týsdagur 2. juni 1992síða 2

Summarið komið TAÐ er ikki bert góðveðrið hesar seinastu dagarnar, sum sigur okk- um, at summarið er komið. Tey mongu fremmandafólkini í gøtun- um bera eisini boð um, at summar- tíðin er komin. Og í gjár kom so ferðamannaflaggskip føroyinga, Norrøna, å Havnina å fyrsta tårin- um i år. Just hesin túrurin hjá Norr- ønu markerar eisini nakad serligt, nevniliga, at tað eru liðin 10 år, síð- an Smyril Line fór undir siglingina millum Feroyar og grannalondini. SMYRIL Line er ein av teimum fyri- tøkunum her á landi, sum hevur havt góðan byrð og sum so spaku- liga hevur ment seg til eina rættiliga vælskipaða og sunna forrætning. Hóast kappingina frá oðrum skipa- feløgum og ikki minst flogfeløgun- um, so má sigast, at tað hevur eydnast fødingardagsbarninum at røkka langt. Vid undantaki av i år er sølan av ferðaseðlum bara vaksin. Smyril Line hevur vid sinum vaks- andi virksemi eisini havt stóran týdning fyri ferðamannavinnuna her á landi, og tað er torført at í- mynda sær eina framhaldandi og møguliga eisini vaksandi ferða- mannavinnu í Føroyum uttan Smyr- il Line og Norrønu. HETTA verður ikki sagt fyri at taka nakað frá ødrum ferðamannafyri- tøkum, sum takast við at flyta fólk millum lond, men tað er greitt, at júst Norrøna við síni fjølbroyttu og spennandi ferðaætlan skapar for- treytir fyri øktari ferðamannavinnu í Føroyum. At Norrøna kann flyta ferðafólk millum Føroya og fýra av okkara grannalondum sigur ikki so lítið. Hetta skuldi kunnað givið Fyritaksstjóri: Krisjan Daht Ljósmyndari: Kalmar Lindanskor Ábyrgdarblsðstjóri: Jen Møller Blaðfólk: Randi Jøcnbeen - Tórfinn Smith Útgevari; PIF Sonislurin Bústaður: Argjavegi 28 mage Hilmar Jan: Hansen - Uppseting: Pit Sosiskorin Argjum 116 Tórsha Jústínus Eidesgaard Prent: P4 Pressan 1981 Tølaton: 1320 Tølafax: HB mongum fremmandafólki bæði i Ís- landi, Danmark, Noregi og Hetlandi umframt gðrum londum møguleik- an at vitja oyggjar okkara uttan stórvegis trupulleikar. LÍTA vit aftur um bak, nú Smyril Line kann hátíðarhalda 10 ára dagin fyri siglingina hjá Norrønu, so kunnu vit bert fegnast um, at hetta tiltakið ikki datt niður fyri á sinni, tá hetta siglingarmálið var nógv frammi í tí politiska orðaskiftinum. Tá var nevniliga um reppið, at ikki fleii av okkara egnu politikarum beindu fyri hesi sigling og í staðin lótu aðrar fara við henni. Tað hendi tíbetur ikki. Tær kreftir, sum sóu eina framtíð í hesum felag og hesi sigling. vóru sterkari enn aftur- haldskreftirnar. EIN kann so spyrja, hvgr menning er farin fram á gkinum hesi 10 árini. Smyril Line hevur framvegis sama skipið, hóast vgksturin í ferðafólka- flutninginum er øktur. Onkur held- ur, at tíðin er komin til at fáa nyggi- ari skip og kanska eisini tvey skip. Her má tó sigast, at Smyril Line hevur valt at bíða og klára seg við tí sum er. Helst er hetta rættur poli- tikkur, tí øll vita vit, hvussu mangar fyritøkur her á landi hava brent fingrarnar, tí tær hava bara bygt út og bygt út í teimum sokallaðu góðu tíðunum, uttan at hugsa um fram- tíðina. TAÐ er tó greitt, at fyrr ella seinni so verður tørvur á nýggjari skipum! Ti einsamallur at rekja eina so fjøl- broytta og áhugaverda rutu sum hesa krevur, at tú eisini fylgir við og livir upp til nútíðarinnar krøv og tørv. Tað ræður um at røkja hesa rókina so mikið væl, at aðrir, sum kundu hugsað sær at farið inn í somu sigling, ongan livandi møgu- leika hava, so gott materiell og so drúgvar royndir hevur tú sjálvur. Hetta verður ikki sagt, tí vit eru í- móti kapping, men tí at ein tílík sigl- ing neyvan ber fleiri konkurrerandi fyritøkur. TAÐ skal vera vón onnara, á hesum 10 ára degi, at Smyril Line verður lív lagað langt inn í næstu øld. Nú vit síggja hvussu fáar fyritøkur her á landi bera so, so eiga vit at fegnast um, at tað kortini eru nakrar, sum klára seg og sum veruliga eiga eina framtíð. TAÐ er greitt, at hetta hevur eisini nakað við ein framtíðar ferða- mannapolitikk at gera: tvs. hvat vit veruliga vilja á hesum økinum! Skulu vit veruliga satsa uppá ferða- mannavinnu sum eina alternativa vinnu og hvussu nógv skulu vit satsa! Tað eru tey, sum halda, at okkara samfelag er so mikið lítið og viðkvæmt, at tað tolir ikki ov nógv ferðafólk. Men tað eru so onnur, og serliga tey, sum arbeiða í vinnuni og royna at menna hana, sum siga, at vit í hesum tilfeingisfátgku tíðum eru noydd til at hugsa um alterna- tivar vinnuvegir. Og høvudskravid hjá hesum fólkum er — sum eisini er natúrligt — at vit skapa tær neyð- ugu umstødurnar fyri í heila tikið at kunna taka ímóti og hýsa ferðafólk- inum. JÚ betri skipað viðurskifti, vit hava, tess rímuligari verður hesin hugsun- arhátturin. Norrgna er so ein av brikkunum, sum skal til fyri at fáa hetta puslispælið at ganga upp, men so avgjørt ein av teimum mest týðandi brikkunum. Tí við hesum skipinum og tess fjølbroyttu sigl- ingarleið eru skaptir møguleikar hjá nógvum fólkum í nógvum londum skjótt og lætt at koma til oyggjar- nar í Norðuratlantshavi. Men hetta er sjálvandi ikki nøktandi einsa- malt. Tað mugu so sanniliga eisini vera skipað viðurskifti í landi at taka ímóti ferðamanninum. VIT skulu við hesum ynskja Smyril Line og starvsfólkinum har tillukku á hesum 10 ára degi og vóna, at hetta tiltakið ikki fer at enda í somu veit, sum so mangar fyritøkur í landinum tíverri eru endaðar í. Men for Guds skyld, troytið allar møgu- leikar fyri samarbeiði við aðrar fyri- tekur innan ferðamannavinnuna, soleiðis at vit, so fáment vit eru, kortini kunnu vísa á góð úrslit. Tað var tann tíð, tá menn bóru ótta fyri, at øll ferðamannasigling millum Føroyar og útlandið fór at vera ven saga blot« og at einasti møguleiki hjá eitt nú føroyingum at koma út í onnur lond var loftvegis. Hetta hendi til alla lukku ikki. Bæði Smyril Line og DFDS hava hildið tørn og varðveitt henda fyri so mong týð- andi møguleikan, biliga og lætt at fara út at ferðast á kjøli. Just hetta at byrja frítíðina við einum fyri sál og likam avstressandi siglingartúri er ofta tað, sum telur mest. VÓNANDI verða komandi 10 árini ein eins gróðrarrík tíð fyri Smyril Line og fyri ferðamannasiglingina sum heild sum tey 10 árini, ið eru farin, síðan Norrgna legði til brots fyri fyrstu ferð. Sleppið ikki spenn- andi farleiðini millum Føroyar og hini londini — skuldi tað verið nak- að, so gkið um hana, tá tørvur og ráð eru til tess. Men vælsignaðir, leypið ikki framav, umhugsið hvert nýtt stig. Latið tó ikki óttan fyri at endurnýggja seg og royna nýggjar »leidir« ella manglandi dirvi taka tykkum av fótum. Tangin, ið aldri tomist. Tað syrgir STATOIL fyri! Tú vaknar ikki við kaldan dreym, „ Um tu hevur automatiska áfyllingar- skipan frá Statoil. Og so er tað Ókeypis at vera við. | Lat okkum eisini minna á Hitakonto 3 og Oljufyrtænastuna. Betri fært tú ikki! —— NN