fríggjadagur 22. januar 1993síða 18

gem Sida 18 Nr. 14 — 22. JANUAR 1993 Tíðindablaðið CH Lesarabrøv Okurkallar Í Føroyum skal alt vera øvugt Hóasttvær folksatkvødur hava sagt, at brennivinssølan ikki skal vera frí, samtykt løgting ið, at hon skuldi vera frí. So fingu vit brennivinssølu. Men ikki fría. Vit fingu eitt lands monopol, sum er so illa fyri skipað, at ein langur hali av ósekum borgarum noyddur at standa í kø ut: á berajólum í himmalsins ódn arveðri fyri at sleppa at keypa hesa fríu veruna Og tá so borgarin, vátur og kaldur og fullur av illsinni, endiliga hevur fingið sína veru, so fær hann hana í einum svørtum posa, sum er so eyð kendur, at hann heldur elgir innihaldið í seg upp á stand andi fót enn at fara gjøgnum bým Men navnið, sum hetta pínu stað hevur fingið: RUS DREKKASOLA LANDSINS! Eitt so idiotiskt navn mátti fáa fylgjur. Tað fekk tað eisini Fólk fóru at eyknevna handilin RUSAN Sum hevnd móu myndug leikunum er tað kanska hósk andi, men annars ikki. Ein rúsa er ein fiskafella, sum toskar og aðrir = våtligir svimja inn í Hevuðsneyðin er, at orðið srúsdrekka< er eitt låturligt neydaregg, sum er einkisig andi um veruna, men altsig andi um sín upphavsmann Frammanundan høvdu vit orð ini øl, vin og brennivín, og tað erríkiligt til at nevna allar hesar drykkir. Í orðinum »brenni vín< liggur jú tað, at veran er verður skapningar distillerað (brend). Soleiðis kalla vit alt brennivín (spiritus) millum 30 og 96 prosent. Orð ið »spiritus« merkir »andi« á latini — hóast øll sait at siga ikki eru so øgiliga andalig, tå tey hava drukkið. Men onkur mál reinsari hevur so følt seg kall aðan til at innføra hetta ræðu liga orðið >rúsdrekka<. Um framt at vera óneyðugt (vit hava spiritus og brennivín) er moraliserandi (oftast) nakað týskum Rauschgift brúkt um narkot ika. (Medan eg minnist til: Rus drekkasøla Landsins brúkar orðið akvavitt Hetta er óferoyskt. Á føroysk tað eisini »Rusur« er negativt. Á verður esnaps< um um merkir »snapsur« eitt åvist kvantum av brennivíni, eitt glas; og tað, sum í glasinum er, kann vera bæði konjakk og whisky og svartideydi og akvavitt og alt annað sterkt) »Rusan« er eitt vånaligt eyk nevni, sum er líka so vælhósk andi sum t.d. »Elgjan«, »Kulk an«, »Sutlan« ella »Spyggj an« Hatta brennivinsmonopolid skuldi ongantíð verið komið Monopol verður altíð mis brúkt. Tað er hetta longu bliv ið Tað Okursmonopol Landsins kundi verið »OKR AN« rætta eyknevnid ul PS Trupulleikar av MVG-Skipanini? Hava tygum trupul- leikar av MVG-Uppgerð | Bókhaldi Incasso (depitor røkt) | Rådgeving | Skattauppgerð ella oðrum Roknskapararbeiði er virki okkara fort fyri at loysa teir bæði skjótt og væl — og biliga' MH Postboks 205 Tlf.: 18903 — 88903 BRUKTIR BILAR Vit hava fleiri góðar brúktar bilar av ymsum merkjum sera bíliga og sera lagaliga til sølu. Bilarnir standa á goymsluni hjá P/F lvan Johansen, Tórshavn, og kunnu sýnast har. Ynskja tygum at royna teir, kann hetta avtalast tå tlf. 18903. v/ Atla Klein Olsen MIM Postboks 205 Teld 10 Tórshavn Tlf :18903 — 88903 Fax.: 18703 Blindastovnur Føroya hevur opið måndag-friggjadag kl. 9-16. Telefonir: 18222 og 19288. Fakfeløg mótmæla ålopi å pensionistarnar Undirritadu fakfeløg mótmæla harðliga tey álop, ið verða gjørd á okkara fólka- og av lamispensionistar, har kravt verður, at hesi nú skulu gjalda fyri at búgva í egnum húsum, um skuldin í ognini er minni enn 50.000,00 kr., ella um pensionisturin hevur kamar inni hjá familju, so skal tað roknast sum fríur bústaður og dragast frá pensiónsupphædd mi Tað er nógv fyri at pens:on istar, ið alt síu liv hava stridst fyri at verða skuldarfriir, og eiga síni egnu hús, nú skulu straffast fyri hetta og í fram tíðini ikki hava ráð at búgva í egnum húsum, um iandsstýrið útinnir hesa ljótu gerð móti okkara eldra ættarliði. Um — sosialmálaráðharrin hevur gloymt, hvønn tydning hesi fólk hava havt fyri okkara samfelag, vilja feløgini minna hann á, at hetta ættarlið hevur verið við til at bygt hetta væl ferðarsamfelag upp, ið hann nú sjálvur er við til at niðurbróta saman við ødrum Feløgini heita á landsstyris mannin í almannamálum, løg ting og landsstýrið annars, um at sleppa hesi ætlan beinan vegin, og lata okkara eldru fáa frið til at liva eitt manssømiligt lív eftir loknan og strævnan arbeiðsdag Tá sosialmålarådharrin førir fram í fjølmidlunum, at danir gjalda 50% av pensiónunum, og U mugu vit gera eftir harra boðum frá teimum, og ajour føra tað fríur bústaður kostar, so eru hetta bert umberingar fyri at leggja eftir hesum bólki av fólki okkara. Tí samstundis sigur sami maður, at danir ikki hava sett krav um, hvussu stór henda upphædd skal vera Eisini vilja vit minna á, at íbúðarviðurskifuni í Føroyum eru soleiðis hátta, at ikki ber til at leiga seg inn í nakrar al mennar íbúðir, tí tær eru ikki til, heldur ikki ber til at keypa sær eina lítla íbúð. Fólk mugu sjálv byggja síni hús, skulu tey hava tak yvir høvdid. So hús ini, ið hesi byggja sær meðan tey eru í góðum árum, verður stríðst alt lívið fyri at fáa gold ið. so at tey á eldru árum kunnu vera skuldar frí Ti meta feløgini tað vera órímiligt, at hesi á ellisárum skulu straffast fyri tað, tey eitt heilt lív hava arbeitt fyri Undirritadu feløg krevja, at henda ætlan beinanvegin verð ur slept. Og heita vit á bæði landsstýrið og løgting um at lata hesi fólk fáa frið Ti at tann penstónsupphædd. sum verður útgoldin ul pensionistar ikki á nakran hátt røkkur til rentur og avdrøg av lånum, upphæddin røkkur nog illa til tad neydturviliga Føroya Arbeidarafelag Havnar Arbeiðskvinnufelag Havnar Arbeiðsmannafelag Klaksvíkar Arbeiðskvinnu- felag Klaksvíkar Arbeiðsmanna- felag Arbeiðskvinnufelagið Fjallbrúður S. & K. felagið Fiskimannafelagið Arbeidarafeløg vilja hava nyval Undirritaðu = arbeiðarafelog heita åløgtingi3 um at útskriva nýval Grundin fyri hesi áheitan er dómurin í Heygadrangsmálin um. Hesin dómur er ein dómur yvir bæði politikarar og um sitingina í Tinganesi. Tí krevja feløgini, at okkara politikarar taka avleiðingarnar av hesum dómi. Allir teir politikarar, ið um boða teir ymisku flokkarnar, ið hava sitið við politiskum valdi hesi árini, har játtaðar skipa byggingar eru famar fram, uttan at eginpeningurin hevur verið ul, eru sekir, tískil er ein asta rætta, at teir taka avleid ingamar og lata fólkið tala Stødan hevði ikki verið so ålvarslig, um vit høvdu havt politiskt stýri, ið høvdu vist á- byrgd, soleiðis at landskassin var sloppin undan at gjalda øll hesi skilaleysu landskassaved hald, ið blivu effektiv, og sum nú skattaborgaramir gjalda fyri, við krepputiltøkum og stórum arbeiðsloysi. Tí eigur løgtingsval at útskrivast, so vit kunnu fáa politikarar á ting og í landsstýri, ið vilja tæna okkara fólki við erligheit og reiðilig- heit. Barnadópurin og Bíblian Føroya Arbeiðarafelag Havnar Arbeiðskvinnufelag Klaksvíkar Arbeiðskvinnu- felag Arbeiðskvinnufelagið Fjallbrúður vegna feløgini Ingeborg Vinther | Richard Danielsen havdi i | Sosialurintorsdag dd. 14. januar en kommentar til morgen- andakten 14. december, som jeg havde lagt til rette. Jeg skal her kommentere kommentar- en; men for at enhver kan vide, hvad sagen drejer sig om, følg er her først morgenandagten i sin helhed: »Hann, sum byrjaði i tykkum góðan geming, vil fullføra hann alt til Jesu Krists dag« (Fil. 1,6) Fyn ein kristnan er tað stór troyst í ti: At tað var Guð, ið byrjaði. Onga staðni kemur hesin sannleikin so týðuliga og so vakurt fram sum í barnadóp inum. Júst tá ið tað snýr seg um pinkubarnið, er tað heilt greitt, attað var Guð, ið byrjaði. >Ikki út hava útvalt meg, men eg havi útvalt tykkums, sigur Jesus, Jóhs. 15. Og tað orðið kemur ul sín rætt, hvørja ferð eitt lítið barn verður doypt. Guð byrjaði við okkum, langt áðrenn vit minnast tað sjálvi. Tað er ein sannleiki, sum vit altíð kunnu venda aftur til og finna hvíld í. Alt tað, sum vi! kunnu hugsa og siga og gera, er svikafult og skiftandi. Ein dag vilja vit, og dagin eftir vilja vit ikki. Vittaka avgerðir og loypa frá teimum aftur. Vit lova ym- iskt og gloyma skjótt, hvat ið vitlovaðu. Av sonnum vóru vit illa farin, um okkara frelsa og kristinlív hingu í gerðum okk- ara. Ikki minst í tíðum, hvar ið máttloysi ræður, er tað gott at siga við seg sjálvan: Tað var Guð, ið byrjaði. Hetta merkir ein sannføring um, at tað, sum er byrjað, er gott byrjað, og eis ini merkir tað eitt lyfu um, at tað, sum Guð hevur byrjað, tað vil hann eisini fullføra. — Hjá fleiri kristnum man tað ganga soleiðis, at tey, sum frá líður, oftari og oftari hugsa við tøkk og treysti um sín dóp Richard Danielsens indlæg går for mig at se kun ud på det ene at godtgøre, at barnedåb ikke er nævnt i Filipperbrevet eller i Bibelen overhovedet Jeg er da godt klar over, at ordet barnedåb står ikke nogen steder i Bibelen; det agter jeg ikke at prøve at bilde nogen ind. Men derfor er barnedåb ikke forkert; det vil sige, den strider ikke mod Bibelens hele budskab. I Filipperbrevet kap. I og Jo- hannesevangeliet kap. 15 er der ikke tale om barnedåb eller dåb i det hele taget. Men det, som kommer til udtryk i disse to kapitler, gør slet ikke barne dåbspraksis ul skamme. Tværtimod ligger det helt på linie med en vigtig begrund else for barnedåb, nemlig, at det er Gud, der begyndte og altid begynder sin gode gem ing med os. Vi, vi kan blot tage imod. Om du bliver døbt som barn eller voksen, så er det altid Gud, som kom først til dig med al sin kærligheds rigdom; han kom til dig med sin Søns død og opstandelse, som du fár del í og bliver klædt i, nár du bliver døbt (Romerbrevet 6,3-5 og Galaterbrevet 3,27). Hvad kan du gøre andet end at tage imod denne vældige dåbens gave í tro og taknemmelighed og bede om kraft til at leve det nye liv, vi har fået i dåben? Denne bibelske opfattelse, at alt er gave og nåde, gælder for enhver dåb modtaget på et hvilket som helst tidspunkt i livet. Men når et spædbarn holdes over dåben, bliver det ganske synligt og håndgribe ligt, at det var Gud, der be gyndte. Richard Danielsen hævder, at >tey, sum halda so nógv um barnadópin, sóu helst, at øll vóru doypt sum pinkubørn«. Jeg agter barnedåben meget højt, men jeg ser ikke nød vendigvis helst, at alle bliver døbt som småbørn, bare de bliver døbt, om de er troende Men det viser sig jo, at der er troende voksne, som ikke er døbt, fordide ikke blev det som bør. De får vanskeligheder med Markusevangeliet 16,16 »Enhver, som tror og bliver døbt, skal blive frelst«. (Lige- ledes med Matt. 28, 19-20 og Johs. 3,5.) Efter dette skal der to ting til for at blive frelst: tro og dåb. Disse to kan ikke spilles ud mod hinanden, så det ene bliver vigtigere end det andet Ingen af delene kan stå alene; ingen af delene kan undværes Tror du, er det rette at blive døbt, lige så vel som du som døbt i ro og taknemmelighed må tage imod dåbens gave: Jesu død og opstandelse, som alt sammen er gjort af Gud og for os. Birgitte Johannesen, Hvalba