fríggjadagur 5. november 1993síða 9

Tíðindablaðið Har búðu vit í tvey ár Henda mammusystinin var so grenjut, at hon gekk mær upp á nervarnar. Eg segði tá við Martin, at eg ikki vildi búgva har Tá vermamma mín doyði, fluttu vit heim ul ver pápan, innrættaðu okkum køk í aðrari stovuni, og tå gekk betur, ti tá kundi eg ráða mær sjálvari, sigur Sigga Sigga og Martin bygdu seimni uppí húsini, so hvert sum ráðini vóru ul tað. Tá fingu fólk ikki lán at byggja hús fyri Tey sige so ringt sum i 30'unum Sigga: - Eg hoyri tey síga í dag, at tidimar nú eru so vånaligar, sum í 30'årunum Vit manglaðu tó einki tá Hóast vit ikki livdu í yvir flóð, so høvdu vit altíð breyð koruni, men pálegg var ikki hvønndagskostur Vit vóru ikki bóndafólk men vit fingu so mikið, at tå jólini nærkaðust og síður- nar vóru turrar, fingu vit eitt hálvt riv upp á breyð jóla- aftan. - Vit vóru nøgd, og kendu ikki til annað, sigur Sigga. Vit hava heldur ongantíð havt yvirflóð, og vit kenna ikki til alt hetta oyðslið, sum nú verður tosað um. - Eg havi ongantíð verið til bingo ella tílíkt, sum er komið seinastu árini. Einki er broytt hjá okkum, men tey ungu hava livað ødrvisi. - Tá tær ungu konurnar hava bindiklub, so borð- reiða tær við heitum og køldum rættum, køkum og alskynsødrum. Eg dugi ikki við tað, og haldi tað vera ørt. - Tá tey so hava fødingar- dag, so er tað sum brúdleyp, men eg dDlamh: meg ikki sigur Sigga lacoba Nielsen Vit kenna ikki ul annað enn ar beiði og at:svara hver ! síu. Vit lærdu av teimum gomlu, at vit skuldu arbeiða og verða sparin Hetta hava viteisini lært okkara børn, men tá vit tosa við ommubørnini, so halda tey okkum vera býtt Vit gomlu hava ikki liv ad yvirevni, og ter tað hug stoytt, at politikarnir nú vil ja taka frá pensionistunum Tad er ikki rættvíst, og eg en vonsvikin av teimum sum vit hava litið upp i hen di at stýra, at teir hava verið so åbyrgdarle ysir Tad er eisini skomm fyri teirra egna sjålvsålu. Øll hava verið vid ul at oyðsla uttan tey gomlu, sum nú eisini skulu gjalda Sigga og Jacoba eru sam dar um, at:tað ikki eru tey gomlu, sum hava livað yvir evni. Tær hava báðar verið í Danmark og Jacoba hevur eisini verið í Onglandi, men annars hava tær bara ferðast í Føroyum. Tær halda kortini, at øll eru eitt sindur sek, við eiit nú at spilla børnini. Tær vónaðu fyri síni børn, at tey ikki skuldu hava so strævn- ar umstødur, sum tær høvdu havt. Smokka so langt niður - Eg hevði kortini ongantíð tråd, at vit skuldu smokka so langt niður. Vit Moyra bert um mistrúgv, og at alt er so dapurt, men eg vóni, at fólk taka seg saman, og at gongd fæst aftur á samfela- gið, so fólk kunnu fóta sær, sigur jacoba Nielsen. - Eg eri bert fegin um, at eg havi verið so sterk, tí maður mín hevur verið so Í morgin: Gongur tú ein keitúr Í Servági í dag, so hittir tú ikki eitt menniskja, siga nakrir sørvoyingar, sum vit kortini hittu og prátaðu við í vikuni Fólk í Foroyum eru eisini tey. sum búgva á smáplássunum — í bygd og by kring landið. Tað eru ikki teirra umstoður, sum verða umrøddar í fjølmidlunum um dagarnar. Mvorjar tankar gera tey sær um framtíðina, og hvussu eru moguleikarnir at liv bjarga sær. Tíðindablaðið Sosialurin loddar dýpið vid greinarødini -Á ferð kring Foroya land