leygardagur 23. mai 1992síða 18
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Síða 18
Innilig áheitan á politikararnar:
-Takid ikki tón-
leikin frá okkum
-Musikkskúlin er ikki vælferðarmarglæti, hann er stýðið
un lir øllum komandi tónleikalívi. Máttu okkara býar- og
la: dspolitikarar ásannað, at tað er ein vanlukka fyri okkum
su tjod, fyri føroysku fólkasálina, um tær nálir, sum nú
sp etta um alt landið, ikki framhaldandi skulu eiga gróðrar-
og livilikindi skrivar Olavur Hátún í greinini.
Herfyri beyð Tórshavnar
Musikkskúli til konsert í
sambandi við at skúlin
skuldi fylla 50 ár, og í
Fjúr anda í seinastu viku
hevð Arni Hansen um-
mæl: av hesari konsert,
har vann tekur aftur í
segu usikkskúlans, so
sum on varð lýst í pro-
gram nheftinum. Kanska
er tað ti ikki so burturvið
at gera nakrar viðmerk-
ingar til hesi viðurskifti.
Lat tað verða sagt beinan-
vegin, at tað als onki sam-
band er millum núverandi
Tórshavnar Musikkskúla
á Frúutreð og gamla kam-
arorkestrið við sama
navni, og hesin skúli eins
og flestallir musikkskúlar
landsins fyllir 7 í ár, og at
landsmusikkskúlaskipan-
in, sum eisini hann er
sprottin av, nú hevur 10
ár á baki.
Tó, tað, sum hevur meiri
áhuga í hesum sambandi,
má vera, hvat ið er komið
burtur úr teim meguleik-
um, sum vórðu fingnir til
vega fyri 10 árum síðan,
og hvussu útlitið er fyri
komandi tíð. Hvussu hev-
ur hilnast arbeiðsliga, fáa
leiðsla sinå-
millum mett um, men tá ið
hugsað verður um leik-
lutin hjá okkara býráð,
sum sýnir slíkan áhuga
fyri at fáa tillagad søgu-
liga veruleikan, so var tað
at freast um, at sokallaði
Elementskúlin á Frúutreð
kundi gerast karmur um
nýggja musikkskúlatil-
takið, sum fekk heitið
Royndarmusikkskúlin.
Hesin skúlabygningur við
stórum vanligum skúla-
stovum var ikki beinan-
lærarar og
vegin best egnaður til ein-
staklingaundirvísing og
arbeiði við smærri bólk-
um. Men so góðan vilja
sum myndugleikarnir nú
høvdu sýnt musikkskúla-
málinum var ikki annað at
vænta enn at býráðið í
samráð við lærarar og
leiðslu fór at innrætta til
ein veruligan musikk-
skúlabygning, so sum
góðir meguleikar vóru til.
Men hvat er síðan hent?
Jú, eini gomul hús uppi
við Strond verða keypt,
mær er sagt fyri 2 milli-
ónir, og fyri aðrar tríggjar
verður innrættað til nak-
að, sum skuldi vera rytm-
iska deild Tórshavnar
Musikkskúla. Framman-
undan var settur leiðari,
100% lentur av býnum, til
hesa deild, sum als ikki er
til, og sum musikkskúlin
onki ynski hevði um, tí
sjálvandi skal eisini tann
tónleikurin vera natúr-
ligur partur av musikk-
skúlaarbeiðinum í besta
sambandi við tað, sum
annars fer fram. Tá ið
hetta arbeiðið, sum iva-
leyst var vorðið hópin
kostnaðarmeira enn
ætlað, var liðugt, og hesi
nýggju »musikkskula-
høli« greið at taka í
nýtslu, er tilvildarliga eitt
norskt par her, sum hevði
góðar royndir av at nýta
rock'n roll dansin sum
tátt í fráhaldsarbeiðinum.
Áhugavert var tað at
hoyra hesi bæði greiða frá,
og ikki minni undirhald-
andi at síggja okkara
borgarstjóra dansa, men
sum musikkskúlamaður
mátti tú taka teg til hevd-
ið og spyrja: »Hvussu er
Ólavur Hátún: Hví skal musikskúlaundirvísingin
verða við skerdan lut sammet við ítróttina!
tað, okkara býráð nú aftur
fer um musikkskúlahug-
takið?< Fyri helvtina av
hesum nýtta peningi
mundi ivaleyst borið til at
innrættað skúlan á Frúu-
treð, so at hann var nýti-
ligur langt inn í næstu eld,
og haruppii fingið eina
rúmliga samkomuhøll,
sum skúlin hevur so al-
stóran tørv á, og har tú
eisini = veruliga kundi
fingið rytmikk og dans við
inn í musikkskúlaarbeiðið,
sum tað er so nógv at
ynskja eftir.
Fyri 6 árum síðan var
tað hugaligt við tvey ym-
isk hevi at hoyra Poul
Michelsen, borgarstjóra,
siga, at samgongan í bý-
ráðnum hevði tikið ta av-
gerð, at nú skuldi tónleik-
urin fáa eins góðar um-
steður og ítróttin. Ikki er
tað ynskiligt at seta ítrótt
og tónleik upp móti hverj-
um eðrum, og sjálvur eri
eg ein teirra, sum frøast
um, at tað nú hóast ringar
tíðir verða lagdar allar
árar í sjógv til tess at gera
Gundadal til eitt frálíkt
frítíðarumhvervi hjá bern-
um, ungum og eldri við.
Hevði unt Martini Holm,
sála, at sæð aftur í verð-
ina, hvussu hansara
dreymar um Gundadal nú
eru við at gerast veruleiki
rennur
huga
anr ninå tær
0oILSDÆæiara
ig onnur itrottafolk komu
.ramat í politiska úvinum.
Nú hevur ítróttin allan
góðvilja aftan fyri seg, og
onkur vil kanska halda, at
i so nógv verður gjørt av,
men hví er musikkskúlin
samanborið við so skerd-
an lut? Jú, vit vita, at illa
er statt í samfelagnum, at
gomul og sjúk líða neyð,
og at sparingar mugu
fremjast og tolast á øllum
økjum. Men júst í slíkum
tíðum ræður um, at
grundleggjandi lívsvirði
ikki fara fyri skeytið.
Musikkskúlin er ikki
vælferðarmarglæti, hann
er steði undir ellum kom-
andi tónleikalívi. Máttu
okkara býar- og landspo-
litikarar ásannað, at tað er
ein vanlukka fyri okkum
sum tjóð, fyri feroysku
fólkasálina, um tær nálir
sum nú spretta um alt
landið, ikki framhaldandi
skulu eiga gróðrar- og livi-
líkindi.
Ólavur Hátún
- um ongin kennir vøru
ella tænastu tygara, hvør
skal so njóta hana?
i
EEN