mikudagur 11. juni 2003síða 13

Nr. 107 - 11. juni 2003 25 Henrik iðraði seg - Eg skal ikki siga, at tað ikki var uppibor- ið, men tað er ótrú- liga keðligt, at vit so- leiðis fingu eitt mál ímóti okkum í evstu løtu VENJARIN Jákup Mørk – Reykjavík - Sådan er det jo bare med fodbold. Vónbrotið lýsti úr før- oyska venjaranum, tá hann eftir dystin kom skundani inn á tíðindafundin. Sum vera man, so fekk hann tó ikki fult og heilt givið hetta til kennar til tíðindafólkini, men royndi heldur at vísa á, at hann fyri tað mesta var nøgdur við sínar leikarar. - Eg kann ikki siga annað enn, at eg eri nøgdur. Kanska hekk spælið hjá okkum ikki nóg væl saman í fyrra hálvleiki, men allir sum ein arbeiddu leikarar- nir sera hart í dystinum, og eg haldi tað vera stórt spell, at vit ikki fingu løn fyri hetta. Ikk minst tí vit faktist halda mótstøðuni frá at fáa alt ov nógvar møguleikar. Eg skal ikki siga, at tað ikki var uppiborið, men tað er ótrúliga keðligt, at vit so- leiðis fingu eitt mál ímóti okkum í evstu løt,u helt venjarin, sum annars eisini hevði onkrar rósur at bera íslendska liðnum. Ikki minst, tá hann varð spurdur um, hví føroyska spælið ikki hekk nóg væl saman. - Tað mugu vit so partvíst rósa mótstøðuni fyri. Sjálv- ur havi eg sæð onkrar dystir hjá teimum á sjónbandi, og har vístu teir langt ífrá sama nærlagni í spælinum, sum teir gjørdu í dag. Ein partur av fótbólti er jú eisini mótstøðuliðið, og tíverri kanst tú ikki velja, hvussu hesir skulu spæla, men sjálvandi vónar tú altíð, at teir hava ein ringan dag. Meira bóltspæl Eitt, sum føroyska forvitnið eftir dystin snúði seg um, mundi ivaleyst vera, hví Henrik Larsen hevði valt at byrja við Jann Inga Peter- sen inni. Ella rættari, hví Julian Johnsson eftir 49 dystir sum fastur maður, brádliga var at síggja á beinkinum. - Tað kom fyrst og fremst av mótstøðuni. Sjálvandi tosaðu vit nógv um hetta undan dystinum, og vit komu til ta niðurstøðu, at skuldu vit gera nakað við Ísland, so var tað fyrst og fremst í spælinum við bólt- inum og ikki á kropsliga øk- inum. Tí tóku vit Jann Inga framum. So kanst tú altíð diskutera, um tað var tað rætta, nú spælið hjá okkum ikki hekk so væl saman, men tað er so í øllum førum ikki nakað, sum Jann Ingi skal hava skuldina fyri, helt Henrik eftir dystin. Henrik Larsen helt, at Ísland spældi heilt øðrvísi, enn hann hevði sæð teir gjørt, og at hetta var stórur partur av frágreiðingini um, hví føroyska spælið niðan eftir vøllinum ikki koyrdi nóg væl Mynd: Álvur Haraldsen Nøgdur um sigurin Ásgeir Sigursson var sum vera man nøgdur um sigurin, men hann tóktist ikki heilt fegin um leiklutin, sum íslendsku miðlarnir hava havt í upptaktini til dystin VENJARIN Jákup Mørk Sum fyrrverandi stórleikari í týskum fótbólti kennir Ásgeir Sigursson helst alt til, hvussu stórt trýstið í yrkisfótbólti kann vera. Men hann ásannaði, at trýstið á sær í seinastu min- uttinum av dystinum móti Føroyum hevði verið stórt – sera stórt. - Sæð yvir ein kamb, so haldi eg vit høvdu uppibor- ið at vinna dystin, og eg eri eisini væl nøgdir við tað spæl, sum leikarar mínir vístu í dag. - Serstakliga í fyrra hálv- leiki haldi eg, at okkara spæl gekk væl. Kanska ikki mitt á vøllinum, har vit ikki í nóg stóran mun fingu gjørt okkum dælt av at vera tríggir móti tveimum, men á kantunum gekk væl, og vit skaptu eisini fleiri vandastøður. - Í seinna hálvleiki gekk kanska ikki heilt so væl við hesum, men tað var júst eftir eina slíka støðu, at vit skoraðu sigursmálið, og hejsi trý stigini gera í øllum førum, at tað nú verður væl lættari hjá okkum at fara undir næstu uppgávurnar. Her í blaðnum endurgóvu vit landsliðsvenjaran fyri at siga, at talan var um landa- skomm, um Ísland ikki vann dystin. Hetta vóru annars orð, sum saman við »skandalu« høvdu staðið í íslendskum bløðum í døg- unum upp til dystin. Spurdur um trýstið, sum hevði verið á sær seinastu løtuna, viðgekk Ásgeir eis- ini, at hetta hevði verið stórt, men tá ein blaðmaður so dittaði at spyrja, um hetta nú vildi verið tann skandalan, sum lagt hevur verið upp til, kom sinni í venjaran. - Eg havi ongan tíð nevnt orðið skandala, og heldur ikki landaskomm. Tað er nakað, sum tit hava lagt mær í munnin, var svarið, og tá spurningurin var sett- ur einaferð enn, var greiða svarið bara: Eg havi longu svara hasum. Eru aðrir spurningar? Ónøgdur um málið Um føroyska spælið helt ís- lendski venjarin annars, at hetta gjørdist júst so torført, sum hann hevði ímynda sær. - Sum lið standa føroy- ingar seg sera væl, og teir megnaðu at gera tað sera trupult fyri okkum, men eg haldi tó hinvegin, at vit hildu teimum heilt væl. - Eg eri tó ikki nøgdur við málið, sum teir fáa. Ikki akkurát tí teir fáa mál, men tí hetta kemur eftir luftbólt, og júst í luftini eri eg annars av teirri fatan, at her vóru mest sum allir hjá okkum sterkari enn teir, so hasa støðuna má eg heldur síggja umaftur. Í øllum før- um bendir tað á, at verjan hjá okkum ikki var nóg væl skipað í støðuni, helt Ás- geir Sigursson at enda, áðr- enn bæði hann og íslendsku blaðmenninir vendu eyguni móti komandi dystinum hjá Íslandi, sum verður móti Litava nú mikudagin. - Sæð yvir ein kamb, so haldi eg vit høvdu uppiborið at vinna dystin, og eg eri eisini væl nøgdir við tað spæl, sum leikarar mínir vístu í dag, helt Ásgeir Sigursson eftir dystin Mynd: Álvur Haraldsen Var tað ikki fyri úr- slitið, so var tað tann perfekti dagurin hjá mær helt føroyski málskjúttin eftir dystin LEIKARAPRÁT Jákup Mørk Fyri fyrstu ferð síðani dyst- in í Slovenia slapp Rógvi Jacobsen at byrja inni í einum teljandi landsdysti, og tað eydnaðist honum eisini at seta sítt týðiliga fingramerki á hendan, tá hann eftir góðum tíma javnaði íslendsku leiðsluna. Tað sá í mangar mátar út til, at talan var um eina væl vanda støðu, men sjálvur helt Rógvi ikki, at so var. - Vit høvdu sum so ikki gjørt nakað eyka burtur úr hesum. Ikki annað enn tað, at vit undan dystinum av- talaðu, hvar hvør skuldi renna. Jákup sendi fríspark- ið innfyri, og har var eitt stórt hol hjá mær at renna í, og so var bara at seta høvd- ið á, helt Rógvi eftir dystin. Og gleðin hjá føroyska málskjúttanum var sjónlig. Við troyggjuna í hondini helt hann beina leið yvir at føroyska venjarabeinkin- um, har alt var á gosið, meðan íslendsku áskoðar- arnir sótu sum negldir aft- anfyri. - Tað er jú ikki hvønn dag, at tú skorar á lands- liðnum. Og so als ikki í slíkum dysti, so tað ger nokk einki, um man flippar eitt sindur út, tá hetta hend- ir, helt smílandi skjúttin fyri, tá hann at enda varð spurdur um hetta. Við troyggjuna í hondini helt hann beina leið yvir at føroyska venjarabeinkinum, har alt var á gosið, meðan íslendsku áskoðararnir sótu sum negldir aftanfyri Tað kundi – næstan - ikki verið betri 25 24 Nr. 107 - 11. juni 2003 Verjan stóð seg best Tað var serliga skip- anin av verjupartin- um, sum eydnaðist væl hjá Føroyum leygardagin, har nýggju menninir spældu ein framúr góðan dyst saman við altíð stinna Jón Róa Jacobsen LEIKARAUMMÆLI Jákup Mørk 1. Jákup Mikkelse, Molde Spælir í løtuni fyri at sann- føra onnur enn Molde um, at hann er verdur at satsa upp á. Tað heldur føroyski landsliðsvenjarin hann vera, og enn hevur Jákup so ikki svikið álitið. Hevði sum so ikki tað stóra at gera, og málini fekk hann ikki gjørt nakað við, men tók annars tað, sum var skotið at honum. Ikki minst var bjargingin av púra leysa Sigurðsson týdningarmikil í fyrra hálvleiki. 2. Christian Høgni Jacobsen, NSÍ Hevði fingið leiklutin á høgra bakki, har hann hevði til uppgávu at loysa Pól Thorsteinsson av. Ans- aði sum vera væl man eftir skipanini av verjupartinum, har ein alla tíðina royndi at fylgja teimum ávísingum, sum givnar vóru. Eigur eis- ini rós uppiborið fyri hend- an partin av spælinum, men fyri ein leikara við hansara evnum, hevði eisini verið ynskiligt, um hesi í størri mun eisini komu til sjóndar longur niðan eftir vøllinum. 3. Jóhannis Joensen, FS Vágar Hevði fingið trupla leiklut- in sum avloysari hjá Óla Johannesen, men sigast má, at hesin var loystur til UG. Gekk kanska nakað av tíð, áðrenn hann veruliga fall inn í spælið, men tá hetta so fyrst var gjørt, so steðgaði hann snøgt sagt ikki á aftur. Í so máta má næstan sigast, at tað er stórt spell fyri Jó- hannis, at tað júst var hesa ferð, at hann skuldi vera so sannførandi á liðnum, tí júst hetta plássið er lítil ivi um, at Óli fær aftur. 4. Súni Olsen, GÍ Hevði aftur hesa ferð fingið leiklut á vinstra bakki, og yvir høvur tykist tað ganga framá hjá honum á plássin- um. Kropsliga tykist hann nú eisini vera komin so- mikið væl fyri seg, at hann ikki smæðist burtur í nær- dystum, og fótbóltsliga er hann somikið væl fyri, at hann helst kann røkja flestu plássini á vøllinum. Hevði tó til tíðir trupulleikar í samskiftinum við Rógva Jacobsen uppi á miðvøllin- um, men við bert tveimum dystum saman, fær hetta neyvan verið øðrvísi. 5. Jón Rói Jacobsen, Brøndby Tað fær valla verið meira imponerandi enn tað sama hjá verjuálitinum hjá Før- oyum. Hevur ferð eftir ferð roynst millum teir allar bestu á landsliðnum, og nú Óli Johannesen ikki var í verjuni, átók Jón Rói sær púra náttúrligt ein meira stýrandi leiklut. Er í nógvar mátar so framsíggin í spæl- inum, at honum als ikki nýtast at takla, tá bólturin skal takast, og hetta mátti sjálvt stóra stjørnan hjá ís- lendingum eisini sanna. At hann enn ikki hevur vunnið sær fast pláss í Brøndby- verjuni, sigur helst meira um styrkina hjá Brøndby, enn tað ger um evnini hjá Jón Róa. 6. Jann Ingi Petersen, B68 Var rættiliga óvæntað tikin inn á føroyska miðvøllin, tá fótbóltsevnini á hesum skuldu styrkjast, men tað var tó ikki so nógv, sum sást til hesi. Ikki minst tí stórur partur av fyrra hálv- leiki varð nýttur at sparka langar bóltar niðan móti álopinum, og at føroyski miðvøllurin tí fyri tað koma at renna eftir returbóltum, heldur enn at spæla fótbólt. Var kanska komin nakað betri í spælið, tá útskifting- in kom, men hóast tað, so kann ikki sigast annað enn, at hon fall náttúrligt. 7. Fróði Benjaminsen, B68 Hevði aftur hesa ferð leik- lutin sum tann meira spælstýrandi av føroysku miðvallarunum, men eins og hjá Jann Inga, so var tó avmarkað, hvat hann fekk skapt. Kanska kundi tað verið ynskiligt, at hann í størri mun sýndi sínar serstøku dygdir at flyta seg í tóm øki at fáa bóltin, men hinvegin var langa sending- in oftani farin, áðrenn Fróði var komin so langt. Sýndi tó eisini í løtum, at hann telist millum teir fáu, sum fysiskt megna at spæla upp til alla mótstøðu, og er helst ivaleysa tryggur í sessinum til komandi dystin. 8. Rógvi Jacobsen, HB Hevði sum væntað fingið møguleikan í vinstru, og kropsliga sýndi hann eisini, at hann er førur fyri hesum. Hevur kanska ikki altíð skjótleikan á fyrstu metrun- um til at koma ígjøgnum í síðunum, men fekk til tíðir kortini verið við í parti av føroyska spælinum. Gav sær tó í løtum ov góðar stundir við bóltinum, so- leiðis at avleveringsmøgu- leikarnir vóru tiptir, áðrenn nakað spurdist burturúr. Krýndi tó avrikið við ein- um deiligum máli, sum tí- verri ikki var nóg mikið at tryggja okkum stig. 9. Jákup á Borg, B36 Var aftur hesa ferð maðurin, sum legði upp til føroyska málið, og bara tað í sjálvum sær rættvísgerð, at hann skal vera millum teir fyrstu ellivu. Hevur tó eisini nógv- ar aðrar dygdir, sum koma føroyska liðnum til góðar, tá spælið skal flytast niðan gjøgnum síðurnar, men trup- ulleikin var bara, at hetta nærum ongan tíð hendi leyg- ardagin. Við langu sending- arnar niðan í álopið var hann náttúrligt prísgivin, og tí var hetta ein av dystunum, har Jákup var óvanliga lítið við í spælinum. 10. John Petersen, B36 Hevði óvanliga ringar for- treytir at arbeiða undir, og tað merkti eisini spæl hans- ara. Kanska kundi ein sakna, at hann í størri mun leitaði oman eftir vøllinum, men serliga í fyrra hálvleiki hevði hetta tó kanska bara verið spill av kreftum. Kom nakað betri við eftir steðg- in, tá spælið var eitt sindur nærri jørðini, men kom ongan tíð fram til teir møguleikar, sum vónirnar vórðu settar eftir. 11. Andrew av Fløtum Hevði eins og álopsfelagin ring arbeiðslíkindi. Var kanska í enn størri mun raktur av hesum, tí hann náttúrligt mátti halda sær longri uppi á vøllinum. Gula kortið, sum hann fekk gav hartil við sær, at hann ikki verður við í stórdystinum mikudagin, so alt í alt var hetta ikki ein dystur, sum fer at teljast millum teir bestu hjá Andrew. Men sum sagt, so vóru fortreytirnar fyri hesum heldur ikki til staðar. 12. Julian Johnsson, B36 Var sera óvænta settur uttan fyri í dystinum, sum skuldi vera hansara stóra jubileum á landsliðnum, men fekk tó eitt sindur av eini uppreisn, tá hann varð settur inn. Ikki bara tí hann var partur í uppspælinum til føroyska málið, men eisini tí tað tóktist koma meira ferð á, tá hann kom inn. Ikki minst viðvirkaðu djúpu renningar hansara til, at íslendska organisatiónin partvíst varð brotin, og fysiskt er hann somikið væl fyri, at sjálvt ikki stóru íslendingarnir stóðu honum kurl, tá renn- ast skuldi langt eftir bóltinum. 14. Hjalgrím Elttør, KÍ Fekk seinstu 25 minuttirnar á vøllinum fyri Andrew av Fløtum, og sýndi her, at hann væl kann vera eitt alternativ til álopssessirnar. Arbeiðssamur sum altíð var hann við í nógvum av tí lítla, sum gekk fyri seg á ís- lendsku hálvuni, og ta einu ferðina var eisini um reppi, at hann slapp leysur, men íslendska verjan var tó ov tung at rista av sær. Ferð eftir ferð hevur Jón Rói roynst millum teir allar bestu á landsliðnum, og nú Óli Johannesen ikki var í verjuni, átók hann sær púra náttúr- ligt ein meira stýrandi leiklut Mynd: Álvur Haraldsen C M Y K 24