týsdagur 8. desember 1992síða 20

Síða 20 Nr. 233—8. DESEMBER 1992 Viðmerking til Fad mundi vágafólk, men eisini tinglim flova ikki bert ir í samgonguni, tá nýggi íblástur Sambandsflokksins, Finnbogi Arge nærum treytaleyst segði seg taka undir við at bjarga Atlantic Airways Hetta bodadi bert undir sjålvum n, tá málið var til 1 viðgerð. Eisini hann frá, ikki orða skift kundu sjón rjarar bæði hoyra og varpssigg síggja hann, tå hann Dar sin 655. sum heuit bodskap hann studladi rett var, at royndum henn i at Atlantic samgonguni huset gang skilti € gre I evå € øgtir r hann skif ppi napa Og a 1 sger eina sevorðna i ns på a grein, ið við stórari skrift kallast »Panikkloysn« Fad er valla nakar ivi um, yvir- at hend grein er ikki sert motsigandi Finnbogi Arge sigur imill um annað, at nevndin i At lantic Airways, tå hann sat sum formaður i 1990 tók til samráðingar við Maersk um Men einki kom burtur úr hesum samvinnu á flogleiðini samráðingum. Maersk vildi ikki samráðast um føroyska uppleggið, sum hevði sum treyt, føroyskan meiriluga, føroyska manning og heim stad (skattgjalding og vid líkahald) i Feroyum Víðar sigur hann, at Maersk vístu á, at BAE 146 Atlantic var ov ikki so væl til iin hjá Atlants at spurningur Hóast nevn« log bar fram, in um slag av flogfari skuldi standa opin, so steðgaði iðingunum hetta sam ndi legtings ove er 1990 1 s1igast at vera helt Finnbogi Arge bein rfyri Maersk Finnboga Arge ur at fáa ein dialog við Maersk Ikki minni logið er tað, tá maður sitandi sami gevur samgongu ábyrgdina av ti framvegis tvørrandi samråd- ingarhugi Maersk hevur havt heilt fram til dagin i dag Tað er altíð so takksamt aftaná eina tílíka steðu vit vóru í, at koma og siga, at hetta var ein panikkloysn og at vit skuldu sett hart herðum ímóti Tryggingarsam- bandið og TopDanmark høv- du fingið greið boð frá teim- um, sum teir høvdu endur- tryggjad lånini frå, at var ein loysn ikki funnin innan 30 nov. 1992, so fall hamarin. Hervid hevdi landskassaved- haldið uppá 70 mill. kr. verið effektivt, flogfarinum eisini hevði verið effektiviserað eins og pantið í Alt starvsfólkið hevði verið uppsagt, og ell tann tekniska umsitingin sum miðvíst er upparbeidd frá grundini av, eins og allar tær reyndir og tann vitan ið er fingin til vega hesi árini vóru frá ein- degi til annan burtur ið ikki bara hýsir igarin tyrlunum, flogfarinum og tómur Tá tað er sagt, so ivist eg onga løtu i, at stóð tað til Finnboga sjålvan, so atkvøddi hann helst fyri, hó- ast tað stutta skotbrå, hann fekk at viðgera hetta álvars- mál í Hann skal íhvertfall hava takk fyri tað positivu viðgerð hann gav málinum, bæði tá tað var vidgjørt í legtingi- num og eisini tað samanum- tikið positivu steðu hann hevur í umreddu grein Sjálvur ivist eg onga letu i, Maersk hevur fingið í og við, at løg- tingið samtykti at bjarga At lantsflog, heilt greitt kemur at hava við sær, at meguleik- in fyri einum samstarvi part- anna millum helst verður veruleiki um ikki so langa tíð. Arge at tað signal, sum Frank Davidsen Tíðindablaðið (5771 í Lesarabrøv ; Veruleiki ella trupulleiki Eitt av stórmálunum, ið hava verið og eru frammi í feroy- skum kommunalpolitikki í dag, er at kommunurnar í Feroyum eru ov nógvar og hartil i mongum førum ov småar at greida sinar skyld- ur, og at hetta eigur at broyt- ast soleiðis at kommunur leggja saman, soleiðis at eindirnar verða sterri, færri í tali og fíggjarliga sterkari Landsstýrismaðurin Í figgjar- og kommunumálum hevur tað seinasta árið reik- að landið runt. eins og fluga í fløsku, og greitt frá hesi »pa- tentloysn«, fyri at kommun- urnar fíggjarliga kunnu koma burtur úr tí kreppu, sum nú einaferð hevur rakt okkum so meint. At sami landsstýrismaður- in roynir hvat hann kann í hesum tíðum, er alla æru vert, bert spell at hann hesa tíð, sum fíggjarmálaráðharri, ferð eftir ferð, hevur roynst okkum feroyingum, sera vánaligur við sínum egna fíggjarpolitikki og -ætlanum. Vit hava jú hoyrt henda roynda politikara á tingsins reðarpalli, í útvarpi, sjón- varpi og lisið í bleðum, greitt okkum frá hvussu væl fíggj- arlógirnar koma at halda, men veruleikan kenna vit (sum sandoyingar plaga at taka til) so »ébegribeliga væl«. Veruleikin er ju tann beint øvugti Føroya fik er sum ongantíð, nidurbundid sum seyður, tå hann skal klippast å sumri elal slaktast å heysti, fyri sid- ani at verða hongdur í ein hjall til ræst kjøt á jólum ella sum turt kjøt uppá breyð. Hetta minnir okkum ikki sert um seguna um Trónd í Getu, sumreikaði landið runt og kravid skatt inn fyri tann norska kongin. Øll kenna vit seguna ta ferðina hann legði eftir Sigmundi Bestirsyni, Tóra og Einari, tá hesir máttu flýggja og leggja á Suðuroyarfjerð. Fyrst fór Einar og síðani Tórur. Ein- asti ið vann upp land var Sig- mundur. Ikki var Adam og Eva leingi i Paradisi. Tey vórðu beind i Eden. Øvund- sjúkan hjá Torgrimi Illa og hansara monnum og synum Ferð fyri foreldur/tvey. vaksin við tveimum bernum hs og uppihaldi í I Paris i4 dagar. # A —— = umframt atgongu- merki til stásiliga ævintyrrikid Ferdast verdur „ Sjálvsagt við 3 SMYRIL LINE NE ER vann á rættvísinum. Gull ringurin hjá Sigmundi var honumat bana. At Torgrimur Illi seinni fekk sín straff, var væl ikki annað at vænta. Segan sigur jú, at fyri uml. 1000 árum síðani flýddu vit feroyingar undan norskum harralótum, fyri nú aftur 1000 ár seinni aftur at flýgg- ja undan feroyskum harralót- um. Jú, sanniliga, segan endur- tekur seg! Hetta var spennandi les- naður í skúlanum og fara bernini, eins og áður, at leggja sær hetta í geyma. Munnu tær allarflestu kommunurnar, ið ikki longu hava fingið menustingin frá okkara fólkavaldu monnum, ikki eisini fáa somu lagnu sum Sigmundur og verða hálshegdir, fyri síðani at verða kastaðar fyri leyvur- nar?... Livst so spyrst — Tíverri sær tað svart út, við at nøkur »patentloysn« er í eygsjón, um hvussu henda kommunukreppan skal loys- ast, og sama er yvaleyst galdandi fyri okkara lands kreppu. Men eitt er givið — taka vit ikki annað skinn um bak og binda um heilan fingur, so verður endin ikki sert líkur Sigmunds deyð. Ein varin fíggjarpolitikkur er yvaleyst tann frægasta »patentloysnin«. At farið verður væl um tey virðir, ið longu eru fingin til heldar, at kommunurnar hjálpa hverj- ari aðrari við skilagóðum loysnum, at rættvísi aftur kemur í hásæti og at stríðs- eksin verður grivin niður. Hetta vildi ikki gjert stoðuna verri. Sanniliga er hetta eisini galdandi fyri okkara politiskt valda legting. Latið okkum fáa demokra- tiið aftur í hásæti, soleiðis at Feroya fólk aftur kann fáa álitið á okkara hega aldar- gamla løgting. Samanlegging av kommun- unum, fyri ein hvenn prís, er eftir mínum tykki ikki tann rætta demokratiska loysnin. Her má og skal fólkið í kom- mununum eisini fáa hevi til at hava ein fingur við í spæli- num. Tað skulu nógvar og drúgvar kanningar gerast, áðrenn Tórshavnar Kommu- na sleppur at leggja saman við Argja kommunu — ella hvat sigur borgarin? At Argja kommuna og fólkið, ið her býr, hevur roynst hevuðsstaðnum ein góður granni, eru ikki fleiri meiningar um — ja, hvat skuldu tit gjørt uttan okkum argjafólk? Spyrjið bert borgarstjóran í hevuðsstaðnum og leg- tings- og fólkatingsmannin hjá Fólkaflokkinum. Teir hava so i øllum førum, saman við nógvum eðrum góðum havnarkvinnum og monnum, havt sínar góðu fríggjaraferðir og borið upp bønarorå á Argjum, og væl man hava hildnast. Virðingarmest Helgi á Fletti, argjamaður EN SS | | |