mikudagur 16. mars 1994síða 6

Tíðindablaðið COL Skelkandi kanningarúrslit av arbeiðsleysum: Norðurlendsk kanning vísir, at eisini tey, sum hava verið arbeiðsleys í bert fá ár, hava ilt við at klára seg sjálvi. Tey hava rætt og slætt mist mótið % Hóast arbeiðsloysið i Før- oyum enn er rættiliga nýtt og vit tí ikki hava mong dómi um fólk, sum hava gingið arbeiðsleys í longri tíð, bendir eitt úrslit av eini stórari norðurlendskari kanning á, at vit eiga at vera álvarsliga á varðhaldi tá um arbeiðsleys ræður. Kanningin vísir millum annað, at fólk, sum hava verið arbeiðsleys í "bert" tvey ár, hava ilt við at klára seg sjálvi. Og allar ringast er við teimum ungu, sum ongantíð hava havt eitt arbeiði, sigur kanningin Stórir trupulleikar Kanningin byrjaði í 1989, og fevnir um fólk millum 20 og 49 ár, sum í undanfarna tveyára skeiðinum, høvdu fingið kontanthjålp i, í minsta lagi átta mánaðar. Kanningin er gjørd í Danmark, Noregi, Finlandi og í Svøriki. Ein greid åbending vid NNE ULD NAR Fyrireika Arbeiðarafelag Føroya væntar nógv fólk á aðalfund um vikuskiftið Fríggjadagin klokkan tíggju verður árligu að- alfundurin hjá Føroya Arbeiðarafelag settur. Fundurin verður eins og øll tey seinastu árini í hølum felagsins við Hoyvíkstjórn. Heilt nógv fólk hava longu teknað seg til fundin. Tekningarfreist- in er úti í morgin. Nøkur mál eru komin inn til fundin, og Inge- borg Vinther, formaður felagsins, væntar ikki, at spurningarnir at tosa um fara at tróta. Sáttmálasamráðingar standa fyri durum. Ar- beiðsgevararnir = hava sagt upp sáttmálan til 1. mai. Føroya Arbeiðarafel- ag hevur annars fingið gjørt nýggja kanning av inntøkuvidurskiftunum hjá fólki. Henda kanning vísir, at við væntaða prisvøkstrinum í ár upp á 2%, hava fólk í miðal 19% minni at liva fyri, enn tey høvdu fyri trim- um árum síðan. Tað er galdandi fyri tey, sum hava arbeiði. Ingeborg Vinther sig- ur, at tey fáa nógv nógv meira at gera á skriv- stovuni fyri hvønn dag, sum gongur. Tungt gongur hjá virkjunum, - Eingin, sum ikki er í tí, dugir heldur at hugsa sær til, hvussu nógv fólk venda sær higar at kæra sína neyð. Nógv eru ikki bara figgjarliga men eis- ini sålarliga niðurkoyrd og vita hvørki útellainn, sigur Ingeborg Vinther. randi Kanningarúr slitið må sigast at vera sera viðkomandi fyri hvørja stóðu fóroyingar kunnu koma í, heldur arbeiðsloysið fram í longri tíð. Frá arbeiðsleysum ungum fólkum segði Arbeiðsloysisskipanin við Sosialin í gjár, at ungfólk kæra sína neyð tí hóast tey skriva umsóknir í álmanakkavís, sleppa tey ikki upp Í part, og ofta ikki so frægt sum eitt svar. Modelimynd: Kalmar flestu av teimum arbeiðs- leysu, sum eru við í kann- ingini er, at tey hava stórar trupulleikar at dragast við. Ikki bert tað, at ringt er at klára seg við teimum peng- um tey fáa, men tey hava eisini trupulleikar við brennivíns- og heilivágs- misnýtslu, versnandi heilsu, og lyndi til krimi- nalitet. Í gllum løndunum vísir kaningin, at tað eru serliga menninir, sum hava teir størstu trupulleikarnar í so máta. Einki sjálvsálit Kanningin vísir, at tað gongur ikki long tíð til at fólk missa sjálvsálitið. Yngri arbeiðsleys, sum ongantíð hava roynt seg á arbeiðsmarknaðinum, eru allar ringast fyri. Tey hava sera torført at klára seg sjálvi. Í kanningini vóru eisini tey, sum bert høvdu verið arbeiðsleys í eitt ella tvey ár, spurd um hverjar møguleikar tey hildu seg hava einaferð at fáa eitt arbeiði. Óhugnaliga mong søgdu, attað roknaðu tey als ikki við. Við gðrum orðum ivaðust tey stórliga í, um tey yvirhøvur fóru at klára seg sjálvi framyvir. Og júst hesa somu fatan hava tey tey starvsfólk, sum arbeiða innan almannaverkið. Framhaldandi brúk fyri hjálp Í niðurstóðuni verður sagt. at eingin ivi er um, at fram- haldandi er avgjørt neyðugt at nýta pengar til endurút- búgving, vegleiðing, til skeið, arbeiðsroyndir o.a. Tað er blaðið Nordisk Kontakt, sum skrivar um kanningarúrslitið, og blað- ið heldur, at meira enn nokk er at gera fyri at ganga orðunum hjá Grundtvig á meti tá hann yrkir "Da har i rigdom vi drevet det vidt, Neyvan bara í oyrunum á mær gríslaði tað at hoyra føroysku politikkararnar tosa í UF úr Stokkhólmi og áhaldandi kalla Føroyar eitt øki í staðin fyri land. Skal tað nú vera reglan, at vit búgva í einum øki og ikki einum landi? Eg veit, at tað eru skrivstovukrakkar í Norðurlandaráðnum, sum siga, at tað skal vera so: Før- oyar, og saman við okkum Grønland og Áland, skulu ikki eita lond men gki. Men merkir hetta, at okkara po- litikkarar skulu gloypa ti orðaleyst? Eg haldi, at teir máttu mótmælt hesum ab- surda kravi av imperialist- iskum rétum, og ikki svølgt tað so ruddiliga, at teir aftan á 3 dagar á fundi í Norður- landaráðnum sjálvir messa Land okkara nár fá har for meget og færre for lidt" tór.- hetta yvir okkum í ÚF! Oki er eitt gott orð, men ikki til at nýta um Føroyar í sam- starvi við onnur lond. Strid um orð? Ja, tí orðini hava merking, tey bera merking, og tey hava týdn- ing. Viðurkenna vit ikki Føroyar sum land, tá ið vit sita til borðs hjá teimum størru frændunum, hvussu kunnu vit tá fara heim og syngja við Hans Andriasi, at vit, sum her liva á landi, vit eru landsins børn? Turið Sigurðardóttir