týsdagur 18. januar 1994síða 10

Síða 10 Nr. 11 — 18. JANUAR 1994 Tíðindablaðið CD Try ohøpp friggje kveldið Runavík: Fríggjadag- in og friggjakvøldid var úr at gera hjá politinum í Runavík, orsakað av ferdslu6høppum í teirri Fyrst stoyttu tveir bil- ar saman vestan Eyst- uroyartunnilin seinna- partin kl. 16.39. Báðir bilarnir høvdu kvinnu- ligan førara, og onnur av kvinnunum noydd- ist á skaðastovuna fyri atfáa viðgerð fyri onkr- an snudd. Fríggjakvgldið kl. 20.18 fór ein bilur út av vegnum norðan fyri Æðuvík, tá hann møtti einum ødrum og skuldi halda av. Politiið noyddist aft- ur at fara til Eysturoy- artunnilin kl. 22.30, tá ein bilur á veg eystur- eftir var glidin út av vegnum og hevði rent inn í tunnilsmunnan. hj. Herverk í skúlanum á Tvøroyri Tveroyri: Leygardag- in fekk politiið fráboð- an um, at herverk varð framt í skúlanum á Tveroyri. Ótangar høvdu brot- id seg inn gjøgnum ein råt. Víðari høvdu teir brotið hurðina inn i matarhøllina, har teir høvdu brotið fløskur og annað. Eisini ein rútur í síðupartinum av hurð- ini var brotin. Skaðin er fyri nakrar túsund krónur. hj. Bundna uppspar- .ingin fer ikki av hjá øllum Í farnu viku skrivaði Tíðindablaðið Sosial- urin, at fólk mistu ta bundnu uppsparingina, tí hon fór til búgvið hjá Fossbankanum. Tað eru tó ikki øll, ið missa hana, tí hjá teim- um, ið ikki hava skuld í Fossbankanum, verður hon mótroknað, meðan hini fáa hana setta inn í onkran av hinum pen- ingastovnunum. hj. Sethúsaeigarafelag — og hvat So? Eitt landsumfatandi set- húsæigarafelag við ein- ari undirtøku, sum helst setur heimsmet í mun til fólkatalið, er skjótt ein veruleiki í Føroyum. Set- húsaánarakreppan er eitt, men at hesin felagsskap- ur eisini er trýst fram av tí >omanífrá og niður<- og >vit vita best<-hug- burði, ið okkara fólka- valdu, okkara(?) banka- stjórar og okkara al- mennu/hálvalmennu >stovu-stjórar< í dag sýna tí fólki, teir eru settir at tæna, ja, tað ivast eingin í uttan júst hesin maktaðal. Eins og primadonnain krógvar rukkurnar við al- skyns smyrsli áðrenn hon fer á pallin, krógvar hes- in maktaðal sínar >rukk- ur< — sín veikleika, síni mistøk og sína maktgirnd — við alskyns umbering- um og ósannindum, áðr- enn hann lýtaleysur í egnum eygum, stígur fram fyri fólkið. - Men hin vegin: Tá stig- takararnir fyri felags- skapin mæla fólki til at >frysta fólk úti í einum grannalagi, ið keyptu hús fyri bíligan penga á tvingsilsuppboði, sam- stndis sum annar mátti flyta út< (Dimmalætting 15. jan.) og alt fundar- fólkið (300 í tali) tekur undir við hesum, ja, so má rópast >varskó<, so | Mintust tit til HALDARAGJALDIÐ Tit fáa skjótast blaðið aftur, siga tit okkum frá, tá goldið er. tað dunar í fjøllum, tí tá er felagsskapurin sjálvur um at falla í somu grøv sum maktaðalin. Slíkt hevur einki við rættvísi at gera, tí tað kann eins væl ganga út yvir ósek (Ld. børn). Tá er bert tal- an um at birta undir enn meiri øvund og hatur enn valdar í dag, og tað byggir einki land upp aftur. Við hesum er ikki sagt, at vit ikki í verki skulu sýna okkara 6nøgd við ta vaksandi órættvísi og ta eyðmýkjandi manna- minking, ið fer fram í okkara samfelag í dag. Tvørturim6ti kunnu vit í hjartanum >rættvíst< gera hetta við t.d. at mæla lim- unum frá at keypa hús „fyri bíligan penga á tvingsilsuppboði<, vit kunnu leinkja okkum til húsini hjá teimum, ið skulu tveitast á gøtuna, vit kunnu meta so fjøl- ment upp í landsstýrin- um, í bankunum, og í tinginum, at ikki er inn- komandi hjá maktaðalin- um osfr. Hjálpa eingi slík tiltøk, kunnu vit sjálvandi sum seinasti útvegur øll sum ein nokta at rinda rentur og avdrátt av øll- um lánum. At hesin >seinasti út- vegur< ikki má nýtast til at vinna okkum sjálvum órættvísar fyrimunir (og tá meini eg ágóðar, ið ikki eru lívsneyðugir), men bert sum eitt trýst at fáa bót um kor teirra, ið veruliga eru illa fyri, sigur seg sjålvt. Er breið semja um tað, eigur hesin „seinasti útvegurin< eis- ini at kunna nýtast til at »trysta« fram tiltøk, sum gera tað liviligt aftur á hesum klettum. T.d. kann felagsskapurin virka sum eitt brúkarafelag og »trysta« okkara handlar og heilsølur at keypa før- oyskt framleiddar vørur fram um (sjálvandi tá tær eru kappingarførar í prísi og dygd), »trysta« teir at halda uppat/minka um at pakka neyðsynjarvgrur í plastikk (t.d. selja fødi- verur, vaskievni 0.a.m. í »leysari vekt<) osfr. Øll vilja vit hava landið upp á føtur aftur, men tað eydnast bert um fólka- viljin er í samljóði við førda politikkin, og tað er hann ikki, tí í dag hava okkara politikarar í veru- leikanum bert ein lítlan brotpart av fólkinum aftan fyri seg. Tí hevur hesin felagsskapur eftir mínari áskoðan eisini beinleiðis skyldu at virka sum eitt jarnbrot fyri aftur at skapa samljóð millum fólk og førdan politikk. Målini er mong: Fólkafráflytingin MVG- og skattaskipanin Minstamark fyri at liva eitt manssømuligt liv Stjóra- og annað »svans« í landsumsit- ingini Handilskvotaskipanin Føroya Fiskavirking o.s fr. Ein landsumfatandi »nei-felagsskapur« bygg- ir einki land upp. Ti må felagsskapurin ongantíð missa úr eygsjón, at fyri hvort »nei«, ið verður sagt, má sigast minst tvey »ja«. Onkur landsstyrismad- ur vildi herfyri vera vid, at vid tí makt hesin landsumfatandi felags- skapur fær um hendur, so er vegurin til anarki í Hetta fortelur meira um landsstýrismannin sjálv- an og um tað álit hann hevur til tey, ið hava valt hann, enn um vandan fyri anarki, skapt av felags- skapinum. Tann vandan hava okkara fólkavaldu longu skapt. Felagsskapurin er í dag kanska tann einasti møguleiki vit hava at fáa landið upp á fótur aftur! Tormóður Dahl Tvøroyri: Tvey smá ferðslúóhapp hendu um vikuskiftið á Tvør- oyri. Annað leygardag- in, tá ein bilur fór á glid, so hann rendi á ein par- keraðan bil. Sunnudag- in var eisini ein bilur av hálkuveðrinum. hj. Hausa ófriður í Sydrugøtu Runavík: Politiið varð tíðliga leygarmorgunin boðsent at koma til Syðruggtu vegna húsa- ófrið. Men hóast jalousi og annað hevði elvt til, at friðurin hevði verið úti, eydnaðist politinum at mekla so mikið, at alt endaði aftur í øllum góðum. hj. Náddi ikki at bakka Runavík: Um mið- dagsleitið leygardagin rendu tveir bilar saman Innan Glyvur, tá teir møttust. Annar skuldi bakka fyri hinum, men hann náddi ikki at fáa bilin fluttan, fyrr enn hin bilurin rendi á hann. Klaksvík: Heldur ikki Klaksvíkin slapp und- an ferðsluóhóppum, nú hálkan aftur gjørdi vart við seg. Meðan einki ferðslu- óhapp hendi leygar- dagin ella sunnudagin, vóru trý hósdagin og eitt friggjakvøldid. hj. Arne Weihe Joensen, politistur, deyður Fríggjadagin andaðist Arne Weihe Joensen, politistur, á Glyvrum, 56 ára gamal. Í longri tíð hevði hann havt krabbamein, men loksins vann sjúkan á honum. Ame Weihe Joensen var í starvi á Politistødini i Runavik so leingi, heilsan å nakran hått loyvdi ti, men síðani á páskum í fjør hevdi hann ikki arbeitt. Heima varð hann væl ansaður av konuni Annu. Tey áttu trý børn — eina dóttir og tveir synir. Eftir at hava verið niðri í Danmark á skúla í tvey ár kom Arne heim til Føroya at arbeida sum politistur f 1967. Fyrst var hann í tvey år f Runavik, fyri sidani at arbeiða eitt år vesturi í Våg- um. Men í 1971 kom hann aftur á stødina í Runavík, og har var hann so í 22 ár. Tå børan kor heim í poli- tibilinum leygardagin, varð koyrt fram við Politistød- ini, har steðgað varð, sam- stundis sum tøgn varð hild- in í ein minutt. Ame Weihe Joensen var vældåmdur millum starvs- felagar sínar og fólk annars, og eisini tíðindafólkini her á Sosialinum hava alt gott at bera Arna sum einum al- tíð fyrikomandi persóni. bj.