hósdagur 23. desember 1993síða 19

kr avt no gv Tá vit hoyra og lesa um slík- ar vanlukkum sum tær fyri 80 árum síðani, so hava vit kanska ilt við ftøkiliga at ímynda okkum, hvussu vanlagnan rakti hjá teimum einstøku. Tað fer ongantíð at bera til í orðum at lýsa, hvussu slíkt nívdi og hvørj- ar avleiðingarnar vóru. Her skulu vit taka okkurt hissini fram í sambandi við teir, ið fórust við Havgásini úr Svínoy 13. desember 1913. Tað er sjón fyri søgn, athavið, sum hevur givið so nógv, eisini hevur kravt sítt Hans Dávid Hans Dávid Hansen va sonur Hanus Hansen, sum var sonur til Hanus út í Váli. Hanus giftist við Else- beth Malene í Klingrugarð inum í 1870, og í 1875 fluttu tey út á Kirkju, men í 1890 fluttu tey aftur til Svínoyar Tað verður hildið, at orsøk in ul, at tey fluttu út á Kirkju var, at tað um somu tíð vóru serliga góð fiskiár eystan fyri, og at tað var høgligar at rógva út av Kirkju enn úr Svínoy. At hann átti systir gifta í Fugloy og konan tveir mammubeiggjar gjørdi tað kanska lættari hjá honum at flýta út Hans Dávid var giftur við Amaliu á Geilini. Ama lia var systir tveir teirra, sum fórust við Jarnbardi eitt ár frammanundan. Tey búðu úti á Bø, og tá Hans Dåvid sjólátst áttu tey try børn. Johan Svend, sum var 6åragamal, Hanus, sum var 7 og Ole Hans Paula, sum var eitt ára gamal. Í 1910 hevði Amalia átt ein drong sum æt Ole, men hann doyði, áðrenn Ole Han Pauli vard føddur Johan Svend tor niður Hann giftist í 1932 og bú setust í Bagsværd doyði síðsta vár Hanus giftist við Oluffu sum var dóttur Garða-Petur Tey búseutust fyrst í Svínoy, men fluttu seinni til Havnar Hann sigldi mong ár eisini sum skipari, og síðstu árini arbeiddi hann sum múrari saman við Jóan Jakku Mort- ensen Ole Hans Pauli (er ein av em fáu føroyingunum, Hann sum verður nevndur við Umum nøvnum) giftust í 1938 við Elsebeth Mariu Frederiksen úr Svínoy, og tey búsettust úu á Bø. Tey Svínoyarvík við Draganum í baksýni. Myndin, sum er tíkin umleið 19 Olavur, ið førdi útróði bát í I SVINOYINKUMN, ar 6 ár, Mán vera Seimasti er deyður á sjónum. Ein há imardag í 1984 fór hann einsamallur á flot. Frá landi av sóu teir báun rekandi mannleysan út fyri víkini sum sun "Nr. 245 — 23. DESEMBER 1993 Síða 19 Guttormur Da Á Pedda nevndu tí QUA Ii 1230 ICisen SUM » LIRKIAS. KK Lavnin sum “4 i við » SVIK tur, eiia vii han, var 3 ára gam al, tá pápin fórst. Hann mtr gift 5 Jéhonnu Dan m var systur var við Han gås visir menn afturkomnar av f — im benda dagin Men longu í 1938 doyði hon brádliga í á måanninum g cill ára Í 1942 gift ist hann uppaltur við systur fyrru konuna. Hon citur Marianna og býr nú hjá son um Jóhan Mikkelsen. Tað er hann, sun) eigur og rekur PA. Restorrf Hans Petur var vid Bjørg vin, lå hon varð bumbað undir krignum. Tveir menn vórðu særðir. Annar terra var Hans Petur, tað bar arr 15, hann hevði á kjálkanum anin —> * * á eygi og utróðri vit roknaðu allir við at doyggja, tá ið lagt varð á broddin. Tá ið fyrsta stóra brotið kom á okkum sunnanífrá úr broddinum, spurdi Olivar meg, um hann ikki skuldi lækka seglið og geva út av dragnum. Eg svaraði nei. Tí tók róðursmaðurin bátr norð móti Fugloynni, so a hesin sjógvur hevði brotið tvær ferðir, áðrenn vit fingu hann. Í somu stund tók eit annað brot seg upp so nær bátinum, at ikki bar til annað enn at halda ímóti. Tá spurdi bróðir meg aftur, um hann ikki skuldi lækka seglið. Eg svaraði, at hann skuldi ikki lækka seglið, fyrr enn róð rópti á hann so at gera. Hvussu vit komu fgjøgn- um hetta brot, dugi eg ikki at greiða frá, men uppfyri komu vit, og tá ið vit komu uppfyri, slongdust triggir toskar úr bógrúmi og aftur í rúmið. Sivar syfti hesar toskar aftur í skut. Vitsluppu inn um broddin og úr vandanum. Tá ið vit vóru komnir væl innum, hugdu vit eftir bátunum, sum sigldu sunnanfyri, og tá sóu vit, at eitt segl restaði. Sum so mangan her á landi kom sorg í mangt heimið í Føroyum hitt árið upp undir jól, og var tað eitt undur, at mangir við mær sluppu úr vandanum. Hugsaðu sítt Poul Johannes Poulsen mundi vera hin seinasti av teimum, ið var á útróðri henda dagin, sum fór undir grønu torvu. Hann var væl kenduw maður, var skemt- ingarsamur og visti frá mongum at siga. Svínoying- ar minnast, at hann skuldi síga, at hann — sum altíð — sat vid einari skrå f munninum, tå teir sigldu inn. Tá teir komu í broddin var hann so fullvísur í, at teir ikki fóru at bera boð í bý, at hann spýtti skráina fyri borð. Hann helt ikki, at tað hóskaði seg at sjólátast við skrá í munn- inum! Jukim Olsen hevur altíð havt stóran áhuga fyri ti, sum hevur gingið fyri seg í gamlari tíð, og ikki er tað undarligt, at tokkin serliga hevur verið til heimbygdina Svínoy. Pápi hansara, Jógv an á Geilini, var søgufróður maður, og tað vóru mammubeiggjarnir eisini Teir vóru Jógvan Uppi í tt Húsi og brødur hansa sum eru nevndir an Jukim hoyrdi teir ofta ferðun gvan á Ger! g Símun Jacobs laS hjá Símun Júst vóru tei báðir, sum bjargaðust árið frammanundan, tá Jam bardur var niðursigldur Teir plagdu at rógva út saman, men henda veturin róðu teir hver við sínum bát, tí teir høvdu ikki fingið bát í staðin fyri Jarnbard Teir vóru báðir á útróðri henda dagin. Símun við teimum Uppi í Húsi, og Jógvan var við Gomlu Lauru. Jukim heldur lítið vera at ivast í, at teir báðir, sum høvdu verið so nær við at sjólátast árið fyri, í ser- ligan mun hugsaðu sitt hesa løtuna, tá teir so at siga kappsigldu við lagnuna á veg inneftir Anðeftir keyptu teir, sum høvdur68 við Jarnbardi,ein bát av Skarði. Teir fóru eftir honum tað várið, og Jógvan á Geilini segði, at tað var ein sorgarsjón, tá teir komu norður á Skarð. Hví hann segði so, skilja vit væl, tá vit hava lisið tað, Símun Han- sen greiðir frá um, hvussu vanlagnan raku bygdina tollaksmessudag 1913 Få lótu SVINOYINgaMIr nýggjan ar Sel nni somu båt áttamannafarið i Svínoy Svínoyingar kallaðu bátin av Skarði fyri Skarðsbáun. Tað var ein gamal b hann var ikki brúktu útróð serligt ul Má u tisek ut ii uårunum Landsynningur er ringasta ætt í Svínoy, tí hann liggur beint inn í F i Aa Fá ViKIAG