týsdagur 12. apríl 1994síða 14

Síða 14 Nr. 68—12. APRIL 1994 Victor Danielsen 100 ár: Deyðin ein ferð úr landi teirra sum doyggja til land teirra sum liva Victor Danielsen var sera virkin líka til sína seinastu stund, og í tíðarskeiðinum frá 1946 til 1957 greiddi hann til prentingar umleið 4.000 blaðsíður. Hann útynti eitt livsverk i Umframt at týða Bíbliuna og nógvar hundraðtals sálmar og sangt ur. Lesið í dag restina av seinna parti av áhugaverda fyrilestrinum, nú hátíðarhald hevur verið hildið ti Í tíðarskeiðnum 1946 til 1957 var Victor Danielsen ógvuliga virkin, og við bíbliu og sálmabókini frá 1952 greiddi hann í hesum tíðarskeiði til prentingar umleið 4000 blaðsíður. Í 1952 kom Guds Fólks Sangbók í í øktari útgávu við 1125 songum. Av hes- um hevði Victor yrkt 27 og umsett 870. Hann skrivaði tvær skald- søgur og umsetti 18 bøkur umframt bibliuna. Av um- fatandi umsetingararbeidi umframt bibliuna kunnu nevnast bøkur eftir John Bunyan sum td. »Pila- grimsferdin« og »Hin Heil- agi Bardagin«, sum bådar eru stórar í vavi. Skaldsøgan >Nei, lyftið sveik ikki« frå 1947 tykist á ein serliga hátt at lýsa hans- ara kristindómsuppfatan og áskoðan á kirkju- og sam- komuviðurskifti. Í hesi bók finst hann hvassliga at partí- anda og meinigheitspolit- ikki. Kristindómurin var fyri honum fyrst og fremst ein samvitskuspurningur um at fáa síni viðurskifti í rættlag við Gud, og sam- felag teirra heilagu var fyri Victor eitt samfelag uttan flokkakenslu. Vanakristindómur finst allastaðni Hann ásannaði, at vana- kristindómur eins væl kundi grógva í fríkirkjum sum í tí hákirkjuliga. Hann var ær- ligur og sjálvrannsakandi, og við sínum bersøgni kom hann eisini til tíðir at rógva andróður innan fyri ta trúð- arrørslu, har hann hevði valt at kasta akker. Alt hetta skrivliga arbeið- ið avrikadi hann í eini tid, har hann samstundis ó- troyttiliga ferðaðist runt í Føroyum, fyri at onnur kundu fáa lut í tí uppliving, ið honum hevði verið fyri í 1913. Í 1955 var Victor eitt skifti í Íslandi. Á hesi ferð gjørdist hann óvanliga hug- tikin av skaldskapinum hjá Íslendska prestinum Hall- grimi Pétursson, ið livdi frå 1614 til 1674. Serliga vóru tað passiusálmarnir ella líð- ingarsálmarnir, ið bergtóku Victor. Hallgrim Pétursson hevði stóra mótgongd í lívinum. Hann bleiv spitalskur og mátti av hesi orsøk leggja prestastarvið niður. Sein- Tíðindablaðið (XD, nnan skaldskap, ið eingin kemur upp ir skrivaði hann tvær skaldsøgur og týddi 18 bøk- Símun Absalonsen hevur havt í útvarpinum, I minnis um Victor Danielsen, ið heuði fylt 100 ár mánadagin 28. mars. astu árini livdi hann í pínu og fátækt, misti konuna og gjørdist blindur. Seinni misti hann dóttur sína og fá ár áðrenn hann doyði brendu hús hansara í grund. Týddi íslendskar passiusálmar Íslendingar siga um Pét- ursson tað sama sum danir siga um Brorson, at van- lukka og neyð stemmaðu hørpu teirra til klárari og yndisligari spæl. Kendi ís- lendski rithøvundurin og nobelvinnari Halldór Lax- ness sigur um passiusålm- arnar, at teir eru tindurin í íslendskum skaldskapi. Victor fór undir at týða teir til føroyskt, men av teimum í alt 50 sálmunum rakk hann ikki longur enn til at umseta 10. Passiusálmarnir hava eis- ini verið fastur táttur í páskasending útvarpsins. Eftir at Útvarp Føroya fór undir regluligar sendingar í 1957, var røddin hjá Victor nakrar ferðir at hoyra í sam- band viðevangeliskar fund- ir. Seinasta ferðin hann var . athoyra í útvarpinum, var á heysti 1960. Hóast nógv viknaður lik- amliga, so mundi fáur grun- að, at hann bert fáar vikur seinni skuldi leggja ferða- stavin. Victor hevði ferðast við boðskapinum í nærum i øllum bygdum í Føroyum, Í og hevði enntá gingið Kleivina á Stóru Dímun fyri at kunngera gleðiboðskap- in har. Seinastu ferð í útvarpinum Men hendan heystardag- in í 1960 røkk rødd hansara fyri seinastu ferð igjøgnum útvarpið út í hvønn krók í Stórur partur av Ii, id Victor Danielsen legdi úr hondum, varð skriv- að á hesi skrivimaskinu á síðuna av. landinum. Hóast Victor var ein maður við stórari vitan og gløggskygni, so var hann til tað seinasta óvanliga ein- faldur í sínari kristniboðan. Soleiðis ljóðar endin á hesi talu, sum vit eisini kunnu kalla hansara sein- asta heilsan til landsmenn sínar: Nú gevist eg skjótt at tala. Men hvørji tit so eru, og hvussu tykkara viður- skifti í verðini eru, annað- hvert tit eru rík ella fátæk, klók ella ikki, lærd ella ikki, annadhvørt tit eru ónd ella góð, sum verðin roknar, fallin ella standandi — um eg skal málbera meg —- hoyrið meg øll: Tit mugu koma til Jesus! Einki má forða tykkum í tí! Mangt hjarta verður nú bleytt -— einki ivist eg í tí- og leitar sær lívd undir hini ævigu náði. Hon er ikki uppi enn, sum orðið sigur — hon er nýggj hvønn morg- un. Um tú ert vikin burt av leiðini og hevur spottað Je- sus, ja, stórliga spottað Hann. Kom til Jesus! Øll synd og spottan verður tær fyrigivin. Byrja nú rætt! Tak móti Jesusi! Tað er ikki so, at tú mást betra teg fyrst og gera teg verdigan til náðina Eg minnist, hvat hin stóri gudsmaðurin Tersteegen, sum livdi í Týsklandi 300 ár herfyri, skrivar um hetta »Byrjanin av sæluvegnum er eitt stig: Úr fortaping Og inn í frelsue. Skammast ikki við Jesus! Ver til reiðar at kennast við Jesus! Leita ikki eftir ú, sum verðin roknar stórt! Tað er Gudi ein andstygd. Veri tín og mín heiður, nú og í allari framtíð, Kristus ossår Hansara Amen.e Ka 1,1 ia " F p, Kyndiismessudagur 2 is um ljósið, id skuldi koma í heimin. Men sjálvan kynd- ilsmessudag 1961 var kynd- ilin hjá Victor Danielsen