mikudagur 23. mars 1994síða 14

Síða 14 Nr. 57 —23. MARS 1994 Tíðindablaðið [ sostalurin } = Glasborgir og ideologiir Best man vera at gera eina viðmerking til grein Jógvans við Keldu undir | heitinum >Miðbýarætlan- | in í Klaksvík<. Tó tað | kann tykjast í so nasa- djarvt av einum vanlig- um proletari at havast at sjálvum hinum velduga borgarstjóranum í Klaks- vík. Men eg royni kort- ini. Fyrst av øllum: Jógv- an, góði, tú hevur púra rætt. Eg hevði ikki sett meg inn í miðbýarætlan- ina í Klaksvík. Hevdi eg vitað, at har var talan um minni glas enn í Albert Hall, hevði eg ikki viljað talað. Ætlan mín var ein- ans at tala at øllum gar- villum ørvitisverkætlan- um her á landi. Eg | nevndi hóast alt flogvøll- | in å Glyvursnesi og Und- | irsjóvartunnilin undir Vestmannasund. Kundi hildið fram uttan enda, eitt nú við at nevna ópro- duktivu bygningarnar uppi á Hálsi og aðra- staðni í Havn. Skjótt rættiligir spøkilsisbyir. Ella hvat við verkætlan- ini um undirsjóvartunnil undir Lorviksfjørd. Onk- ur skemtilig sål helt, tå henda verkætlan i ram- asta ålvara var frammi, at best mundi vera at sleppa upp í Kalsoynni at anda. Sama ger. Ætlanin var als ikki at leggja eftir nøkrum glashúsi sum so, heldur eftir øllum gal- skapinum, sum samfelag- ið nú knógvar undir. Um ideologiir Borgarstjórin í Klaksvík endar frálíku gren sína við hesum megnar orð- um: »At kommunistiski Kuba-vinurin Ambjørn Thomsen tosar um »science-fiction«, kennist sera løgid, hesin sum ikki veit av, at hann ríður á eini åtsløktari ideologi<. Gamalt er ikki at blaka við gróti, tá ein sjálvur býr í glashúsi. At tú nevnir meg kommunist, takki eg fyri, tað er størsti heidurin, tú kanst veita mær. Sum tann Guðs- maður, tú ert, átti tú at vita, at júst tey fyrstu kristnu livdu sum sannir kommunistar og býttu allar ognir sínar her á fold javnt millum sin. At eg eri Kubavinur, sum tå tekur til, taki eg somu- leidis sum eitt herda- klapp. At eg á henda hátt gangi móti streyminum, er ein onnur søga. Sjálv- andi royni eg eftir besta fórimuni at hjálpa einum samfelag, sum hevur víst á eina gongda leið burtur úr tí vesældómi, sum herjar 3. heimin, takkað verið imperialismuni og kapitalismuni. Kuba hev- ur stríðst í skjótt 35 ár móti heimsins størsta im- | kristnu, eg nevndi áður. Í karavana við út við 100 perialistiska veldi. Ku- | banar liva i mongum før- um júst sum tey fyrstu Og hóast kvørkratakid frá | USA, hevur hetta fólk við síni marxistisku ideo- logi megnað at útruddað analfabetismuna, skapað eitt hitt mest framkomna heilsuverk og skúlaverk í heiminum, fyri bert at nevna ngkur fá dómi. Eg kann ikki bara mær at nevna, at í august í fjør var stór gøla í Laredo í Texas, har ein sonevnd bussum við heilivág, | biblium og øðrum ikki slapp um markið til Mexiko, tí teir vóru á veg til Kuba við hjálp. Tiltak- ið var hitt næsta av sínum slag, undir leiðslu av baptistaprestinum, Lucius Walker. Tað var ameri- kanski hjálparfelagsskap- urin >Pastors for Peace<, sum stóð fyri tiltakinum. Men tá meginparturin av bussunum var sloppin í- gjøgnum, var seinasti bussurin — ein skroypi- ligur gulur skúlabussur úr. Los Angeles við einum 15 prestum — steðgaður. Prestarnir gjørdu skjótt av og fóru í hungursverk- fall í heilar 28 dagar. Tá stóð um lív hjá fleiri, m.a. hjá tí elsta, ið var 86 ára gamal. At enda noyddist Clinton-stjórnin at víkja, og loyva prest- unum igjøgnum til Mexi- ko, og haðani gekk so leiðin til Kuba, har Fidel sjálvur saman við ku- banskum prestum góvu teimum eina hjartaliga móttøku, fyrst á José Marti flegvøllinum, og sidani å »Martin Luther King« midstødini í Ha- vanna. Eisini á hesi mið- stød í Havanna stóð ein baptistapresur fyri ku- banska tiltakinum, og | nevnast skal, at kubansku prestarnir svøltadu seg einar 8 dagar í einum mótmæli móti ameri- konsku stjórnini. Ja, í eini av sínum mongu rødum, tók hesin stillføri bap- tistapresturin, Lucius Walker, enntá soleiðis til: »Eg kann ikki annað enn skýra skiftandi ameri- konsku stjórnirnar annað enn umboð fyri anti- krist<. Ja, Jógvan góði. Hetta var eitt dómi um sannan kristindóm, sýndan í verki, og við baptista- prestum á odda. Sjálvur haldi eg ikki at tað er so løgid, at eg og nógvir aðrir føroyingar og milliónir av fólki um allan heim, hava kastað sín alsk á kubansku tjóð- ina, sum ikki bert stríðist stríð 3. heimsins, men eisini okkara stríð fyri einum betri heimi. Spyr si ——— bara onkran av teimum 50 føroyingunum, sum nú hava verið á arbeiðs- og solidaritetsbrigadu í Kuba. Nei, Jógvan góði, so- sialisman er als ikki nøk- ur åtsløkt ideologi. Hon er framtíð heimsins. Kommunisma hevur ong- antíð verið til, uttan kanska millum tey fyrstu kristnu her á fold. Skalt tú leita eftir eini åtsløktari ideologi, nýtist tær ikki at fara út um landoddamar. Hjá okkum gongur jú alt strúkandi við åtsløktu kapitalistisku ideologiini. Hon er f øll- um førum komin at grav- arbakkanum. Ivast tú, so spyr bara fólkið, hvussu nøgt tað er við samfe- lagsskipan okkara. Arnbjørn R. Thomsen Lesarabrøv Viðmerking til samrødu við Jógvan Mørkøre, styrislim í ALS Í samrødu vid Sosialin 16. mars 1994 undir yvirskriftini »Tørvandi samhugur vid tey arbeidsleysu« sigur Jógvan Mørkøre, sum umboðar tey al- ment løntu í stýrinum fyri ALS, at ein loysn hevði verið, at tey alment løntu, sum eru betur fyri í samfelagum, kundu latið ein part av sínum eftir- lønargjaldi til ALS. Fyri tað fyrsta vil eg slett og aldeilis ikki finna meg í, at verða lagdur undir at hava víst térvandi samhuga við teimum arbeiðsleysu. Og fyri tað næsta ber ikki til, og tað veit Jógvan Mørkøre av, at lata nakað eftirlønargjald í ALS, tí vit í Starvsmannafe- lagnum hava ikki nakað gjald at lata. Síðani 1. februar 1993 hava limirnir verið noyddir at liva við niðursettari løn, harav stórri parturin í beinleiðis løn og hin minni parturin eftir- lønargjaldi. Hendan semjan gekk sostatt åt uppå at bjarga arbeidsplåss- um, soleiðis at ikki enn fleiri komu í skipanina. Tá Jógvan Mørkøre sigur, at tey alment løntu eru betur fyri í samfelagnum, so tosar hann ikki fyri limimar í Starvs- mannafelagum, men fyri seg sjálvan. Tað er beinleiðis ósatt og villleiðandi, at limirnir í Starvsmannafelagnum nærm- ast liva sum barrónar og vísa térvandi samhuga við teimum arbeiðsleysu og hetta vísir hvussu lítið innlit hann hevur í viðurskiftini hjá limum okkara. Einkann eisini fáa ta fatun, at limirnir einki gjalda í arbeiðs- loysistryggingina og fyri tey, sum ikki vita tað gjalda vit 2,75% av lønini. Síðani hava vit latið 8% av lønini, summar- ferian stytt við 4 døgum og frí- tíðargjaldið er lækkað við 0,75%. Verður hetta lagt sam- an við ógvusligu skattahækk- ingini, so má ein og hvør kunna siga sær sjálvum, at sjálvt hann, sum hevur eitt arbeiði, ikki kann hava nógv til yvurs. Harafturat skal eg eisini upp- lýsa at vit hvønn mánaða rinda 0,5% til samhaldsfasta. Sum sagt, so hvørki vil eg ella kann eg góðtaka slíkt 6- sum samfelagsfrødingurin ber fram samanhangandi tvætl, í samrøduni. Jåkup Danielsen, formaður