fríggjadagur 28. august 1992síða 14

Síða 14 Umróðan av lógmansróðuni: Fyrrverandi rokskiparin kennir seg sum hálvan brotsmann -um hann fær ein hampiligan túr. Virðingin fyri fiskivinnuni tykist at vera lítil og eingin, og mangan ljóðar tað soleiðis, at tað er fiskivinnan, sum hevur koyrt landið út á ytstu trom, men soleiðis er tað kortini ikki, segði Jógvan A. Johannesen, framsógumaður Javnaðarflok- sins í samband við umróýðuna av lógmansróðuni. Frú formaður! Tad er røda løgmans á Olavsøku i år, sum er til vid- gerðar! Men í grundini hevur ein stórur partur av henni longu verið vorðin tugdur og tanl- aður í fjølmiðlunum - bæði av andstøðu og samgongu og sanniliga ikki minst av summum av okkara sam- gongumonnum; Og eg haldi, at tað undrar fáar, at hon eisini verður tugd og tanlað higani av tingsins rødarapalli. Men tað er jú annars eisini meiningin við innihaldinum í somu rødu - og tí er tað einans gleðiligt, at hon verður vidgjørd úr ymiskum sýnishornum! Frú formaður! Móti endanum á rgðu síni nevndi løgmaður nakað, sum eg nú ætli mær at endurtaka! | Hann segði: I løtuni hava vit eina tviflokka sam- gongu, og tykjast ikki aðrir møguleikar at vera. Tað er sera týdningarmikið, í heldur í fýra ár andstøan í arbeiðir Og skapa virðing lands! Vit í javnaðarflokkir kunnu taka undir við løg- manni í hesum. Vit eru ikki ósamdir við hann um, at tað Innan er sera týdningarmikið, at samgongan heldur í fýra ár . - Tí, hvussu vit venda og snara og kanna, kunnu vit ikki koma ul aðra niður- stóðu at av illum, so er hetta frægasta loysnin. Eingin eigur kortini at halda ella í mynda sær, at vit á nakran hátt kenna okkum drignar og enn minni hugtiknar av hesum flokki, sum vit í løt- uni samstarva við, tí tað gera vit ikki av teirri einfaldu orsøk, at vit ikki hava slept teimum hugsjón- um, sum hava knýtt okkum at javnaðarflokkinum. Ja, tað er fullkomiliga burtur úr vón og viti at halda, at javn- aðarflokkurin hevur slept so mikið sum einum einasta snøkli av t, sum hann stendur fyri og målinum, sum hann strembar fram i- móti! Men hinvegin. Um onkur heldur, at tað ber til hjá ivnadarflokkinum at fáa sl ki fram - heldur Í síni yn k at tað ber tilat føra javnaðar- tikk dis, sum 5 minn nenninar alt g noyðist at betur um, tí tað kunnu vit ikki! Vit vístu fullvæl, at vit vóru noyddir at geva frá okkum - og tað sama noyddist fólkaflokkurin ersini at gera. Men vit høvdu als ikki fingið meira burtur úr sam- an við nøkrum ødrum flokki ella flokkum - ti tá høvdu tveir flokkar ikki rokkið! Annað er so tað, at tað finnast ónggdir limir í báð- um samgonguflokkunum. Onkur er, sum enn íkki hevur fatað, at í einum fe- lagsskapi - politiskum ella ikki - er eingin, sum ræður einsamallur! Hóast alt - uttan mun til gamalt kegl og ólík sjónar- mið - mega vit ásanna, at hesir annars so ólíku flokk- ar, vóru tað frægari enn hinir - teir, sum nú sita í andstødu, at teir tordu at taka um styrisvølin - teir tordu at taka á sínar herðar uppgávuna at stjórna hesum landi í hesum truplu og vánaligu tíðum. Tað høvdu teir flestu av teimum, sum nú sita í and- Nr. 162 — 28. august 1992 stóðu, ikki hug til - og tað er allur munurin og nú ikki fleiri orð um hetta á hesum sinni. Taðerikki at loyna, at før- oyska samfelagið i løtuni er statt í einum buskaparligum ódnarveðri. - Men hetta er als einki 6vanligt fyribrigdi her í Føroyum, tí alt tað í frægir minnast hava góðar tíðir vend eftirfylgdar av raktíðum - tíðum, sum ann- ars vóru munandi verri enn tann sum vit eru stødd í, men altíð var tað soleiðis at tað lýsti í aftur. Soleiðis hevur altíð verið, og vitivast ikki í, at føroyingar eisini fara at rista hesa tíðina av sær og bróta seg uppaftur úr tí aldu- dalinum, sum landið í løtuni er statt í. Og tað er m.a. her ið vit halda, at løgmaður hevur havt sínar tankar, tá ið hann nevndi tydningin av ti, at -