týsdagur 4. januar 1994síða 11

Tíðindablaðið [ sostalurin ] Nr. 1 —4. JANUAR 1994 Síða 11 maður: Marita Petersen -Fimm ár at koma gjøgnum skuldarfjallið -Koma vit næsdtu 5 árini gjøgnum skuldarfjallid, hava vit lært nógv um, hvussu vit leggja til rættis trygg og góð viðurskifti í Føroyum segði løgmadur í nýggjársróðu síni. Hon segði: Eisini í 1993 var neyðugt at gera niðurskurð í almenna rakstrinum. Hóast hesar skerjingar eiga rímilig út- búgvingartilboð at vera til allar føroyingar at skapa sær eitt stødi at virka á í teimum broyttu umstødunum úti sum heima, og tænastan innan heilsu- og almanna- verkið má framvegis vera so dygdargóð, at hon veitir eina trygga tilveru um alt landið. Funnist hevur verið at okkara stýrislagi, tí ofta er torført greitt at kunna stað- festa avgerðarrætt og á- byrgd. Landsstýrið setti í vár eina nevnd við tí setn- ingi at lýsa galdandi stýr- isskipan og gera uppskot til eina betri hóskandi. Nevnd- in handaði beint undan jól- um landsstýrinum álit, sum verður almannakunngjørt eftir nýggjár. Tað er mín vón, at nýggja uppskotið til stýrisskipan verður vidgjørt alment og av politisku flokkunum. Tey tiltøk, sum eru nevnd her, eru ikki undurloysnir ella skjótar loysnir. Grein- ingarnar av stóðu okkara, sum er komin fram í frá- greiðingum hjá føroyskum og útlendskum serfrøding- um sýna, at sjálvt um vit bara taka tað við, vit við vissu vita um í dag, so ber til at arbeiða okkum upp aftur undan teirri skuldarbyrðu, sum í løtuni so ógvusliga skerjir møguleikarnar hjá tí einstaka og tí almenna. Tað hevur verið sagt, at um skuldin var eftirgivin, so hetta er rgtt hugsan. Vit famum árum og vænta at hava trúvirði frameftir. Koma vit tey næstu 5 árini gjøgnum skuldarfjallið, hava vit lært nógv um, hvussu vit leggja til rættis trygg og góð viðurskifti í Føroyum, við teimum fyri- treytum, sum eru í landi og fólki. Tað verður luturin hjá okkum politíkarum at tryggja, at byrðarnar verða borðnar eftir førimuni á hesi leið. Glottar eru fyri stavn í 1994. Urslitini frá fiski- vinnusamráðingunum við onnur lond eru betri, serliga í Barentshavinum. Hetta kann vera ein góður stuðul í tí tíðarskeiði, ið krevst at byggja stovnarnar uppaftur. Yvirhøvur eru møguleikar- nir betri hjå fjarfiskiflot- anum, og tað gongur rætta vegin at virka fiskavørurnar meira. Arbeitt hevur verið við at fáa økt samstarv við Russ- land, og verður rætt atborið eru stórir møguleikar her. Avgerandi er at finna teir réttu marknaðirnar, so at vit heldur enn at falla í fátt um teir marknaðir, sum vit ikki hava fulla atgongd til, ar- beiða á øðrum. Tað er helst rætt at siga, at hin neyðuga bygnaðar- broytingin í sølu- og mark- naðararbeiðnum enn ikki er komin at virka, og her átti vinnan veruliga at strongt á fyri at fáa broytingar til tað betra. Trupulleikarnir eru nógv - ir, men tað, sum pinir mest. er arbeiðsloysið og tí á baki flytingin úr Føroyum. Í løg- mansrøduni á 6lavsøku var sagt: »Nøkur mugu f eina tíð royna at finna sær ar- beiði uttan fyri landoddar- nar, men vónandi kunnu tey aftur fáa arbeiði í Føroyum um ikki alt ov langa tíð<. Tað sær tíbetur út til, at tað hevur gingist rímuliga væl hjá teimum, sum eru farin uttanlands at fáa sær arbeiði, og vitnar hetta um hver dugur er í fólki okkara. Men eg skal eisini við- ganga, at tað kennist svárt, at nakrir av landsmonnum okkara noyðast úr Føroyum at fáa sær arbeiði í hesum tíðum. Eg vóni, at tað fer ateydn- ast okkum komandi 5 árini at skapa neyðugar fyri- treytir fyri munandi betri ar- beidsmøguleikum, tå fiska- stovnarnir verða bygdir uppaftur, fiskivinnan rikin við góðum búskaparligum úrsliti og aðrar vinnugreinir hava fingið fótin fyri seg. Í 1993 hevur miðvíst verið arbeitt við at skapa fyritreytir fyri at vit kunnu gera nýtslu av rætti okkara til tilfeingið í undirgrund- ini. LøgtingiO hevur sam- tykt at farast skal undir ol ju- vinnu, tá neyðugar fortreyt- ir eru fingnar til vega, og løgtingið hevur samtykt lóg, ið heimilar forkann- ingum. Gongst sum ætlað, kunnu forkanningar byrja í 1994. Eg haldi, at vit nú hava fingið fótafestið ella funnið stødid fyri framtíðar fram- burði. Í kreppuni er reinsk- an og møguleiki fyri menn- ing. Týdningarmikið er, at vit hava steðgað niður- gongdini, og at vit við rgtt- um, veruleikakendum av- gerðum fáa bent gongdini rætta vegin. Lógmaður á nýggjárinum: Lagnan liggur í okkara hondum - og tað er okkara fólkaræði, sum skal taka tær neyðugu avgerðirnar segði løgmadur í nýggjársróðu síni. Hon segði: Tað hevur verið sagt, at við teimum avtalum, vit hava gjørt við donsku stjórnina, hava vit latið alt sjálvræði frá okkum. Hetta er ikki rætt, tí sjálvt um vit í sambandi við låntøkurnar eru gingin undir ávísar treytir, so er tað nú púra greitt, at lagnan hjá Føroya fólki liggur í okkara egnu hondum, og at tað er okkara fólkaræði, sum skal taka tær neyðugu avgerðirnar. Hetta eru avgerðir, sum skulu byggja upp 'sjálvsálit, styrkja sjálvsvirðing og samleika okkara sum før- oyingar. Sjálvt um vit í endanum á 1993 tykjast at hava fingið fótafestið aftur, og sjálvt um ávísir glottar eru fyri framman, so verður nýggja árið eisini torført. Tað skal vera mítt ynski, at teir glott- ar, sum tykjast at vera, ikki bert eru lognbrá, og at vit í 1994 fara at førka okkum eitt vet rætta vegin, soleiðis at aftur kann birtast vón í barmi. Einki ár er fari uttan at onkur fekk at kenna sorg og sakn. Soleiðis eru menn- iskjans kor. Vit kenna sam- kenslu við tykkum, sum so- leiðis vóru fyri og ynskja tykkum styrki at bera sorg- ina og saknin. Landsstýrisins vegna vil eg bera øllum landsmonn- um úti sum heima bestu ynski um eitt gott og væl- signað komandi ár. Við stóðu Føroya í huga fari eg at enda hesa nýggj- årsrødu við tveimum grind- um úr sanginum hjá Hans. Andr. Djurhuus: >Ég elski teg land<: So mikið er prentað og mikið er sagt um teg og um vesaldóm tín, so sárt hava mangan teg synirnir rakt, tó enn hevur ikki títt merki tú lagt, títt snjóskæra drotningalín. Er sonur tín ikki sum væntandi var, er ættin gll ráðleys og veik, kann vera tann stundin tó ikki er fjar, tá tú kanst tær byggja av nýggjum ein garð og byrja av nýggjum ein leik. Gott nýggjár! Eykaaðalfundur på og Arsaðalfundur verður 18. jan., 1994, kl. 20 í FRAM-húsinum Flogbóltsfelagið FRAM