týsdagur 28. apríl 1992síða 6

Krossmerkið bindur saman | norðurlondini % -og ber bod um ta lívsáskoðan, sum krossurin stendur fyri, segði Heini Johansen, løgtings- maður, í flaggdagsróðu síni í Kvívík 0 — Heini Johansen helt flaggdagsrødu i Kvivik 25. april í 1940 varð kunngjørt, at ell føroysk skip skulu flagga við fer- oyska flagginum, tað eru sostatt 52 ár síðani hetta hendi, men MERKIÐ er nógv eldri enn so, Niels Juel Arge sigur í bók síni MERKIÐ um flagg- seguna: >Tað fyrsta flaggið, eitt borðflagg bleiv seymað av Ninnu Jacob- sen í 1919. Teir, sum myndaðu flaggið vóru feroyskir studentar búsitandi í Danmark, við Jens Oliv- ur Lisberg á odda, sum sama ár fekk seymað eitt stórt flagg, sum bleiv borið á útferð og fólkafundi í Normans- dalinum á Sælandi sama árið, hetta flaggið hong- ur í Fámjins kirkju við hesi áskrift: »studentur- in Jens Olivur Lisberg læt hetta veittra á fyrsta sinni her í bygdini á sumri 1919«. Tað skuldu sostatt gang 21 ár frá tí at MERKIÐ varð skapt, til tað bleiv góðkent og álagt varð øllum før- oyskum skipum at sigla undir feroyskum flaggi, MERKIÐ umboðaði okkum sostatt sum eina tjóð. Tað kann ikki umbera seg at reður ganga aftur ár eftir ár, tá talað verð- ur um flagg okkara, tað ger heldur einki, men í hesum degum, hvar bæði tosað og skrivað verður nógv um Europe- iska Felagsskapin og um vit skulu gerast limir í hesum felagsskapi, fari eg at nýta hevið til at ávara ímóti hesum lima- skapi, tí eg eri stórliga bangin fyri, at vit tá missa okkum heilt burt- ur sum tjoð. Tað eru ser- liga fleiri av okkara ídn- aðarmonnum, sum vilja lima okkum inn í hendan felagsskap, eg fari held- ur at heita á teir at brúka tíð og evni at greiða fólki frá, hvussu neyðugt tað er at stuðla tí føroysku framleidsl- uni, hóast hon møguliga kostar nøkur oyru meira, tí tað er hjálp til sjálv- hjálp, skulu vit nakran- tíð hugsa um størri frælsi, ábyrgd og av- gerðarrætt innanfyri ríkisfelagsskapin, ella samvinnu í broyttum líki, fyri ikki at tala um loysing, sum summir halda sær endaliga málið verða, mugu vit í fyrsta umfari framleiða mest meguligt til egið brúk, soleiðis at arbeiðspláss- ini verða her á klettun- um, hetta ger seg sanni- liga eisini galdandi fyri fiskaúrdrátt, tað má kunna bera til við tí negd, vit sjálvir fiska, at hetta verður gjert klárt til brúkaran, tí tað er seluvirði av hesum, vit skulu liva av. Hesin siður, at hátíð- arhalda hendan dag, við skrúðgongu, sangi, tón- leiki og reðum runt um í landinum, er ein natúr- ligur og vakur siður, sum minnir okkum á tað stríð, ið hesi, menn og kvinnur, høvdu og bard- ust fyri at faa MERKIÐ viðurkent. Havnar Hornorkestur legði lunn- ar undir hetta hátíðar- hald í 1947 og hevur skipað fyri hesum á hverjum ári síðani. Her í bygdini eru tað skótar- nir, sum skipa fyri hes- um hátíðarhaldi, tað skulu tit hava stóra tekk fyri. MERKIÐ umboðar okkum hvar vit eru og koma. Okkara landslið í fótbólti gjørdi eina virði- liga umboðan í síni fyrstu altjóða kapping, sum bleiv sjónvarpað um allan heimin og gjørdi oyggjar okkara kendar á henda hátt, hvat var meira natúrligt enn at heiðra teir við eini flaggskrýddari mótteku. Soleiðis hevur MERKIÐ fylgt okkum í gleði og sorg. Til tað komandi ættar- liðið er tað álagt okkum at greiða frå flaggsøguni og tydninginum av MERKINUM og at far- ast skal væl og hátíðar- liga um flaggið. Bara henda letan, vit geva okkum tíð til at hátíðar- halda dagin, ger sítt til, at tað yngra ættarliðið fær fatanina av, at MERKIÐ er nakað, sum vit eru góð við og savn- ast um, sum sigur frá hverji vit eru, sum um- boðar okkum, hetta er tíðindablaðið Nr. 79 — 28. apríl 1992 Skótarnir í Kvívík í skrúgongu saman við limum úr Norðstreymoyar Symfoniorkestri eitt eyðkenni fyri allar tjóðir. Fyrsta erindi í flagg- sanginum, sum Hans Andrias Djurhuus, skald, yrkti í 1919, ljóðar soleiðis: Sjá tú blánar sum loftið og tú rodnar sum blóð men hitt hvíta er fossur, brot og vetrarins ljóð. Har tú veittrar á báru, fjalli, bergi og ong syngur tjóðin tær glaðasta song. Um enn nær ella fjart ert tú sál míni kært sum tú fedrunum vart ti tú glógvar so bjart, sum tú sóleyga bart, gjøgnum náttmyrkrið svart, blátt sum loftið, sum brimbrotið skært. Krossmerkið bindur Norðurlondini saman og ber boð um ta kvsåskod- an, sum krossurin stend- ur fyri, sum ímyndar tað góða í okkum øllum, tol- semi, eftirlæti, trúskap og at tú skalt vera móti eðrum, sum tú vilt at onnur skulu vera móti tær. Myndir: Jens Kr. Vang