týsdagur 15. desember 1992síða 15

Tíðindablaðið { sosialurin | Nr. 239 — 15. DESEMBER 1992 Síða 15 30.000 hittast til Bahå'i rådstevnu Føroyingar taka lut í altjóða risa samkomu í New York - millum 2100 følkasløg Verandi kontrolinstansir — føroyingar og ekspertisa Sum nú er finnast eisini ríkismyndugleikar, sum juridiskt sæð hava kompe- tencu sum kontrolinstansir. Tað eru millum annað hesin kritikkurin verður vendur í- móti, tá vit vilja placera ábyrgdina fyri støðuna uttan- fyri Føroyar. Ein av hesum er ráðgevandi nevndin fyri Føroyar. Vit kunnu á ongan hátt koma uttanum, at hesir ekspertar í nógv ár hava gjørt vart við, at gongdin í Føroyum í 80-unum var full- komiliga ør. Kritikkurin nú snyr seg um, hvi hesar åvar- ingar ikki førdu til at stats- ministeriið, sum situr við tí juridisku kompetencuni við- SE NILØK í VETK telja okkum hvat vit áttu vit allarbest hvat er gott fyri okkum og Feroyar. Hesin hugsanarháttur vísir seg alla- staðni í samfelagnum. — Við at politikarar uttan útbúgving nærmast háða onnur, ið hava valt at uppnáa vitan gjøgnum útbúgving — og við at hesir somu politikarar hava hådad fiskivinnufrød- ingar, tá teir í åravis hava ávarað um, at fiskastovnarnir vóru útpíndir, við at vísa til einkultdømi, har tað okkurt árið vísti seg at vera meiri fiskur á einum åvisum øki, enn ekspertisan hevdi roknað við. Hesin hugsanarháttur kom eisini týðuliga fram á fundin- um í Århus um støduna í Føroyum. Sum lesandi kendi ein seg ikki serliga virdan av føroysku politikarunum, sum ikki søgdu seg kenna nakra ábyrgd fyri, at gera tað liviligt hjá okkum heima, so tann stóri ressourcurin — sum eg meini eitt útbúgvið fólk er — yvirhøvur kemur heimaft- ur. Sum nú er hava vit t.d. ikki rætt til arbeiðsloysis- stuðul eftir lokna útbúgving, av tí at ein sjálvandi ikki hevur verið tilknýttur ar- beiðsmarknaðinum, meðan ein hevur lisið. Til henda spurning bleiv svarað, at um Føroyar fyri okkum einans merktu økonomi, so var tað kanska líka so gott, at vit blivu verandi niðri. Sjálvandi merkja Føroyar meira fyri okkum enn reint mammon, men ein má eisini vera realistiskur og viðganga, at ein ikki fær mat í munnin við at siga — á, sum tað er deiligt at vera heima aftur í Føroy- um. Serliga ikki, tá lestrarlán skulu afturgjaldast, hóast tú hevur arbeiði ella ei. Fyri at halda fast i ti før- oysku aversiónini av klókum fólki uttanífrá — og serliga úr Danmark — kundi ein spurt, um hetta møguliga var orsgkin til at danska stjórnin valdi at geva IMF uppgáv- una at rudda upp í Føroyum. Um so er, var tað faktiskt rættuliga klókt taktiskt sæð, ti føroyingar hava nógv lætt- ari við at góðtaka at vit eru undir altjóða umsiting, enn at viðganga at vit eru undir danskari umsiting. Nakað, sum talar fyri at hetta er or- søkin til at IMF er komið við í spælið er jú, at tað er danska stjórnin, sum heilt klárt hevur definerað upp- gávuna hjá IMF, og at hetta tí í veruleikanum er ein upp- gáva, sum danir sjálvir kundu klára. Møguligir føroyskir kontrolinstansir Men tå vit nå hava so ringt við at taka við læru uttanifrå, lat okkum so uppbyggja okkara egnu kontrolinstansir. Soleiðis kunnu vit bert vóna, at politikararnir hava lættari við at taka við ráðum frá ekspertisu, tá henda er før »ysk. Her hugsi eg fyrst og fremst um iandsins í DEN politiskur kontrolinstansur kundi hugsast at kunna hevja seg upp um persónlig vinnu lívsáhugamál og harvið reint samfelagsbúskaparliga mett um ein åvis íløga var hald- góð og realistisk. Ein verandi Í kontrolinstansur á lands- búskaparliga økinum er lógin um kreditfelagslån skulu undirskrivast av lands- styrinum. Her er aftur eitt dómi um, at ein formellur bygnaður, sum er útmerkað- ur í sjálvum sær, ikki virkar eftir ætlan. Verandi skipan hevur nevniliga virkað sum eitt gummistempul, har realisman viðvíkjandi lánum til fløgur ikki hevur verið kannað til grundar, men har- afturímóti hevur játtað iløg- um fyri eitt gott orð. Samanumtikið Samanumtikið haldi eg tað vera ógvuliga týdningarmik- ið at vit — við tí verandi skipan hevur loyvt in mente, taka stóðu til spurningin um framtíðarbygnaðin. T.v.s. at vit skulu taka stóðu til um vit eru nóg vaksin til at taka stig til at klárleggja okkara kompetencu, og síðani sjálvi taka ábyrgd av tí gongd í samfelagnum, sum galdandi skipan loyvir. Guðrun Rógvadóttir Stud. scient. pol. | | | jåttad NEW YORK — Í døgunum 23. - 26. november komu okk- urt um 30.000 bahá'iar sam- an i New York i sambandi vid ta Bahá'i Heims Ráðstevnu, sum stir merki vid størstu og | mest fjelbroyttu samkomu íum nakrantíð. Ráð A nc dir ni Bahá u ullad (1817-1892 grundleggjari Bahá'í Trúar innar, andaðist. Fyri bahá'íar allstaðni umboðar tað Heil- aga Árið eina tíð til at grunda »pgåvun r boðska já Bahá'u lláh, ið kunngjør di, at elli mannaættin er ein rasa, og at tann leingi fyri- dagur heimsfriðarins | skjótt fór at lýsa. Samankomingin av bahá'í um úr so at siga hverjum ein- asta landi, m.a. Feroyum, er kanska tann serligi parturin av ráðstevnuni. Ba- há í Trúgvin er tann næst- mest útbreidda av heimsins óheftu religiónum, og bahå'i- ar koma úr meira enn 2100 et- niskum bólkum. Fjelbroyt- leiki mannaættarinnar stendur sum ein innbygdur partur av tí stóra tilburði- num í New York. Fyri 80 árum síðani kallaði Abdul Bahå (1844-1921), sonur Bahá'u'lláh, New York fyri >kertuljósið hjá Ameri- ku« og »byurin hjá kærleika Guds<. Hann segði eisini, »min vón er tann, at New York kann gerast so lýsandi, at hann kann upplýsa alt tað amerikanska meginlandið=<. New York er síðani vorðin sæti fyri Sameindu Tjóðir eins væl og ein altjóðaligur miðdepil fyri handil og al- skyns listargreinar. Ein ann- ar atdráttur við New York er tann stóri fjølbroytleikin i býnum. Fyri bahá'íar er fjøl- broytleiki ein orsek til frøi og íblástur. Heims Ráðstevnan sjálv snúði seg um fyrilestrar, tón- leik, film, myndasýningar og annað umframt andaktir vígdar til at hátíðarhalda tann eindarinnar arv, ið Ba- há'ulláh læt eftir seg. Fyri bahá'íar er Heims Ráðstevn- an eitt slíkt andaligt upplivil- si, ið einum bert er fyri eina- ferð í lívinum. Ein rød av eyka tiltøkum hava verið hildin i sambandi við ráðstevnuna. Á Hilton Hotel, New York, varð skap- að ein serlig hell, ið eftirlíkn- aði býarmyndir og ljóð frá New York umleið 1912, tá Abdu'l'Bahá vitjadi býin. Millum onnur tiltek taldust eitt nú ein klassisk konsert í mest New York Carnegie Hall við lutteku av kendum tónleikar- um umframt ein almenn kon- sert við tí gitna jazz tónleik- aranum Dizzy Gillespie, ið er bahá'í 1992 Heims Ráðstevnan * #3 á if 1 25. nov. 1992) I 1 ” ftan á Kristindómin og & dag umboðað í g hverjum einasta landi — 23. - 26. nov. hittust 30.000 bahá'íar úr øllum herðas- hornum til eina stóra Bahá í Heimsráðstevnu í New York. Hendan ráðstevna var hædd- arpunktið í tí »heilaga åri«, ið setir merki við, at ein eld er liðin síðan profeturin og grundleggjarin av Bahá'í- Trúnni, Bahá'u'lláh, andað- ist. Umframt tann sera skjóta veksturin og óvanliga rasu- liga og mentunarliga fjel- broytleikan í Bahá'í Trúnni, umframt seguna um tær áhaldandi forfylgingarnar av Bahå'i samfelagnum i Iran, so eru fleiri punkt, ið óivað áhugaverð fyri t gara rer KVIT g Menn, ne1msi ið og ein teika mánnaættarinnar; og Bahá íar trúgva, at Bahá u lláh, profeturin « grundleggjarin av teir religión, var tann higar seinasti Boðberi Guds, at grundleggjararnir øllum heimsreligiónu hava sett fram somu and ligu læru. Segan um Bahá'í Heims Ráðstevnuna er rætti- liga áhugaverd: — Fleiri umboð úr Feroyum eru við á rådstevnuni; — Eitt demi um tann stóra eldhugan, er at fleiri bahá'íar úr Papua Ny Gui- nea hava selt hús og heim og víðkað jerð fyri at sína búnaða gjalda ferði New York; HB Bush forseti sendir heilsan til bahå'far >Ég taki undir við tykkum í bøn um, at vit kunnu síggja hesar grundleggjandi meginreglur førdar út í lívið í hvørjum landi«, skrivar George Buss til Heims Ráðstevnuna 1992. Forsetin í USA, George Bush, var millum teirra, sum settu ein hátíðarligan dám á ta stóru samkomuna av yvir 30.000 bahá'íum fyri viku síðani á einari Heims Ráðstevnu í New York. Aftan á at stevnan var sett av borgmeistaranum í New York, David N. Dinkins, og hennara fyrsti dagur, 23. november, alment fekk heitið >Bahá'í Heims Ráð- stevnu Dagur<, varð ein skrivlig heilsan frá Bush forseta lisin upp fyri eini åhoyrarafjøld úr 180 ymisk- um londum. >Tað frgir meg at kunna senda heilsu til bahá'íar, sum tit nú hátíðarhalda 100 ara dagin fyri andlát Bahá'u'lláhs<, ljóðaði úr skrivinum, sum m.a. umboð úr Føroyum hoyrdu upplis- ið. Tað fulla orðaljóðið í brævinum frá forsetanum var: >Hvítu Húsini, Washing- ton, 28. september 1992. Tað frøir meg at kunna senda heilsu til teir ameri- kansku limimar í Bahá'í Samfelagnum og til milli- ónir av baháíum kring heimin, sum tit nú hátíðar- halda 100 ára dagin fyri andlát Bahá'u'lláhs, profet og grundleggjara av trúgv tykkara. Meðan mong av tykkum savnast í New York til tykk- ara Heims Rådstevnu ella hittast aðrastaðni til gleim og hátíðarhald, so veiteg, at tit hugsa um trúarfelagar, ið ikki kunnu njóta tað trúar- frælsi og ta toleransu, sum Bahá'í lærurnar seta so høgt. Í talrikum samtyktum og Kongress yvirlýsingum hevur USA aftur og aftur borið upp á mál ta vón, at bahá'íar í Iran, fødilandin- um hjátykkara trúgv, fara at verða loyvdir at praktisera sín átrúna, eins og staðfest í Alheims Yvirlýsingini um Mannrættindi. Bahá'í lærurnar um å- trúnaðarliga toleransu, eind mannaættarinnar, avtøkuna av fordémum, javnstødu millum kynini og alheims friðeruein likamlig-gerðav meginreglum, sum gll góð- hugað fólk hámeta og stuðla. Meðan tit heiðra lívi og skriftum Bahá'u'láhs, taki eg undir við tykkum í bøn um, at vit kunnu síggja hesar grundleggjandi meg- inreglur førdar út í lívið í hverjum landi. Eg ynski tykkum eitt gott og innihaldsríkt hátíðar- hald. George Bush«. Sóley Philbrow, Ann- Kristin Nilsson, Ingelise Sørensen og Sue Philbrow, ið umboðaðu tað føroyska Bahá'í Samfelagið á Heims Ráðstevnuni, eru júst komnar aftur úr Amerika. Tær eru allar á einum máli um, at upplivilsið var stór- fingið. »Grundin til, at vit fóru til New York var, at vit vistu, at tað fór at verða eitt søgu- ligt upplivilsi fyri lívið. 100 ára hátíðarhald verða van- liga ikki hildin so ofta, og tá ið ein kemur frá einum litl- um og fjarskotnum oyggja- samfelag sum Føroyar, er tað neyðugt at uppliva stór- arsamkomur, soleiðis atein kann fáa eina hóming av, hvussu tað gongst aðra- staðni í heiminum«, við- merkir Sue Philbrow. Dóttir hennara, Sóley, sigur so- leiðis: >Eg var ein av ungdóm- unum, so eg var við í tí, sum var fyri ungdómin; tað var um morgunin og um kvøld- ið. Um morgunin vórðu vit býtt upp í bólkar, og har høvdu vit orðaskifti. Vit vóru uml. 10 í hverjum bólki. Um kveldið var sjón- leikur, og har vóru einir 2500 ungir bahá'íar. Eg helt, at tað var stuttligt og spenn- andi at vera millum so nógv ung fólk<. Framhald á síðu 18