mikudagur 18. mai 1994síða 15

Tíðindablaðið ESF | Nebbafiskurin setast upp í | båtahøllini Se + Um stutta tíð, helst longu í summar fær Náttúrugripa- savnið munandi betri hølis- umstødur samstundis sum hesar eisini batna munandi hjá Fomminnissavninum. Bæði Nóáttúrugripasavnið og Fomminnissavnid halda til í gamla landsbókasavn- inum á Debesartrød, men nú Fornminnissavnið skal flytaniðan í gamla Húsbúna í Hoyvík verður meira rúmsátt á Debesartrød. Tá yvirtekur = Náttúrugripa- savnið bæði gamla lands- bókasavnið og båtahøllina. Tey å hesum søvnum fingu annars ein rætiligan hvøkk mánadagin tá tey s6u neistar fúka upp gjøgnum skorsteinin og festu eld í takrennuna. Eldurin gjørði tó einki um seg. Tá menn fóru at reinsa kaminuna var ikki meir enn teir komu vegin fram, tí hver krókur í húsinum er nýttur til goymslu. Eisini lági kjallarin undir húsun- um har beinagrindin av einum nebbafiski liggur. Tá Nóáttúrugripasavnið fær båtahøllina er ætlanin millum annað at seta hend- an nebbafiskin, sum sæst á myndini, upp har. Møgu- leiki hevur ikki verið fyri tí áður. tór.- Hesin nebbafiskurin fer skjótt at koma til heiðurs og æru, nú hann verður settur upp í båtahøllini Nr. 92 — 18. MAI 1994 Síða 15 Mynd: Kalmar Argja Marina Club: Kunnar grannar um Feroyar Argja Marina Club vil fegin gera vart við seg, og tað ger hetta unga, men virkna felagið við at kunna um sítt virk- semi í grannalondunum. Argja Marina Club hevur júst sent sín lit- | faldara til ikki færri enn tilsamans 427 adressur í | Danmark Onglandi Skotlandi, Irland: og Noregi LL. — Umframt at greiða frá hvat felagið stendur fyri, eins og teimum tænast- um, felagið kann bjóða teimum ferðandi, sum koma higar, eru upplýs- ingar um alt tað, siglandi i føroyskum sjógvi hava brúk fyri Faldarin er á donskum og enskun tór.- —Á At skilja hvønn annan Í Norðurlondum Komin er 3. útgáva av bók- ini >Att førstá varandra i Norden<, sum Nordur- landaráðið, Málstova Norðurlanda og Norður- landa mál- og upplýsingar- stovnurin í felag hava givið út. Bókin er á svenskum. Í innganginum verður nevnt, at sambært norrøna málfe- lagsskapinum skuldu vit kunnað skilt hvønn annan, um vit tala eitt av målunum, danskt, norskt ella svenskt. »Men næstan øll, sum eru komin saman við norður- lendskum brødraf6lki, hava helsteisini gjørt tær argiligu royndir, at veruleikin er nógv ófullkomnari enn hug- sjónin. Víst er tað lætt at tala, men tú skilir ikki altíð, og tú verður ikki altíð skilt- ur<. Eftir inngangin koma góð ráð, hvussu vit kunnu læra okkum at skilja og verða skilt. Høvudsrådini eru, at »vit hjálpast við ti, at vit læra kkum at skilja. Okkum nýtist ikki at læra okkum at tala annað mál<. Um tey einstøku skandi- navisku málini verður m.a. upplýst, at>Kanningar vísa, atnorðmenn hava lættas við at skilja grannamálini, og at teir skilja betur talað svenskt enn danskt. Norskt er eisini tað málið, sum hini skilja best. Danir og sviar hava tað eitt sindur uuplar við málinum hjá hvørjum ødrum, serliga sviar við donskum... Sermerkt við tí danska hjá føroyingum og íslending- um er, at tað er nógv merkt av lesiframburði, tey kalla. Hetta slagið av 'skandinav- iskum' er ofta sera týðuligt og hjá flestum norðbúgvum munandi lættari at skilja enn ektað danskt. Í norður- lendskum samstarvi verður vanliga væl dámt, tá ið at- lants-norðbúgvar ikki roynaatleggjaseg eftir full- komnum donskum fram- burdi«. Almennu rådini eru: 1. Tala ikki ov skjótt. 2. Ber ljóðini týðuliga fram. 3. Nýt ikki títtmælt í- fyllingarmáliskur. (>hvis jeg má sige det sådan« 0.tl.) 4. Ansa eftir orðavalin- um. >Summi vanlig orð í eins egna máli finnast kanska ikki í hinum målun- um. Danir og norðmenn kunnu t.d. siga bara í staðin fyri kun, sviar kunnu siga bara í staðin fyri endast<. 5. Talorðini volda ofta trupulleikar. >Tel tyve- en, tyve-to, tjueen, tjueto osfr., ikki en-og-tyve, to- og-tyve, en-og-tjue, to-og- tjue osfr.<. 6. Tak afturíaftur og greið frá. >Orð sum resurs- lárare (sv.), arbetarinsti- tut (finlandssv.), fiske- trygdavgift (no.) kunnu annars gerast olaulug 7. Royn at vinna á kensl- uni av, at tað skuldi verið ónáttúrligt at tala >norð- urlendskari<. 8. Lurta frameftir. »sjålvt um tú onkuntíð missir tráðin, ræður um ikki at gevast, men halda fram at lurta«. 9. åsanna og sig frå, um tå ikki skilir. Undir skemtiligari tekn- ing stendur »Samskiftis- trupulleikar kunnu stund- um standast meir av ment- anarligum enn av målslig- um muni«. Til okkara sjálvs eru ráð- ini á føroyskum: >Tosið endiliga danskt (norskt, svenskt) við føroyskum tóna. Hetta 'skandinaviska' er skilligt og væl nýtiligt. Best er at gera føroysk nøvn á fólki og stóðum greið og skillig við so bókstávligum framburði, sum til ber. Tað lættir um hjá ødrum norð- búgvum at kenna ngvnini aftur«. faks: 12545. | Kvinnurådstevnan FORUM 94 ALLAR kvinnur eru vælkomnar í Mettustovu í sambandi við fyrireikingar tilkvinnuráðstevnuna FORUM 94 í Åbo 1.-6. august 1994. Opið er hvert. | mikukvøld kl. 20—22. Telefon: 16938/12880 og og Bókin er verd at lesa í heilum líki hjá teimum, sum hava áhuga fyri norður- lendskum málum ella hava samskifti við aðrar norður- lendingar. Hvert málið verður greinað og lýst sær. Ráð verða givin um fund- arleiðslu og fundarhald. Har er góður danskur-norskur- svenskur orðalisti o.a.m. Upprunahøvundurin er Catharina Griinbaum i Svø- riki; uppiskoytini til 2. og 3. útgávu hevur Mikael Reuter i Finnlandi gjørt. Att forstå varandra i Norden. En handledning utgiven av Nordiska rådet, Nordiska språk- sekretariatet och Nord- iska språk- och informa- tionscentret. Stockholm 1993. 55 bls. | | Í —