hósdagur 17. mars 1994síða 10

Síða 10 Nr. 53 — 17. MARS 1994 Tíðindablaðið { sostalurin ] Sanna Pearce á grækarismessuhaldi í Árhus: -Vegurin frama er at lyfta í felag Í Fóroyum hevur altíð verið neyðugt at lyfta í felag, um rúm skuldi verða fyri øllum. Ikki minst í krepputíðum hava tað verið tey mongu, sum við at lyfta í felag, skaptu nýggjar møguleikar. Soleiðis var í 30 'unum og í 50 'unum og soleiðis má tað eisini vera í okkara tíð segði Sanna Pearce í Føroyingafelagnum í Árhus á grækarismessu. Hon vísti á, at vegurin framá er vegurin, har fjóldin lyftir í felag, har loysnirnar eru samhaldsfastar og hava til endamáls at tryggja lívsgrundarlagið hjá teimum mongu. Vit prenta róðuna lliveður er í Føroyum. Kuldi, vindur og avfall merkja hvgnn dag. Veturin tykist hava landið alt í fasta- tøkum. Men bráddliga vinnur sólin eina løtu. Tað verður stilt. Tað slítur í. Landið liggur upplýst og opinberar eitt bil sín vakur- leika, ið áður valla hóm- aðist í ruskinum. So tekur veturin yvir aftur. Eina stund halda vit at myrkrið og kuldin ongantíð fer at sleppa takinum. Men so við og við verða ljósu løturnar longri. Og spakuliga leggja vit til merkis, at eisini kuld- in missir valdið og lýðkan merkist alt betri. Natúran broytist og spakuliga verður vár. Grækarismessaer tíðin, tá endaliga stríðið millum vet- ur og vár stendur. Tá enda- liga stríðið millum myrkur og ljós verður strítt. Tá Grækarismessa er farin aft- urum, vita vit, at nú fer vár- ið at vinna. Og tá kemur tjaidrið. Tjóðfuglurin. Tjaldrið, sum í hugaheimi okkara ímyndar stríðið hjá heiðafuglinum fyri sínum rætti at vera til. Í stríðnum millum vetur og vár, millum myrkur og ljós, millum kulda og fløva eru vit áskoðarar. Og hóast vit vita, at útkoman altíð er hin sama, eru vit partísk og vóna, at várið skal sigra skjótt og ruddiliga. Kanska er tað tí vit vita, at vár altíð kemur eftir vetur, at vit bíða í tolni. Hevdi tað ikki verið betri at valt hina løttu loysn- ina og flutt til ljósið og hit- an? At sloppið burtur úr stríðnum millum vetur og vár? Men eisini búskaparligt illveður er í Føroyum. Eitt búskaparligt illvedur, hvgrs maka, í hvussu er ikki vit ungu minnast. Fiskaloysi, vána útflutn- ingsprísir og ovurstór skuld hava koppað føroyska bú- skapinum. Og ikki at gloyma alt tað skeiva, ið er gjørt í undanfarnu tíðum. Tá vinnulívið svav á studn- ingskoddanum. Tá bankar- nir svóvu á veðhaldskodd- anum. Tárentuspekulatión- in reið landinum sum ein marra. Og tá útflutnings- mononolið durvaði í løtu- tað fastlæsti framleiðsluna á ulandsstødi. Avleiðingarnar kenna vit. og bankafallit. Og tað ring- asta: hóparbeiðsloysi, sum hevur við sær persónligar vanlagnur. Heimini verða rakt. Og framtíðin hjá allari tjóðini verður hótt av burt- | urflytingini. Føroyingar hava altíð ferðast nógv í onnur lond at vinna sær royndir og út- búgvingar. Hetta er gott. Gott fyri hin einstaka og gott fyri landið, tá tey koma aftur við íblástri úr stóru verð. Men tá fólkið rýmir undan vinnuloysi, er vandi áferð. Tíverri eru helst fleiri her í dag, sum heldur vildu verið á Grækarismessu- haldi í onkrari bygd ella býi í Føroyum. Vónandi kunnu hesi næsta ár verða við til grækarismessuhaldið í Før- oyum. Krepputíðir seta spurnar- tekin við nógv av tí, vit hava hildið verið eina sjålv- fylgju. Kend virði verða vrakað og nýggj virði koma. Tað er so skjótt, at vónloysi festir seg, og vit haldakanska, at alt tað, sum var, tað var vánaligt. Somu- . leiðis er tað so skjótt, at vit halda, at eitthvørt patent- medisin hevði loyst allan trega, allar trupulleikar, og hevði givið okkum eitt nýtt skorta heldur ikki í Føroy- um í dag. Onkur sigur okkum, at hin neutrali marknaðurin við sínum marknaðarkreft- um skal sleppa at umskipa samfelagið, soleiðis at einar nýggjar Føroyar koma burt- urúr. Einar Føroyar, har rentabiliteturin einsamallur er avgerandi fyri um eitt- hvort virksemi skal verða. Onkur heldur, at innliman í Europasamveldið er loysnin. Onkur heldur, at trupul- leikarnir verða loystir, tá al- menna virksemið er skorið inn at beini og væl tað. Og onkur heldur, at vit loysa trupulleikarnar bert við at lóggeva lønarlagid niður í eina helvt ella so. Ur útheimi og frå nøkrum í Føroyum verður sagt, atov nógvir føroyingar eru. At stórra helvtin av føroying- unum eiga at fáast úr før- oyskasamfelagum, tí landið kann ikki bera so stóra fjøld. Felags fyri øll hesi sjónar- mið er, at tað er neyðugt at skipa so fyri, at nøkur fá skulu fáa stórt veldi. So mugu hini húsast so frægt sum tey kunnu. Hesi halda, at í grundini er ikki møgu- ligt at Føroyar kunnu verða vælferdarsamfelag. At soli- daritetur — samhald — er skaðiligt. Sum sagt ímyndar Græk- arismessa at tjaldrið kemur heim aftur til okkara. Tá kemur heim aftur tann fugl- ur, sum verjir allar hinar smáfuglarnar ímóti rov- fuglunum. Tjaldrið er á varðhaldi í haga og í fjóru og loypir áhvgnn rovfuglin, ið nærkast. Við spíðska nevninum roynir tað at reka rovfuglin burtur. Uttan tjaldrið høvu rovfuglarnir havt frítt spæl og fjøldin av heiðafuglum hevði verið jagstrað. Soleiðis er í natúruni. Skulu rovfuglarnir liva, merkir tað, at heiðafuglar mugu dvína. Fyri hvønn rovfugl eru mangir heiða- fuglar. Og fyri hvønn rov- fugl, ið skal liva, mugu mangir heiðafuglar dvína. Taka vit burtur ta vernd, sum heiðafuglarnir hava, verða bara rovfuglarnir eft- ir. Sama er galdandi í mannatilveruni. Samfelgg- ini eru tær skipanir, sum menniskjuni hava gjørt, so- leiðis at ikki alt er óskipað, at ikki alt er loyvt veiðigki hjá teimum sterku. Strevið hjá fjøldini í Før- oyum hevur altíð verið stríð fyri at byggja garðar um tey rættindi, sum vit halda vera sjålvsøgd hjá hverjum mannabarni. Tað verið seg rætturin at virka, rætturin at vinna sær útbúgving ella rætturin at brúka trygdar- skipanir okkara. I Føroyum hevur altíð verið neyðugt at lyfta í fe- lag, um rúm skuldi verða fyri øllum. Ikki minst í krepputíðum hava tað verið tey mongu, sum við at lyfta í felag, skaptu nýggjar møgu- leikar. Soleiðis var í 30'un- um, tá fakfelagsrørslan við samtøkum legði lunnar und- ir vidfevnt virksemi. Og so- leiðis var í S0'unum, tá tey mongu trýst ígjógnum sosialar trygdarskipanir og nyggjar vinnumøguleikar. Soleidis må tad eisini verða í okkara tíð. Vegurin framáer vegurin, har fjøldin lyftir í felag, har loysnirnar eru samhaldsfastar og hava til endamáls at tryggja lívs- grundarlagið hjá teimum mongu. fi Sanna Pearce á 0 Århus: -Henda dag hav vit valt at vera dagurin, tå várið vinnur á vetrinum. Eisini í samfelagnum fer tann dagur at ko,ma, tá búskaparligi veturin má dvína. Henda dag hava vit valt at vera dagurin, tá várið vinnur á vetrinum. Tí er tað rætt, á hesum degi at minna á, at eisini í samfelagum fer tann dagur at koma, tá búskapar- ligi veturin má dvína. Á grækarismessu í 1994, tásonógv hóttir grundleggj- andi virðini í føroyska sam- felagum er tað ikki burtur- við at minna á skaldaorðini: Hoyrir tú tey rópa á stórar, sterkar menn tá er tað tíð at savna øll tey veiku einaferð enn. At enda vil eg ynskja øll- um eitt gott vár. Tvangsauktion På Dommerkontoret, C. Pløyensgøta 1, 100 Tórshavn, afholdes Torsdag den 07. april 1994, kl. 10.50 tvangsauktion, (AS 792/93) over matr. nr. 618 b, Toftir beliggende Toftir. Auktionen er begæret af advokat Frida Patursson, Fr. Petersensgøta 9, Tórs- havn, tlf. 1.1145 (j. nr. 931051) pá vegne en pant- og udlægshaver Ejendommen er et beboelseshus på en 915 kvm. stor grund. Det bebygg- ede areal udgør 100 kvm. i 1 etage. Ejendommen kan beses efter aftale med ovennævnte advokat. Auktionsdokumenterne ligger til gen- nemsyn på Dommerkontoret. Færøernes fogedret, den 14.03.94 Mette Søgaard-Nlelsen dím. Deyvafelag Foroya Skrivstovan ! Deyvahúsinum »Eftata«, Íslands- vegur 10 B, Tórshavn, er opin hvønn dag kl. 9-11. Telefon/teletax 17597 og telefax 41992, skrivitele- fon tif. 0123 og bið um 16929 ella 41792. Limafundur hvenn mánadag kl. 20-23.