mikudagur 5. august 1992síða 14

Síða 14 Lesarabrøv List ella ikki ? ummæli av Olavsøkuframsyningini Tá eg fyrst vitjaði Olav- søkuframsyningina miku- dagin, helt eg meg ikki fáa so nógv burturúr. Men so fór eg hagar aftur triggja- dagin, og merku týðiliga, hvussu eg legði ul merkis tær góðu myndirnar fram heildina Málningarnir efur Ing ålvi av Reyni eru eftir min um tykki tað, eim fær mest burturúr av at síggja. Teir eru ikki beinleiðis avmynd- andi, men fáa heldur tann, ið sær, at hugsa seg um, Myndir hansara tola, at vera hugdar at nógvar ferðir, og tær verða uppaftur meira spennandi fyri hvørja ferð. Tak Ld. málningin »Kvinnumynd«. Eg síggi, at ein kvinna er å myndini, men hon er målad å ein hått so at eg kann siggja hana hvat er at siggja sum hon veruliga er, vid øllum sinum eginleikum. Tøkniliga er list hansara å evsta Stig Myndirnar hjá Anker Mortensen geva mær eisini nógv nýtt; tær eru heldur ikki beinleiðis avmynd- andi, og har eru fáir, ljósir litir. Í myndum hansara hevur tað itøkiliga materi- alið (myndin í sjálvari sær) líka stóran týdning sum tað, myndin vísir. Myndirnar eru mest sum standmyndir av målningum, og broyta og víðka fatanina av, hvat list er og kann vera Lotta Andersson sprongir eisini rammuna fyri listina: hennara collage og putli- spøl eru full av humor og hugflog. Í collaginum >Ein bilur er ein bilur< eru nógv- ar myndir av tí sama út- skorna forminum av einum bili, men ein og hvor av myndunum er koruni seg sjálva: málningur av eini gentu sum spælir kúlu, rust- andi lyklahol, plástur við Anders And-figurum... Vakurt og hugvekjandi, og samstundis so deiliga >ljótt< og argandi á frísklig- an hátt. Marius Olsen avmyndar í etsingum og silkiprentum lutir úr gerandisdegum, so- leiðis at ein kennir teir aftur samstundis sum ein veru- liga sær teir fyri fyrstu ferð. Eitt tokvindeyga, ein hund- ur, ein múrur... Tann pikka- litla myndin av einum fostri er eisini øgiliga góð. Í málningunum eftur Amold Vegghamar eru sterkir, næstan sjálvlýsandi neon-kendir litir, sum føra okkurt nýtt og dreymakent til realisusk motiv. Tøkni hansara — at mála við smá- um punktum — ger myndir- nar enn meira spennandi. Millum amatgrarnar haldi eg Tummas Jákup Thomsen vera áhugaverdan. Tøkni- liga eru målningarnir ikki so góðir, men hugskot hansara eru stuttlig og upprunalig. Motivini minna um tey hjá Surrealistunum, men mynd- ir hansara eru als ikki so sjálvhátíðarligar sum hjá mongum professionellum. Nr. 145 — 5. august 1992 Sjálvandi eru eisini nógv vánalig amatørbiløt, sum gera tað torført at hóma tær góðu myndirnar. Men kanska kann ein blunda fyri innrammaðum grýtulapp- um og ljótum, kloddutum landsløgum. Okkurt, sum em harímóu ikki kann blunda fyri, eru tvær ræðu- ligar andlitsmyndir av tveimum stjórum eftir Ey- vindi Mohr. Hesar báðar áttu als ikki at verið við Myndirnar eru vamlisligar og oyðileggja ein part av upplivilsinum av framsýn- ingini. Tær hava púrt einki við list at gera. Í hesum føri er myndatólið meira væl- egnað og snøggari amboð. Framum alt manglar um- dømi at halda seg burtur frá listaframsyningum, tå ein ikki dugir at skapa list. Tað góða á hesi Glavsøku- framsýningini er øØgiliga gott, men tað er spell at ikki tað vánaligasta varð burtur- reinsað. Anna Gunnarsdóttir Langt frá tí, eg helt standa fyri Sosialin Havi ongantíð hildið meg til at ummælt eina listafram- sýning hóast eg í dagliga ar- beiði mínum lítið annað havi fingist við enn blað- skriving. Heldur ikki lagt upp í tílíkt orðaskifti, men eftur viðmerkingina hjá ein- um av blaðfólkum Sosial- sins, Hilmar Jan Hansens, í leygardagsblaðnum, er tor- ført at sita heilt tigandi. Heldur ikki hesaferð skal eg á nakran hátt leggja meg út í listarliga orðaskifti, sum annars ikki tykir mær ser- liga listarligt, men bert eina viðmerking til taniðurgerð- ing av einum av lesarum blaðsins, stjóranum í Norð- urlandahúsinum, Jan Kløv- stad. Kløvstad hevur nakrar viðmerkingar í Sosialinum um Olavsgkuframsýning- ina í Norðurlandahúsinum. Tað hevur hann, eins og øll onnur, rætt til. Hin vegin sømir tað seg ikki nøkrum blaðfólki — og allar minst á Sosialinum — at gevat lesara tílíka viðferð viðmerkingum blaðma sins Hvat ólukkan skal ein slíkur polliskur 8 mentunarligur stremb- ari, ið veit lítið og einki um blaðskriving — ann- að enn tað, hann sjálvur fyllir í blødini — læra roynd blaðfólk. Hvussu forsíðan ella aðrar síð- ur á Sosialinum síggja út, mátti ikki verið ein uppgáva hjá stjóranum í Norðurlandahúsinum at tíkið sær av. Var tað eggið, ið ætl- aði at læra hønuna…? Ella var tað nakar, ið hoyrdi loppu goyggja..? Nú veit eg ikki hvørjum ordatøkum norðmenn eru ríkaðir við, men danir hava í hvussu er eitt, ið gleðiliga skal vera nordurlandahus- stjóranum til Ingar áminn- Skomager, bliv ved din læst! « Hver skal siga: At læra roynd blaðfólk hvat billar hann sær inn Hetta mátti ikki verið upp Van Ójá rt { P r r uit få 1 y 18 ATIN 10. Ella havi eg heilt mis skilt tað Sosialurin setti sær sum sítt størsta mál, — at birta upp undir orðaskifti, har øll eiga møguleikan at vera við. Jú, sjálvandi skulu Jan Kløvstad og øll onnur til eina og hvørja tíð vera meira enn vælkomin at siga sína hugsan í Sosialinum. Og hetta ikki minst fyri okkara egnu skyld, sum arbeiða har, tí júst viðmerkingar lesarans eiga at vera okkara ábending um hvussu vit gera blaðið so gott sum gjørligt. Hesaniðurgerðing av ein- um lesara — hvør hann so er — um eggið sum lærir hønuna, loppuna sum goyr og tápuligu og einaræðisligu máliskuna um skómakaran, kann eg als ikki góðtaka. Vit eru nøkur, sum av eini ella aðrari orsøk valdu blað- skriving sum starv. Sjálvi eru vit ringast fyri at meta um egið verk. Tað eiga vit at lata onnur um at dóma, og Vit eiga at lurta væl eftir. Er tað nakað, sum kann taka beimiNni undan einum yrki sum til dømis I a- rl > + rk 20 y o SKI Íremsulu ir og x st 10 á på i 1 kus. Blaðmaðurin er frá søgumadurin og ongantíð betur um hann eisini kann vera ibirtarin til positivt og sakligt ordaskifti, men ong- antíð hann ið køvir. Setir blaðmaðurin seg sum dóm- ara fáa vit skjótt blaðmanna- einaræði, sum man vera lítið mætari enn tað Sosialurin kallaði Einaræði á Ólav- søkuframsyning. Sum blaðmaður á Sosial- inum er tad ikki min lutur at vera almennur talsmadur bladsins, men lat meg t6 vóna, at Jan Kløvstad og onnur skilja hesi fátæksligu orð sum eina ábending um, at ikki øll blaðfólk á Sosial- inum eru samd í áðurneyndu viðmerking, sum eftir mín- um tykki umboðar alt annað enn tað, Sosialurin stendur fyri. Tórfinn Smith blaðmaður Í somu viðmerking fáa vit eisini at vita, at í týsdags- blaðnum sluppu bæði lík og ólík til orðanna, enntá Kløvstad Hetta eru nýggir tónar á Sostalinum. Eg má spyrja bb. Skósmiður, halt teg til títt transitland hjá okkum. Søgan um skósmiðin, sum verður biðin um at halda seg til sitt, er forn- griksk. Mangur føroyingur — eisini onkur, sum hevur gingið á joumalistahá- skúla — heldur, tá hann lesur okkurt hittinorðið á donskum, at tað upp- runaliga er danskt og gloymir, at Danmørkin er mentanarliga sæð eitt Eisini her snúði tað seg um at dóma list. Janus Kamban Amnesty International Skrivstovan í Vágsbotni er opin månadag, miku- dag og fríggjadag ki. 11—16. Tlf. 15816. Leiðari á Lívfiskastoðini í Skopun Søkt verður eftir leiðara til livfiskastød- ina í gerð í Skopun. Neyðugt er við huga, hegni og royndum í at ansa krýatúrum, og harumframt er neyðugt vid tekniskari útbúgving åjavnt maskinmeistara. Starvið skal setast skjótast tilber fyri at leiðarin kann fáa neyðuga eykaútbúgv- ing og eisini kann fylgja við byggingini. Leiðarin má búgva í Skopun tá fiskur er komin á staðina. Starvið verður lent eftir avtalu. Umsóknir við avritum av prévskjølum, viðmælum og frágreiðing um arbeiðs- royndir av týdningi fyri starvið skulu áðrenn 1. sept. 1992 vera hjá P/f Fiska- aling. P/f Fiskaaling Nóatún Box 3051 110 Tórshavn Loppumarknaður Køkutombola verður i Bygdarhusinum i Hósvík | leygardagin 8. aug. kl. 15. lutir og klædi. Matsøla. Nógvir Bygdarfelagið Varðin me á < Fl Få le