týsdagur 29. september 1992síða 12

Síða 12 tíðindablaðið Søsjalurin Kimin til eina sunna menning! Koyra vit allan fiskin um uppbodssøluna, so skapa vit grundar- lag fyri specialisering á virkjunum, sum óansæð hvat hendir verða stanandi har tey standa, kostnadarstødid lækkar av sær sjålvum, — vit fáa rætta talið og røttu samansetingina av skip- um og harvið skapa vit grundarlag fyri eini sunnari og dynam- iskari menning, sum bæði fiskimenn, bankar, arbeiðsfólk og samfelag fáa gagn av framyvir. Tað verður áhugavert at fylgja talvinum um hvar skip og virki enda. Er henda meting av leið, so er tað bert tekin um, at tað hóast alt bragdar , skrivar Jákup Fróði Djurhuus, sølumaður, í »Sjonarmid« í dag Við piprandi hjørtum vóru vit enn einaferð vitni ul rembingarnar á uppbodssøluni herfyri. Í okkara grannalondum er uppbodssøla partur av dagligdegnum. Allur tann europeiski fiskiidnadurin er grundadur å meginregl- una um eina fria og javna atgongd ul råvøruna, og allar íløgur verða varisliga gjørdar við hesum sum grundarlagi. Men allíkavæl kann hetta fáa hjørtuni í kók hjá okkum í 1992. Tað munnu vera fá, sum eru ósamd um, at gongdin seinastu árini hevur for- komið okkum tilfeingin- um og kostnadarstødin- um. Vit hava uppbygt eitt kapitalapparat, sum fyri tað fyrsta er nakað væl stórri og meira einstáttað enn tað eigur, samstndis sum tað er einar 3-4 ferðir dýari enn tað sum kann fáast burtur úr ti í handli og vandli. Endamálið við eini- hvgrjari framleiðslu må vera, at hvort lið í Sjálvum sær hvílir í sær sjålvum. Tað er trygdin fyri at sum mest fæst burtur úr fyri arbeiðsfólk og virkir. Alt annað er 6- natúrligt. Ongin virðis- leiðari kann keypa fisk á uppbodssøluni, uttan at virkid og sølufyritøka frammanundan hava funnid fram ul hvussu langt farast kann vid prisi fyri at fáa eitt líkinda av- kast. Canon BP25-D rokni- maskina Sigur ikki eitt kis. Vanligur prísur kr. 1.800,- Tilboð kr. 1.300,- avmarkad nøgd Sverrisgøta 9, box 118 110 Tórshavn ” fMac = Tlf. 10400, fax 10915 Tidin er farin frå ti sølu- hátti, har virkir og sølu- fyritøka eru eitt uppkók grundað á, at virkið keyp- ir og annars framleiðir í blindum inn á goymslu, eftir 70% figgingarregl- uni, medan leidslan sidani er tvungin ul at seta seg afturá at bíða eftir enda- liga prísinum, fyri loksins at fáa boð um at hon nú rættaði bakara fyri smið við síni framleiðslu. Tað verður neyvan nak- ar banki, sum kann standa aftanfyri eina slíka fram- leiðsluskipan í longri tíð. Virkisleiðslan veit best, hvat í hóskar best til teirra egna virki. Teir bera í seinasta enda ábyrgdina, og tí krevja fleiri og fleiri nú eisini at fáa ávirkan á Eingin eldur: Nr. 184 — 29. september 1992 hvat ið skal framleiðast, og hvussu hetta skal selj- ast. Uppbodssølan krevur ein nýggjan og meira tíð- arhóskandi søluhått. Tað er ein meginorsøk til at vit mugu leggja oyra til meylið í fjølmidlunum um at vit kundu fingið meira burtur úr um vit nú bert vóru einsamallir, hóast tað øvugta er prógv- að ferð efur ferð. Hví ikki síggja veru- leikan í eyguni, og umseta signalini frá virkjunum til nakað skilagott, heldur enn at herða tvingsilin! Hetta gevur eisini fólki eina fullkomiliga skeiva mynd av veruleikanum, um tað sleppur at standa einsamalt. Nú skal tað vera langt frá mær at geva bankun- um skyldina fyri skeivu gongdina. Orsøkin er politisk burturav, og stav- ar frá mongu veðhaldunum. Landskassin hevur tapt tað sum landskassans var. Nú standa bankarnir fyri tørni at skræða. Tað skerst ikki burtur, at bankarnir eru seinasta bastiónin í hesum heima- gjørda hurlivasa, sum nú mugu brynja seg út til at tapa tað, sum tapast skal. Tað tykist sum um teir tveita góðan pening eftir vánaligum peningi, og beinleiðis spekulera í at leggja aftrat har veðhaldini úr landskassanum flyta sum mes tav peningi úr landskassanum til bankar- nar. Teir, sum hóra fíggjar- liga, og ikki hava veðhald sum útloysa atgongumerk- ið til landskassan, verða skúgvaðir til viks, meðan teir, sum uppfylla hesar minni heiðurligu treytir, yvirtaka fiskiflotan. Hyggja vit frameftir, so bendir alt á, at bankarnir við hesum sera stuttskygda Bert eitt stearinljós Politiið í Klaksvík fekk um vikuskifuð fráboðan um eld, sum skuldi vera í einum sethúsum við Kjalarvegin. Men tað var skjótt, at fráboðanin kundi avlýsast. Eldurin hevði ikki nógv uppá seg. Tað var ikki hent annað enn tað, at fólk høvdu slakt undir loftinum, og høvdu í staðin fest í eitt stearinljós, sum gav eina so mikið bjarta glæmu frá sær, at onkur helt, at eldur var í. bankapolitikki gera sær sjálvum eina bjarnatæn- astu, um teir bara miða í- móti at avmarka tap her og nú. Tær rakstrarliga dýrastu og mest kostnaðarmiklu eindirnar, sum nærum onki grundarlag er fyri, koma at standa eftir, meðan tær eindir, sum klára seg, detta niðurímillum í eini avlag- aðari kapping. Koyra vit allan fiskin um uppboðssgluna, so skapa vit grundarlag fyri specialisering á virkjunum, sum óansæð hvat hendir verða stanandi har tey standa, kostnaðar- stóðið lækkar av sær sjálv- um, — vit fáa rætta talið og réttu samansetingina av skipum og harvið skapa vit grundarlag fyri eini sunn- ari og dynamiskari menning, sum bæði fiskimenn, bankar, ar- beiðsfólk og samfelag fáa gagn av framyvir. Tað verður áhugavert at fylgja talvinum um hvar skip og virki enda. Er henda meting av leið, so er tað bert tekin um, at tað hóast alt bragdar. Jákup Fróði Djurhuus Sølumaður Til øll brúðarpór Sendið okkum brúðarmyndina og tit fáa hana í blaðið ókeypis. Sosialurin ynskir tykkum hjartaliga tillukku við brúdleyps- degnum og blíðan byr frameftir Vit vildu fegin sett brúðarmynd av tykkum í blaðið, har tit eisini fáa meguleika til eina heilsan til tey, sum mintust tykkum á brúdleypsdegnum. Vit senda myndina aftur beinanvegin. Sendið myndina til Sosialin postrúm 76 110 Tórshayn 3 3 H R g se