Sosialurinarkiv
Sosialurin 1992-05-23, síða 18
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 23. mai 1992síða 18

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 18 Innilig áheitan á politikararnar: -Takid ikki tón- leikin frá okkum -Musikkskúlin er ikki vælferðarmarglæti, hann er stýðið un lir øllum komandi tónleikalívi. Máttu okkara býar- og la: dspolitikarar ásannað, at tað er ein vanlukka fyri okkum su tjod, fyri føroysku fólkasálina, um tær nálir, sum nú sp etta um alt landið, ikki framhaldandi skulu eiga gróðrar- og livilikindi skrivar Olavur Hátún í greinini. Herfyri beyð Tórshavnar Musikkskúli til konsert í sambandi við at skúlin skuldi fylla 50 ár, og í Fjúr anda í seinastu viku hevð Arni Hansen um- mæl: av hesari konsert, har vann tekur aftur í segu usikkskúlans, so sum on varð lýst í pro- gram nheftinum. Kanska er tað ti ikki so burturvið at gera nakrar viðmerk- ingar til hesi viðurskifti. Lat tað verða sagt beinan- vegin, at tað als onki sam- band er millum núverandi Tórshavnar Musikkskúla á Frúutreð og gamla kam- arorkestrið við sama navni, og hesin skúli eins og flestallir musikkskúlar landsins fyllir 7 í ár, og at landsmusikkskúlaskipan- in, sum eisini hann er sprottin av, nú hevur 10 ár á baki. Tó, tað, sum hevur meiri áhuga í hesum sambandi, má vera, hvat ið er komið burtur úr teim meguleik- um, sum vórðu fingnir til vega fyri 10 árum síðan, og hvussu útlitið er fyri komandi tíð. Hvussu hev- ur hilnast arbeiðsliga, fáa leiðsla sinå- millum mett um, men tá ið hugsað verður um leik- lutin hjá okkara býráð, sum sýnir slíkan áhuga fyri at fáa tillagad søgu- liga veruleikan, so var tað at freast um, at sokallaði Elementskúlin á Frúutreð kundi gerast karmur um nýggja musikkskúlatil- takið, sum fekk heitið Royndarmusikkskúlin. Hesin skúlabygningur við stórum vanligum skúla- stovum var ikki beinan- lærarar og vegin best egnaður til ein- staklingaundirvísing og arbeiði við smærri bólk- um. Men so góðan vilja sum myndugleikarnir nú høvdu sýnt musikkskúla- málinum var ikki annað at vænta enn at býráðið í samráð við lærarar og leiðslu fór at innrætta til ein veruligan musikk- skúlabygning, so sum góðir meguleikar vóru til. Men hvat er síðan hent? Jú, eini gomul hús uppi við Strond verða keypt, mær er sagt fyri 2 milli- ónir, og fyri aðrar tríggjar verður innrættað til nak- að, sum skuldi vera rytm- iska deild Tórshavnar Musikkskúla. Framman- undan var settur leiðari, 100% lentur av býnum, til hesa deild, sum als ikki er til, og sum musikkskúlin onki ynski hevði um, tí sjálvandi skal eisini tann tónleikurin vera natúr- ligur partur av musikk- skúlaarbeiðinum í besta sambandi við tað, sum annars fer fram. Tá ið hetta arbeiðið, sum iva- leyst var vorðið hópin kostnaðarmeira enn ætlað, var liðugt, og hesi nýggju »musikkskula- høli« greið at taka í nýtslu, er tilvildarliga eitt norskt par her, sum hevði góðar royndir av at nýta rock'n roll dansin sum tátt í fráhaldsarbeiðinum. Áhugavert var tað at hoyra hesi bæði greiða frá, og ikki minni undirhald- andi at síggja okkara borgarstjóra dansa, men sum musikkskúlamaður mátti tú taka teg til hevd- ið og spyrja: »Hvussu er Ólavur Hátún: Hví skal musikskúlaundirvísingin verða við skerdan lut sammet við ítróttina! tað, okkara býráð nú aftur fer um musikkskúlahug- takið?< Fyri helvtina av hesum nýtta peningi mundi ivaleyst borið til at innrættað skúlan á Frúu- treð, so at hann var nýti- ligur langt inn í næstu eld, og haruppii fingið eina rúmliga samkomuhøll, sum skúlin hevur so al- stóran tørv á, og har tú eisini = veruliga kundi fingið rytmikk og dans við inn í musikkskúlaarbeiðið, sum tað er so nógv at ynskja eftir. Fyri 6 árum síðan var tað hugaligt við tvey ym- isk hevi at hoyra Poul Michelsen, borgarstjóra, siga, at samgongan í bý- ráðnum hevði tikið ta av- gerð, at nú skuldi tónleik- urin fáa eins góðar um- steður og ítróttin. Ikki er tað ynskiligt at seta ítrótt og tónleik upp móti hverj- um eðrum, og sjálvur eri eg ein teirra, sum frøast um, at tað nú hóast ringar tíðir verða lagdar allar árar í sjógv til tess at gera Gundadal til eitt frálíkt frítíðarumhvervi hjá bern- um, ungum og eldri við. Hevði unt Martini Holm, sála, at sæð aftur í verð- ina, hvussu hansara dreymar um Gundadal nú eru við at gerast veruleiki rennur huga anr ninå tær 0oILSDÆæiara ig onnur itrottafolk komu .ramat í politiska úvinum. Nú hevur ítróttin allan góðvilja aftan fyri seg, og onkur vil kanska halda, at i so nógv verður gjørt av, men hví er musikkskúlin samanborið við so skerd- an lut? Jú, vit vita, at illa er statt í samfelagnum, at gomul og sjúk líða neyð, og at sparingar mugu fremjast og tolast á øllum økjum. Men júst í slíkum tíðum ræður um, at grundleggjandi lívsvirði ikki fara fyri skeytið. Musikkskúlin er ikki vælferðarmarglæti, hann er steði undir ellum kom- andi tónleikalívi. Máttu okkara býar- og landspo- litikarar ásannað, at tað er ein vanlukka fyri okkum sum tjóð, fyri feroysku fólkasálina, um tær nálir sum nú spretta um alt landið, ikki framhaldandi skulu eiga gróðrar- og livi- líkindi. Ólavur Hátún - um ongin kennir vøru ella tænastu tygara, hvør skal so njóta hana? i EEN