týsdagur 22. desember 1992síða 6

Síða6 Nr 244-—22 DESEMBER 1992 Líkið funnið leygardagin Eftir tann 45 ára gamla Willy Woldike, ið druknaði á vatninum á Vatnsnesi fríggjadagin, sita einkja og fýra børn, ið nú eru faðir- og forsyrgjaraleys. Hann heuði bert arbeitt í fáar dagar á alibrúk- inum, tá vanlukkan kostaði honum lívið Leygardagin kl. 12.35 varð líkið av 45 ára gamla Willy Wøldike funnið á einum av vøtnunum á Vatnsnesi, har aling fer fram. Veðrið var av tí allarring- asta við regni og nógvum vindi, tá fýra av monnun- um, sum starvast á alibrúk- inum á Vatnsnesi, fyrra- parun fríggjadagin skuldu fara út á ein av aliringunum í sambandi við koppseting. Teir funnu tó skjótt útav, at veðrið var ov ringt til, at nakað veruligt arbeiði kundi fáast frá hondini, og tí varð bert farið út til ali- ringin fyri at tryggja, at alt var, sum tað skuldi. Vildu tryggja sær, at alt var í lagi Teir vildu í fyrsta umfari tryggjað sær, at ringarnir lógu nóg væl í nógva vind- inum. Ein endi er spentur av landi og útáringin, og í ein- ari jollu við páhangsmotori royndu teir at hanka seg út til aliringin. Nakað eftir miðdag leygar- dagin endaði leitingin eftir líkinum á 45 ára gamla Willy Weldike, ið fyrra- partin dagin fyri var end- aður í ísakalda vatninum saman við tveimum ødrum, ið arbeiddu á ali- brúkinum á Vatnsnesi. Willy Wøldike hevði júst fingið arbeiði á alibrúk- inum. Hann var dani, men hevði búð í Føroyum í mong ár. Eftir hann sita einkja og fýra børn, ið nú eru faðir og forsyrgjara- leys. Mynd: Rógvi Johansen Ein av monnunum sat niðri og helt motorin gang- andi, hóast teir ikki brúktu hann júst tá meðan hinir tríggir stóðu uppi og hildu í togendanum, meðan teir royndu at fáa båtin út til ali- ringin. Teir våru komnir næstan út ul aliringin, tá hendan øgiliga hvirlan kom, ið tók bátin undan teimum trim- um, ið stóðu uppi. Teirkomuat verða skeivu megin, so allir tríggir, ið stóðu uppi, endaðu í tí ísa- kalda vatninum, ið neyvan var stórt meira enn eitt ella tvey stig heitt. Tann fjórði maðurin, ið eftir var í bátinum, vendi bátinum og kom aftur til hinar. Beinanvegin kom ein teirra innaborða, og so fingu teir hjálpt tí triðja um borð eisini. Veri var við fjórða manninum, ið hinir beinan- vegin mistu burtur. Hann var ikki at síggja. Tíðindablaðið Sosialurin skilir, at tann 45 ára gamli Willy Wøldike eftir øllum at dóma ikki dugdi nakað serligt at svimja, og tí ikki kundi klára at halda sær uppi í tí kalda vatninum. Stór leiting varð beinan- vegin sett í verk, og menn leitaðu so leingi teir kundu, meðan enn var ljóst, og varð bæði leitað við bátum og við froskmanni. Men vánaliga veðrið, ið var fríggjadagin, tarnaði leitingini rættiliga nógv, men kortini vóru nógvir mans á staðnum, ið løgdu ein stóran innsats í hetta stóra leitingararbeiðið. Torført at leita Leitingin hjá froskmonn- unum var kortini torfør, ti vatnið var skitið og mórut, og sýnið at kalla púrt einki. Hildið var uppat vit sjálv- ari leitingini, tátað myrkti, men kortini varð hildin vakt, og roynt varð at hyggja sum frægast alla náttina, um líkið kanska skuldi flotna upp. Ljósaggregat varð eisini Tíðindablaðið (SM pr Hr Eftir at froskmenn til fánýtis høvdu roynt at leita eftir líkinum av 45 ára gamla Willy Wøldike, royndu limir úr Suðuroyar Sunnara Bjargingarfelag at dreggja við einari stórari nót, og tá fingu teir beinanvegin hendur á líkinum. sett upp fyri at lætta um leiungina. Leygarmorgunin = varð leitingin tíkin uppaftur, og millum klokkan 11 og 12 leitaðu tíggju froskmenn á vatninum — triggir teirra vóru komnir av Olavi Halga og hinir sjey vóru lokalir froskemnn úr Suðuroynni. Eisini var Suðuroyar Sunnara Bjargingarfelag vid ileitingini, men ikki bar til at finna nakað ella síggja nakað, ið kundi geva eina nærri ábending um, hvar líkið kundi vera at finna. Um miðdagsleitið varð semja um, at ikki nyttaði at halda fram við leitingini við froskmonnum, tí sýnið var eins og dagin fyri sera vána- ligt í vatninum. Tí varð gjørt av at royna at dreggja við einari stórari nót, ið varð gjørd til við tungum søkkum, so hon kundi vera so effektiv sum gjørligt. Tað vóru menn úr Suður- oyar Sunnara Bjargingar- felag, ið stóðu fyri hesi royndini, og eydnaðist tað at fáa hendur á líkinum í fyrsta umfari. Nótin varð kastað úti við sjálvar ringarnar, og síðani varð drigið inni á landi. Sum umstødumar vóru, så ut til, at 45 åra gamli Willy Wøldike ikki hevur havt nakran serligan kjans, ti hann er helst sokkin at kalla beinanvegin, og er síðani vorðin fastur i mór- uni. Hann var í oljuklædum, tå sjálv vanlukkan hendi, og tað lætti sjálvandi ikki um í tí ísakalda vatninum. Mynd: Rógvi Johansen Heyði júst fingið arbeiði á alibrúkinum Sum skilst, var Willy Wøldike byrjaður at arbeiða á alibrúkinum stutt undan vanlukkuni, eftir at hann hevði verið arbeiðsleysur í eina tíð. Ætlanin hjá teimum fýra var heldur ikki at steðga leingi úl arbeiðis hendan dagin, men bert at tryggja sær, at alt var í lagi, fyri síðani at sleppa sær til hús. Soleiðis skuldi tað tó ikki ganga, og innan fyri bert tvey samdøgur hevði onnur syrgiliga arbeiðsvanlukkan rámað Føroya land. Eftir Willy Wøldike sita einkja og fýra børn, ið nú eru fadir- og forsyrgjara- leys. hj.