leygardagur 15. februar 1992síða 16

Síða 16 tíðindablaðið Nr. 32 — 15. februar 1992 sr Á - 1 * .. Ummæli av tekningunum hjá Óla Petersen: Boðberin hjá okkum ollum -Tekningar hansara eru tað andarúm, ið er neyðugt hjá okkum øllum, skulu vit ikki gerast ———— ———— ør í eini verð, ið krevur viðmerkingar, men har ið tann sum viðmerkir vanliga verður knúskaður; á tann hátt er Oli Petersen boðberin hjá okkum øllum skrivar Rógvi Thomsen í ummæli av bókini "Skemt 91". Hetta er sama ummælið, sum var í útvarpinum nú um dagarnar. Tað man neyvan vera mansbarn í Feroyum, ið ikki á ein og annan hátt er komið fram á onkra tekning hjá Óla Peter- sen. Nú er hann eina mest kendur sum skemtiteknari, fyrst frá Rukkulakkanum í eitt mannaminni og seinni árini við sínum bein- raknu viðmerkingum til dagsins mál á baksíðuni á Sosialinum, har stórt og smátt í samfelagi okkara fær eitt skot, eina mest politisk viður- skifti Men at Óli Petersen eisini hevur evni um- framt tað bera skemtið, bera aðrar bekur og rit boð um. Hann hevur gjert framúr góðar tekn- ingar til táttin Jákup á Men, til Grindavísuna hevur hann eisini tekn- að, hóast mær tykist, at hann her hevur verið minni heppin, tær tekn- ingarnar fanga líkasum ikki hátíðardámin í Grindavísuni. Beint fyri barnabók Joensen: jól kom út eftir Sigurð | Litli Sjúrður á látrinum, myndirnar hevur Óli Petersen teknað, her sýnir hann evni til at myndskrýða á annan hátt enn bert skemt. Harumframt kenna vit hann í nógvum ymiskum våsi, í blødum, tíðarrit- um, teknireðum og ikki minst í skemtiligum lýs- ingum, kéndast man tann vera frá eðrum av bryggjaríum okkara. Nú vit tosa um skemt, so er rættast nú beinan- vegin at siga, at Óla Pet- ersen er tað rættari í mongum førum at kalla satirikara ella speitekn- ara heldur enn skemti- teknara. Tað er so ymis ligt, hvussu ið teknarar greiða at bera fram boð- skap sín, skemtitekning- ar eru oftast tað slagið av tekningum, ið trupl- ast er at greina; hava tær, sum hjá Óla Peter- sen, ein sosialan og sam- felagsligan brodd, so kemur broddurin hjá summum teknarum at doyva sjálva tekningina; hetta tvíbýtið dugir Óli Petersen sera væl at handfara. Nú er tað ikki so, at ikki fleiri royna seg á hesum økinum í Feroyum, men Óli Peter- sen skarar framúr. Leðr- ingar hansara eru oftani av slíkum slag, at tær eiga at níta fast hjá onkrum, hóast tey ikki látast um vón. Orsekin til, at tann góði teknarin sleppur at tekna sum hann vil er, at tað er illa umtókt í okkara mentan ikki at tola skemt, hver. kennir ikki hetta brotið úr sanginum: Tann, ið av lítlum varð argur, varð hildin fyri spott, At Óli Petersen ikki al- tíð bert niltast er eyð- sýnt. Tekningar hansara eru tað andarúm, ið er neyðugt hjá okkum øll- um, skulu vit ikki gerast er í eini verð, ið krevur viðmerkingar, men har ið tann sum viðmerkir vanliga verður knúskað- ur; á tann hátt er Óli Petersen boðberin hjá okkum øllum Oli Petersen er maður við margtáttaðum evn- um. Í bókini "Skemt 91" er skemt, keipumyndir og speisemi á høgum stigi. Hann dugir at bera seg sum skemtarin, samstundis. við at álvari býr undir skrivar Rógvi Thomsen í ummæli sínum av bókini tann stort Hesi seinastu trý árini hevur Óli Petersen teknað umleið 500 tekningar í Sosialinum. Nú er útvarp kanska ikki besti miðilin at við- gera myndir í, men at viðgera boðskapin hjá Óla Petersen, ið er so al- gongdur, man fara at bera til, soleiðis at lurt- arin kann ímynda sær myndina. Á permumyndini síggja vit Atla Dam, legmann, avmyndaðan sum ta nið- urbundnu kempuna í Gulliver í Pinkulinga- landi. Uttan um hann strevast fólkafloksmenn við at binda kempuna niður, og í útjaðaranum standa vanligu føroying- arnir, við hondunum í lumma, andlitsleysir, og gána. Longu her hava vit eina politiska viðmerk- ing, ið, uttan at tað er neyðugt at brúka tey nógvu orðini, sigur alt um hvussu ið Óli Peter- sen metir lands- stýrissamgonguna. Tí tað sum eyðkennir tekn- ingarnar hjá Óla Peter- sen er, at tær eru við- merkingar, lætnar í ein búna av skemti, oftani bera tær á brá, at vera tað slagið av skemti, ið hesa nevnt hevur verið gálga- humor. Ikki ber til at taka hverja mynd fram einsæris, men kanska heldur at vísa á nekur høvudseydkenni, eisini tí at ikki allar myndiranr eru eins væleydnaðar, Sumba er ímillum, hóast u.stið er gott. Bestur tykist mær Óli Petersen vera í teimum einfald- astu tekningunum uttan ov nógvar smálutir. Her dugir hann á einfaldan hátt, at gera eina bein- rakna og skemtiliga við- merking til dagsins mál, viðmerking ið teyggjur av serfreðingum hevdu nýtt alinlangar greinar at lýst. Demini eru mong og eg skal taka onkur fram. Men fyrst nekur eyðkenni við tekn- ingunum. Meðan politik- arar, embætisfólk og annað gott fólk í Feroy- um á tekningunum hjá Óla Petersen hava and- lit, ið væl ber til at kenna aftur, hóast oftani ødr- vísi ílætin enn vanliga herbúnan, klædning og slips, so er vanligi for- oyingurin ein keipu- mynd, ið gongur aftur og aftur, oftast í posa- troyggju, í feroyskari húgvu ella keppi, í gummiskóm ella av og á í húðarskóm, við selum, oftani í knæbuksum, sjó- maðurin oftast í niður- rullaðum klovstivlum, andlitini eru undrandi ella heldur fávitskut, uttan hjá teimum, ið duga at geða seg av landskassanum, har er andlitið snúðið. Politik- ararnir hava oftani eisini fingið ein fastan form, summar politikarar er Óli Petersen vorðin sannur meistari í at tekna, serstakliga Jógv- an Sundstein. Valdagin 17. novemb- er 1991 er viðmerkingin hjá Óla Petersen ein heldur fjálturstungin føroyingur, ið einsamall- ur skal seta kross sin, uttan um eru seks hótt- andi fremstafingrar, allir eyðvitað í mansjett- skjúrtu og hendurnar eru merktar av, at tað ikki er handaligt arbeiði "Óli Petersen dugir á einfaldan hátt at gera eina beinrakna og skemtiliga viðmerking til dagsins mál, viðmerking, ið teyggjur av serfróðingum høvdu nýtt alinlangar greinar at lýst." á á +]