leygardagur 4. januar 1992síða 12

Síða 12 Eftir John Pekkanen. ammer osiaurn Eitt undur kom vid postinum Millum miljónatals postkortini til tann krabbasjúka J Ur var ør TVISI n. Hann negi, tå 10 hann i Men um tið 1988 ansaði ven- at hesin -ára gamli smådrongurin ikki spældi so mergjaður, sum hann var vanur. "Tað er sum at hann er vorðin seimni í tí," segði venjarin við pápa Craig, Ernie. Craig gramdi seg um oyrnasungir, og mamma hansara, Marion, varnað- ist, at hann blunkaði so illa, tá ið hann hugdi at sjónvarpi. Hann tyktist dólskur, men læknin hjá teimum helt. at tað mundi vera tí, at hann syrgdi so um elskaðu ommu sína, sum kort síðani var deyð. Men sum vikurnar liðu, gjørdist Craig meira og meira stillførur. Á jólum hevði hann ikki so frægt sum hugsku til at royna sína nýggju súkklu. Hesu ferð helt læknin, at tað komst av einum oyrna- bruna. Men heilivágurin móti bruna hjálpu einki. Nakrar vikur eftir hetta fekk hann ein ringan um- gang við spýggju. Marion kravdi, at hann varð kann- aður hjá einum serlækna á einum sjúkrahúsi. Ser- læknin tók nógvar royndir og gjørdi kanningar. Til seinast eisini eina heila- kanning í skannaranum. Seinni vórðu Marion og Ernie boðsend á skrivstov- una hjá læknanum. "Tí- verri havi eg eini ring tíð- indi til tykkara," segði læknin. "Craig hevur ein svull á heilanum." Svullurin sat á einum sera var" B. ( lansara eftur, re; læknin teimi:m f greiddi læknin teimum frá tætt við heilabulin 4 sum stýrir andadråttinum jartaslagr og blóð rystinum Cr: ð sjúkrabili KOYFUL irnasjúkra húsið 1 Osmond ion. Har gjørdu tey av at leggja hann undir skurð skjótast gjørligt. Marion hevði ikki sinni til at siga hetta fyri soni sínum - hon vildi ikki spilla hansara HVSMÓL fen hon hevði nú altíð verið ærlig við hann og vildi heldur ikki svíkja Hon setti seg á songarstokkin hjá soninum og tók í hond Veitst tú, hvat tær bagir, Craig? "Tað haldi eg, eg veit, mamma." Hann nevndi so ein persón frá eini sjón- varpssending, sum honum dámdi so væl. Hesin per- sónurin hevði ein svull á heilanum. "Eg haldi, mær álit hansara nú hansara. bagir tað sama, sum henni," segði Craig. Marion nikkaði. "Nú mást tú vera ógvliga rask- ur," mutlaði hon. "Tað skal eg nokk." Craig hevði sín leika- elefant av toyi hjá sær, tá ið hann varð rullaður om- an á skurðstovuna tann 17. januar 1989. Marion og Ernie fylgdust við honum. Marion sang stillisliga ein av yndissongum hansara: "I Just Called To Say I Love You". Marion fór inn í sjúkra- húskapellið og legði seg á knæ. Henni rann í hugan, tá ið Ernie og hon høvdu fingið vissu fyri, at hon var við barn. Tá høvdu tey í 10 ár roynt at fáa born. Tey hildu tå stóra veitslu á tí matstovuni, har Marion arbeiddi. Marion hevði lýst sum ein sól, og tá ið Craig varð borin í heim tann 24.juni 1979, var tað sum at eydna teirra skuldi ongan enda fáa. Nú bað hon fyri lívinum á unga syni sínum. Góði Gud, Craig er ikki búgvin til tín enn. Eg vil ikki hava, at tú tekur hann nú, , Fr ! ! 5 2 ri Í i hansara UUO er IKkI KOM- in enn Men bønir hennara tókt- ust ikki verða hoyrdar. Tá ð skurðlæknin hevði arb- í fleiri 01 tímar, segði hann, at tað fór at vera Ov vandamikið at taka allan svullin, tí hann sat so illa fyri. Tvær vikur seinni fingu tey tey bodini, sum tey høvdu stúrt so fyrr: læknarnir hildu, tað var ein illkynjaður teratom- svullur - eitt slag av skjót- vaksandi heila-krabba. Tá ið Craig var komin fyri seg eftir skurdvidgerdina, skuldi hann hava aðra við- gerð, men teir væntaðu ikki, at hann fór at liva leingi. Marion segði arbeiði sítt upp, so hon fekk verið hjá syninum á sjúkrahúsinum. Ernie, sum koyrdi lastbil, kom hvønn dag eftir arb- eiðstíð. Drongurin hevði annað av foreldrunum við seingina alt samdøgrid. Craig fekk so nógv post- kort við ynskjum um góð- an bata frá ætt, vinum og fótbóltsleikbrgðrum, at læknin ein dag skemtandi segði: "Tú kundi næstan komið í Guinness Rekord- bók'." Stutt áðrenn Craig varð fluttur til Royal Marsden Hospital, har hann skuldi hava kemo- og geislavid- gerð, fekk hann eitt band vid eini heilsan frå einum av teimum i sjónvarpinum, sum honum dåmdi so væl. Tá ið eitt dagblad hoyrdi um tað, skrivaði tað eina grein um henda djarva og raska drong, sum stríddist fyri lívinum. Tað var skjótt, at onnur blød og út- varp og sjónvarp komu við søguni eisini. Craig bleiv hetjan hjá bretsku fjøl- miðlunum. Men Craig var versnað- ur. Beinini og vinstri arm- ur gjørdust veikari, tungan fór at balla, og sjónin var ikki klár heldur. Men tó at hann hevði pínu, so bilaði skemungarseminum einki. Hann skemtaði enntá við, at hann var vorðin skallut- ur av kemo-viðgerðini. ingin við ynskjum um bata lá ein heilt serlig heilsan Tað lívgaði Craig, at so nógv fólk fylgdu við í hansara lagnu. Eitt kvøld- 10, hann var útlúgvaður av kemo viðgerðini, var hýr urin ikki so góður Mamma," segði hann, eg hugsi bara um øll kortini, eg havi fingið, so fái eg tað betri." Til at royna at seta betri mót i Craig søgdu foreldr- ini i september vid fjøl- midlarnar, at hann ætladi sær at koma i 'Guinness Rekordbók' sum tann persónur, ið hevði fingið flest postkort við ynskjum um góðan bata. Nakrar dagar seinni steðgaði ein lítil lastbilur uttan fyri húsini hjá for- eldrunum við nógvum postsekkjum fullum av kortum. Tey nógvu kortini førdu til uppaftur meira umrødu í fjølmidlunum - og tað førdi aftur til tús- undir av nýggjum kortum. Craig fekk kort frå m.ø. Margaret Thatcher, Char- les krúnprinsi, George Bush, Ronald Reagan, Michael Gorbatjov og frå tveimum av sínum yndis- stjórnum: Michael Jackson og Sylvester Stallone. Craig fór nú at vóna, at hann kundi seta nýtt met í postkortum - 1.000.265 - tað metið hevði ein annar enskur smádrongur. Tað gav honum eitt nýtt stavn- hald og fekk hann at síggja sjúku sina í ðrum ljósi. Nú komu so nógv postkort til Craig, at hann fekk sín egna skiljikassa á høvudsposthisinum í Lon- don. Vid ti var hann vorð- in einasta fólkið, ið ensku postsøguni, sum var mett sum ein heilur býur at vera. 17.november var tann stóri dagurin. Hóast Craig var ússaligur, so slapp hann at fara til ein fót- bóltsklubba nærindis, har hátíðarhald var fyriskipað. Meðan 300 fólk vóru sam- ankomin, gav postmeistar- in honum kort nummar 1.000.266, sum nú var tað nýggja metið. Craig takk- = linna I á aði fyri og øll brustu útúr at syngja "For He's A Jolly Good Fellow." Um sama mundi byrjaði John Kluge í Charlottes- ville í amerikanska stat- inum Virginia at fáa brøv frá vinfólkum sínum. Kluge var ein stillførur 78- ára gamal maður, sum átti nógvar pengar. Hann hevði vunnið sær meira enn eina milliard við arb- eiði í fjølmidla-heiminum. Vinfólk hansara søgdu honum frá Craig og gllum hansara postkertum, og tey eggjadu Kluge til eis- ini at senda dreinginum eina heilsu. Medan Kluge gekk og hugsadi um, hvørt hann skuldi senda eitt kort ella ikki, fekk hann eina so undarliga kenslu. Spurn- ingurin mål i heilum fyri honum, um allir MØgu- leikar til at viðgera sjúk- una hjá Craig, nú mundu vera royndir. Mundi ein ella onnur viðgerð kanska vera, sum hann kundi skaffa honum? Kluge hevði latið milj- Gnir til vælgerðar-endamál fyrr, men hann hevdi ong- antíð viljað latið til eitt einstakt fólk. Hann hevði ongan hug at bróta hesa meginreglu, og hann vildi heldur ikki geva Craig ella foreldrum hansara falskar ynssøgur eru ikki gerandiskostur í hesi tíð. Men t bæði burturi sum heima. Ein teirra er at erikanska blaðnum Reader's Digest fyri jól. lenda søgan var ætlað til jólablað okkara, men kom ikki við vegna plásstrot. Men hon er kortini eins góð solskynssøga fyri tað, at vit eru farin inn í eitt nýtt ár. Og prenta vit týðingina. Forsøguna munnu nógvir føroyingar kenna. Tað er ikki so langt síðani, at eisini føroysku fjølmiðlarnir gjørdu nógv burtur úr tí umleið 12 ára gamla bretska dronginum Craig Shergolds. Hesin drongurin var álvarsliga sjúkur og í torføru stóðu síni fór hann at savna postkort úr øllum heiminum. Hann vildi sláa postkortmetið. Og tað gjørdi hann - eitt nú eisini við einum hópi av postkortum úr Føroyum. Men hvussu gekst Craig sjálvum. Tað kunnu vit lesa í greinini. Nr. 2 — 4. januar 1992 vónir. Kortini slapp hann ikki frá hesum tankanum, at kanska var enn onkur vón fyri Craig. Kluge ringdi so til ein av sínum góðu vinum, dr. Neal Kassell, sum var pro- fessari í nervaskurðvið- gerð við universitetið í Virginia. "Neal," bað hann, "kanst tú ikki seta teg í samband við familj- una hjá Craig Shergold? Eg havi ein varhuga av, at okkurt er, sum ikki enn er roynt. Eg skal gjalda, hvat tað kostar." Kassell fekk ikki sam- band við Shergold-fólkini í telefonini og sendi tí eitt snarbræv tann 7. august 1990. Dagarnir gingu, men foreldrini hjá Craig svaraðu ikki. Brævið frá Kassell var sjálvandi horv- ið millum allar miljónirnar av brøvum. Sidani Craig hevdi sett metid, var nøgdin av post- kortum vaksin øgiliga, og var nú farin upp um 26 miljónir. Craig var javnan innlagdur. Tann 20. sept- ember bad læknin hjå Craig, Diana Tait, foreldur hansara koma å skrivstovu sina. Hon hevdi ring tid- indi. "Seinastu kanning- arnar visa, at svullurin er farin at vaksa aftur," segdi . hon.