hósdagur 25. juni 1992síða 3

Nr. 118 — 25. juni 1992 Nn. P 8 Fris i, : 3 LITETTTTTTT NI I 4 Síða 3 ungar við Norrónu Leygarkvøldid vórðu tveir íslendingar handtiknir av løg- regluni í Herning, eftir at teir høvdu smuglað tveir veiði- falkaungar úr Íslandi til Danmarkar. Talan er um sjáld- saman fugl, og “svarti prísurin er 150.-200.000 krónur Munurin millum, at nakað eydnast og ikki eydnast, kann í ávísum fórum vera sera stórur. Tað var hann í hvussu er hjá tveimum íslendskum monnum, sum um viku- skiftið royndu at smugla tveir 950 gr stórar veiði- falkaungar úr Íslandi til Tysklands um Føroyar og Danmark. Teir vórðu ukn- ir í Herning í Danmark. Hevdi smuglingin eydn- ast teimum, høvdu teir í øllum fórum kunnað vunn- ið einar 150.000 krónur við at selt fuglarnar í Eur- opa, og í besta føri høvdu teir fingið einar 220.000 krónur fyri teir í onkrum av arabisku londunum — helst Saidi-Arabia, har eftir- Spurningurin er stórur eftir villfugli av hesum slagn- um. 16 ára fongsul Men vórðu teir báðir ungu menninir tiknir longu í Islandi, kundu teir fingið upp í 16 ára fongsul. Nú vórðu teir tiknir í Danmark, eftir at teir vóru komnir úr Íslandi við Norr- ønu til Føroya og so víðari Frek og ófólkalig parkeringsvakt Norskur gestur, ið heuði lænt bil frå føroysku vertum sinum, slapp ikki undan parkerings- bót, hóast bilurin bert stóð í fimm minuttir uttan røttu tíðina á klokkuskivuni Fyrrapartin í gjár fekk ein kvinna eina óvæntaða parkeringsbót, tá hon setti bilin frá sær á parkerings- økinum niðri á Bursatanga í Havn. Kvinnan er føroysk, men býr í Noregi. Hon hevði lænt bilin frá vertum sín- um, og visti als ikki av, at ein klikkuskiva skuldi still- ast, tå hon setti bilin frå sær, har P-skelti vóru. Søguna hava vit frå tveimum fólkum, ið sóu hendingina úr einum gð- rum bili, ið eisini stóð á Bursatanga: >Vit høvdu sitid í bili okkara í eina løtu, tá ið kvinnan kom við sínum bili og setti hann frá sær. Hon gjørdi eitt ella annað ørindi, ið bert tók lítla løtu — í mesta lagi fimm minutt- ir,< greiða tey frá. »I með- an bilurin stóð har, kom maðurin, ið arbeiddi sum parkeringsvakt, og byrjaði hann beinanvegin at skriva bótina.< Royndi at greiða frá Maðurin í bíðandi bil- inum fór út, og greiddi hann parkeringsvaktini frá, at hin bilurin júst var kom- in, og at konan sá útlendsk út, so hon óivað ikki visti av, at hon átti at stilla klokkuskivuna, tá hon setti bilin frá sær. Hesum vildi parkerings- vaktin tó ikki vita av, men helt fram at skriva bótina lidna, sum um eingin hevði sagt nakað. »Hann var ikki liðugur at skriva, tá konan kom aftur til bilin. Hon royndi eisini at greiða frá, at hon júst var komin, og at hon einki kendi til, at klokkuskivan í forrútinum skuldi stillast, men lítið batti,< sigur mað- urin. i »Parkeringsvaktin syndi sera frekan atburð, og tað sá mest út sum eitt njólilsi, tá bótin varð løgd undir viskaran, uttan at lurtað varð eftir nøkrum av ti, ið konan royndi atsiga fráella tí, vit royndu at siga, ið høvdu staðið har alla tíðina, og sum vitni kundu siga, at hon ikki hevði staðið meira enn í hægsta lagi fimm við Norrønu til Danmark- ar. Leygarmorgunin vóru teir komnir til Hanstholm, og hadani høvdu teir tikið ein hyruvogn til Thisted, fyri sidani at fara vidari sudureftir við toki. Tá menninir vóru tiknir, vóru teir ríkiliga ávirkaðir av rúsdrekka, so teir kundu ikki verða avhoyrdir fyrr enn sunnumorgunin. Eftir minuttir.< Ikki kann annað sigast, enn at slíkur atburður er frekur og lítið sømiligur - serliga tá ið onnur fólk hava sæð, hvat gongur fyri seg, og kunnu staðfesta, at talan ikki er um ólógliga parker- ing. Og er ikki eisini okkurt um tað, at parkeringsvaktin skal hava observerað bilin í minst tíggju minuttir, áðr- enn bót kann verða skriv- að? Provokatión >Í okkara eygum var hetta provokatión og einki annað, tí hetta hendi klokk- an tíggju, og tá tveir tíma parkering er galdandi frá klokkan níggju, kundi kon- an í øllum fórum ikki havt staðið ólógliga parkerað í tveir tímar. Men hon skuldi bara ikki fáa nakran kjans, sum tað skiltist,< siga tey bæði fólkini at enda. Tað er nokk bert eitt, ið kann hjálpa øðrum undan tí sama: Lærið gestir tykkara at brúka klokkuskivuna! hj. loknar avhoyringar vórðu menninir vórðu leyslatnir seimnaparun sunnudagin. Teirkunnunúroknað við at fáa hvør sína risastóru bót vanliga verður roknad við, at bótin er einar tiggjar ferðir virðið á ti svarta marknaðinum. So i part skulu teir nokk av við hvor sínar 220.-230.000 krónur í bót! Annar ungin avlívaður Annar ungin hevði ikki tolt ta longu ferðina í einari pappeskju, og varð neyð- ugt at fáa ein djóralækna at koma at taka lívið av hon- um. Hin ungin, ið alla ferð- ina hevði ligið í einum ryggsekki, var eisini illa fyrikomin, men hann verð- ur nú passaður á einum duldum staði. Sambært Washington- konventiónini frå 1977 er tað strangliga bannað at hava í varðveitslu, selja ella flyta hótt og friðað fuglasløg, so sum veiði- falkar. Just ti tað er bannað, er áhugin sera stórur fyri slíkum í eitt nú arabísku oljulondunum, har sjeikar kunnu rinda óhoyrdar upp- hæddir fyri at fåa slikar fuglar ul ognar. hj. Teir báðir veidifalkaungarnir, islendsku menninir høvdu smuglað til Danmarkar, høvdu ikki tolt ferðina, og djóra- lækni mátti fáast at tak lívið av øðrum, meðan hin verður passaður á duldum staði. Menninir kunnu roknað við at fáa tilsamans 450.000 krónur í bót um ikki meira enn tað H aggaútbyggingin í Havn Utsett —Er i vernadi liki er hon kapp- ingarfør eina tid framyvir, held- ur býráðið Tórshavnar Býráð hevur samtykt at útseta útbygg- ingina av havnagkinum í eina tíð. Og tað vil við ødrum orðum siga, at bíða verður við at fara undir at leingja molan. Hetta stóra mál fekk onga viðgerð á býráðs- fundinum månakvøldi, klokkan gekk til átta, fyrsti hålvleikur var næstan av millum Dan- mark og Háland, og býráðslimir vildu sleppa heim at síggja fótbólt. Og tá ongin bað um orðið sendi býráðsformaðurin málið til atkvødugreidslu, og tað varð einmælt samtykt at útseta havna- útbyggingina. Men, eitt lítið men var kortini. Býráðið samtykti at geva heimild til at asfaltera restina av nýggja havnagkinum uttanfyri molan. Hetta skal gerast beinanvegin. Eisini var samtykt, at havnin skal ogna sær tekniska útgerð, sum ger hana kapping- arføra. Eisini var samtykt at seta pening i grunn til leingjan av ytra brimgarði. jústinus