hósdagur 14. mai 1992síða 12

Síða 12 tíðindablaðið Nr. 91 — 14. mai 1992 Tummas Arabo, landsstyrismadur á landsstevnu javnaðarfloksins Møguleikar í ferðavinnuni Tummas Arabo er eisini ferðamálum. landsstýrismaður í Hann helt fyri, at ferðavinnan tykist at vinda upp á seg, og ídnaðurin, sum framleiðir til hesa vinnu, veksur rættiliga skjótt. -Vit hoyra um sølubudir, sum lata upp við tilfar til hendan bólkin, eins og vit hoyra um matstovur, sum helst eisini skulu hava nakað burtur úr hesi VINNU, landsstýrismaðurin sum helt, at gondin innan ferðavinnuna er positiv. Hann helt, at ferðaráðið ger eitt fott og grundleggjandi arbeiði fyri at skapa ferðavinnuni so góðar fortreytir sum gjørligt. Landsstýrismaðurin segði seg ikki ivast í, at ferdavinnan kann geva okkum stóran inntøkumøguleika segði ein rættiliga Lidug hús til utlendingar -og hålvlidug til fóroyingar Tummas Arabx tillaðingar skulu ul i s verjutollurin felli . landsstýrismaður segði, at stórar mband við EF-sáttmálan, tí endsk sniðhús tá momsurin kemur. Í sambandi helt hann tað vera rætt, at føroyskir sniðhúsaframleiðarar serl eftir tveimum marknaðum At flyta liðug sniðhús til eittnú Shetlands og Skotlands, og gera tað hann kallaði hålvlidug hús til føroyingar. Tummas Arabo segði, z einki skuldi verið til hindurs fyri at vent aftur til skipanina, at smíða og tapeusera sum ráðini eru Eitt ávíst sjálvbyggjarí. Hann segði seg ikki ivast i, at hetta fór at bera til, eins og tað fyrr hevur kunna borið til Sum eitt dømi i nevndi hann, at útl verða bíligari enn før | hesum iga leggja seg Glottar Í annars døprum tíðum Tummas Arabo, landsstýris- maður duldi ikki, at fiskiskapur okkara á egum grunnum mink- ar rættiliga nógv, c og kvoturnar í Íslandi eru munandi skerdar. Haraftrat plága sjúkur alivinn- una, men hann sá avgjórdar glottar fyri framman. Meirvið- gerð av fiski er leiðin saman við einum góðum samstarvið við nýggja sóluliðið, segði landsstýrismaðurin -USA og Japan hava figgjarkreppur, og skandi- navisku londini eru herjað av fallitum. Hjá okkum stendur heldur ikki ov væl til. Hyggja vit at okkara egnu tilfeingisstødu, er hon eisini versna. Fiski- skapurin á egnum grunn- um sær út til at minka rættiliga nógv, og haraftrat eru kvoturnar í Íslandi skerdar munandi. Haraftrat plága sjúkur alivinnuna. Samanumtikid må sigast, at umstødurnar at virka undir, hava verid versnandi tað árið. Hetta Tummas Atrabo á landsstevnu jax naðarfloksins, og helt fyri at alt hetta er ein døpur semasta segði mynd, og setti Sæl sjálvum spurningin, um VIL i okkara vinnulivspolitikki skulu broyta kós í mun til ta kósina, landsstýrið setti sær fyri góðum ári síðani. Tvert- Tað sær út til, at sum bleiv sett út fyri okkara vinnulivspoli- tikk síðsta ár, er rett, og vit mugu halda kósina, men sigla við eini aðrari Her vil eg siga: urímóti! kósin, seglfering. Vit mugu eis- ini vera greiðir yvir, sum steðan er, má arbeiðf. ast harðari, miðvísari. Vit hava ikki ráð til serlig mistek, og vit hava heldur ikki ráð til at leggja stilt at klandrast við okkara samstarvspartnarar. So- leiðis sum umsteðurnar eru blivnar, er tað púra greitt, at foroyingar mugu venja seg til at liva av at tilvirka og selja tað til- feingi, vit kunnu fáa hend- ur á, og at fáa mest møgu- ligt av peningi fyri tæn- astur, vit gera fyri aðrar á ellum starvsekjum, um tað so er at arbeiða á út- lendskum farmaskipum, útlendskum fiskiskipum ella at reka peningahandil út frá føroyskum eki. Lánifíggjað virksemi er hildið uppat, segði Thom- as Arabo. Abyrgdarloysi í søluliånum Fyrrverandi Fiskaseluni vita. — Hyggja vit eftir teim- um einsteku vinnulívsekj- unum, er tað púra greitt, at hevuðsvinna í dag og leiðslan á fekk av at nógv ár framyvir er og verður fiskivinnan. Í eini 15 ár hevur javnaðarflokk- urin ferð eftir ferð ført fram, at okkara fiskaút- flutningur hevur verið ov lítið vidgjørdur, vit hava utflutt skeiva veru til skeivar marknaðir, vit hava flutt veru út til aðrar at virka burturúr, men eingin hevur lurtað eftir okkum. Nústaðni er broyting komin í. Eitt ótrúligt ábyrgdarloysi í seluliðnum hevur gjørt, at okkara útflutningsvirði tey seinastu 10 árini hev- ur verið hundraðtals mió. ov lágt um árið. Hetta dugnaloysi í seluliðnum hevur kunnað latið seg framt, tí tann stuðulsskip- anin, ið varð gjørd til eina kreppusteðu, bleiv um- logd til at stuðla slíkum dugnaloysi. Ólíka lættari hevði tað verið at rikið samfelagið í dag, um vit hesi árini høvdu havt eina meirinnteku til samfelag- ið uppá hesar nógvu hundraðtals mió. Ólíka lættari hevði verið fyri vinnuna í dag, fyri seluliðið í dag at arbeitt, um vit høvdu havt nakrar innarbeiddar marknadir at farið út til við okkara verum. Men farið er farið. Har gerst einki við. At fólk so kunnu sita púra skamm- leys í dag og royna at geva ráfiskagrunni og pelitikarum ábyrgdina fyri tað lítla útflutnings- virði haldi eg er fantast- iskt. Abyrgdin skal hart og kalt plaserast á toppin í søluliånum. Eingin ivi! Tann, sum sigur nakað annað, sigur ósatt, vildi landsstýrismaðurin vera við. -Eitt ótrúligt ábyrgdarloysi í sølulidnum hevur gjørt, at okkara útflutningsvirði tey seinasta tiggju árini hevur verið hundraðtals milliónir og lágt um árið, men nú er vend komin í, segði Tummas Arabo Meirviðgerð — Men tað er í framtíðini, vit skulu liva. Gongdin innan meirviðgerð av fiski er ófera góð. Men øll skulu vera greið yvir, at hetta er ein útviklingur, sum ikki letur seg gera dag frá degi. Vit skulu fyri tað fyrsta finna marknaðir fyri liðugtverur, og vit skulu trena okkara virkir til at framleiða hesar ver- ur, og vit skulu trena okk- ara fólk til tað. Vit gjørdu menningarlógina síðsta ár, har vit stuðlaðu ílog- um og góvu ein ávísan kilostuðul til byrjunar- framleiðsluna hjá virkjun- um, og tann lógin hevur virkað, og hon hevur virk- að væl. Saman við einum góðum samstarvi við tað nýggja seluliðið og einum góðum samstarvi við teir vinnulívsmenn, sum í veruleikanum vilja nakað, so eru útflutningsmongd- irnar av liðugtverum ekt ar frá uml. 2.000 tonsum í 1990 til uml. 7.000 í 1991 og í ár koma vit til at út- flyta 11.000 til 13.000 tons av liðugtverum. Hetta er ein ógvuliga posi- tiv gongd, men tað er eitt óalmindiliga stórt stríð hjá nýggja vinnulívs- ættarliðnum at skula rætta upp uppá 10—15 ára dugnaloysi. Framhald á síðu 14 PR