fríggjadagur 28. august 1992síða 15

Nr. 162 — 28. august 1992 andstødan arbeiðir og sam- arbeiðir í fýra ár! Tí vit - vit øll - endurreisa saniliga ongan búskap, og vit gera tað ikki liviligari í hesum landi einans við at sita hendur í favn og spretta kinnklovarnar aftur at oyr- um! Í teirri trongstødu, sum vit nú eru stødd í, er tað veruliga so, at vit eru noyddiratminkaum ferðina og um neyðugt royna at halda tørn. Gera vit ikki tað, so missa vit meira fyri minni. Í segltíðini repaðu teir jú seglini tá ið teir komu í ilt - ella ódnarveður - teir nýttu hógv og skil, og sóu einki gagn í at sigla rigningin yvir borð. Vit síggja heldur einki gagn í at stýra skútuni Før- oyum at botni! Men vit í samgonguni eru sanniliga ikki fegnir um, at vit eru noyddir at skerja veitingar - líka mikið hvgnn ella hvgrji hesar skerjingar raka. - Men tíverri er hetta neyðugt - og tað er m.a. her ið tað ræður um dirvi - ti gera vit tað ikki nú, so verður stødan enn verri um stutta tíð, um gongdin í út- flutninginum ikki broytist rætta vegin! Nærum allur okkara út- lutningur er tað, sum úr avinum kemur. Tíverri er u 4 Í I Lak 1 øoar CI Sur nor 1YCIrTi % > > > … 117 " vur VErið tað 1 O Sun er arið av hesum árinum, at so líuð fæst fyri tað, s hava at selja. Útflutningsvirðið av okk- ir vørum er farið í botn, og hetta merkist sanniliga ikki einans í landskassanum, men eisini i kommununum, á hvørjum virki, hverjum skipi og annars flest alla staðni! um VIL Løgmaður talaði eisini m arbeiðsloysið tað størsta vandamálið, sum sum Cr vit hava í Hetta er vissuligk udk. > harmilig stóða; ja, einki minni enn em Sannur Sorg arleikur og tað må og skal vinnast å hesum! Javnaðarflokkurin hevur ferð eftir ferð víst á, at ein gongd leið burtur úr ar- beiðsloysinum er at vit meirgóðska mest møguligt av ti fiski, sum kemur upp å land. Men, enn tykist tað tíverri at verða torført og gongur seint at marknaðarfgra góðskaðar fiskavørur til ein Aleiði< SO1C1O! kann fáast úr hesum! Vit eru noyddir at halda á it at royna góðskingarlei na og ikki mins! marknaðir fyri hesu! um! Endamálið er jú arbe til allar hendur! Tað hava verið ymiskar royndir iFøroyum at skapa idna av ymiskum slag; men vuliga hevur 1 gingist hevur misjavnt verið hvusst l royndum skapar jú eisini arbeiðs pláss, og tað átti at verið heilt náttúrligt, at føroying- ar - vit øll - stuðlaðu før- oyskari framleidslu. Her er so eisini nakad, sum før- oyingar hava eftir at læra! Sagt verður eisini ofta, at føroysk framleiðsla er ikki kappingarfør í prísi. - Nak að kann vera um hetta, men hon verður enn minni kapp- ingarfør, um bert nøkur fá keypa tað Vinnan, sum ber nærum alt samfelagið er fiskivinn an og ikki kann sigast, at hon hevur rúmligar ræsur og glæsilig kor Henda vinna, sum eina- ferð var fræls og har fiskast kundi í nærum gøllum høvum, er nú fyri tað mesta kroyst inni á einum sjógki okkurt um 300.000 kme til støddar. Á hesum øki verða so skipini jagstrað stað úr stað av ymiskum orsøkum, sum ið føroyskt er! óneyðug! er at ú og *"runraníi rl 1, ri 1YyIrverani OKSKIparin sum tur efti 4 På kenr m h x % T Y kini I [ pi tíðindablaðið fær boð um hvar hann hevur loyvi at fiska og hvar ikki. Virðingin fyri hesi vinnu og mangan ljóðar tað so leiðis bæð figlmiðli m k i ot Í Og so er veruleikin kort- ini tann, at henda útspilta ikki hevur koyrt nakað land út á ytstu trom, tí minni enn 10% av okkara uttanlandsskuld stava frá skipasáttmálum ella skipa- bygging. Og hetta man hóast alt muna lítið móti teimym akførum, sum rulla eftir okkara vegnum. Men vinna als eg havi sjálvur eitt 7 ára gamalt akfar og eg unni i eisini øllum, sum hava akfør, síni akfør. Tad er misjavnt, sum mett verdur um uppbodssøluna Summir halda at uppbods sølan riggadi hampiliga væl, áðrenn hon fekk sítt núverandi skap - aðrir halda tað mótsetta, og ymiskt er eisini sum hildið verður um golvuppbodssøluna, sum ætlanin er at seta å stovn sæð út frá landinum sum ein eind! Vit fara at geva løgmanni rætt í tí, at lítil ivi er um, at veiðuorkan er ríkiliga stór til tey tonsini, ið fiskast kunnu undir Føroyum. Vit fara eisini at geva honum rætt í, at spurningurin um at minka flotan er ikki t1 a ippaitur Ør Fi c ðu til um a hetta al kast S íða 15 eru náttúrufyribrigdi, sum eru orsøkin til minkingana. Men, eitt er í hvussu so er ” VISL, og tað er, at tað til- sum nú er, er ovlítið kkara fiskifør. Og 0 int r m Í é i í < I 11 taka stóðu H geva nakað av sær sum frá líður, er ferðamannavinn- an, men so skal hon sanni- liga eisini fáast at virka á annan hátt enn nú - ú í nú- verandi líki riggar hon als ikki og er í mongum fórum heldur ul ampa enn nakað annað. Men takast kann kortini undir við orðunum hjá løg- manni, tá ið hann sigur: Vit formansins loyvi! | Í skipað ferda- sum allir borgarar vinna, kenna seg vara av, kann sum frålidur gerast hampuligt ískoyti til land sins búskap og trivna. Tað er eisini rætt, at fl viðurskiftir eru nú, gera tað meira áhugavert at fáast við ferðamannavinn- una og eisini áhugaverðar: hjá ferðafólki at koma til Føroya! Um kommunumál segði løgmaður, at flestu komm- unurnar er illa fyri fí liga, tí lániskuldin er alt ov sum stór. Hann nevndi í hesun fy ið gongdini og u tundis kant x KOIT na Ein arbeiðsbólkur hevur latið úr hondum fyribils álit um framtíðar kommunu skipan, og segði løgmadur 1 í , x 3 h um anuga C I siga beinanvegn h | « > L al Lær er um, eru so stórar og koll- veltandi fyri ta kommunu- skipan, sum vit hava í dag atneyvan verður talan um at em sameindur javnaðar- flokkur á tingi tekur undir við teimum, men annars fara vit at hava fund um hetta evni ein av fyrstu døg- unum og verður ti ikk komið longur inn á hetta ka vnio ner nu: rongusk jailinum stendur at 1 nsta treyti fyri t lamenning | samferðslan er góð soleiðis í ti, A + 1 Få r at tað er lætt at koma til og frá arbeiði. Javnaðarflokk- urin fer at fylgja gjølla við at sparingarnar á hesum øki ikki fara at nerva hasa av- taluna ov mikið I løgmansrøduni varð nomið við at flein av dyr astu ílógunum eru um at vera lidnar og nevndi í hes- um sambandi nøkur mál, eg hugsi at javnaðarflokkurin á tingi er samdur um, at tær vega- og havnagerðir, sum lidnar, tí annars er iløgan og Á uw r r .r vi or r rkan, sum er løgd i hc Sia um, fyrrenn tær, sum nu eru í gongd, eru lidnar. Annars hevði tað einki sjørt, um farið varð niður botn í i k = > yr r ran i y VerKiIrøcIng lå Slag- síðu, at hon eisir >vur Økt um arbeiðsloysið í hesum landi og tað fegnast javn- aðarflokkurin sjálvandi ikki um Løgmaður nevndi eisini at Telefonverk Føroya Løg- tings rakstrarliga er komið i eina trygga legu. Hetta eru sjálvandi av sonnum gleði- lig tíðindi, tí so eru útlit fyri, at bygdir, sum í áravís ikki hava kunna fingið ibinding- ar ul nýggjar fonir, ti trot er á linjum í kunnu Enn eru tvey stórmál eftir at umrøda. Annað er sjúkra- húsverkið og hitt er skúla- verkið, sum saman við mentanarmálum eisini er eitt sera drúgvt øki at um- røda Men eg siggi at stundir ikki verða nú atumrøda hesi mál, soleiðis sum tey hava uppiborid at verða umrødd, tí tíðin fer nú at ganga und- an, og tí fara hesi mál at steðga eitt sindur nú. Eg fái um neyðugt orðið aftur