mikudagur 9. februar 1994síða 12

Síða 12 Nr. 27 —9. FEBRUAR 1994 Tíðindablaðið ED røv Viðvíkjandi : Panti á vin- og brennivinsfløskum Nu er møguligt at lata allar vin- og brennivinsfløskur frå Einkarsøluni innaftur og fáa pant kr. 2,50 fyri hverja fløskuna. Á útoyggjunum verða fløskur latnar inn á posthúsið á staðnum. Har er treytin fyri at fáa pant fyri fløskurnar tann, at tær eru í einum reyðum tundurkassa frá Einkarsøluni. ringja på00000000000000000000000 7” = Bygdarhúsið 7 rr 4 í Hósvík Bygdarhusid í Hósvík verður leig- að til ymisk endamál, s.s. bingo, brúdleyp, veitslur, fundarvirksemi o.m.a. Borðreiðast kann fyri uml. 300 fólkum. Fáið nærri at vita við at tlf. 22368 146666666666660606000060040004 TL Lesara Nýggj javnaðarherferð móti fakfeløgunum: Nú fáa tey skuldina fyri arbeiðsloysið! Sum kunnug! var tað javnaðar- flokkurin, sum seinast lovaði arbeiði til allar hendur undir loysunarorðinum: »Okur hava loysnimar«. Sum øllum kunnugt hevur javnadarflokkurin onga loysn havt, og tað er eingin ivi um, at tað fyri ein stóran part er dugnaloysinum hjá javnaðar- flokkinum fyri at takka, at stødan er sum hon er við ar- beiðsloysinum. Men nú nærkast vali, og nú hevur javnaðarflokkurin funn- ið eina frágreiðing fyri ar- beiðsloysinum. Tað eru nevni- liga fakfeløgini, sum gera ov lítið! Í »Sosialinum« leygar- dagin verður Jóannes Eides- gaard endurtikin fyri at »hann kundi hugsað sær, at feløgini meira eldhugad arbeiddu fyri øktum virksemi í staðin fyri bara at finnast at«. Hettaernúnógyv fyri at hoyra frá einum landsstýrismanni hvers einasta loysn uppá ar- beiðsloysisspurningin er at lána pening til tey arbeiðsleysu atliva av. Og at hann skal kasta nøkrum fyri ikki at hava eldhuga fyri loysn av arbeiðs- loysisspurninginum! Tann ein- asti eldhugi í hesum máli man vera vístur av pørtunum á arbeiðsmarknaðinum. Men eldhugin í landsstýrinum man vera so sum so. Besta prógvið fyri hesum man vera, at játtan- imar á fíggjarlógini fyri 1994, sum kundu verið nýttar til ar- beiðsskapandi endamál, kunnu ikki nýtast tí landsstýrið ikki hevur fingið upp í lag at gera tær neyðugu reglumar fyri útgjaldinum. Jóannes Eidesgaard skal so ongantíð sleppa væl frá at gera fakfeløgini til syndabukk fyri úrslitini av egnum dugnaloysi. Tað munnu tey ikki fara at lata sær lynda. ój- Nato og Føroyar Vit hava f mong år havt Nato verju í Føroyum eins og fleiri onnur lond, men mær kunnugt hevur Nato goldið teimum londum, har teir hava havt sínar stødir, eina ávísa upp- hædd fyri loyvi at nýta land teirra! Tí fari eg at seta okkara landsstýri hendan spurning: Hvat hevur Nato goldið øll hesi árini, teir hava nýtt Før- oyar sum støð? Skattafríir danir Tey flestu minnast enn, at fyri ikki so mongum árum síðani kundu allir danir arbeiða skattafrítt í Føroyum teir fyrstu 5 mánaðirnar, teir vóru her í landinum. Tey flestu av teimum fingu seg illa at trúgva hesum, men tá tey høvdu ásannað, at hetta var veruleiki, fóru tey skjótt at gera sær dælt av hesum frálíka framíhjárætti, ið danir høvdu í Føroyum. Fleiri av teimum nýttu henda meguleika fleiri ferðir og boðaðu landsmonn- um sínum frá, ið komu til Før- oya, um ikki at vera her meir enn 3 mánaðir í senn, tí tá var tað skattafrítt! Jú, danir hava sanniliga eis- ini havt góð framíhjárættindi í Føroyum. Tað hevði tí verið eitt alternativ í hesum døgum at lagt fram eitt uppskot fyri dan- ir, um at veita føroyingum somu sømdir, nú vit eru so illa fyri! Vónin Gamlar føroyskar sagnir á fóroyskum, donskum, enskum og týskum Anette Nielsen, fødd Bayer, og Raymund Nielsen, bædi år Vestmanna, og tyska- ramir Walther Bayer og Dr. H. Bayer úr Stuttgart hava fingið útgávuna í lag. Bóklingurin fæst í bóka- búðunum fyri 45 krónur. Í formælinum til bókina siga tey: Á ferðum um oyggjarnar hittu vit fólk, sum søgdu okkum frá søgum og sagn- fyribrigdi í føroysku náttúr- uni. Standandi mitt í dag- sins yrki løgdu fólk frá sær og góvu sær stundir at práta og siga frá. Soleiðis legði maður í Oyndarfirði, sum stó og slerdi omanfyri Rinkusteinar, líggjan frá sær og setti seg at siga frá ségnini um hesar báðar steinarnar. Men ikki bert hesin oynd- firðingurin birti undir okk- ara áhuga. Eisini teir báðir William Joensen úr Sumba og Mortan Hammer úr Froðba hugtóku okkum við gomlu søgum og sagnum. So livandi greiddi William Joensen frá at huldumenn eins og frísamir í Akra- bergi, sum doyðu út av svartadeyða, sóust ljósliv- andi fyri okkum. Í Froðba bar Mortan Hammer uttan fram heil kvæði og vísur; so sannførandi, at vit eins og kundu fylgja heidnu land- námsmonnunum, meðan teir bóru fram offur til Óð- ins og Tór undir teimum stórbæru basalt-altarunum, sum har stíga úr havi. Hesar gomlu søgur og sagnir bera íbúgvar eins og vitjandi inn í loyndardómar, sum goymast í tilbrigdum í stórfingnu og máttugu før- oysku náttúruni. Samstundis eru hesar sagnir spegilsmyndir av royndum og korum hesa oyggjabúgva, hvors tilvera hevur verið undirgivin teim ógvisligu náttúrukreftum og -fyribrigdum; spegils- myndir av einum lívi, sum bert kundi li vast í áhaldandi stríði við tær máttmiklu fóru menn til útróðrar í iva- veðri og komu undir ódnar- veður, so eingin spurdist aftur. Í gerandisdegnum er før- oyingurin í stóran mun bundin at vedrinum, og ti eru veðurlíkindini og veðurtekin í náttúruni enn í dag vanlig samrøduevni. Leitar seydurin oman úr fjøllunum, so veit hann kulda í. Hesar frásagnir endurgeva eisini tað trúrstríð og tað skiðaskifti, sum fór fram her í oyggjun- um um leið ár 1000; Skifti frá ásatrúgv til kristintrúgv. Tá tú hevur hoyrt hesar frásagnir, situr tú við einari sterkari kenslu av teim ovurtruplu lívstreytum, í- búgvarnir livdu undir. Tú gerst ovfarin tá tú metir og tosar við hesi fólk, hvussu tey enn duga at bera fram og siga frá landsins søgu og sagnum. Í føroyskum sagnum verða huldufólk ofta lýst sum skapningar, sum duga meira enn at mata seg. Men í dag hoyrir tú ofta, at trøll og huldufólk hvurvu við ravmagni og gøtuljésum. Huldufólk hava íkki dvørgaskap, men líkjast heldur menniskjum í stødd og útsjónd. Tey eru ikki ónd, men oftast vinarlig og hjálpsom. Eisini eru risarnir ofta meinaleysir skapning- ar, og tú fært varhugan av, at frásggufólk stuttleika sær, tå risi verdur hildin fyri gjøldur. Trøllasøgurnar eru heldur daprari enn huldusøgurnar. Børn kendu trøll og risar mestsum rædumyndir, eisini tí at hesir skapningar ofta vóru elligamlir. Ikki er ætt at gera sær eina mynd av risum og trøllum, tí oftast er Ógreitt viðvíkjandi stødd og útsjónd; hesir skapningar kunnu vera óndsinnaðir, men kunnu tó eisini vera vinarligir grannar, sum tað ber til at gera gjøldur burtur- úr, vegna teirra heidna til- Hetta úrval av søgum og sagnum ur ymiskum keld- um 9), prýtt við myndum av føroyska landslagnum, er bert partur av tí rúgvu, sum finst og hevur funnist á fólkamunni. Hendan útgáv- an er ikki bert ætlað ferða- fólki, men kundi eisini verið brúkt í undirvising av fremmandum máli í skúlun- um. Føroysku tekstirnir eru upprunaligir, men fyri at kunna brúkanútíðarmál, eru umsetingarnar ikki orðarætt endurgivnar. Tann enski tekturin er týddur úr týskum. 9 $ALTE SA Zu dansitónleikur id dugir tel. 1-1820 lok. 18 —Á—T—UU AAA AE