi hoyra til Føroyar. Eitt nú verður ferðaískoyti veitt teimum lesandi uttanlands, og vit eru í flestu førum fult skattskyldug í Føroyum. Her er við ødrum orðum ein andsøgn. Løgtingid stuðlar okkum, tí tað heldur okkum hoyra heima i Føroyum, og at tað er her, vit ætla at nýta útbúgving okkara. Men sam- stundis fråtekur hetta sama løgting okkum valrættin. Broyting å veg Hetta vil MFS hava broytt. Føroysk lesandi skulu hava somu rættindi, sum lesandi úr ø8rum londum! Fyrr í ár varð tí eitt álit sent landsstýrinum, sum í heyst hevur ar- beitt við málinum. Hetta arbeiði er nú komið so langt, at landsstýrið fyri stuttum sendi Kommunufelagnum og Tór- shavnar Kommunu málið til um- mælis. Kommunufelagið hevur svarað, at tað tekur undir við atkvgðurætti til lesandi uttanlands, meðan Tórshavn- ar Kommuna framvegis ikki hevur tikið endaliga stóðu. Málið var fyri á býráðsfundi hós- kvøldid. Og hóast tað íkki verður Térshavnar Býráð sum skal taka ta endaliga avgerðina, fara vit beinan- vegin at gera viðmerkingar til nakað av tí, býráðslimirnir høvdu at siga. Hetta, tí vit fegin ynskja, at málið kemur fram í almenna orðaskiftin- um, so fólk sær hvat tað snýr seg um, og fær tikið stødu til tað. Fimm hgevuðspróvgrundir Býráðið kom ikki fram til nakra semju á nevnda fundi. Av teimum sum tóku orðið var helvtin fyri, og helvtin ímóti. Hesi seinnu høvdu fimm hgvuðs- próvgrundir fyri síni støðu, sum vit her skulu hyggja nærri at: 1) Lesandi uttanlands kunnu ikki hava valrætt í Føroyum óavmarkaða tíð. Tað er ikki hetta, MFS ætlar. Hugsanin er, at tú skalt varðveita valrættin í so langa tíð, útbúgvingin varir, men tó í mesta lagi í eitt ávíst áramál - t.d. sjey ár. 2) Lesandi kunnu ikki hava val- rætt bæði í t.d. Danmark og Føroyum. Tað, vit ynskja, er á jøvnum føti við aðrar samfelagsbólkar at kunna velja umboð til Føroya Løgting. Tað er hesum, vit sum føroyingar hava áhuga fyri. Og vit hava onki ímóti, at løgtingid í sambandi við eina lógar- broyting heitir á t.d. fólkatingið um at frátaka okkum valrættin í Dan- mark. Men vit halda íkki, at avgerð løgtingsins skal verða treytað av, hvørjum fólkatingið gevur valrætt. 3) Fólk við valrætti eru eisini val- bær. Og tað ber ikki til at hava ein løgtingslim, sum býr uttanlands. Her er fyrst at siga, at tað valla verða nógvir útisetar, sum fara at stilla upp. Enn minni er møguleikin fyri, at nakar verður valdur. Men skuldi tað hent, at onkur bleiv val- dur, er tað sjálvandi hansara skylda at røkja tingarbeiðið. - Á sama hátt sum tað er skyldan hjá teimum báðum føroysku fólka- JOlatrø Nordmanns og Reyðgrann Stort urval Heil- og småsøla "PU i S ; jún k r a I Tif. 41166 tingslimunum, at røkja sitt arbeidi Hjá teimum ber til at ferðast imill- um. Hvi so ikki eisini hjå einum løg- tingslimi i t.d. Danmark? 4) Utisetar liva ikki undir foroysk- um lógum. Tí skulu teir heldur ikki velja til lóggávutingið her. Lógir snúgva seg oftast um at skipa framtíðina. Tá útisetar venda heimaftur, liva teir undir teimum lógum, smíðaðar vórðu í Føroyum meðan teir lósu. Ikki undir teimum lógum smíðaðar vórðu í eitt nú Dan- mark. 5) Nøkur teirra, sum fáa valrætt við hesi broyting, koma aldrin aftur til Foroya. Valrætturin er við til at avgera, hvar ein heldur seg hoyra heima. Nýggja skipanin fer at knýta útisetar tættari at Føroyum, og tey verða færri, ið ikki fara heimaftur. At tað tó altíð verða nøkur, sum festa búgv uttanlands, kann íkki nýtast sum próvgrund móti broyting- ini. Tí tað eru eisini fólk í Foroyum, sum eftir at hava havt valrætt her, flyta uttanlands at búgva. Orðaskifti Vit vilja sum sagt fegin hava, at bæði politikarar og onnur alment siga sína hugsan um hetta mál, so- leiðis at tað verður gjølliga lýst, áðrenn løgtingid tekur endaliga stø- ðu. Tí vit eru ikki í iva um, at próv- grundirnar fyri at broyta vallógina eru bæði betri og rímiligari, enn tær, sum nýttar verða ímóti hesi broyting. vegna MFS, Sjúrður Skaale og Olavur Ellefsen | að