leygardagur 16. apríl 1994síða 15

Tíðindablaðið tann mun, sum onnur kanska hava roknað við. Fráhaldsarbeiðið hevur ongantíð verið politiskt, men har vóru fleiri politisk- ir litir umboðaðir, t.d. vóru bæði Petur F. og Petur C. har. Teir hava verið umboð fyri sambands- og fólka- flokkin bæði í býráðnum og løgtinginum, og partur av teirra atkvøbugrundarlagi mundi eisini vera innan frá- haldsarbeiðið. Skrivari Tú vart blaðungur tingmaður í mun til nógvar av hinum, sum høvdu sitið rættiliga leingi, hvussu var móttekan? — Tað er rætt, at har vóru nógvir royndir menn. Í okk- ara flokki vóru vit fýra nýggir: Poul Jacob Olsen í Klaksvík, Haldur Hansen í Vágum, Dion Nolsøe i Vági, sum var 60 ár, og so eg, sum var væl yngstur. Hinir vóru eitt búgvið kompaní. Danbjørg og Jóan Petur Davidsen vóru hug- sjónarmenn og Øregaard og Petur Mohr Dam vóru tað ikki minni. Teir tóku væl í móti mær og valdu meg til skrivara í flokkinum. Okk- ara flokkur var størstur og átti tingformannin og fyrsta skrivara. Øregaard bleiv løgtingsformadur og eg skrivari. Bæði — skrivarastørvini vóru ålitisstørv, men eg iv- ist ikki í, at teir valdu meg, tí eg var skrivstovumaður og dugdi at handfara skrivi- maskinuna og tí eg altíð var í Havnini. Tað mundi koma væl við hjá teimum. Ofta verður sagt, at Øre- Tingmanning javnaðarfloksins 1962-66. Aftast fv. Dion Nolsøe, Haldor Hansen og Jákup Lindenskov. Fremst fv. Poul Jacob Olsen, Jóan Petur Davidsen, Petur Mohr Dam og J.H. Dambjørg. Øregaard væntar á myndini Nr. 72 — 16. APRIL 1994 Síða 15 Løgtingid 1958-62. Sitandi fv. Hans Iversen, Kvívík, Dion Nolsøe, Vágur, Vilhelm Nielsen, Sandavágur, Kjartan Mohr, Tórshavn, Johan Simonsen, Klaksvík, Leon Joensen, Sørvågur og Niels W. Poulsen, landsstyrismadur, Skopun. Fremst fv. Johan Petur Davidsen, Sandur, Hilmar Petersen, Fuglafjørdur, Erlendur Paturson, Kirkjubø og Johan Poulsen, Strendur. Í miðjuni fv. Hemming Jespersen, Tvøroyri, Hanus við Høgadalså, Tórshavn, Haldor Hansen, Servágur, Poul Jacob Olsen, Klaksvík, Jógvan Høgnesen, Fuglafjørd og Andreas Djurhuus, Vágur. Uttast til høgru fh. Trygve Samuelsen, Tórhshavn, Hákun Djurhuus, Klaksvík, Knút Wang Tórshavn, Niels Holm, Hvalba, Marius Johannesen, Tórshavn, Sámal Petersen, Klaksvík, Poul Petersen, Funningur, J. H.. Dambjørg, Porkeri og Mogens Wahl ríkisumboðsmaður. Á formanspallinum situr J. F. Øregaard, á rødarapallinum Fríðrikk Hansen, Søldarfjørd og uttast til vinstru við skrivaraborðið Jákup Lindenskov. Á myndini væntar P. M. Dam, løgmadur. gaard og Petur Mohr Dam vóru ósamdir politiskt? — Floksrúmið hjá okkum var á Suðurpólinum, á lofti- num oman móti Tinghús- vellinum. Har var onkuntíð harður orðadráttur. Grund- leggjandi vóru Øregaard og Petur Mohr Dam samdir, men tað vóru sjálvsagt við- hvert munir í áskoðanum á ítgkilig politisk mål. Petur Mohr Dam styrdi fundunum, og tå semja vard nådd, reisti hann seg, t6k i hurdina, vendi inn aftur og meðan hann hugdi niður á lásið, minti hann á, at 6- semjurnar skuldu haldast innanfyri, og so fóru teir báðir, hann og Øregaard oman til sambandsmenni- nar, sum vit arbeiddu nógv saman við. Fólkaflokkurin upp á tal í 1962 Tíðarskeiðið tú hevur sitið á tingi, hava tit arbeitt saman við øllum flokkum? — Tað tók drúgva tíð at skipa samgonguna eftir val- ið í 1958. Men tað lá í kortu- num, at gamla heimastýris- samgongan skuldi endur- skipast. Vit høvdu agiterad við pensiónunum, tær vóru fyri stóran part fíggjaðar úr Danmark, og tað mundi draga okkum og sambands- menninar saman. Í 1962 misti samgongan meirilutan, og tí varð arbeitt við nýggjum samstarvs- møguleikum. Eg kann minnast, at á innanhýsis javnaðarfundi úti í Tinga- nesi hjá Peturi Mohr Dam var møguleikin at arbeiða saman við fólkaflokkinum nevndur. Tá ljóðaði hetta óhugsandi, men tankin sodnaðist og bar frukt í 1975. Stauning og aðrir javnað- armenn í Danmark mettu, at rættast var hjá javnaðar- monnunum at arbeiða sam- an við teimum konserva- tivu, tí arbeiðararnir og ar- beiðsgevararnir høvdu felags áhugamál í vinnulívi- num. Tað mundi vera hesin tankin, sum spratt fram eftir valið í 1962. Øregaard vildi íkki verða løgmadur Tú fall við valið í 1966, men í 1968 gjórdist tú lands- stýrismaður, kendist tað sum dyggur smeitur at fella? — Sjálvur kendi eg tað ikki so eyðmýkjandi. Eg haldi, at pápi mín var nógv kedd- ari um tað, enn eg var. Tí- verri doyði Petur Mohr Dam mitt í løgmansskeid- num í november 1968. Øre- gaard var nátúrligi avloys- arin sum løgmaður, men hann vildi ikki. Tað lá ikki til hansara at fara í landsstýrið. Honum dámdi betur at hava týdn- ingarmiklan leiklut sum tingformaður og formaður í —