mikudagur 26. januar 1994síða 8

nn Síða8 Nr. 17—26. JANUAR 1994 Finn í Puntabyrgi, kavasjefur í Haun: Í dag hevur telefonin kimað — Nógvi kavin í dag tykist ørkymlandi, tí vit eru jú ikki von við kava seinastu árini, sigur Finn, sum samskipar kavaruddingina í hóvuðsstaðnum úr einum skúri á Skálatróð til og her fáa kommunu- menninir sær ein kaffimunn og hvíld, tá hetta er til- Vit eru stødd í einum lítlum stadarkomman eittreidur av skúri niðri á Skålatrød. Á amboðum og goymslum. Skálatróð hevur høvuds- Her halda ruddiiamboðini "Onki er so ringt, at tað ikki er gott fyri okkurt." Børnini hugna sær ófórt í kavanum. trongt. Flykrumar dala spaku- liga yvir Vestaruvág, yvir bátarnar, sum liggja í vet- rarlegu og yvir hart sperdu skipini á bedingini, sum fáa tað allameyðugastu um- vælingina fyri ikki at fara í Orøkt. Hjå kommunumonnun- um å Skålatrød er ferd å i morgun. Menn renna kvikir millum bilar og maskinur. Úr eina skúrinum hoyrist telefonin kima næstan samanhangandi, av og á tagnar hon. Í millum kimini gevur Finn í Puntabyrgi boð út til maskinførararnar, ella roynir at sissa argar borg- arar. Havnaborgarar, sum sita innikavaðir á onkrum stillum síðuvegi í onkrum býarparti. Teirra gerandis- dagur er um at detta sundur, tí bilar, hvussu góðir annars teir eru, nytta einki tá fannkavin liggur høgur millum gongubreytirnar. Síðan klokkan 04:00 Finn í Puntabyrgi situr við borðið. Frammanfyri liggur kort yvir Havnina og Argir við. Tað skróðar í hátalaranum til sendaran, sum setur Finn í samband við maskinførararnar. — Eg fór upp klokkan Tíðindablaðið Finn í Puntabyrgi samskipar kavaruddingina í Havn Nógv var fyri hjá gravkúnum týsmor gunin. Mynd: Kalmar 03:00 í morgun, tá var tátt. Um fýra tíðina byrjaði at kava og síðan tá er hópin av kava niðurkomin. Nú eru allir høvudsvegimir opnir, síðuvegimar taka vit so hvørt sum vit hava tíð, sigur Finn í Puntabyrgi. Klokkan er nú 11:00 og tað er týsmorgun. So ringir telefonin aftur, nú er tað okkurt um at Otto klárar ikki at halda vegirnar undir Brúnni opnar einsa- mallur. - Eg havi sent Hassa niðan, hann er á veg, sigur Finn í telefonina. -Undir Brúnni er eit! keðiligt pláss til kava. Ha fýkur so illa í aftur, sigu Finn við blaðmannin. Telefonin ringir aftur, nú er tað ein busstjóri. Finn og busstjórin tingast í tele- fonini og semjast um at biða taxabilar steðga við buss- skýlini, so fólk kunnu koyr- ast um fólk ikki kunnu ganga til hús. Finn greiðir busstjór- anum frá, at teir hava avgjørt at steingja Markna- gilsvegin., --Vit grava bert til Hand- ilsskúlan. Vegurin er alt ov smalur longur heimi, tað er vandamikið hjá gravmask- inunum at grava har fløtuni, sigur Finn við busstjóran. — Tá sovorðið veður er, eiga fólk heldur at nýta bus- >