mikudagur 21. oktober 1992síða 11

A mede Nr. 200 — 21. oktober 1992 tíðindablaðið Og vinnulívsmenn tosa um solidaritet....... Tað er nú vit hava brúk fyr fakfeløgunum -Tað er nú vit skulu hava fakfeløg. Tað er nú, vit skulu bíta frá okkum. Tað er einki fyri í góð- um tíðum, tá alt tykist bera til. Men at fara nú, fyrsta tað lotar úr hanakjafti, at syndra fakfel- øgini, tað er beinleiðis sjálvmorð skrivar Ed- vard í Skorðini Joensen Universalheilivågurin, sum samb. summum av okkara politikarum skal loysa okk- um úr teirri meiraella minni sjálvgjórdu kreppuni, vit eru komin í, tykist vera løn- arniðurskurður. Onkur — eg haldi líka gjarna tað var løgtingsfor- maðurin sjálvur — hevur hildið, at hetta fekk landið upp á fót aftur eftir eini viku? Og so verða gjørdar út- rokningar og fín úrslit, sum prógva, at fáa vit bara løn- irnar settar niður við so og so nógvum prosentum, so eru allar sorgir burtur. Og øll gjørdust glad, og eru tey ikki deyð, so liva tey sakt- ans enn. Jú, gaman í, at tey kanska liva. Men tað er eisini mun- ur á at liva og bara at hóra undan. Og tað skal annar lútur til, enn bert ein einsa- mallur lønarnidurskurdur, fyri at fáa skil á aftur í hes- um landinum. Banka- og sparikassafólk hava so seint sum í seinastu viku verið í pressuni og sagt frá, at lív- reimin hjá fólki kann ikki táttast meira, enn hon er í løtuni. So kann kjakast um, hvørt hesir somu ikki fyri fleiri årum sidan åttu at råd- givið fólki soleiðis, heldur enn bara at lata fleiri án. Men lat tað fara. Og eingin ivi man vera um, at við hes- um vilja tey gera greitt, at skal bert lønin niður, so verður einki eftir til teirra. Og teir vilja treyðugt fara at útseta afturgjaldingar. Ergo, fólk verða rikin frá húsi og heimi. So er Alma eftir. Men hana er eingin at gjalda til. Altso, aftur til bankarnar at biðja um lán til landskassan, soleiðis at vit kunnu fáa teir at fíggja løn- arniðurskurðin við teimum pengunum, sum fólk ikki gjalda rentur og avdrøg við, tí tey fáa onga løn at gjalda við? Eg eri ivaleyst heldur tomæmur, men eg fái altso ikki hetta stykkið at ganga upp. Væl vitandi um, atsumm- ir partar í samfelagnum longu hava tikið sín part av niðurskurðinum við lønar- missi, kann tað kortini ikki annað enn undra, at tað tyk- ist verða sett ein beinleiðis hetz í gongd móti teimum, sum fáa fasta løn, serliga al- menna. Eg havi, sum flestu før- oyingar onkursvegna, eitt ávíst samband við vinnu- lívið. Og við vinnulívið plagi eg at meina tey, sum arbeiða í hesum. T.v.s. løn- móttakaran. Tað tykist ikki, at øll meta hesi sum part í vinnulívinum. Eg veit full- væl, hvussu til stendur hjá mongum, sum hava fiski- veiðu til álit. Hvussu verður við teimum? Skulu eisini takast prosent av teirra neyðarsligu útgjaldingum? Tí roknast má við, at verður lóggivið um at seta ein sátt- mála úr gildi, sum samráðst er um, fara væl aðrir at fylgja við. Tað ber helst til at gera so. Men tað tykist 6luksåliga ringt at lóggeva um at fáa fiskastovnarnar upp aftur, soleiðis at tað yvirhøvur verður nøkur løn at lækka. Og tað, sum tykist mest hugstoytt er, at tað eru vanlig fólk, Lv.s. lónmót- takarar, sum tykjast taka blint undir við hesum, at nú -Krúpa og skrava fyri teimum, sum rópa harðast um vinnulív, og so annars kyssa tann partin, sum hægstur er, tá eplini verða tikin upp Hyggið at hesum, sum í dag tosa um solidartet. Hava ikki fleiri av hesum góðar royndir av at gerast ríkir av húsa- gangi? spyr Edvard í Skorðini Joensen í "Sjónarmið“ í dag. skulu almennu lønirnar nið- ur við lóg. Hava hesi fólkini hugsa um, hvat tað er, tey gera? Eru tey greið yvir, at tey eru í ferð við at knúsa tað, sum teirra forfedrar í hundrað ár hava roynt at bygt upp? Nevniliga hetta, at hava fingið rætt til at vera við til at avgera sína egnu løn og har við ráða yvir egnum lívi? Tey eru reint út sagt við at bumba okkum aftur i tælatidina. Tað er nú, vit skulu hava fakfeløg- ini. Tað er nú, vit skulu bíta frá okkum. Tað er einki fyri í góðum tíðum, tá alt tykist bera til. Men at fara nú, fyrsta tað lotar úr hana- kjafti, at syndra fakfeløgini, tað er beinleiðis sjálvmorð. Men aftur her kemur træla- lyndið í føroyinginum til sjóndar. Krúpa og skrava fyri teimum, sum rópa harð- ast um vinnulív, og so ann- ars kyssa tann partin, sum hægstur er, tá eplini verða tíkin upp. Hyggið at hesum, sum í dag koma í fjølmiðl- arnar at tosa um solidaritet. Hava ikki fleiri av hesum góðar royndir av at gerast ríkir av húsagangi? Attu teir ikki at duga uttanat, hvussu landskassin kann gerast rík- ur av at fara fallit? Jú, go' morin. Og hetta var tað, vit gingu og agiteraðu fyri und- an seinasta vali. Ella hvussu? , I dag hoyrdu vit í Útvarp- inum landsbankastjóran skjóta upp, at málið um løn- arniðurskurð fór til fólka- atkvødu. Tað kann væl vera, at tað er ein loysn. Men eitt skulu fólk vita, at lata tey fyrst samráðingarrættin frá sær, verður seinur dagur, til vit aftur eru á verandi stødi. Tað er løgið kortini, at fólk veruliga skulu vera so blá- oygd. at tey trúgva, at hetta, at avtaka avtalar semjur við lóg, skal loysa nakra kreppu. Tann, sum eygu hevur, hann síggið. Tann, sum oyru hevur, hann hoyr- ið. Og tann, sum hevur nak- að sum helst at hugsa við, Síða 11 hann nýtið tað. Taðer mín inniliga vón, at so frægt av morali er eftir í javnaðarflokkinum, at hann undir ongum umstødum tekur undir við slíkum. Og ger hann tað, eigur hann at vera púra greiður yvir, at tað verður ein kamelur, sum ikki verður slúktur, men kemur fullkomuliga at kvala flokkin, áðrenn hann er svølgdur. Hetta er eingin hóttan, men bara ein heilt greið konstatering av fakta. So verður hetta málið lat- ið ul følkaatkvødu, eiga vit at gera púra greitt, at slíkum finna vit okkum ikki í. Ti talan er ikki bert um lønar- niðrskurð, men sum áður sagt um at oyðileggja alt tað, sum fakfelagsrørslan í eina øld hevur vunnið okk- um. Og tað er, tá saman um kemur, eingin annar enn fakfeløgini, sum hugsa um løntakaran, tá á stendur. Fríggjadagin læt ein fram- sýning við myndum hjá Zachariasi Heinesen upp í Gallerie LIST á Konga- brúnni í Havn. Hetta er ein framsýning við 16 málningum. Tað eru landslagsmyndir, sum hann hevur gjørt í summar av landsløgum norðanfyri. Myndirnar eru meira abstraktar, enn Zacharias er vanur at mála. Harumframt hevur hann Einastandandi gott BINGO byrjar í Sosjalinum um bert fáar dagar “Mintast tit til haldaragjaldið...“ eitt steinprent, ið nevnist Nólsoyarfjørður - ein mynd av Hoyvíkini við útsýni út í fjórðin. Steinprentið er gjørt upp á tann gamla mát- an og er í sjey litum. Tað er gjørt í Danark, ti her eru hvorki fakfólk ella verk- staður til slíkt. Framsýningin í LIST verður fram til 6. oktober.