týsdagur 8. mars 1994síða 4

Síða 4 Nr. 46—8. MARS 1994 Jóan Hendrik Djurhuus, skipari á Skansatanga: i i 3 k 83 K i n Eftir Jústinus Eidesgaard Myndir Kalmar Lindenskov aftur — Tað er onki samsvar millum at vit eru skerdir 7 niður í helut, orsakað av kvotunum, og tað sannroynd, at fiskur er komin aftur á grunnin, sigur hesin royndi skiparin Trolaraflotin liggur og mánamorgunin lógu allir teir trolarar sum hoyra heima í Havnini við vestaru bryggju. Tómligt var á havnalagnum. Tú sá ikki skip landa, tú sá ikki truckar koyra, tú hoyrdi ikki skram- blið av fiskakgssum, ein ódámligur friður í allar- bestu fiskitid. Klokkan er farin av níggju mánamorgun og um- borð á Skansatanga gongur skiparin Jóhan Hendrik Djurhuus. Skansatangi hevur verið hansara ar- beiðspláss seinastu fimm árini. Í morgun er friðaligt, alt er avskalkað. Høvuds- maskinan gongur ikki. Skansatangi bíðar eftir at sleppa útaftur til fiskin sum hevur verið ørgrynni til av í ár. Niður í helvt Hvussu er tykkara stød- an aftaná at kvotuuppskot- ið varð samtykt fríggja- dagin? — Ég sitid við tølunum her. Vit eru skomir nidur vid eini helvt. Vit samtrola vid Columbus. Hesi sein astu årini hava bådir båt- amir túlsamans fiskað millum 1700 og 1900 tons. Sambæri nýggju lógini um kvotur fær Skansatangi 480 tons um árið. Columbus fær tað sama. Vit eru skornir niður í helvt, vitkunnu fiska 960 tons tilsamans í ár, sigur Jóhan hendrik Djur- huus, skipari. —Um vit rokna veruleika- kent upp á fiskaprísirnar, so kunnu vit neyvan rokna við at fáa meir enn triggjar krónur fyri upsan í meðal í år. Vit fáa møguliga niggju krónur fyri toskin og tað sama fyri hýsuna, kanska fáa við seks krónur fyri kiloið av kongafiski. Við okkara kvotu, og hesum prísum, fer manningin ikki at vinna meir enn 51.000 krónur í ár. Tað er lítið at livaav, sigur Jóhan Hendrik Djurhuus. Jóan Hendrik undrast á at nú fiskurin er komin á grunnin verða trolararnir skerdir Tíðindablaðið (5)7))) - Tá manningin vinnir so lítið, so sigur tað seg sjálvt, at so verður lítið eftir til skipið. Hóast kvoturnar eru minkaðar niður í eina helvt, soereins dýrt at reka skipið. Oljuprísurin er ikki farin niður í eina helvt, sigur Jóhan Hendrik Djurhuus. Skerdir hóast fisk- urin er komin aftur — Tey fimm årini eg havi verid vid Skansatanga hava vit fiskad somu nøgd, tad hevur kanska verið eitt sindur frægari hvørt árið Men ár eru tekin bæði í sól og mána fyri at fiskurin er komin aftur. Tað er alt sum talar fyri at meira fiskur er á grunninum, sigur hann Kann orsókin ikki verða t tør rðnir Á p at ll Eru vorðmr augnaik i ari at fiska g al ul hava fingið betri trol Vit skræða minni, men talan er eisini um vøsktur í stovnunum Frå hålvum januar og fyrstu vikuna av februar var nógvur toskur at fáa á fugloyarbankanum. Vit gjørdu tveir túrar. Annar vardi í 10 dagar og tá landaðu vit 145.000 pund. Her var næstan bara talan um tosk og hýsu, bert 10 prosent var upsi. Næsta túrin vóru vit úti í seks dagar, tá fingu vit 120.000 pund av toski og hýsu, sigur Jóhan Hendrik Djurhuus — Samstundis sum toska- rokið var, fingu bátar nógv- an upsa á Nólsoyarbank- anum. Síðan upsin tók seg upp í holinum hevur verið samanhangandi gott fisk- ari, ja, rættuligt rok. Undan- farin ár hevur tað verið soleiðis, at trolarnir hava rent seg í eina upsatorvu og hava havt rokfiskari í einar tveir dagar og so hevur verið liðugt. Í ár er ørvisi. Upsin tekur seg upp alla- staðni og bátarnir fáa fisk yvir eitt nógv strørri økid. Taðereisini væl meira uppif av toski og hýsu. Í mínum hugaheimi er ongin ivi, tað eru broytingar í sjónum í ár, broytingar til ta betra, sigur Jóhan Djurhuus. Fiskifréðingarnir siga at stóðan hjá fiskastovnun- um er sera vánalig. Neyð ugt er at skerja veiðuna munandi. Trýr tú fiskifrød- ingunum Eg ivist onga løtu í, at fiskifrødingarnir hava sitt at ganga eftir, tå teir rokna støðuna hjá fiskastovnun- um út. Eg kann bara úttala meg um tann fisk sum kemur á dekkið. Tað sum farið er av árinum hevur sæð ljósari út við tí sum er komið á dekkið, sigur Jóhan Hend- rik Djurhuus. — Herfyri var tad soleidis, at fekk tú ikki upsa vi LÅ