týsdagur 11. februar 1992síða 11

Nr. 28 — 11. februar 1992 Viðmerking til viðmerking Árna Gregersens, Millum bylgjurnar bindandi Síða 11 Eingin rósa er rósa allan dagin Segði skaldið, og tískil eingin tistil tistil allan dagin. Men nú skal Árni Gregersen verða rósa á skerminum allan dagin og Atli P. Dam, løgmadur — og bert legmaður — alt samdegurið. Tað er í lagi, Árni; men hatta markaskjalið setir tú. Eg fái væl livað við tí — tí eri eg fyri tær ongan- tíð persónurin Atli Dam, so ætli eg mær kortini at royna at hava ein egnan »identitet«, sum ikki júst bert er eitt løgmansheiti við almennum skyldum. Spurningurin er truplari hjá tær, tí hvussu nógv menniskju skalt tú gyrða inni á teirra »professio- nellu< frímerkjum, áðrenn náttúrligu tíðindakeldur tínar eru uppturkaðar, og tú bert hevur til ein lítlan dunnuhyl eftir. Um fáar dagar eru 22 ár liðin síðani eg fyrstu ferð varð valdur í landsstýrið og haldi meg hava livað rættuliga væl saman við pressuni hesi ár. Serliga vóru tær nógvu samráð- ingarnar uttanlands á- hugaverdar, og rokni eg við, at útvarpsfólk kunnu vátta tær, at samstarvið var opið og álitiskent, eis- ini um evni, sum í eini samráðingarsteðu ikki vóru búgvin at fara í luft- ina. Ein hevði álit á, at hetta dugdi tíðindatæn- astan sjálv at solda. Ti er tað sjálvandi tvætl, at eg nú skuldi roynt at sensurera, hví skuldi eg nú »på falde- rebet< roynt slíkt. Annars var tað ikki eg, men tú, sum alment fram- bar meting mina um »låg- markið<, og orsøkin til, at eg svaradi, var, at hon varð vend upp og niður í Sosialinum til eina bak- stungu ímóti telefon- verksstjóranum. Tað er væl eisini ein undirmeting av hugsann- arevnum mínum og kunn- leika til hugsannarhátt blaðmanna, um eg veru- liga skuldi roynt at kúga pressufrælsið. Tverturímóti hevur mær dámt sera væl nær- gangandi journalistikk — tá hesin er heiðurligur — og ongantíð borið meg undan at meta til >kross- forhoyr«. Tú hevur væl eisini kunnleika um, at eg per- sónliga havi nýtt ikki so lítið av peningi fyri at gera tað, sum var óhugs- andi, meguligt, nevniliga í einum politiskum floks- blaði at skapa ein leikpall, har »professionell« blað- fólk, samfelagsvidmerkj- arar og onnur i fullum frælsi kunnu bera fram hugsan sina um likt og ólíkt. Sum eg segði seinast, meti eg pressuna neyðuga sum sokallaðu 4. stats- maktina at tryggja rætt- indi borgaranna. Men hetta frælsi riggar ikki, er tað bert frælsi hjá ó- flýggjaligum tíðindafólki at niðurgera, særa og arga onnur menniskju við fjel- miðli sum amboð. Pressu- frælsið má ganga báðar vegir, t.v.s. eisini verða frælsi okkara at finnast at arbeiði tykkara, tá vit meta tað ov vánaligt. Havi ikki ætlað at seta niður á Danmarks Journalisthøjskole, hon- um havi eg virðing fyri, men tað er ein veruleiki, at ofta verður farið út um mark, og er tað orsakað av vána arbeiði í fyrireiking ella bert eitt murubrek, so hjálpir eingin skúli. Hetta markið setir sjálvsagt ikki løgmadur, men journalisturin sjálv- ur. Tað er hann, sum eigur hetta > sømiligleikamark inni i sær sjålvum. Hin- vegin eigur løgmadur — Tórshavn: Á HØVUDSVINNINGUR: Nýgerð ella hampa um rúmið, ' so er møguleiki at vinna tilfarid: 35 m? av glasvevi v/ lími og tveimum umførum av måling. Sjálvandi frá serhandlinum. Fligger máling }; Undir Bryggjubakka 13, tif so væl sum øll onnur — rætt til eina persónliga meting um, nær farið er um markið. Tað kann sjálvt ikki ein nasadjerv ella óserigs pressa taka frá honum. Tú strikar sterkt undir, at onki úr sendingini er afturvíst. Har var ikki nógv at afturvísa, tí ov lít- ið var víst, alt ov nógv dult ella gjert duldarfult. Tað, sum er avdúkað, er, hvussu »Øseriøst« ella »sensationelt« vitanin, sum kortini var tøk i eini »loyndarfullari« frågreid- ing — sum ongin, uttan sjónvarpsfólkini, hevði roynt at loyna — varð nýtt. Legmaður og Atli P. Dam Klaksvík: Iris, tif. 56272 () Leirvík Íris, tlf. 43248 LE ASO gevur tydiligari mynd og betri litir, tå talan er um slitin bond kopiering leigaðar filmar á Bert eitt av mongum í stóra úrvalinum hjá p/f Esmar Simonsen, Tlf. 44405, Kambsdalur Box 78 - 530 Fuglafjørdur sagt varð. Har vóru mong sonn og sterk orð at hava útaftur við sær. Laura Joensen, ið er roynd leikkona, hevur vant við teimum í vetur og hevur aftur sýnt, at gávurnar hevur hon at læra frá sær. Pallurin hóskar væl og er so snildisliga gjørdur, at tú alla tíðina hevur var- hugan av, hvussu arbeiðs- umsteðurnar bara versna. Pallsmíðið hevur Páll í Dalsgarði hegnisliga va gjert sítt til, at leikurin er eydnaður so væl. Ein og hver sjónleikur hevur brúk fyri áhugaðum og virkisfúsum fólkum, ið vilja og kunna brúka evni síni, hug og frítíð til alt hetta ymiska, sum gerast skal: at seyma, smíða, mála, rigga til ljós og ljóð, fáa tilfar til vega, skipa fyri og halda skil á øllum. Lenin afturfyri er gleðin um at vera við og saman við ødrum at geva leiki og orðum lív og innihald, sum áskoðarin kann taka Spælararnir eru »sjån ligi< parturi i teir sum sum hini hava lagt upp til „Ósjónligi byurin« er tann mest vidkomandi av teimum leikum, eg higar- til havi sæd i år. Takk fyri skålvikingar! Sverri Egholm Keldan i Skålavik