mikudagur 3. juni 1992síða 13
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 103 — 3. juni 1992
Mikkjal verður
klárur
Meðan restin av hópinum
vandi á hálvum vellinum,
smárunnu Mikkjal Daniel-
sen og venjarin hjá MB,
Tommy Møller Nielsen,
sum er hjålparvenjari hjå
Påll.
Onkrar småvegis venj-
ingar gjørdu teir eisini fyri
at mykja vøddarnar i lysk-
uni å MB verjuleikaran-
um. Eingin ivast tó í, at
hann verður klárur til
dystin í kveld.
Vísir tað seg, at skaðin
ger um seg aftur og at
neyðugt verður at skifta
út, so er mest nærlagdi
meguleikin, at Alvi
Justinussen á forstoppar-
anum, meðan tað krevjast
fleiri broytingar um t.d.
Jan Dam skal flytast
aftur á forstopparan.
-nn-
Bólthaldarin
Ikki fáa frið
— Tað er í fínasta ordan,
at vit lata belgiararnar
hava frið á teirra hálvu, og
at vit miðvíst royna at
skipa okkum við press-
spæli, tá teir koma um
miðlinjuna, heldur Abra-
ham Hansen.
Men tað er ikki bara
sum at siga tað at leika
pressfótbólt. Tað er al-
neyðugt, at leikarin, sum
skal taka móti langari av-
levering, verður trýstur
av trimum leikarum,
áðrenn hann fær tak á
bóltinum.
Tað royndu vit í Lands-
krona í fyrsta dystinum
móti Eysturríki, og tá vit
hittu Jugoslavia í síðsta
EM dystinum royndu vit
tað aftur, og tað riggaði
væl.
Leikhátturin setur stór
krev til orku og vilja, men
við stórari åskodarafjøld
aftan fyri okkum, eiga vit
at megna tað, heldur mið-
vallarstýrimaðurin, sum
skal samanbinda leikin
við Toda og Torkil vinstru
megin og Allan hegru
megin seg sjálvan. Jan
verður í nógv sterstan
mun nýttur sum eftirans-
ari av Scifo.
Vøllurin Belgia
til fyrimunar
Abraham heldur, at vøll-
urin á Svangaskarði meira
er belgiarunum til fyri-
munar enn okkara monn-
um:
— Tað hevur nógv trýst
verið á vellinum síðstu
tíðina, og tað sást aftur í
onkrum kullum og ójavn-
um í grasinum. Belgisku
peningaleikararnir hava
betri båltførleika enn vit
hava, og tí klára teir betur
at hava bóltin rullandi í
skjótum samanspæli. Tí
er okkara uppgáva so
mikið sterri at bróta teirra
leik sundur á miðvellin-
um.
Abraham ivast onga
letu í, at uppgávan verður
ógvuliga trupul:
— Vit hava sæð dystin
millum Kypern og Belgia í
Briissel, sum Belgia vann
1—0. Fyrstu letuna vardi
Kypern frammarlaga, og
teir megnaðu at varðveita
bóltin, tá teir fingu fatur á
honum. Men sum dystur-
in leið, og teir troyttaðust
bleiv tað meiri sparkarí úr
brotsteiginum, og tað
verður neyvan nógv eðr-
vísi hjá okkum, tá kreft-
irnar ganga undan.
-nn-
Síða 13
Einasti spælari í dystinum
á Svangaskarði í kvøld, ið
ikki áður hevur spælt A-
landsdyst, er 25 ára gamli
belgiarin Alain Denil.
Kappingarårid i felagn-
um Cercle Brugge hevur
fyri hann verid sera gott,
og hevur hann verid mill-
um bestu spælararnar i
Belgia í ár.
Millum teir belgisku ítr-
Ottarskrivararnar, vit hittu
á Hotel Føroyum fyri mið-
dag í gjár, valdaði eingin
ivi um, at hetta er ein fram-
tíðarspælari á belgiska
liðnum, og at hansara pláss
har er rættiliga sjálvsagt,
hóast hetta er hansara
fyrsti dystur á A-lands-
liðnum.
Upp gjøgnum árini hev-
ur hann spæltåøllum teim-
um dreingja- og ungdóms-
landsliðunum, uttan U18.
Ikki lættur dystur
»Eg trúgvi ikki, at vit fáa
ein lættan dyst við sjálv-
søgdum úrsliti, ti í fótbólui
finnast ikki lið, ið kunnu
roknast fyri smærri lið. Øl
lið kunnu vinna ein dyst —
eisini Føroyar,« sigur Al-
ain Delin við Sosialin. >Í
hesum dystinum er okkara
uppgáva at spæla so væl
sum gjørligt og vóna, at úr-
slitið verður hareftir.<
Hann er ein av teimum
spælarunum, ið mest er
bangin fyri mjørkanum,
belgiararnir fingu eina
smakkiroynd av undir
venjingini månakvøldid:
»Eg vóni, at veðrið held-
ur sær, og at tað verður
klárt, tí annars komi eg í
dýrastu neyð,< sigur Alain.
»Friggjadagin skal eg
nevniliga giftast, so eg må
sleppa år Føroyum i sidsta
FOROYAR-BELGIA
jålp! - Eg
skal giftast
lagi hósdagin.<
Komandi kona hansara
er 22 ára gomul og eitur
Muriel.
Hvat er besta brúðar-
gávan, tit kunnu fáa?
>Tað er eingin sum helst
ivi um, at ein belgiskur sig-
ur á Føroyum er ein tann
besta, og fekk eg sjálvur
eitt mál, hevði tað ikki ver-
ið av vegnum, hóast eg fyri
tað mesti ikki sjálvur skjóti
málini, men leggi upp til
ley.«
Hatta vid målinum og
sigrinum taka vit å Sosial-
inum við øllum fyrivarni,
og áðrenn vit skiljast, taka
vit í hondina á belgiaranum
og ynskja honum alt tað
besta á brúdleypsdegnum —
dysturin í kvold verður ikki
nevndur í heilsanini!
hj.