týsdagur 24. mars 1992síða 16

Síða 16 Íslendski Palleba: = ag tíðndahlaðð Ikki rætt at skerja kvotuna hjá føroyingum Almenningurin í Íslandi tekur ikki undir vid avgerðini at skerja føroysku kvotuna í íslendskum sjógui Rættiligt rok hevur verið í íslendsku bleðunum aftan á avgerðina hjá stjórnini at skerja feryosku kvot- una undir Íslandi við 28%. Øll blødini hava prentað lesarabrev og greinar, har týðuliga kemur fram, at nógvir íslendingar stuðla feroyingar dyggiliga í kvotamálinum. Fleiri hava funnist hvassliga at íslendska Reiðarafelag- num og útróðrarmonnun- um, ikki minst í Vest- mannaoyggjunum, har andsteðan mótvegis fer- oyingum hevur verið stór. Hesir fáa av at vita frá eldri íslendingum, sum minnast tær tíðir, tá ið føroyingar mannaðu stór- an part av íslendska flot- anum. Fíggjarkreppan Tvær av hesum greinum hava vakt stóran ans í Ís- landi. Onnur varð prentað í Morgunblaðnum seinast i februar. Birgir Dyrfjørå, verkfreðingur, hevur skrivað greinina, sum nevnist »Føroyingar eru ikki utlendingar«. Hin greinin st6 at lesa i Altýðublaðnum fyri nøkr- um degum síðani. Hevundurin eitur Guð- mundur Oddsson, býráðs- limur í Kópavogi. Grein hansara hevur ta speisku yvirskriftina >Hvat rakar okkum gamlir vinir og frændur?« Birgir Dyrfjørd, ið er væl kendur blaðskrivari, sigur seg minnast ta tíð, tá feroyingar vóru mettir sum breður og vinir og ikki sum útlendingar. Hann sigur: >Ein sera álv- arslig fíggjarkreppa hevur rakt feroyingar. Sammett við hana eru teir trúpul- leikar, vit í hesum landi hava at dragast við, at meta sum smáting. Í mun til feroyingar eru islend- ingar ein rík tjóð, við gev- andi fiskileiðum, fram- komnum landbúnaði og nógvari orku«. Birgir greiðir frá steð- uni í Feroyum og í fram- haldi av tí sigur hann: >Ongantíð fyrr hevur ís- landskvotan havt so stór- an tydning fyri føroying- ar. Nú tá ið teir veruliga hava hjálp og samkenslu fyri neyðini, verður trýst lagt á íslendsku stjórnina at koyra teir burtur úr ís- lendskum sjógvi eina ferð med alla«. Birgir sigur, at saman við ynskilistanum um ó- skerda kvotu kundu fer- oyingar eisini havt givið íslendsku stjórnina tað, hann nevnir »føroysku av- rikaskrånna«. Birgir nevn- ir m.a., at í toskakrígnum 1959 noktaðu feroyingar at avgreiða bretskar trol- arar, sum veiddu ólógliga nýggja ís- innanfyri = FE FERÐSLUOHAPP. Friggjamor; ferðslan var ? gv. Vi AT LE CORA: en Dilur neidur ki rendi beint inn í hin. Fólkaskaði var eing <<: a VUrnacist in, men báðir Dilarnir fingu skaða i VEGIN iii ULIGTU OE ar KioKKan Nálveum átta, tå lendska fiskimarkið. Tá ið fiskimarkið var flutt út í 50 míl vóru tað bert tvær sjálvsteðugar tjóðir, sum stuðlaðu íslendingum: Finnland og Kina. Tann dyggasti stuðulin kom kortini úr Feroyum, sjálvt um => føroyingar ongar meguleikar høvdu at gera seg galdandi á altjóðaeki. Bretskir trolarar vóru ikki avgreiddir i Feroyum, hóast hóttanir um revsitil- tek frá bretsku stjórnini. Gott vinalag »Tå var vinalagið í Íslandi mótvegis føroyingum uppá tað allar besta. Ís- lendska tjóðin var altráð eftir at lena føroyingum ta samsteðu, teir hevdu víst við at seta egnu áhugamál í vanda. Ólafur Jóhannesson, táverandi forsætisráðharri, sendi Atla Dam, legmarni, eitt telegramm, har hann vegna íslendsku tjóðina takkaði fyri stuðulin. Ís- lendskir studentar í Oslo sendu eisini Feroya lands- stýri telegramm, har sagt varð m.a., at íslendingar ongantíð fóru at gloyma hendan studul«. >Hvar eru íslendsku studentarnir í Oslo í dag?« spyr Birgir. »Hvar er takkarlønin? Vóru hetta bert orð uttan innihald?< Tað sama hendi, tá ið fiskimarki varð flutt út á 200 míl. Bretar hóttu fer- oyingar við landingar- banni, um teir noktaðu at avgreiða trolararnar. Birgir sigur: »Husmødur í Klaksvík vístu íslending- um samsteðu, sum fløvadi hvert einasta hjarta í hes- um landi, tá tær forðaðu bretum at keypa vatn og olju í Klaksvík. Íslendska sjónvarpið hevði eina tíð- indasending við myndum mran Haldaragjaldið + FRA SL frå hendingini i Klaksvik. >Tað hevði hósk- at sjónvarpið aftur myndir av jú i Å verid andi, »hetjunum Klaksvik«, sigur Birgir og leggur aftrat, at tad måtti kenn- ast tungt fyri føroyingar nú at standa vid húgvuni i hondini og biðja íslend- ingar um fisk av teimum leiðum, teir so dyggiliga bardust fyri saman við ís- lendingum Mest år Føroyum Birgir vidger eisini eldgos- ið i Vestmannaoyggjun- um i februar 1973. 23 fe- løg og fyritøkur i Føroy- um við Ola Jacobsen, for- manni i Fiskimannafelag- num á odda, tóku seg sam- an um at hjálpa íbúgvun- um har. Umframt tað, sum almenningurin í Fer- oyum gav, stuðlaði Fer- oya landsstýri hjálpar- arbeiðinum við 10 mió. kr. Birgir sigur, at Kópa- vogur og Hafnarfjerður, sum hava tilsamans 30.000 íbúgvar, góvu 1 mió. kr. i part. »Um hjálpin verður roknað í krónum pr. íbúgva, vísir tað seg, at ongin hevur latið so nógv til Vestmannaoyggjarnar sum føroyingar«, sigur Birgir. Birgir Dyrfjørå sigur at enda: »Ongin Oli Jacobsen er í Vestmannaoyggjunum og einki landsstyri, men har eru byråd, fyritøkur og einstaklingar. Eg spyrji: er veruliga ongin har, sum hevur tørv å at visa før- oyingum vælvild? Frá Vestmannaoyggjunum hoyra vit bert tos um, hvussu neyðugt tað er at koyra feroyingar burtur av fiskileiðunum. Ein hevði hildið, at ongin hevði skilt steðuna hjá føroyingum betur enn fólkið í Vestmannaoyggj- unum. Ég fari at heita á tey og aðrar íslendingar at siga sína hugsan um ta viðferð, feroyingar hava fingid«. Í greinini, sum Gué- mundur Oddsson, býráðs- limur í Kópavogi, hevur skrivað um hetta mál Altýðublaðnum, verður leikluturin íslendsku reiðarunum viðgjerdur greinin kemur í blaðið seinni í vikuni etj.- rn 01 UT UT i ! —————————— — —"