mikudagur 21. oktober 1992síða 12

tiðindablaðið Tíðindablaðið Sosialur- in royndi í gjár at fáa fat- ur á onkrum á Strand- ferðsluni, ið kundi úttala seg um plássbílegging umborð á eitt nú Tróndi. Teir persónar, ið kundu siga nakað, sótu á fundi, so ikki bar til at fáa eina viðmerking hagani. Men á Samferðslu- stovuni eydnaðist Tíð- indablaðnum Sosial- inum at fáa fatur á Finni Johansen, leiðara. Hann kann tó ikki út- tala seg til fulnar, tí ein plássbílegging er ikki júst nakað, ið hoyrir undir hansara arbeiðs- øki, skilist. Men hann hevur tó sína meining: — Tað er heilt givið, at plássbílegging kundi verið brúkt á onkrum einstøkum túrum, og í vissum fórum hevði tað lætt um og minka um trupulleikar, ið kunnu um plássbílegging: Góð at havt ávísar túrar — Men eg kann ikki siga við vissu, um rætt er við pláss- bílegging, tí eg kenni ikki útreiðslurnar av eini slík- ari skipan, sigur leiðarin á Samferðslustovuni standast av ikki at sleppa við fyrr enn einaferð, sigur Finnur Johansen. — Men eg kann tó ikki siga nakað konkret í løtuni, tí eg veit ikki, hvat ein slík skipan kostar og hvussu nógv umsiting stendst av henni. Ber til aðrastaðni Hann sigur, at tað er ikki Samferðslustovan, ið ger av, um slík skipan verður brúkt ella ikki, men reiðaríið hjá strand- faraskipunum, Strand- ferðslan. — Men har hev- ur í hvussu er ikki verið positiv stóða ul hatta, sigur hann. Finnur viðgongur tó, at cin slík skipan saktans átti at borið ul í Føroy- um, og at hon í hvussu er verður brúkt alla aðra- staðni í løndunum rund- an um okkum. hj. — er altíð Tíðindablaðið Sosialurin liggur altíð framvið... á staðnum Nr. 200 — 20. oktober 1992 SAM HANSEN SLAPP IKKI VIÐ TRÓNDI: Neyðugt er við 2 8 3 3 ER plåssbilegging — Tað er tað einasta rætta, skal sleppast undan, at bæði fólk og bil- ar standa og bíða í tímavís á bryggjuni í Skopun, tí tey ikki sleppa við Tróndi, sigur Sam Hansen, ið mátti bíða frá morgninum av til seinnapartin leygardagin á bryggjuni í Skopun —uttan møguleika fyri at sleppa inn nakrastaðni — ei heldur at fáa ein drekkamunn Mánadagin til fríggjadagin í farnu vikuni vóru ikki van- lig viðurskifti á strandfara- siglingini yvir meginpartin av landinum, av ti at Starvs- mannafelagið var í verkfall- ið og á tann hátt legði nøkur av skipunum lamin. Men verkfallið var frá- boðað í so mikið góðari tíð, at fólk syrgdu fyri at koma út í Sandoynna áðrenn. Trupulleikin varð kortini tann, at tá øll skuldu heim- aftur, var hjá teimum allar- flestu ikki gjørligt at sleppa av oynni fyrr enn einaferð. Heilt einfalt, ti Tróndur er ov lítið skip og ikki tekur meira enn so og so nógvar bilar hvørja ferð. Noyðast upp við sólini — Leygarmorgunin, sum verkfallið var endað á mið- nátt friggjakvøldid, hevði eg ætlað mær við Tróndi úr Skopun til Havnar, greiðir Sam Hansen úr Havn frá. Hann er ættaður av Sand- oynni, og ferðast tí ofta tann vegin. — Serliga fólk frá eystanbygdunum á oynni hava trupult við at sleppa við Tróndi, og hetta fekk eg eisini at kenna leygarmorg- unin. Fyri at náa bátin og fáa pláss umborð, noyðast fólk í eystanbygdunum av song- ini so tidliga, at hanin ikki hevur fingið eygu. Og júst so tíðliga var Sam Hansen eisini á fótum leygarmorg- unin. Long bíðirgð Men tå hann kom til Skopunar kl. 7, var longu ein long bidirød av bilum å bryggjuni, so har var ikki hugsingur um at sleppa vid båtinum, ið ikki sigldi fyrr ennkl.9,av tíat fyrsti túrur- in er spardur burtur. — Eg noyddist at bíða líka til kl. 14.10 seinnapartin og fleiri vid mær. Onnur vórðu noydd at bíða í uppaftur longri tíð, og onkur slapp ikki við fyrr enn kl. 17, sig- ur Sam Hansen. — Og har stendur tú so á bryggjuni, uttan at hava møguleika at fara inn nakrastaðni at seta teg, ella at fáa ein drekka- munn. Roynt varð at fáa Trónd at sigla eykatúr millum fyrsta og næsta túrin, men tað varð av ongum, hóast góð tíð er ímillum til at gera túrin. — Hetta er ein sera stórur trupulleiki hjá fólki, ið skal ferðast við Tróndi millum Skopun og Havnina, og hetta er ikki nakað, ið bert hendir av og á, men í heil- um, sigur Sam Hansen. — Í øllum fórum eru tað trupul- leikar, tá tað er uppundir vikuskifti, høgtidir ella frí- tíðir, so øll ikki sleppa við, men tey flestu mugu standa og bíða á bryggjuni í Skop- un. Plássbílegging má til — Tað hevði hugað mær at vita, hvat eitt nú vágafólk høvdu sagt, um tey skuldu staðið og bíðað í tímavíst á Oyrargjógv eftir Sam ella Ternuni, sigur Sam Hansen. — Har er tó annað lag, tí har sigla ikki færri enn tveir bátar í pendulfarti ímillum allan dagin, so eingin neyð er. Sam visir å, at bert ein loysn er å hesum trupulleik- anum, id ikki er minkadur við tíðini: — Tað er, at vit fáa plássbílegging á hesi rutuni, so fólk kunnu tryggja sær pláss, uttan at skula frá hús- um fleiri tímar undan sigl- ingini fyri at bíða á bryggj- uni nógvar tímar aftrat, áðr- enn tey sleppa við. Tað er soleiðis, tað gongur fyri seg alla aðrastaðni, og tá ber til hjá fólki at kunna rokna við tí sambandinum, ið er ella eigur at vera millum oyggj- arnar. — Eitt annað, ið eisini átti at verðið gjørt, var at syrgt fyri, at bert persónbilar vóru við Tróndi kl. 16 og 18 av Havnini friggjadag, ti tá er tað, at fólk skulu heim um vikuskiftið, sigur Sam Han- sen. — Men hvør er tað tá, ið stendur fremstur í bíðirgð- ini? Jú, sjálvandi er tað se- mentblandibilurin hjá John Petersen. Hvat tann bilurin so hevur at gera í Sandoynni um vikuskiftið? LL