hósdagur 8. mai 2003síða 14

26 Nr. 87 - 8. mai 2003 Nr. 87 - 8. mai 2003 27 26 Nr. 124 3. aprí 2003 - Tað er sera umráðandi, at Norðurlandahúsið verður verandi eitt hús, sum er opið fyri eini breiðari fjøld av fólki og ikki gerst eitt fínkulturelt tempul. Tað haldi eg man hevur dugað so sera væl serliga tey seinastu árini, har man hevur tikið tað unga fólkið við. Men tað skal sjálvandi vera pláss fyri eini blanding av fleiri tingum sigur ein av brúkarunum av Norðurlandahúsin- um, vinnulívsmað- urin Magni Arge við Sosialin. Hann heldur eisini, at húsið hevur megnað at byggja brýr millum mentan og vinnulív FØÐINGARDAGUR Jan Müller Magni Arge, stjóri í Atlantsflogi og formaður í Oljuvinnufelagnum er eitt av teimum vinnulívsfólk- unum í Føroyum, sum hev- ur verið stórforbrúkari av Norðurlandahúsinum nú í mong ár. Hann heldur, at Norðurlandahúsið við sín- um fjølbroytta og spenn- andi virksemi hevur havt og fer framhaldandi at hava alstóran týdning fyri vinnulívið í Føroyum eisini og metir hann eisini húsið sum ein góðan brúgva- byggjara millum mentan og vinnulív. - Føroyar høvdu verið nógv fátækari uttan Norð- urlandahúsið. Tað hevur bæði verið ein pallur fyri útlendska mentan at sýna seg fram í Føroyum og veita tilboð til okkum, sum her eru, men tað hevur so sanniliga eisini verið ein pallur rundan um mong vinnulig tiltøk. Magne Arge nevnir í hesum sam- bandi tær mongu oljuráð- stevnurnar og vísir til orð- ini hjá Richard Hardmann, oljustjóra, ið var so ómeta- liga fegin um Norðurlanda- húsið sum karm rundan um oljuráðstevnur. Hann segði seg hava leitað í London at finna eitt stað, sum kundi vera eins virðiligur karmur um eina spennandi og seri- øsa oljuráðstevnu, men tað fann hann ikki. Hann fann einki stað, sum var meira hugnaligt, spennandi og virðiligt enn júst Norður- landahúsið. Magni Arge nevnir so eisini vinnudagarnar, sum hava verið í húsinum. Sein- astu tvey árini hava verið fleiri stevnur í norðurlanda- høpi um samferðslu í út- norði. Hetta eru alt tiltøk, sum hava hepnast væl. Tónleikur og tey ungu Annars heldur hann, at Norðurlandahúsið er ein sera góður pallur fyri og karmur rundan um onnur ting so sum Prix Føroyar. –Tað er so nógv ein kundi tikið fram, men Prix Føroy- ar er eitt dømi um, at Norð- urlandahúsið hevur virkað sum katalysator fyri at sparka eina menning í gongd, ið hevur gingið skjótt og sum eisini hevur blástemplað rútmiskan tón- leik sum mentan og sum mentan, sum fær útlend- ingar at fáa eyguni upp fyri kvaliteti í Føroyum. Í Jyl- landsposten er í hesum døgum ein grein um tað nærum vulkanska landslag- ið av tónleikamenning, sum fer fram í Føroyum í løtuni. Tað í sjálvum sær vanti eg kann vera ein atdráttarmegi í ferðavinnuhøpi og kann gerast ein vinnuvegur í sjálvum sær. Vit síggja, hvat td. Teitur kann fáa tað at blíva til. Og í øllum hesum hevur Norðurlanda- húsið havt ein sentralan týdning og hevur dugað væl at spælt saman við bæði vinnuni og almenninginum Norðurlandahúsið hevur megnað uppgávuna til eitt ug: Fólksins pallur heldur enn eitt fínkulturelt tempul Norðurlandahúsið er frálíkur karmur um tónleik og ungdómsmentan vinnuni og almenninginum í Føroyum og hevur med- virkað til bæði at taka útlendska mentan henda vegin men eisini at fáa skapt ein pall um føroyska menning á ymsum økjum. Tað geniala við Norður- landahúsinum er, at samtíð- is sum tað er eitt vindeygað hjá okkum út í heim so er tað eisini ein hurð hjá út- heiminum at koma inn í okkara lítla samfelag hel- dur vinnulívsmaðurin av- gjørdur fyri og leggur aftrat: - Norðurlandahúsið er eisini ein so sjáldsama vak- ur karmur um tiltøk, sum bæði hava við vitið og hug- flogið og hjartarøturnar at gera. Hann heldur tað eisini vera tað besta staðið til at halda ráðstevnur og hevur húsið havt ein týðandi leik- lut at fáa ráðstevnur til Før- oya, men »trupulleikin« er so tann, at tað í summum førum er ov lítið. Man kann siga, at man gjøgnum hesi árini við Norðurlandahús- inum hevur bygt upp ein tørv á ráðstevnum, sum ikki var frammanundan í sama mun. - Norðurlandahúsið í Føroyum man vera eitt hitt mest hepna projektið, sum Norðanlond í felag hava verið við til at seta í gongd. Hvat framtíðini viðvíkur, so heldur Magni Arge, at tað er sera umráðandi, at Norðurlandahúsið verður verandi eitt hús, sum er opið fyri eini breiðari fjøld av fólki og ikki eitt fínkulturelt tempul. Tað haldur hann man hevur dugað so sera væl serliga tey seinastu árini, har man hevur tikið tað unga fólkið við. Men tað skal sjálvandi vera pláss fyri eini blanding av fleiri tingum. Tað er annars umráðandi, at man framhaldandi hevur gott samstarv við útlend- ingar av ymsum slag eitt nú gjøgnum mentarnarstevn- una og at man medvirkar til at skapa dyggar karmar um spennandi átøk sum ráð- stevnur ol. Tú fær tá nakrar byltingar, har ymiskir tættir í okkara samfelagslívi møt- ast á einum stað, á eini grund, á einum vølli. - Tað er sum íbirtari, at Norðurlandahúsið hevur klárað seg so væl, og man kann rokna við, at fleiri av teimum íbirtingunum, sum stava har frá koma at flyta seg til aðrar leikpallir við tíðini. Tað skal oftani ein stovnur við slíkum møgu- leikum og ressursum til fyri at fáa nakað at bera til. Tað, sum ber til, livir víðari. Norðurlandahúsið hevur verið við til at marknaðarføra Føroyar sum ráðstevnuland og hetta hevur stóran týdning. Hetta er frá søguligu løtuni, tá fyrsta útbjóðing til oljuleiting á landgrunninum varð almannakunngjørd Norðurlandahúsið karmur um oljuráðstevnu, har oljufeløg royna at lyfta í felag. Mynd Jan Müller C M Y K 27 26