leygardagur 16. apríl 1994síða 11

Tíðindablaðið { Sosialurin ] Nr. 72 — 16. APRIL 1994 Síða 11 hevur stadid fastur og hildið eina linju kortini. Mugu standa meira saman -Heldur tå flokkurin hevur staðið ov lítið saman í hesum valskeiðnum? -Nú tá tað gjørdist rætti- liga ótespiligt at arbeiða var tað sera ørkymlandi at síggja, at javnaðarflokk- urin bráddliga hevði tíggju meiningar, tí javnaðar- flokkurin hevur altíð verið sermerktur fyri at standa saman, vera loyalur og hava eina meining úteftir. Hinvegin skilji eg eisini væl tingmenninar. Teir eru valdir í lokalsamfelagum, teir ganga hvønn dag og hyggja veljararnar í eyg- uni, sum síga, at tit lovadu hétta og hatta. Tað er greitt, at tað er ringt at ar- beiða í dag sum løgting- maður. Marita klárað seg væl Nú hevur tú havt ein yvirmann í Tinganesi, eina kvinnu, hvussu hevur samarbeiðið verið, og hvussu hevur hon roynst sum leiðari? -Samarbeiðið hevur verið sera gott. Hon hevur havt eina sera sera torføra uppgávu, men saman- haldið hevur verið gott. Vit hava altíð roynt at stuðla henni. Hon hevur klárað seg væl. -Nú eru tað tey, sum siga, at hon hevur verið ov skjót at ganga donskum krevum á møti? -Tað er ikki rætt. Vit mugu minnast til, at skabelónin til tær avtalur, sum hon hevur samráðst um, hon var longu skorin til 6. oktober 1992. Tað, sum hon hevur gjørt, er, at hon hevur roynt at sleppa okkum burtur úr teimum mest órímuligu krøvunum. Tað er veruleikin. 12. ok- tober endaði hon samráð- ingarnar í fjør, og segði, at nú uppfylla vit hesi krgv- ini og so er slætt borð við danir. Men tað líkasum fang- aðu okkara fólk ikki. Tað royndu vit at fáa tey at skilja, hetta at fáa slætt borð við danir, tí so kundu vit fara út til nýggjar samráðingar, og tá vildi tað verið Marita, sum segði, at nú er tað mítt samráðingarupplegg, sum kemur. Hetta hevur tían- verri ikki borið til, tí vit hava framvegis ikki upp- fylt okkara part av avtaluni við danir. Kenni meg sum ungan í politikki -Tað eru tey, sum siga, at vit skulu skifta hesar gomlu politikararnar út og seta nýggjar og ungar kreftir ístaðin. Metir tú teg hoyra til teir gomlu politikararnar? -Eg veit ikki. Eg sat sum løgtingsmadur frå 1984 til 88, men eg trúgvi ikki, at tú bara kanst skifta allar politikararnar út fyri aldur. Aldur kann vera so nógv. Tað kann vera fysiskur aldur. Men sjálvan kenni eg meg ikki gamlan í heysinum. Eg meti meg at vera sera væl fyri. Tað vandamiklasta í samfelagnum eru oldingar millum 20 og 30 ár, her hugsi eg um tankaverðina. -Tað er eingin loyna, at tú sum javnaðarmaður hevur vist fakfeløgunum stóran åhuga og ålit. Hvussu kennir tú tað nú at skula verða útróptur sum stérsti fíggindin hjá somu fakfeløgum? -Nú skal eg bert gera viðmerkingar til tann fak- felagsleiðaran, sum eg havi mest við at gera, og tað er formannin í Fiski- mannafelagnum. Eg havi sagt tað áður og vil fegin endurtaka tað her: javn- aðarflokkurin verjir best limirnir í verkamannafel- øgunum. Bakka vit á nøkrum økjum, sum vidvikja teimum, so gera vit tað minst møguligt, og vit gera tað bara tí vit eru tvungin til tað. Aðrir flokkar bakka glaðbeintir og nógv. Her er munurin. Viðvíkjandi Óla Jacob- sen kann eg bert siga, at hann sum formaður í Fiskimannafelagnum dekkar ikki nóg væl áhugamálini hjá sínum limum. Hyggur tú eftir arbeiðsloysistíðunum í dag og samanber tær við tær í 50-unum, so høvdu fiskimenn tá ein formann, sum at Erlend Paturson. Í tí tíðarskeiðnum vóru 2400 føroyingar úti í heiminum og arbeiddu. Og tá var tað í stóran mun Fiskimannafelagið, sum skaffaði teimum sáttmálar. Hvat ger Óli Jacobsen! Hann ger einki. Jú hann skrivar brøv til Per og Poul. Gongur runt og spælir amatørjuristur í skipanini. Alt gott um tað hevði hann tíð til tess. Tað skal tó ikki vera høvudsuppgåvan. Hann svíkir sínar limir við ikki at gera nokk fyri at geva teimum tjans aðrastaðni. Eg kann bert samanbera hesar báðar formenninar og siga, at tað er munur á monnum. -Tú verður við á landssteynuni hjá javnað- arflokkinum leygardagin. Hvenn boðskap fer tú at bera fram har? -Vit mugu minnast aftur á, hvat var okkara størsta styrki, nevniliga at standa samdir út eftir. Hetta haldi eg vit mugu leggja stóran dent á á landsstevnuni. jan Vilhelm Johannesen: Eg bakki ikki út - Tá Norðoya Javnaðarfelag heitti á meg um at stilla upp aftur, játtaði eg, og so má tað vera upp til veljaran at avgera, um hann vil hava meg at tala sína søk, sigur Vilhelm Johannesen, fíggjar- neundarformaður og floksformaður á tingi Javnaðartingmaðurin Vil- helm Johannesen er ein maður, sum altíð hevur nógv um at vera. Hesar seinastu mánaðirnar hevur borið av, tí hann er bæði formaður í legtingsins figgjamevnd og floksfor- maður á tingi, og tað eru tvær tidarkrevjandi upp- gávur at røkja. Fíggjarnevndin hevur mest at gera um heystið, tá fíggjarlóg skal gerast, og so fyrst á árinum, tá tað kemur til eykafíggjarlógina. Teir mánaðirnar eru ofta fundir dag um dag í figgjamevnd- ini. - Tað politiska arbeiðið er altíð tidarkrevjandi, ikki minst hjå okkum i sam- gonguni, og serliga sum vidurskiftini og umstødur- nar eru og hava verið hesi seinastu try -fyra árini, sigur Vilhelm Johannesen. Hann tók við sum virk- andi formaður í fíggjar- nevndini, tá undanmaður hansara í figgjarnevndini, Jørgen Thomsen, bleiv sjúkur um heystið 1992, og tå Jørgen Thomsen í februar årid eftir endaliga segdi seg frå, gjørdi Javnadarflokk- urin av, at Vilhelm Johan- nesen skuldi vera fastur for- maður í figgjarnevndini. Nógv avgreiðslumál Øll fíggjarmál í tinginum fara í figgjarnevndina eftir fyrstu viðgerð, og síðan skal nevndin viðgera málið og skriva álit. Haraftat koma øll sonevndu av- greiðslumálini. Tað eru mál, sum landsstýrið sam- bært lóg ella reglugerð sam- tykkir treytað av góðkenn- fíggjarneyndini ing frá figgjarnevndini. Av- greidslumålini fara vid nógvari tíð, sigur Vilhelm Johannesen. - Øll løgtingsmålini eru strævin at avgreida, tf tad er alla tidina eitt tryst at fåa málini aftur i tingið, sigur Vilhelm Johannesen. Hann nevnir sum dømi, tá millard-lánið var fyri í mai mánað í fjør. Málið fekk fyrstu viðgerð í tinginum friggjadag, og ynski var um at fáa tað aftur í tingid mánadag. Allan leygardag- in arbeiddi fíggjarnevndin, um kveldið noyddist Vil- helm Johannesen til Klaks- víkar, men fór suður aftur sunnudagin fyri at skriva álit saman við skrivaranum, soleiðis at málið kundi ber- ast niðan í tingið mána- morgun. Strævnari við lítið av pengum - Er arbeiðið í fíggjar- neyndini ikki blivið strævn- ari av, at so lítið av pengum er at arbeiða við? Myndir: Kalmar Vilhelm Johannesen letur væl at arbeiðslagnum í —