mikudagur 3. juni 1992síða 2

Føroyar i KVØLD verða neyvan nógvir føroyingar at siggja i gøtunum. Flestu teirra fara at sita sum å nålum framman fyri sjånvarps- skiggjan ella teir hava leitad sær inn å Svangaskarð á Toftum. Orsøkin: Føroyar spæla í kveld sín fyrsta heimadyst í heims- meistarakappingini i fótbótti móti Belgia. HETTA kann ikki sigast at vera annað enn ein stórur dagur í okkara itrottarsøgu. Hver hevði fyri bert fáum árum síðani tor- að og dugað at ímyndað sær, at Føroyar longu í 1992 fóru at vera við í eini heims- meistarakapping í fótbólti á jøvnum feti við heimsins bestu fótbóltstjóðir! Í dag er hetta veruleiki. FØROYAR hava longu spælt ein dyst í HM-kappingini, og tað var móti Rumenia. Tann dystin taptu vit so dyggiliga. Nú skulu vit so royna okkum móti Belgia, sum eins og Rumenia telist millum heimsins frægastu fótbóltstjóðir. Men munurin mill um hesar báðar dystirnar er tann, at vit í kveld fyri fyrstu ferð skulu spæla HM-dyst í Føroyum. Hetta er sjálvandi ein stór av- bjóðing fyri okkara spælarar, men fyri á- skodararnar er hetta helst tann størsta fót- bóttsavbjóðingin nakrantíð. Tað er tí held- ur ikki so legið, at tað er so gott sum útsett til dystin á Svangaskarði í kvold. HETTA verður so fyrstu ferð, at ítróttar- stadion hjá toftamonnum verður roynt av álvara. Spennandi verður at síggja, hvussu tað fer at rigga til henda stórdystin. Vit kunnu so bara banka undir borðið< og vóna tað besta. FOTBOLTSFEPURIN er nakað minkaður, síðani vit á sinni vunnu á Eysturríki. Við onkrum undantaki hevur tað nevniliga gingið niður á bakka. Men dysturin í kvold er -nakað serligt. Hann verður nevniliga spældur heima hjá okkum sjálvum, og hetta kann hava stóran týdning fyri úr- slitið. Hvat hevur tað ikki at siga fyri spælt- ararnar at hava meira enn 5000 rópandi og syngjandi áskoðarar rundan um seg! Kann tað fáa nakað av adrealininum út í æðrar- nar og verða brúkt rætt. so kunnu vit fáa eitt heiðurligt úrslit. Sjálvandi fara vit á vøllin fyri at vinna, men vit eiga eisini at vera realistisk. Vit skulu nevniliga spæla móti nøkrum av heimsins bestu spælar- um, og vit mugu minnast til, at belgiararnir hava fétbélt sum livibreyð. Teir gera ikki annað. Og so hava teir alla ta rutinu, sum ein kann ynskja sær og krevja av einum fótbóltsliði í heimsflokki. NÚ at tosa um, hvervítt tað var rætt ella ikki at fara upp í hesar stóru kappingar, er ikki rætt. Vit hava tikið hetta stigið og mugu nú royna at fáa sum frægast burtur- úr. Eingin ivi er um at slík luttøka mennir fótbóttsstaði okkara og at tað eisini er við til at eggja nýggjum og ungum kreftum at gera meira við fótbóttin. Vit kunnu so bara vóna, at fyrireikararnir fáa økonomi í hesa luttøku, soleiðis at tað ikki kemur at nerva Marknadarføra | = Randi Jacobsen - Térfinn Smith Útgevari; Uppseting: Pit Sosialurin Prent: Pit Pressen 1981 GR TAÐ er greitt, at slík luttøka í altjóða kapp- ingum snýr seg ikki bara um fótbótt. Hon kann brúkast at gera vart við Føroyar sum ferðamannaland og annars koma væl við í sambandi við solu av fiski. Tað er givið, at duga og vilja vit, so kann okkara luttaka í bæði EM og HM-kappingum brúkast til at marknadarføra Føroyar við bæði so og so. Bara hetta at umheimurin verður varugur við land okkara kann fáa týdning uppá longri sikt. Her er so ikki bara talan um ferðamannavinnu, fiskasølu 0.i., men talan er so sanniliga eisini um at vekja ansin hjá ødrum tjóðum fyri okkara mentan og sið- um og tí fólki, her býr. Her er veruliga talan um at byggja brýr um lond — og so sanni- liga eisini at vidka okkara egna horisont. TAÐ er nevniliga greitt, at hetta at mark- nadarføra eitt lítið land sum okkara og ein útflutning av hesum ella hasum slag er sera, sera kostnaðarmikið. Vánaligari re- klamu hava vit fingið nóg mikið av. Vit vita nevniliga øll, hvat tað vil siga at fáa vána- liga reklamu og her hugsa vit ikki minst um arbeiði, ávísir umhvørvisfelagsskapir hava útint fyri at koma okkum í ringt orð. Men við luttøku okkara í altjóða fótbólts- kappingum hava vit vent hesi vánaligu re- klamu, og kunnu vit fáa í bæði posa og sekk. FYRI tað fyrsta verða vit umrødd í teimum londum, vit spæla móti og vit koma í heimsítróttarpressuna — tá vit klára okk- um væl. Hetta er nakað, sum vit ikki skulu gjalda nakað fyri. Við øðrum orðum marknadarføra aðrir Føroyar fyri okkum og tað ókeypis. Harnæst tekur henda re- klaman broddin av tí herferð, sum ávísir umhvervisfelagsskapir reka móti okkum. TAÐ ræður ti um at brúka teir møguleikar, sum eru í luttøku okkara í altjóða fótbóltti, rætt. Vit kunnu bara ímynda okkum huga- heimin hjá teimum fimm milliónunum belgiarunum, skuldi føroyska landsliðið vunnið á Les Diables Rouges, ið belgiska landsliðið eisini verður kallað! Hvussu stór- ur åhugin tá ikki hevði verið fyri Føroyum — positivt! So fyri tey, sum arbeiða innan ferðamannavinnu og fyri tey, sum halda, Pt Sosislurin Bústaður: Argjavegi 28 Tøleton: Argjum 110 Tór 1182 Tølafax: 194 at vit eiga at satsa meira upp á hesa vinnu sum eina alternativa vinnu til fiskivinnuna, kann luttøka okkara í altjóða fótbótti verða ein sera kærkomin gáva: nevniliga tann besti og bíligasti måtin at marknadarføra land okkara. HETTA setir sjálvandi krøv til okkara spæl- arar, ja, uttan iva alt ov stór krøv, ti teir eru ikki professionellir. Men vit eru so við og mugu tí royna at fáa sum frægast burturúr. Helst hevði tað verið eitt gott hugskot, um ávísar fyritøkur her á landi so ella so studl- aðu fótbóltslandsliðnum, soleiðis at spæl- ararnir kundu vant í stórri mun alt árið og harvið verið betur førir fyri at tryggja okk- um góð úrslit. KANSKA hesi bæði fyrstu árini í altjóða fótbólti kunnu verða eitt gott grundarlag at byggja víðari á. At vit læra av royndun- um. Vit ynskja okkara monnum á Svanga- skarði ein góðan dyst í kvøld. Allez — Les lles Feroe — komið so Føroyar! A eee Terre