týsdagur 15. apríl 2003síða 9
‹ fyrra síða allar 21 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 73 - 15. apríl 2003
17
Liðskiparin hjá VÍF
helt eftir seinasta
dystin, at VÍF eina
mest hevði sær
sjálvum at takka, at
tær ikki endaðu hægri
KVINNUHONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Við nýggja silvurmerkinum
hangandi um hálsin fingu
vit orðið á Sóley Mikkelsen
eftir trivaliga sigurin hjá
VÍF á StÍF. Og liðskiparin
hjá VÍF duldi ikki fyri, at
hetta ikki akkurát var tað,
sum hon hevði ætlað undan
kappingarárinum.
- Nei avgjørt ikki. Sjálv-
andi høvdu vit ætlað at
endurvinna meistaraheitið,
men vit mugu bara ásanna,
at vit hava tveitt ov nógv
burtur á vegnum.
Spurd, um tað í dag eru
nøkur ávís stig, sum hon
kanska iðrar seg um, sigur
Sóley, at tað eru tað.
- Teir báðir dystirnir móti
Kyndli í grundspælinum,
og so tað, sum vit mistu
móti StÍF. Tað vóru stig,
sum vit burdu havt fingið,
men tað er so ikki nakað at
gera við nú. Tað er farið.
Ikki mettar
Tað hevur verið nevnt
millum annað á hesum
síðum, at tað onkursvegna
hevur verið so, at ein ávís
metta hevur verið at sæð á
VÍF-liðnum, men hesum er
Sóley als ikki samd í.
- Tað haldi eg ikki, men
vit høvdu fleiri broytingar á
liðnum. Ioana var sjálvandi
ein stórur missur, men vit
hava eisini mist Randi,
Hertha var ikki við alt árið,
og Manuela hevur heldur
ikki verið tøk alla tíðina.
Vit skuldu sostatt venja
okkum við at spæla nakað
øðrvísi, og tað megnaðu vit
so ikki í nóg stóran mun,
heldur Sóley.
Men hon viðgekk tó, at
hesin seinasti dysturin onk-
ursvegna var við til at
leggja eitt lítið plástur á
silvurmerkini.
- Tað er jú altíð stuttligt at
enda væl. Nú fingu vit
givið áskoðarunum ein
ordiligan sigur at enda við,
og so er spurningurin bara,
hvussu verður hjá monn-
unum. Har eri eg eitt sindur
tvíbýtt, má eg viðganga. Eg
plagi at heppa á VÍF, men tá
teir spæla móti StÍF er eitt
sindur torført at velja síðu,
segði skálakvinnan hjá VÍF
at enda, áðrenn leiðin gekk
upp á í høllina aftur.
Kvinnurnar hjá VÍF
vunnu stórsigur í
seinasta dystinum, tá
StÍF vitjaði
KVINNUHONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Tað tók sína tíð, áðrenn
gongd kom á málskjóting-
ina í dystinum millum silv-
ur- og bronsuvinnararnar í
kvinnudeildini.
Tá
12
minuttir vóru farnir, vóru
gestirnir framvegis á odda
1-0, men so kom brádliga
meira ferð á.
Bæði
málverjarar
og
verja hjá báðum pørtum
høvdu fram til tá staðið seg
heilt væl, samstundis sum
álopsspælið ikki koyrdi nóg
gott, men so við og við
broyttist hetta. Serliga fekk
VÍF gongd á seinastu løt-
una
undan
steðginum.
Kontraálopini fuku oman
ímóti StÍF málinum, har
Kristina Griksaite var mest
sum púrasta seld hvørja
ferð.
Ioana endaði
Og í seinna hálvleiki var
gongdin hin sama. Spenn-
ingurin tóktist eina mest at
snúgva seg um, hvørt tað
skuldi eydnast VÍF at skjóta
dupult so nógv mál sum
StÍF, og tað gekk eisini
akkurát.
Og málskjúttin tá var
eingin annar enn Ioana
Rápa. Í seinastu álops-
royndini fekk VÍF brots-
kast, tá tíðin var um at vera
runnin, og so fór alt í høll-
ini at klappa. Kanska
høvdu tey varhugan av, at
hon hesa ferð hevði skrivað
seg sjálva á dómaraseðilin,
og tá hon so fekk møgu-
leikan, var hon ísakøld. At
tað bert eru átta dagar til
hon er sett at eiga, tóktist
hon ikki leggja stórvegis í,
tá hon sendi bóltin beint
inn um stólpan vinstru-
megin, og so var leyst og
liðugtt. Tó at talan ikki
gjørdist um gull í ár, so
tóktust leikararnir kortini
vera so toluliga nøgdar um
silvurið, eins og tær hjá
StÍF vóru tað um bronsuna.
Men dysturin sjálvur
gjørdist tó ongan tíð so-
mikið spennandi, at tú sást,
at talan var um næst- og
tiðbesta liðið í landinum.
Týdningurin av dystinum
var snøgt sagt ov lítil, og
ivaleyst mundu leikararnir
á báðum liðum eisini hava
tankarnar longri frammi –
til mansdystin, sum lið
felagsins skuldu spæla eftir
kvinnudystin.
Dysturin í tølum
VÍF-StÍF 30-15 (10-6)
Málskjúttar:
VÍF: Nicoleta Radu 11,
Sóley Mikkelsen 5, Niko-
lina Eyðbjørnsdóttir 4,
Jacklin Durhuus 4, Fríða
Marjunardóttir 2, Linda Jo-
hannesen 1, Alis Høghamar
1, Sára Jógvansdóttir 1,
Ioana Rápa 1(1)
StÍF: Alina Olaru 5, Asta
Petrauskiene 4, Sunfríð B.
Jacobsen
1(1),
Paula
Høgnesen 1, Poula D.
Olsen 1, Anna B. Danielsen
1
Brotskøst: VÍF 1, StÍF 2
Útvísingar: VÍF 3
Dómarar úr Kyndli: Eyðun
Samuelsen
&
Hannis
Wardum. Tóku tað sera
róligt, og eins og flestu
onnur í høllini mundu teirra
tankar eisini vera vendir
móti mansdystinum.
Neistin fekk ikki
vunnið seg uppeftir
á stigatalvuni, men
tær sigraðu í sein-
astu grannaupp-
gerðini, og tað telur
eisini eitt sindur
rætta vegin
KVINNUHOND-
BÓLTUR
Jákup Mørk
Bæði Neistin og Kyndil
høvdu ætlanir um heið-
ursmerki, tá farið varð
undir kappingarárið.
Undan seinasta dyst-
inum var tó greitt, at so-
leiðis skuldi tað ikki
verða, og tí var tað fyrst
og fremst æran, sum
stóð upp á spæl leygar-
dagin.
Og hon hevur nú
heldur ikki so lítið at
siga hjá hesum feløgun-
um.
Áskoðararnir
á
Hálsi vórðu eisini vitni
til ein spennandi dyst,
har munurin ongan tíð
var hin heilt stóri, men
har Neistin í seinasta
enda dró longra stráðið.
Tað var eisini alla
tíðina Neistin, sum vóru
á odda í dystinum. Eitt
skifti hóttu tær eisini við
at taka seg somikið langt
frá, at øll vón hjá Kyndli
mundi dottið niðurfyri,
men við trimum málum
á rað fekk Kyndil tó
aftur skapt spenning í.
Tær vunnu seg upp á
javnt, men tá Neistin so
fimm minuttir fyri leik-
lok fekk trý mál á rað,
mundi tað vera liðugt í
so máta.
Sum sagt, so hevði
úrslitið tó onga ávirkan
á samlaðu støðuna, har
liðini endaðu ávíkavist
nummar fimm og seks.
Ein støða, sum tey av-
gjørt ikki eru nøgd við,
og lítið er at ivast í, at
tankarnir nú fara at leita
eftir møguligum frá-
greiðingum, soleiðis at
hetta kann betrast til
komandi ár. Til tað eru
eisini nakrir mánaðir, og
megna bæði liðini at
halda fast í hópunum,
sum tey høvdu nú við
kappngarlok, so er lítið
at ivast í, at tey í nógv
størri mun eru førar fyri
at geva oddaliðunum í
deildini ein skarpan
gang.
Dysturin í tølum
Neistin-Kyndil 19-18
(10-7)
Málskjúttar:
Neistin: Simona Dziu-
gyte 6(2), Ása á Neysta-
bø 4(2), Súna Mørk 3,
Mildrið Jacobsen 3,
Christina Holm 2, Jórun
Ludvig 1
Kyndil: Sonjha Smiljic
6(6), Annika Thomsen
3, Iliana Manolescu 3,
Annika
Ljósstein
2,
Heidi Maria Akselsen 1,
Jensia Petersen 1
Brotskøst: Neistin 6,
Kyndil 6
Útvísingar: Neistin 3,
Kyndil 3
Dómarar úr H71/TB:
Jákup Símun Simonsen
& Birgir Dimon
Neistin-Kyndil 19-18 (10-7):
Eitt slag av
uppreisn
Mistu ov
nógv
VÍF-StÍF 30-15 (10-6):
Endaðu við málveitslu
Talan varð ongan tíð um nakran spennandi kvinnudyst í Vestmanna. Til tess var týdningurin
helst eisini ov lítil
Mynd: Álvur Haraldsen
- Vit mugu bara ásanna, at vit hava
tveitt ov nógv burtur á vegnum, helt
Sóley Mikkelsen eftir seinasta dystin
Mynd: Álvur Haraldsen
17
16
Nr. 73 - 15. apríl 2003
VB skuldi bara hava
tíðina at ganga leyg-
ardagin, soleiðis at
tær eftir dystin kundu
taka ímóti sjónliga
tekininum um FM-
heitið
KVINNUHONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Føroyameistararnir úr VB
vitjaðu í seinsta umfarinum
hjá Tjaldri, sum fyri tað
mesta hevur verið isolerað í
botninum av stigatalvuni.
Og dysturin hesa ferð
gjørdist eisini ein ásannan
av, at tað er munur á toppi
og botni. Kanska hava
onkrir av hinum sigrunum
hjá VB verið meira sann-
førandi enn tann í Runavík
leygardagin, men trupul-
leikar høvdu meistararnir
ongantíð.
Tíðliga í fyrra hálvleiki
skaptu tær eitt hampuligt
hol niður til Tjaldur, og so
gekk fyri tað mesat ein veg.
Eisini hóast gestirnir ofta
tóktust taka sær av løttum,
meðan tær bíðaðu eftir, at
dysturin
skuldi
enda,
soleiðis at gullkrónurnar
fyri árið kundu býtast út.
Og tað blivu tær so
loksins. Fyrstu gullmerkini
hjá VB í meira enn hálva
øld hava verið veruleiki nú
í nakrar vikur, og nú hava
tær so eisini fingið sjónliga
prógvið fyri hesum.
Dysturin í tølum
Tjaldur-VB 20-30 (8-13)
Málskjúttar:
Tjaldur: Milica Ergic 7,
Lenka Ribaric 4, Hansa
Mikkelsen 3, Turid Lam-
hauge 2, Elinbjørg Hamm-
er 2, Sonja Gleðisheygg 1,
Oddvá Fossdalsá 1
VB: Daiva Toumaite 8(3),
Gurið Mortensen 7, Laila
Jespersen
4,
Guðrun
Midjord 3, Eyðdis Kjærbo
2, Arnleyð Hjlem 2, Rann-
vá Augustinussen 2, Anja
Mørk 1(1), Eyðbritt Krossá
1
Brotskøst: Tjaldur 3, VB 5
Dómarar úr Neistanum:
Kristian Johansen & Sámal
Hansen
Tjaldur hevði gott tak
á hoyvíkingum fyrra
umfarið, men teir
megnaðu ikki at
halda, og so fekk H71
sannan stórsigur í
seinasta dystinum
MANSHONDBÓLTUR
Jákup Mørk
Hoyvíkingar gjørdu veru-
liga um seg í seinasta dyst-
inum í hesum kappingarár-
inum.
Ikki tí, fyrra hálvleik
móti Tjaldri var ikki nógv,
sum bendi á, at talan skuldi
gerast um stórsigur. Í øllum
førum ikki til H71, tí tað
vóru heimamenninir, sum
vóru omaná.
Tjaldur hevur tó fleiri
ferðir prógvað, at orkan er
ikki til at spæla heilar dyst-
ir, og uttan skiftisleikarar at
taka av, sigur tað seg sjálvt,
at uppgávan gjørdist alt
tyngri, sum dysturin leið.
Og hoyvíkingar tóku av.
Teir byrjaðu seinna hálvleik
við at skjóta sjey mál á rað,
og so var stílurin lagdur.
Tjaldur royndi so dánt at
fylgja við, men stórt sæð
var tað bert Dragisa, sum
megnaði at gera nakað sum
helst, og tó aty hann aftur
hesa ferð varð toppskjútti
hjá liðnum, so er tað ikki
nóg mikið við einum stór-
skjútta í hondbólti. Ikki
minst verjuparturin hjá
Tjaldri hevur riggað illa í
ár, og er hetta ivaleyst
størta einstaka orsøkin til,
at endastøðan ikki er betur.
Hóast sessin niðarliga á
stigatalvuni, so mundi árið
hjá hoyvíkingum ikki telj-
ast millum tey ringastu.
Undan árinum varð dent-
urin fyrst og fremst lagdur
á, at nú skuldu ungu leik-
ararnir í felagnum fáa
møguleikan, og tað hava
teir fingið. Og fyri fleiri av
hesum er galdandi, at teir
hava ment seg heilt nógv í,
soleiðis at hetta veruliga
kann vísa seg at vera ein
skilagóð íløga, sum felagið
gjørdi í ár.
Dysturin í tølum
Tjaldur-H71 25-38 (17-13)
Málskjúttar:
Tjaldur: Dragisa Stojovic
10, Tórhalldur Thomsen
7(5), Zoran Sarcevic 5, De-
jan Lacok 1, Tórður Thom-
sen 1, Ragnar Olsen 1
H71:
Johnny
Durhuus
12(1), Niels Viggo Nicla-
sen 8, Olaf Vestergaard 5,
Hans
J.
Jacobsen
4,
Kristian Eli Zachariasen 4,
Esbern Patursson 2, Rúni
Djurhuus 1, Uni Wardum 1,
Halgir D. Olesen 1
Brotskøst: Tjaldur 2, H71 1
Útvísingar: H71 5
Dómarar úr Neistanum:
Kristian Johansen & Sámal
Hansen
Tjaldur-H71 25-38 (17-13):
Stórsigur í seinna hálvleiki
Tjaldur-VB 20-30 (8-13):
Framsýning hjá VB
VB hevur alt kappingarárið havt nakrar sera trúgvar stuðlar, og í Runavík høvdu fleiri av hesum gjørt seg til, nú takast skuldi
ímóti steypinum
Mynd: AWJ
Eftir dystin skuldi sjampanjufløskan sjálvsagt opnast, og tað
skuldi í øllum førum ikki ganga friðarliga fyri seg
Mynd: AWJ
Sjálvur dysturin mundi vera so sum so. Styrkismununurin millum topp og botn var snøgt sagt
ov stórur, til at veruligur spenningur skuldi koma í
Mynd: AWJ
C
M
Y
K
16