týsdagur 17. juni 2003síða 10

18 Nr. 111 - 17. juni 2003 Skála-KÍ 0-2 (0-0): KÍ gjørdi pliktarbeiði á Skála Kartin Joensen í KÍ málinum stórbjarg- aði, tá ið Skála fram ímóti dystarenda var komið ígjøgnum ikki sannførandi miðverjuna SKÁLA–KÍ Jóannes Hansen KÍ slapp tíðliga seinnapart- in sunnudagin av Skála við øllum stigunum. Harvið høvdu teir fingið hópin størri úrtøku, enn teir fingu í fjør, tá ið teir fyri fyrstu ferð vóru á Skála og spældu landskappingardyst. Ta ferðina var úrslitið 2–2. Tí er einki at siga til, at klaks- víkingar vóru hjartans fegnir. Serliga tá havt verð- ur í huga, at heildaravrikið hjá KÍ yvirhøvur einki var at rópa hurrá fyri, tá ið havt verður í huga, at tað var toppur ímóti botni. – Leikliga avrikið kunnu vit á ongan hátt vera nøgdir við. Í álopspartinum hekk tað ikki nóg væl saman, tí vit vóru ov seinir fram. Ætlanin var ikki, at Aleks- ander Djordjevic skuldi vera so einsamallur har frammi. Men serliga í borðunum vóru vit ikki nóg skjótir fram at stuðla. Hetta segði KÍ venjarin, Jan Joensen, eftir søta sig- urin. Venjarin var á vøllin- um síðsta partin av seinna umfarinum, tí Allan Joen- sen noyddist at taka seg burturúr. Verjuspælið helt KÍ venjarin hevði verið syndarligt: – Vit vóru sera illa skip- aðir í miðverjuni. Um vit skulu hugsa um at vinna uppgerðirnar ímóti hinum liðunum, sum eru í ovara enda, so fer tað ikki at bera til at gera mistøk av tí slag- num, sum hesa ferð bóru stórar møguleikar við sær til mótstøðuliðið. Tíbetur var Kartin Joensen stinnur í málinum. Serliga var tað avgerandi, tá ið hann í 2. hálvleiki var einsamallur við Jónhardi Frederiksberg og stórbjargaði. Vit hava fleiri ferðir fyrr í ár sæð, at hann er stinnur í ein ímóti einum støðum. Um hann ikki hevði bjargað í hasi støðuni, og Skála hevði havt javnað, so ivist eg í, um vit høvdu megnað at vunnið. Tað gjørdu vit so, og nú mugu vit gloyma, hvussu vit fingu stigini og fokusera upp á næstu uppgávuna, sum verður í Gundadali ímóti B36. Ofta vísir tað seg, sum um spæl- ararnir eru meiri uppsettir til torføru uppgávurnar, enn teir eru til tær uppgávurnar, sum á pappírinum tykjast lættar. Onnur feløg hava longu havt trupulleikar her á Skála, og eg rokni við, at onnur enn vit fara at kenna tað torført at vinna her, heldur Jan Joensen. Í miðverjuni plagar Ove Nysted at vera væl meiri sannførandi, enn hann var hesa ferð. Johan Nielsen tóktist hava givið sínum monnum boð um, at teir skuldu ikki leggja høgar sendingar í KÍ brotsteigin. Í staðin royndi Skála, sum heilt tíðliga var fyri tí óhappi at missa Svein Justinussen av miðvøllinum, at spæla flatt, og at hava lættbeintu Jónhard Frederiksberg og Alexander Johansen hvør sínu megin stóra KÍ miðverjan, sum fleiri ferðir var um ein háls, men í síðstu løtu fekk hjálp frá Sámali Eyðfinn Akursmørk. Lyklaspælarar gjørdu málini Í fyrra umfarinum vóru uppløgdu støðurnar ikki so nógvar. Fimm minuttir und- an steðginum var Alexand- er Johansen blankur, men hann kiksaði, og í næsta álopinum var Aleksander Djordjevic einsamallur ígjøgnum, men skotið fór við síðuna av. Hjá KÍ vóru Atli Daniel- sen og Hjalgrím Elttør mest sannførandi. Atli á miðvall- arplássinum í høgru, og Hjalgrím í útgangsstøðuni á mest framrættaða miðvall- arplássinum, hagani hann arbeiddi nógv bæði aftureftir og frameftir og út í borðini. Teir báðir skoraðu málini í 2. hálvleiki, tá ið veteranurin John Ryan var á miðvøllin- um í vinstru. Atli fekk tað fyrra, tá ið seinna umfarið var stórar tíggju minuttir gamalt. Uppskriftin líktist nógv henni, sum varð brúkt, tá ið Atli skoraði sigursmálið í Gøtu. Hjalgrím Elttør spældi upp á tvørs, og tá ið Atli var komin inn um brots- teigarsamankomingina í høgru, potaði hann hegnis- liga framvið málverjanum og dygst inn við handara stólpanum. Hjalgrím Elttør hevði verið einsamallur eina ferð, áðrenn hann fekk málið. Fyrru ferðina fór bólturin úr vinstru dygst fram við handara stólpanum. Ímóti dystarenda flutti Skála nógv fólk langt fram. Hjalgrím fekk fatur á langari sending úr KÍ brotsteiginum, hann dugdi at skapa sær pláss frammanfyri mótstøðuverj- una, og tá ið málverjin kom út ímóti, var landsliðsmað- urin nóg kaldur at lyfta upp um hann og í málið. Í góðverðinum lætnaði hjá klaksvíkingunum á og kring vøllin. Skálamenn noyddust enn eina ferð at ásanna, at teir eru stiga- leysir, og at teir framvegis bara hava fingið málið, sum Bartal Eliasen stútaði fyri teir í Gøtu fyri einum mánað síðani! Skála–KÍ 0–2 (0–0) 0–1: Atli Danielsen 56. 0–2: Hjalgrím Elttør 89. Skála: Eugen Voda – Agnar Højgaard, Pauli G. Hansen, Dusan Jaic, Pétur Geir Svav- arsson – Hanus Thorleifs- son, Aleksandar Jovevic, Sveinur Justinussen (Bárður R. Joensen, 12./ Teitur Joen- sen, 81.), Bogi Gregersen – Jónhard Frederiksberg, Alexander Johansen Gult kort: Agnar Højgaard KÍ: Kartin Joensen – Har- ley Bertholdsen, Ove Ny- sted, Sámal Eyðfinn Akurs- mørk, Símun Joensen – Atli Danielsen, Allan Joensen (Jan Joensen, 73.), Hjalgrím Elttør, Leon Bjartalíð (Eyðun Klakstein, 64.), Erling Fles (John Ryan, 46.) – Aleksander Djordjevic Gult kort: einki Tað stóð nógv á hjá KÍ, men fram móti dystarenda fekk Hjalgrím Elttør punkterað Skála og harvið hildið klaks- víkingum fast í oddinum Mynd: Álvur Haraldsen C M Y K 18 Nr. 111 - 17. juni 2003 19 NSÍ-B68 1-1 (0-1): Sátt og semja millum grannarnar At flestu málini verða skorað eftir horna- spørk og fríspørk varð undirstrikað, tá ið grannarnir á Skála- fjørðinum løgdu nógv arbeiði í, men ikki megnaðu at spæla seg til upplagdar møguleikar NSÍ–B68 Jóannes Hansen Í fínum fótbóltslíkindum leygarkvøldið býttu grann- arnir á skinninum við Løkin í Runavík. Bæði liðini hava málverjar, sum stóðu seg sera væl. B68 málverjin, Albert Sævarson, var orsaka av skaða í tjúkkanum næstan ikki gonguførur hóskvøld- ið. Tí var Mortan Hansen ikki við næstbesta liðnum á Argjum fríggjakvøldið. Tað varð roknað við, at hann skuldi verja málið í 1. deild leygardagin. Men teir megnaðu at pjøssa so mikið um Albert Sævarson, at hann leygarkvøldið var før- ur fyri at vísa sannførandi avrik. Ikki tí at hann hevði so nógv at gera millum stólparnar, men heldur tí at hann aftur hesa ferð var tryggleikin sjálvur, tá ið hann fór út í brotsteigin og pilkaði bóltin til sín, eftir nógvu høgu innleggini úr borðunum, og tí hann vísti stórt hegni og dirvi uttan- fyri brotsteigin, tá ið tað onkra ferðina var neyðugt hjá honum at vera eyka stoppari. B68 átti fimm korter Burtursæð frá, tá ið teir fram ímóti miðjum seinna umfarinum javnaðu til 1–1, hevði NSÍ bara eina rættu- liga roynd ímóti B68 málin- um. Sjúrður Jacobsen royndi úti frá, og málverjin bjargaði. Burtursæð frá fyrsta stóra korterinum var NSÍ omaná, og tað var avgjørt ikki óvæntað, at teir javnaðu. Eftir at B68 var komið framum, hevði NSÍ bóltin nógv størra partin av tíðini. Teir vóru skjótari og sterk- ari í nærdystunum, og tað gekk meiri fyri seg á B68 válinum enn hinumegin. Í 2. hálvleiki royndi NSÍ – teir saknaðu skadda Kára Hansen á miðvøllinum og góvu eftir steðgin Rúna Rasmussen møguleikan, meðan Christian Høgni fór í álopið – serliga at spæla seg ígjøgnum í vinstra borði, har tað eydnaðist betri hjá Sjúrði Jacobsen og Jónstein Petersen, enn tað hevði gjørt í fyrra umfarin- um, tá ið John Heri Dam á høgra B68 vongverja tipti væl fyri spurtroyndunum hjá Jónsteini. Krosssend- ingarnar í luftini og eftir jørðini vóru nógvar, men undir B68 málinum for- máddu fremstu heima- menninir sær lítið ímóti B68 verjuni, sum var sera stinn. Einasta NSÍ málið var úrslit av frísparksstøðu. Brynjolvur Nielsen sendi innfyri av baklinjuni og seytjan metrar frá málstólp- anum, Ian Højgaard royndi seg við skoti, sum tók í økslina á Øssuri Hansen og í høvdið á Messiasi, áðrenn bólturin sigldi inn í mál- hornið. Málið sá vakurt út, men tað var rættuliga til- vildarligt. Messias, sum hevur verið á Toftum í trý ár, men í ár fall fyri av- gerðina hjá B68 um ikki at fara so langt eftir arbeiðs- megi, stórfegnaðist saman við liðfeløgunum. Eftir NSÍ málið lá í luftini, at talan kundi gerast um heimasigur. Áræðið vaks, og trýstið á B68 verj- una øktist eina løtu, men tað knípti við flótandi fót- bóltsspælinum, B68 verjan stóð stinn sum bergið, og sum tað leið fram ímóti dystarenda tóktust báðir partar at sætta sær við, at tað skuldi býtast púra javnt. Løgdu fyri sum óløgi Toftamenn løgdu rættuliga bragdliga fyri. Bogi Peter- sen og Fróði Benjaminsen vóru ofta heilt frammi í álopinum at hjálpa Súna Fríða Johannesen, soleiðis at útgangsstøðan minti ikki sørt um 3–4–3. Ferðin hjá B68 var høg, teir vunnu nærdystirnar, og tað vóru teir, sum vóru mest nær- gangandi. Fróði Benjaminsen hevði úr vinstru góða roynd, sum streyk framvið stólparótini, og sera væl upplagdi Øssur Jacobsen, sum í steðginum noyddist at taka seg aftur við skaða, sendi langskotið ímóti málinum, sum í síðsta enda bar leiðslumálið við sær. Jens Martin Knudsen vippaði bóltin upp um tvør- træið til horna. Í øllum B68 hornasparksstøðunum tókt- ist vandin stórur, tí Hans Fróði Hansen, Dánial Hansen og Fróði Benjamin- sen løgdu trýst á. Eitt stórt korter var farið, tá ið hetta hornasparksinnleggið, eftir at hava ferðast á fleiri høvdum, datt fyri føturnar á Súna Fríða Johannesen, sum úr tveimum metrum sendi upp í nettakið. Eftir tað linkaði ferðin hjá B68. Teir runnu nógv aftaná, og landsliðsmið- vøllurin megnaði ikki at seta dám á við fótbólts- spæli. Men í verjuni vóru Dánial, Hans Fróði og Arn- bjørn knassar, og harvið var tað. Áskoðararnir minnast neyvan uppgerðina fyri flótandi spæl. Men intensit- eturin var stórur, nærdystir- nir nógvir og stevnulagið gott. So tóktist tað vera harvið, at málmøguleikar- nir trutu, og at tað bara eydnaðist at skora eftir fastar støður. Dysturin í tølkum NSÍ–B68 1–1 (0–1) 0–1: Súni Fríði Johanne- sen 17. 1–1: Messias Perreira 63. NSÍ: Jens Martin Knudsen – Brynjolvur Nielsen, Óli Hansen, Messias Perreira, Sjúrður Jacobsen – Gert Langgaard (Andy Olsen, 87.), Ian Højgaard, Christi- an Høgni Jacobsen (Jústin- us R. Hansen, 53.), Jónstein Petersen – Sonni L. Peter- sen (Rúni Rasmussen, 46.), Helgi L. Petersen Gult kort: Jónstein Petersen 36. B68: Albert Sævarson – Dánial Hansen, Hans Fróði Hansen, Arnbjørn Daniel- sen – John Heri Dam, Bogi Petersen (Kristian Anton Andreasen, 72.), Jann Ingi Petersen, Fróði Benjamin- sen, Øssur Hansen, Øssur Jacobsen (Jóhan Petur Poulsen, 46.) – Súni Fríði Johannesen (Mannbjørn Nesá, 87.) Gult kort: Mannbjørn Nesá 90. Hetja og pápi Bert lítið samdøgur eftir at verða blivin pápi, stóð Bárður Johannesen ein branddyst fyri HB FÓTBÓLTSPÁPI Jákup Mørk - Í málinum hjá HB, og ivaleyst ein tann feskasti pápin í Føroyum, Bárður Johannesen. Stadion-speakarin í Gundadali kundi sunnu- dagin undan dystinum siga frá eydnuríku støðuni hjá HB-málverjanum, nú hann var blivi pápi fyri aðru ferð. Hesa ferð var tað ein drongur, sum sá dagins ljós, og tó at hetta hendi leygarkvøldið, so var Bárður til reiðar at taka eitt tørn fyri HB sunnu- dagin. Meðan hann so- leiðis stóð og hitaði upp, vóru orðini, at tað hevði gingið bæði skjótt og væl, og at hann var heima longu um ellivu-tíðina, so tað helt hann ikki vera nakran trupulleika. Og hann fekk eisini sína løn fyri hetta. Við trimum týðandi bjargin- um – harav einari úr ellivu metrum – helt hann HB inni í dystinum fyrstu løtuna, og av áskoðara- plássunum var hann vald- ur dagsins maður. So tað mundi vera góð- ari samvitsku, at hann eftir dystin fór út á sjúkra- húsið at vitja sonin, ið sum vera man framvegis var hjá mammuni. Hóast Beinta gjørdist stórasystir um vikuskiftið, so hevði Bárður Johannesen kortini orku at verja HB-málið sunnudagin. Og tað gjørdi hann eisini til reint UG Báðir partar løgdu nógv arbeiði í, men stigini máttu teir kortini býta sínamillum Mynd: Álvur Haraldsen 19