leygardagur 3. mai 2003síða 6
‹ fyrra síða allar 29 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
10
Nr. 84 - 3. mai 2003
Nr. 84 - 3. mai 2003
11
Teir gomlu plagdu at tosa um ein fisk, ið teir
róptu "sildaforskrekkjara". Hesin fiskur kundi
koma í sildatorvurnar og leypa slíkan kvøkk á
sildina, at hon hvarv í allar ættir. Gallupkann-
ingar eru at líkna við ein politiskan sildafor-
skrekkjara, sum tó virkar øvugt av tí veruliga
sildaforksrekkjaranum. Eru Galluptølini ódám-
lig ella beinleiðis hóttandi fyri ein ella fleiri
samgonguflokkar, so søkja flokkar, sum annars
vóru á veg út úr samgonguni, automatiskt
saman. Ein samgonguflokkur við vánaligum
Galluptølum vil gera alt fyri at vera verandi í
samgongu og harvið at sleppa undan veljarans
náðileysa dómi.
Nakað soleiðis er við Fólkaflokkinum í tí sam-
starvskreppu, sum í skrivandi stund tykist at
vera av. Fyri at tekkjast arbeiðsgevarum og ser-
stakliga meistarunum í Havn hevur politiska
cigarføringin, hjá formanni Fólkaflokksins, Óla
Breckmann, verið høg í seinastuni. Hann vildi
slíta samgongu fyri at fáa nýggjan tekniskan
skúla! Men so skjótt politiski sildaforskrekkj-
arin, Gallup, vísti seg, fór stríðshugurin hjá
Breckmann sama veg sum roykurin frá hansara
vælkenda Havanesara t.v.s.upp í ta bláu luft. Og
til luft gjørdust allar hóttanir um slit og nýval.
Til luft tykist fyri alt tað eisini løgmaður at
verða blivin – allastaðir uttan hjá Gallup. Har er
hann superstar, ein politisk Gurðun Sólja! So á
ein hátt er hann eisini uppi í luftini! Hann
sveimar sum ein vælblást ballón yvir einum
politiskum cirkusi. Klovnarnir boltra sær í
manesjuni, áskoðaðarnir líta ørkymlaðir at
glantrileikinum. Og uppi yvir øllum sveimar
ein loyndarfull brosandi ballón, sum hóast alt
ikki soleiðis uttan víðari letur seg fanga, enn
minni hol fæst á hana. Og hetta er kanska eitt
av teimum mongu áhugaverdu loyndarmálum
við hesi margháttligu samgongu.
Soleiðis gekk alt, sum væntað. Samgongan
fann gongulagið aftur, og sum ikki eina ferð
varð Fólkaflokkurin við góðari hjálp frá
Gallupi bukaður uppá pláss. Samgongan
skinklar víðari fram til Ólavsøku, tá nýggjar
gølur, nýggj klandursevni og nýggjar kreppur
koma á dagsskrá. Síðan verður onkur annar
bukaður uppá pláss, og so verður aftur damlað
víðari fram, til veljarin einaferð um trý ár
sleppur at fella sín dóm, hvør so hann enn
verður. Úrskurðurin er als ikki givin í forhond.
Tað er hann ikki, soleingi politisk luft er í
ballónini!
DAGSINS MEINING
Sosialurin
Glantrileikurin av
VIÐMERKINGAR
Sosialurin
Stovnaður: 1927
Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller
jan@sosialurin.fo
Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov
eirikur@sosialurin.fo
Fíggjarleiðari: Jákup Mørk
jakup@sosialurin.fo
Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo
Jonhard Hammer jonhard@sosialurin.fo
Finnbjørg Nattestad
finnbjorg@sosialurin.fo
Durita Simonsen durita@sosialurin.fo
Blaðfólk:
Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo
Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo
Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo
Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo
Ingrid Bjarnastein ingrid@sosialurin.fo
Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo
Solby Eliasen solby@sosialurin.fo
Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo
Ingi Rasmussen ingi@sosialurin.fo
Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo
Ítróttur:
Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo
Myndamenn:
Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo
Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo
Sosialurin í Norðoyggjum:
Postsmoga 231
Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík
tel. 458686 fax 458687
e-post: klaksvik@sosialurin.fo
Sosialurin í Suðuroy:
tel. 375364 fax 375464
tel. 220727
e-post: aki@sosialurin.fo
e-post: dagfinn@sosialurin.fo
Sosialurin í Eysturoy:
Postsmoga 143, Saltangará
tel. 447820 fax 449520
tel. 225429
e-post: vilmund@sosialurin.fo
Sosialurin í Vágum:
360 Sandavágur
tel. 333820, 220507 fax 333720
e-post: edvard@sosialurin.fo
e-post: vagar@sosialurin.fo
Uppseting/prent:
Uppseting: Hestprent
Prent: Prentmiðstøðin
Útgevari:
Sp/f Sosialurin
Avgreiðsla:
Mán.-frí. 8-16
Argjavegur 26,
Tel. 311820, Fax 314720
Postadressa:
Postboks 76, 110 Tórshavn
E-mail:
post@sosialurin.fo
lysing@sosialurin.fo
lysingartorg@sosialurin.fo
varp@sosialurin.fo
Blaðið verður prentað
mánadag-fríggjadag klokkan 1400
Lýsingar
Freistir:
Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir
Týsdagsblaðið Mán.kl. 10
Frí.
kl. 15
Frí.
kl. 12
Frí.
kl. 12
Mikudagsblaðið
Týs. kl. 10
Mán. kl. 15
Mán. kl. 12
Mán. kl. 12
Hósdagsblaðið
Mik. kl. 10
Týs. kl. 15
Týs. kl. 12
Týs. kl. 12
Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10
Mik. kl. 15
Mik. kl. 12
Mik. kl. 12
Leygardagsblaðið Frí. kl. 10
Hós. kl. 15
Hós. kl. 12
Hós. kl. 12
Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og
áðrenn ásettu freistir.
Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð.
Stødd:
Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á
einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm.
Innsent tilfar
Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl-
an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið.
Petur Hermansen
Aftur skuldi tað eydnast
Rúnu Sivertsen at koma við
høpisleysum úttalilsum við
ongum viti ella skili í, at
tað fyrikemur í politikki tað
vita vit øll,
Men at oyðileggja alt tað
stóra arbeiðið, sum Jón
Kragesteen og frárarandi
formaðurin í Ráðnum Fyri
Ferðslutrygd (RFF) hava
fingið upp at standa við
tógvið stríð, kann bert
Rúna gera, og tað hevur
hon so sannuliga eisini
gjørt við maner.
Eg vil biðja teg Rúnu, um
at fara úr starvinum beinan-
vegin, áðrenn tú oyðileggur
restina av RFF.
Í Bilsosialinum er sam-
røða við teg, og sum vænt-
að var einki nýtt, men ym-
iskt sum aðrir hava havt á
máli fleiri ferðir. Síðan
sigur tú, at DREINGIR
(diskrimering) skulu virða
ferðslulógina, heilt erligt
Rúna! ONGIN hevur hug at
virða nakað sum helst, sum
hevur við ferðslu at gera,
aftaná at tú hevur kunngjørt
hart og týðuliga í Útvarp
Føroya, at tú, tá tað passar
tær, vil bróta ferðslulógina
og gjalda bótina, álvaratos
HVAT BILLAR TÚ TÆR
INN, at eggja fólki at bróta
lógina ????
Sjálv hevur tú sitið í
hægsta lógevandi valdi í
Føroyum, so átti tú vitað, at
lógbrótarir skulu straffast.
Rúna, hevur als einki sivað
inn?
Eg fari eisini at heita á
løgregluna, at taka málið
upp til viðgerðar, tí tað
kann ikki bera til at al-
mennur persónur eggjar
ALMENT til lógarbrot.
Til Ferðslumálaráharran
Bjarna Djúrholm, syrg fyri,
at hetta fær tær avleiðingar
tað skal.
Rúna fekk avhøvdað Ráðið fyri ferðslutrygd
eftir fimm døgum
Jógvan Arge
Løgtingsmaður fyri
Tjóðveldisflokkin
Tað eydnaðist til alla lukku
ikki sambandsflokkinum at
forkoma eini skilagóðari
loysn á stórmálunum um
framtíðina hjá yrkis- og
miðnámsskúlunum í Havn.
Við sínum ábyrgdarleysa
og einvísa uppskoti vóru
Jóhan Dahl og Heðin Mort-
ensen um at loypa varg í og
skeikla bæði skúlapolitikk
og fíggjarpolitikk.
Sum
andstøðumenn
høvdu teir neyvan annað
endamál heldur, enn júst at
skeikla og forbrongla.
Í sínum stuttskygda og
grunna stemmufiskiskapi
vildu teir bæði sleppa tí
týdningarmikla Studenta-
skúlanum upp á fjall og
brúka Tekniska Skúla og
Handilsskúlan til at seta hol
á aftur tann illa kenda og
dýrtkeypta veðhaldspoli-
tikkin.
Tað fyrra hevði verið til
óbótaligan
skaða
fyri
møguleikarnar hjá upp-
vaksandi ættarliðunum, og
tað seinna kundi verið
startskotið til ein nýggjan
landshúsagang.
Sjálvsagt eru samgongu-
menn sinniligari og stað-
festa ætlanir um, at bæði
Tekniski Skúli, Handils-
skúlin og Studentaskúlin í
Havn fáa betur umstøður til
at røkja teirra týdn-ingar-
mikla lut í yrkis- og mið-
námsfrálæruni.
Hesum skúlunum verða í
komandi
árum
veittar
nýggjar umstøður á økinum
í Marknagili, sum Tórs-
havnar
Kommuna
fyri
árum síðani beyð landinum
til júst slík endamál.
Fíggingin verður fyrst og
fremst úr landskassanum
innan íløgukarmin.
Møguleiki verður eisini
fyri
aðrari
fígging
at
skunda undir loysnina fyri
yrkisskúlarnar, men talan
verður ikki um, at landið
fer út í at veðhalda fyri
lánum, sum tað sjálvt skal
gjalda aftur í dýrum dóm-
um yvir ein heilan mans-
aldur.
Íløgurnar í skúlar av hes-
um slag eru týdning-ar-
miklar samfelagsíløgur í
framtíðina hjá tí uppvaks-
andi ættarliðnum. Tær hava
bíðað leingi.
Kreppuárini bar lítið ella
onki til, og hesi fáu árini
síðani hava onnur týdning-
armikil málsøki sum sam-
ferðsla og heilsuverk verið
raðfest ovari enn yrkis- og
miðnámsskúlar.
Topparnir av teimum
íløgunum fara skjótt at
hæsa av, og stundin er
komin, at teir her umrøddu
skúlarnir og aðrir kring
landið sleppa upp í part av
álvara. Tað er landsframi.
Skúlaloysn er landsframi
TÍÐINDASKRIV
Restorffs Bryggjarí
Í Oyggjatíðindum tann 2.
mai verður nógv skrivað
um ølið umborð á Norrønu
í samband við Fish Fair í
Runavík. Rætt er at bert
Restorff
skuldi
verða
skonkt umborð og eru vit
sjálvandi fegnir um hetta.
Vit harmast at viðskifta-
fólkið ikki kundi fáa ein
góðan
øl
umborð
á
Norrønu á hesum sinni og
mugu
bara
vóna,
at
ábyrgdarfullir politikarar
tora at broyta okkara av-
oldaðu rúsdrekkalóg, sum
ikki sømir seg einum fram-
komnum samfelag.
Oyggatíðindi insinuera,
at vit hava latið fyrireik-
arunum ølið rættuliga bí-
liga. Vit skulu í hesum føri
upplýsa, at vit lótu tann
rabat,
sum
føroysku
bryggjaríini nýta við størri
ordrum.
Kunning um ølprísir
Tórur Olsen
Fyrrverandi bygdaráðs-
limur í Hósvík
Nú tosað verður um at
leggja
kommunurnar
saman, vil eg inniliga
heita á alt bygdafólkið
um at siga nei til saman-
legging, tá atkvøðast
skal 6. Mai.
Vit, sum eldri eru,
minnast søguna. Vit
minnast, tá ið vit vóru í
somu kommunu sum
Hvalvík og Streymnes.
Vit minnast, hvussu teir
bygdu skúla og annað,
meðan einki hendi her í
bygdini. Vit fingu ikki
eitt oyra úr kommunu-
kassanum. Vit minnast
stríðið og illstøðurnar
ímillum bygdirnar, tá
Hósvík bleiv sjálvstøð-
ug kommuna. Men vit
mugu viðurkenna, at tað
var tað besta fyri bygd-
ina. Síðani tá hevur tað
verið framgongd her í
bygdini, og samstarvið
við Hvalvík og Streym-
nes hevur verið gott.
Hendir tað, at komm-
unurnar verða lagdar
saman, verður tað verri
enn nakrantíð, tí tær
stóru koma at slúka
teimum smáu, so tá
kemur øll framgongd
her í bygdini at steðga.
Vónandi standa vit øll
saman og seta eitt stórt
nei á seðilin 6. Mei.
Áheitan á allar
hósvíksingar
VIÐMERKINGAR
Annika W. Joensen
Eg takki fyri, at Katrin
Dahl Jacobsen tók málið
um revsirættin hjá foreldr-
um upp í løgtinginum, og
vóni, at løgtingslimir skjót-
ast gjørligt sleppa at av-
gera, um foreldur fram-
vegis skulu hava rætt at sláa
børn síni. Eg seti mítt álit á,
at tinglimir til ta tíð hava
verjuleysu børnini í huga
og atkvøða fyri einari
lógarbroyting, sum tryggjar
føroyskum børnum somu
rættindi, sum børnini í
grannalondunum hava.
Slá, um tær vantar orð:
Er hetta tað, vit vilja læra
børn okkara, skulu tinglim-
ir varðveita revsirættin hjá
foreldrum.
Og
kanska
minna á, at tað bert er í lagi
at sláa sítt egna barn. Tað er
ikki loyvt vaksnum fólki at
sláa børnini hjá hinum, síni
systkin, mammu sína ella
pápa sín, ella onnur vaksin
fólk.
Vilja vit hinvegin læra
børnini, at maktarsloysi
ikki nýtist at føra til harð-
skap. Læra tey, at tað ber til
hjá vaksnum fólki at rúma
eina spenta støðu, uttan at
tey sláa. Og at foreldur
virða síni børn og duga at
skilja ímillum teirra gerðir
og teirra persón. So skulu
tinglimir nýta søguliga
møguleikan at tryggja før-
oyskum børnum vernd móti
harðskapi.
Almen uppgáva
Tað er ein almen uppgáva
at tryggja børnum móti
harðskapi og tí skulu vit
ikki aftra okkum ímóti at
lóggeva inn í heimið. Van-
ligu flokkspolitisku argu-
mentini fyri og ímóti per-
sónligum frælsi, kunnu og
eiga ikki at vera nýtt her.
Málið snýr seg ikki um
frælsi ella solidaritet mót-
vegis øðrum foreldrum.
T.d. teimum, sum siga, at
tey ikki longur tora at røra
síni børn, tí tey eru bangin
fyri at verða drigin fyri
rættin Tað snýr seg um
vernd av sakleysum børn-
um.
Málið er eitt samfelags-
mál. Tí skulu vit heldur ikki
aftra okkum at taka trupul-
leikar við harðskapi í upp-
alingini upp í almenna
tjakinum. Og ikki látast at
vera óvitandi um, at tað eru
fleiri, sum halda, at ein
fleingja ella ein undir
vangan hoyrir til vanligt
uppdragilsi. Vit skulu ikki
smæðast at rætta hondina
út og hjálpa fólki, sum
ynskja at vita, hvussu tey
skulu bera seg at at uppala
børn síni, uttan at noyðast
at taka til harðskap.
Tað er ongin landaskom
ella totalfiasko at leypa
framav. Tað gera vit øll, so
ella so. Men tað er skom at
eygleiða hjálparsloysi. Og
ikki hjálpa.
Løgtingslimir
kunnu
hjálpa. Ikki bert við at seta
ein kross við »ja«. Men við
- afturat einari lógarbroyt-
ing - at seta pening av til
upplýsing
um,
hvussu
harðskapur ávirkar børnini,
hvagar harðskapurin kemur
og hvussu, hann kann bas-
ast.
Foreldur ynskja at sýna
sínum børnum kærleika
Og at búgva barnið út til
vaksnamannalívið, so tað
klárar seg væl og hevur tað
gott. Ein liður í hesum er at
læra barnið at takla tær
støður, sum kunnu føra til
maktarsloysi. Hetta eru
støður, sum vit tíðum koma
í. Hvat gera vit, tá møði,
manglandi tol og stutt-
skygni koma yvir okkum:
rópa, sláa, telja uppí 10,
halda um barnið? Hetta
mugu vit vita, tí barnið
kopierar okkum, og fer
møguliga seinni í lívinum
at nýta okkara máta at
reagera uppá.
Tí tað hevur tað lært.
Hvussu skal man uppala
síni børn uttan at sláa, um
man sjálvur hevur lært frá
sínum foreldrum, at man
slær, tá orðini vanta ella
barnið ikki tykist at vilja
hoyra?
Tað er júst í hesum, at tað
almenna skal koma foreldr-
um til hjálpar og vísa á,
hvussu
uppaling
uttan
harðskap fer fram. Tá er
góður møguleiki at bróta
óvanan, sum man hevur við
sær heimanífrá. Og sum
man væl saktans altíð vil
royna at forsvara. »Tað var
ikki so ringt«, »eg havi ikki
tikið skaða av tí« og so
framvegis. Nei, tað er
møguligt, at tað var ikki so
ringt.
Spurningurin er, um tað
var neyðugt og rætt at sláa.
Og hvønn gagn, tað gjørdi.
Søgan hevur lært okkum, at
vit menniskju yvirliva tað
mest ótrúliga, men í uppal-
ingini av børnunum mugu
vit hava hægri felagsnevn-
ara enn, at »tað gekk«. Tað
skylda vit børnunum og
okkum sjálvum.
Børnini skulu ikki taka
yvir
»Børnini skulu ikki taka
yvir«, siga nógv. Og for-
eldur skulu seta mark fyri
børnini, tí tað megna tey
ikki sjálvi.
Víst skulu vit tað. Men at
seta mark fyri børnunum
og at sláa tey, eru ikki tvær
siður av somu søk.
Mørkini verða sett, so
barnið kann kenna seg
trygt. So er ikki við harð-
skapinum. Harðskapur ger
barninum ilt, og setir niður
á sjálvsvirðið hjá barnin-
um. Tá um harðskap ræður,
er tað tann, sum slær, ið
skal seta sær sjálvum mark.
Tað er tann vaksni, sum
skal kenna sær hógv, ikki
barnið.
Barnið skal vera barn
»Tveir eru kostirnir, hvørg-
in er mjúkur«
»Jú, men er tað ikki best at
avrokna við kassa 1?«, siga
summi. Tað vil siga, at fáa
ein undir vangan ella eina
fleingju og so er man kvitt,
heldur enn at vera útsettur
fyri at vera ignorarað/ur
ella at vera fyri øðrum sál-
arligum ákoyringum. Sum
eg síggi tað, so er trupul-
leikin til staðar, tá vit sum
foreldur halda okkum vera
noydd at velja ímillum
hesar uppalingarhættir.
Eftir mínum tykki er tað
ikki spurningur um at velja
ímillum »tveir kostir, har
hvørgin er mjúkur«, men
um at læra seg og barnið, at
rúma gerðir, sum ikki av
almenninginum vera mettar
at vera góður atburður. T.d.
at barnið slær eitt annað
barn ella blakar seg hyster-
iskt á gólvið frammanfyri
bommhyllina ella at tað
blakar ein tallerk á gólv, tí
tað ikki orkar at eta meiri.
Mínar royndir eru, at tað
er altíð ein skilagóð orsøk
til eina gerð hjá einum
barni. Og at mín reaktión
ofta er tengd at, hvørt eg eri
móð ella væl fyri. Troðkað
upp í ein krók ella totalt
avslappað. Er tað rímuligt
at uppala barni eftir hesum
leisti? Nei, men tað er
veruleikin. Tað minsta, vit
kunnu gera, tá so er, er at
taka avgerð um ikki at vilja
barninum ilt við at nýta
harðskap – sálarligan ella
kroppsligan. Børn skilja
væl, at man er móður. Tey
skilja væl, at tey ikki kunnu
fáa alt, tey peika á. Uttan at
verða sligin ella eyðmýkt.
Ongin dámar at sláa
Hetta rokni eg við, at vit
skjótt kunnu blíva samd
um. Tó er tað ein dagligur
veruleiki, at føroysk børn
verða sligin. Og hetta hevur
ikki góða ávirkan á barnið.
Tað hevur ikki gott av at
verða sligið, og jú, tað kann
taka
skaða.
Um
ikki
kroppsliga so sálarliga.
Sjálvsvirðið hjá barninum
ávirkast skeiva vegin av at
vera sligið.
Vit hava tørv á strammari
loggávu, og mugu liva við
einari slíkari, so børnini,
sum eru fyri harðskapi,
kunnu verjast. Eg seti mítt
álit á tinglimirnar og vænti,
at tey hava verjuleysu børn-
ini í huga, tá tey - vónandi í
komandi tingsetu - atkvøða
um
lógaruppskotið
og
tryggja føroyskum børnum
somu rættindi, sum børnini
í grannalondunum hava.
Yvirlýsing
Borgarstjórar og nevndin í nýstovnaða felagnum
fyri ferðavinnuna í Suðuroynni, saman við øðrum
áhugaðum, vórðu á stovnandi aðalfundi tann 29.
apríl 2003 samd um at gera hesa yvirlýsing um
samferðsluviðurskiftini úr og til Suðuroy við Smyrli
og tyrluni.
Tá tyrlan kom, varð túratalið 3 túrar um vikuna,
síðani varð flogið tvær ferðir um vikuna, og nú er
tyrluflúgvingin til Suðuroynna eftir 1. mai 2003
niðurløgd.
Smyril hevur siglt tvær ferðir dagliga millum
Suðuroynna og Havnina, og hevur ferðaætlanin
verið løgd soleiðis tilrættis, at suðuroyingar 3 dagar
um vikuna sluppu suður aftur eftir hóskandi steðg í
Havn. Til dømis mánadag, tórsdag og fríggjadag bar
til at sleppa suður aftur kl. 12.30. Hesin møguleikin
er skerdur í nýggju ferðaætlanini, tí nú verður bert
siglt suður aftur tvær ferðir um vikuna kl. 12.30.
Allar hinar dagarnar verður siglt suður aftur kl.
10.15.
Vit halda ikki, at tað hevði verið ov nógv, um
Strandferðslan kunnaði kommunurnar í Suðuroynni
um broytingarnar í nýggju ferðaætlanini, so tær
kundu gjørt viðmerkingar, áðrenn ferðaætlanin kom
í gildi.
Vit meta okkum at verða útjaðari í Føroyum og at
broyta ferðaætlanina til tað verra, er ikki mennandi
fyri útjaðaran, og er eftir okkara tykki ikki í samsvar
við útjaðarapolitikkin hjá sitandi samgongu.
Fundurin krevur, at tyrluflúgvingin til Suður-
oynna verður uppaftur tikin og at ferðasambandi
sjóvegis verður á nøktandi støði.
Slá, um tær vantar orð
Lesið Sosialin
-tað loysir seg!
C
M
Y
K
11
10